{"id":220,"date":"2010-09-17T16:25:43","date_gmt":"2010-09-17T14:25:43","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=220"},"modified":"2010-09-17T17:37:57","modified_gmt":"2010-09-17T15:37:57","slug":"nie-dla-dzieci-a-jesli-juz-to-tylko-dla-poganskich","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/09\/17\/nie-dla-dzieci-a-jesli-juz-to-tylko-dla-poganskich\/","title":{"rendered":"Nie dla dzieci (a je\u015bli ju\u017c, to tylko dla poga\u0144skich)"},"content":{"rendered":"

\u017beby obejrze\u0107 ten wpis do ko\u0144ca, musisz by\u0107 doros\u0142y. Je\u015bli masz 18 lat lub wi\u0119cej, id\u017a dalej, je\u015bli nie, i tak pewnie p\u00f3jdziesz, \u017ceby zobaczy\u0107, jakie\u017c to wielkie (i czy w og\u00f3le wielkie?) sekrety ukrywaj\u0105 oble\u015bne staruchy. Ale us\u0142yszysz, \u017ce nie powiniene\u015b, bo (ju\u017c samo wspominanie o tym kwalifikuje si\u0119 na czerwony znaczek) a\u017c dwie bohaterki klipu grupy Grinderman<\/strong> wystawiaj\u0105 na widok publiczny go\u0142e piersi. Co prawda bardziej szkodliwe spo\u0142ecznie rzeczy zobaczysz w Faktach TVN, ale spo\u0142eczna hipokryzja zakazuje dzieciom w wieku 3-18 lat dost\u0119p do go\u0142ych kobiecych piersi. Mnie przynajmniej YouTube poprosi\u0142 o zalogowanie. <\/p>\n

Poza kadrami niecenzuralnymi w nowym, niezmiernie ciekawym [co mog\u0119 spokojnie pisa\u0107, bo dzieci ju\u017c nie czytaj\u0105 wpisu, tylko ruszy\u0142y na d\u00f3\u0142 obejrze\u0107 klip] klipie Grindermana s\u0105 ju\u017c tylko i wy\u0142\u0105cznie rzeczy b\u0142ahe i niepedagogiczne. Z moich ulubionych: Warren Ellis w stroju ma\u0142py, a potem puszczaj\u0105cy atomowego b\u0105ka, Nick Cave strzelaj\u0105cy promieniami \u015bmierci z oczu, zreszt\u0105 ca\u0142y klip to ci\u0105g „moment\u00f3w”. Piosenka nosi tytu\u0142 „Poga\u0144skie dzieci\u0119”, a ca\u0142a filmowa opowie\u015b\u0107 wygl\u0105da mi troch\u0119 na \u017cart z formu\u0142y tak zwanych „wersji dos\u0142ownych” (literal versions) – teledysk\u00f3w opowiadaj\u0105cych w warstwie wizualnej dok\u0142adnie to, co si\u0119 dzieje w tek\u015bcie. To zjawisko jest od dawna modne na YT.<\/p>\n

Co do p\u0142yty, to ci\u0105gle jeszcze si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce Nick Cave odkrywa na nowo uroki grania w zespole, bo zawsze daje to jak\u0105\u015b minimaln\u0105 odmian\u0119 w stosunku do jego pracy z The Bad Seeds, kt\u00f3ra sz\u0142a ju\u017c powoli w solow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 ponurego balladzisty. Rwane, \u017cywio\u0142owe, surowe punkowe utwory Grindermana oddaj\u0105 ho\u0142d tym samym bluesmanom, kt\u00f3rych Cave wielbi w swoich balladach, ale jest to ho\u0142d nieco bardziej gwa\u0142towny (i ten blues to, zaryzykuj\u0119, co\u015b co chyba najmocniej odr\u00f3\u017cnia Grindermana od The Birthday Party). Mamy wi\u0119c co\u015b zupe\u0142nie innego, a zarazem duch jest ten sam, muzycy zreszt\u0105 te\u017c, cho\u0107 obsadzenie Cave’a i Ellisa w rolach zarzynaj\u0105cych swoje instrumenty gitarzyst\u00f3w prowadzi si\u0142\u0105 rzeczy do wniesienia jakiego\u015b o\u017cywczego aspektu, styl obu jest przynajmniej do\u015b\u0107 oryginalny. Obie p\u0142yty Grindermana – troszk\u0119 nier\u00f3wne, ale jednak do\u015b\u0107 wci\u0105gaj\u0105ce – nios\u0105 te\u017c pewn\u0105 nauk\u0119. Ot\u00f3\u017c je\u015bli zrobisz co\u015b w zespole, masz wi\u0119ksz\u0105 gwarancj\u0119, \u017ce co\u015b przyzwoitego z tego wyniknie. Gdy zrobisz co\u015b samemu, albo jako niekwestionowany lider, jest szansa, \u017ce b\u0119d\u0105 z tego nici – ale z drugiej strony mo\u017ce te\u017c wyj\u015b\u0107 z tego co\u015b genialnego. Dlatego Grinderman tworzy albumy po prostu bardzo przyzwoite. <\/p>\n

Czy aby nie szkoda, \u017ce nie przeczytaj\u0105 tego ci spo\u015br\u00f3d odbiorc\u00f3w poni\u017cej 18 roku \u017cycia, kt\u00f3rzy wzi\u0119li sobie do serca moje ostrze\u017cenie na pocz\u0105tku wpisu? Nie – bo je\u015bli byli na tyle naiwni, to mnie przynajmniej zupe\u0142nie ich nie \u017cal.<\/p>\n

\"\"<\/a>GRINDERMAN „Grinderman 2”<\/strong>
\nMute 2010
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Heathen Child”, „When My Baby Comes”, „Evil”, „Bellringer Blues”<\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u017beby obejrze\u0107 ten wpis do ko\u0144ca, musisz by\u0107 doros\u0142y. Je\u015bli masz 18 lat lub wi\u0119cej, id\u017a dalej, je\u015bli nie, i tak pewnie p\u00f3jdziesz, \u017ceby zobaczy\u0107, jakie\u017c to wielkie (i czy w og\u00f3le wielkie?) sekrety ukrywaj\u0105 oble\u015bne staruchy. Ale us\u0142yszysz, \u017ce nie powiniene\u015b, bo (ju\u017c samo wspominanie o tym kwalifikuje si\u0119 na czerwony znaczek) a\u017c dwie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,120,7,9],"tags":[260],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/220"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=220"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/220\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=220"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=220"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=220"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}