G\u0142osuj\u0119 na nich regularnie i kupuj\u0119 ca\u0142\u0105 ofert\u0119, opisuj\u0105c efekty mniej wi\u0119cej raz do roku – i jeszcze nigdy si\u0119 nie zawiod\u0142em. To bardzo rzadkie, ale nie mo\u017cna si\u0119 pomyli\u0107, wybieraj\u0105c t\u0119 formacj\u0119. Jest zachowawcza i progresywna zarazem. Bardzo szeroka, je\u015bli chodzi o sk\u0142ad osobowy, ale zdyscyplinowana. Potrafi w sekund\u0119 opanowa\u0107 chaos i przem\u00f3wi\u0107 jednym g\u0142osem. Niby nie ca\u0142kiem parytetowa, ale za to z bardzo mocnymi kobiecymi kandydatkami w \u015bcis\u0142ej szpicy. Po skandynawsku przebojowa, wiarygodna i konsekwentna w budowaniu w\u0142asnej marki. Jej cz\u0142onkowie znakomicie si\u0119 rozumiej\u0105. A przede wszystkim jest silna i g\u0142o\u015bna, co robi wra\u017cenie.<\/p>\n
M\u00f3g\u0142bym tak dalej – \u017ce skupiona wok\u00f3\u0142 kilku mocnych osobowo\u015bci, \u017ce potrafi budowa\u0107 napi\u0119cie, \u017ce pos\u0142uguje si\u0119 mobilizuj\u0105cymi has\u0142ami (Enter<\/em>, Exit<\/em>, teraz Arrival<\/em> z zabawnym kontekstem Abby), \u017ce doskonale uk\u0142ada program, bo ich nowa ods\u0142ona przynosi starannie przemy\u015blane przesuni\u0119cie, niby na do\u015b\u0107 bezpieczne pozycje, ale jednak przy pewnym rozwoju. <\/p>\n Chodzi oczywi\u015bcie o szwedzk\u0105 grup\u0119 Fire! Orchestra<\/strong>. Bo przecie\u017c nie o parti\u0119 polityczn\u0105, byli\u015bcie wczoraj na wyborach, to wiecie, co o tym my\u015ble\u0107. <\/p>\n Blue Crystal Fire<\/em> na tej d\u0142ugiej – 66 minut – p\u0142ycie przynosi chyba najmocniejsz\u0105 wizj\u0119 wspomnianego rozwoju. Ze swoj\u0105 folkow\u0105 atmosfer\u0105 ten cover Robbiego Basho (\u015bpiewany przez Sofi\u0119 Jernberg) wywo\u0142uje emocje bez wchodzenia w charakterystyczne dla zespo\u0142u i zawsze dzia\u0142aj\u0105ce rejony krzyku. Podoba mi si\u0119 te\u017c, kiedy Mariam Wallentin wychodzi poza zwyczajowy spos\u00f3b budowania napi\u0119cia, si\u0119gaj\u0105c po klasyczny bluesowo-jazzowy styl w Weekends (The Soil Is Calling)<\/em>, swoim autorskim utworze. Ale ju\u017c kilka pierwszych nagra\u0144 pokazuje, \u017ce bardziej liczy\u0107 si\u0119 tu b\u0119d\u0105 smyczki – 14-osobowy sk\u0142ad obejmuje tym razem kwartet smyczkowy, wi\u0119c brzmieniowy \u015brodek ci\u0119\u017cko\u015bci nieco si\u0119 przesun\u0105\u0142. Wa\u017cnym elementem nap\u0119dzaj\u0105cym kompozycje pozostaj\u0105 bluesuj\u0105ce basowe riffy grane w wolnym tempie przez basist\u0119 grupy (i jej rdzenia, czyli tria Fire!) Johana Berthlinga. Czasem ju\u017c troch\u0119 zm\u0119czone (ryzykownie robi si\u0119 w okolicach (Beneath) The Edge of Life<\/em>), ale skuteczne. D\u0142ugie Silver Trees<\/em> w pierwszej chwili wydaje si\u0119 nieco przeci\u0105gni\u0119te, ale kapitalnie sprawdza si\u0119 w drugiej cz\u0119\u015bci. A fina\u0142owy cover At Last I Am Free<\/em> (ten z kolei z repertuaru Chic!) w majestatycznej harmonii i z Wallentin na wokalu rozprasza wszelkie w\u0105tpliwo\u015bci. Wokalistka i kluczowa dla zespo\u0142u posta\u0107 w szczytowej formie. <\/p>\n Mo\u017ce to ryzykownie szeroka stylistycznie p\u0142yta. Mo\u017ce wprowadza momentami w konfuzj\u0119. Mo\u017ce zawiera materia\u0142, kt\u00f3ry normalnie m\u00f3g\u0142by trafi\u0107 na dwa kr\u0105\u017cki Fire! Orchestry. Ale moim zdaniem ta otwarto\u015b\u0107 ma sens, a poszerzanie formu\u0142y zwi\u0119ksza pole ra\u017cenia i poprawia zdolno\u015b\u0107 koalicyjn\u0105. St\u0105d dalej zamierzam kupowa\u0107 to, co ci ludzie robi\u0105. A z w\u0142asnymi wyborami rad\u017acie sobie sami.<\/p>\n FIRE! ORCHESTRA Arrival<\/em><\/strong>, Rune Grammofon 2019, 8\/10<\/strong><\/p>\n