{"id":21911,"date":"2019-05-15T14:59:24","date_gmt":"2019-05-15T12:59:24","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=21911"},"modified":"2019-05-15T15:00:24","modified_gmt":"2019-05-15T13:00:24","slug":"jesli-padniemy-to-przez-nieuwage","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/05\/15\/jesli-padniemy-to-przez-nieuwage\/","title":{"rendered":"Je\u015bli padniemy, to przez nieuwag\u0119"},"content":{"rendered":"

Ka\u017cdy w miar\u0119 \u015bwiadomy u\u017cytkownik medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych na pewno zdaje sobie spraw\u0119 z podstawowych praw dzisiejszej ekonomii uwagi. Podpowiadaj\u0105 one, \u017ce o tej porze roku powinienem pisa\u0107 o Konkursie Piosenki Eurowizji. Pokazuj\u0105 mi to jasno statystyki bloga – jest szansa na doroczny peak, mo\u017ce nawet rekord. Statystyczni odbiorcy chc\u0105 czyta\u0107 o Eurowizji, chocia\u017c czytali o nim przed rokiem i przed dwoma laty – a mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego. Ich uwaga jest skierowana w kierunku tego, o czym warto podowcipkowa\u0107, \u017ceby ludzie w sieci uznali nas za ludzi wartych uwagi. Identycznie jest z lud\u017ami zasypuj\u0105cymi nas komentarzami w sprawie Gry o tron<\/em> albo informuj\u0105cymi, jaki kolejny rekord pobi\u0142 film Tylko nie m\u00f3w nikomu<\/em>. S\u0142owo atencjusz<\/em>, opisuj\u0105ce ludzi nerwowo pr\u00f3buj\u0105cych \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 uwag\u0119 innych, z pewno\u015bci\u0105 jest jednym z tych neologizm\u00f3w, kt\u00f3re na d\u0142u\u017cej zagoszcz\u0105 w s\u0142owniku j\u0119zyka polskiego. Niekt\u00f3rym nawet za tak\u0105 postaw\u0119 p\u0142ac\u0105. Na przyk\u0142ad dziennikarzom.<\/p>\n

Korzystam z fenomenu – co tu kry\u0107. Ale zarazem ekonomia uwagi, kt\u00f3ra wobec nadmiaru oferty ka\u017ce wy\u017cej ceni\u0107 nasz po\u015bwi\u0119cany na co\u015b czas ni\u017c wydawane pieni\u0105dze, przynosi tak\u017ce inne zjawisko. Pisali o nim ciekawie Mirek Filiciak i Alek Tarkowski w jednym ze swoich felieton\u00f3w<\/a> na \u0142amach (szcz\u0119\u015bliwie podtrzymanego przy \u017cyciu) Dwutygodnika, nazywaj\u0105c ekonomi\u0105 nieuwagi<\/em>. Ot\u00f3\u017c w tym samym czasie, gdy ca\u0142\u0105 uwag\u0119 poch\u0142ania nam jaka\u015b przyk\u0142adowa Gra o tron<\/em> albo inna \u015bmieszkowo traktowana Eurowizja, staramy si\u0119 nadrabia\u0107 zaleg\u0142o\u015bci, zbieraj\u0105c mas\u0119 wydawnictw, kt\u00f3rych nigdy nie przeczytamy albo nie przes\u0142uchamy. Na koniec roku sterta ro\u015bnie, a autorzy felietonu konstatuj\u0105, \u017ce Kupowanie, kt\u00f3re staje si\u0119 now\u0105 form\u0105 lektury czy ogl\u0105dania, to kamyczek do ogr\u00f3dka mi\u0142o\u015bnik\u00f3w ekonomii uwagi<\/em>. I \u017cycz\u0105 czytelnikom nudnych \u015bwi\u0105t (sam bym chcia\u0142 takie mie\u0107). Ale drobna informacja z boku strony przypomina nam, \u017ce nawet czytaj\u0105c ich tekst uczestniczymy w obrocie gospodarczym najcenniejszym zasobem, czyli czasem: 7 minut czytania<\/em>, a potem – Jeszcze 2 minuty czytania<\/em>. <\/p>\n

Do ekonomii uwagi<\/em> i tej opisanej przez autor\u00f3w Kultury 2.0 ekonomii nieuwagi<\/em> doda\u0142bym jeszcze ekonomi\u0119 poszarpanej uwagi<\/em>, albo ekonomii niezdecydowania<\/em>, kt\u00f3ra towarzyszy mi ka\u017cdorazowo, gdy p\u0142yt do pos\u0142uchania w danym tygodniu by\u0142o zbyt du\u017co. I to pachnie, i to n\u0119ci<\/em> – jak proroczo opisywa\u0142 ten fenomen Aleksander Fredro. Zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce je\u015bli w poniedzia\u0142ek nie jestem w stanie opublikowa\u0107 wpisu o najciekawszych premierach tygodnia, to nie dlatego, \u017ce za ma\u0142o s\u0142ucha\u0142em, ale dlatego, \u017ce s\u0142ucha\u0142em zbyt du\u017co – i w\u0142a\u015bciwie ju\u017c nie wiem, co wa\u017cniejsze, co warto wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119. A p\u0142yty cz\u0119sto nie u\u0142atwiaj\u0105 sytuacji. <\/p>\n