{"id":22048,"date":"2019-05-30T13:49:03","date_gmt":"2019-05-30T11:49:03","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=22048"},"modified":"2019-05-30T13:54:22","modified_gmt":"2019-05-30T11:54:22","slug":"rubik-ksztalci-swoich-nastepcow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/05\/30\/rubik-ksztalci-swoich-nastepcow\/","title":{"rendered":"Rubik kszta\u0142ci swoich nast\u0119pc\u00f3w"},"content":{"rendered":"<p>Przed Dniem Dziecka jako\u015b zaskakuj\u0105co ma\u0142o \u015bwie\u017cych i wnosz\u0105cych cokolwiek propozycji p\u0142ytowych, kt\u00f3re mog\u0142yby zabawi\u0107 dzieci i doros\u0142ych. W papierowej POLITYCE <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/muzyka\/1794244,1,recenzja-plyty-rozni-wykonawcy-chevance-outremusique-pour-enfants-19741985.read\">opisuj\u0119<\/a> kompilacj\u0119 <em>Chevance<\/em> z piosenkami z tak samo nazwanej francuskiej wytw\u00f3rni, kt\u00f3ra w latach 70. \u017cy\u0142a misj\u0105 pisania dla dzieci jak do s\u0142uchaczy r\u00f3wnych doros\u0142ym, tylko nieco bardziej wymagaj\u0105cych. Tutaj postanowi\u0142em tylko da\u0107 przyk\u0142ad czego\u015b wr\u0119cz odwrotnego. I na wst\u0119pie ostrzegam, \u017ce w tej bajce wyst\u0119puje Piotr Rubik.<!--more--><\/p>\n<p>Mo\u017ce si\u0119 nie zastanawiali\u015bcie, gdzie si\u0119 podzia\u0142 Piotr Rubik i co ostatnio robi muzycznie. Ja &#8211; i owszem, parokrotnie. Jako\u015b tak bywa, \u017ce jak si\u0119 o kim\u015b napisze s\u0142owo krytyki, to p\u00f3\u017aniej si\u0119 \u015bledzi jego karier\u0119 z mieszanin\u0105 fascynacji i wyrzut\u00f3w sumienia, \u017ce mo\u017ce jednak potraktowa\u0142o si\u0119 go zbyt ostro. Przynajmniej ja tak mam. Dlatego, kiedy si\u0119 dowiedzia\u0142em, \u017ce Rubik pracuje aktualnie z najm\u0142odszymi &#8211; w <a href=\"https:\/\/www.rubikschool.pl\/\">sieci przedszkoli firmowanych brandem Rubik School<\/a> (trzy plac\u00f3wki w Warszawie, podstawowe czesne 1700 z\u0142\/mies.) &#8211; ucz\u0105c ich muzyki, postanowi\u0142em najpierw rzecz obej\u015b\u0107 szerokim \u0142ukiem. Ale wpad\u0142em na poni\u017csz\u0105 piosenk\u0119: <em>Czym jest g\u0142os, mo\u017ce wiecie? \/ To najlepszy instrument na \u015bwiecie. \/ Kiedy bierzesz du\u017cy wdech, \/ g\u0142o\u015bne \u201ela\u201d zapiera dech<\/em>. A potem: <em>Z g\u0142osem mo\u017cesz zrobi\u0107 wszystko, \/ lecz pami\u0119taj \u2013 \u015bpiewaj czysto!<\/em> <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/lkm06LZ37cI\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Pierwsze wra\u017cenie pozosta\u0142o mi, a nawet nasili\u0142o si\u0119 po przes\u0142uchaniu ca\u0142ego materia\u0142u zebranego na p\u0142ycie <em>Ze \u015bpiewnika Piotra Rubika. Piosenki dla dzieci<\/em> i \u015bci\u015ble zwi\u0105zanego z przedszkolnym przedsi\u0119wzi\u0119ciem, bo zatrudniaj\u0105cym do \u015bpiewania wychowank\u00f3w plac\u00f3wek kompozytora pop-oratori\u00f3w. Muzyk\u0119 napisa\u0142 sam Rubik, teksty &#8211; Dorota Senetra, Sylwia Strzelczyk i Magda Badalska. I ca\u0142o\u015b\u0107 &#8211; jak powy\u017csza wizja &#8211; utrzymana jest w duchu kszta\u0142cenia profesjonalnych kadr przemys\u0142u rozrywkowego, bardzo sterylnym, r\u00f3wnym, ze sztywno\u015bci\u0105 rym\u00f3w, stylowo\u015bci\u0105 keyboardowych podk\u0142ad\u00f3w i takim samym automatycznym prze\u0142\u0105czaniem si\u0119 z jednej konwencji na inn\u0105, szale\u0144stwem \u015bci\u015ble kontrolowanym, utrzymanymi w ryzach poleczkami i walczykami, no i tendencj\u0105 do uproszcze\u0144. S\u0105 w zestawie wersje instrumentalne, co stanowi gest w stron\u0119 innych szk\u00f3\u0142 i przedszkoli. Postanowi\u0142em temu nie przyznawa\u0107 noty punktowej, w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce dzieci w tym przedsi\u0119wzi\u0119ciu bior\u0105 udzia\u0142. Zrobicie z tym, co chcecie, ale sam jako rodzic swoje dzieci staram si\u0119 trzyma\u0107 z daleka od tak stockowej wizji kultury muzycznej. Niekt\u00f3rzy i tak potraktuj\u0105 pewnie jako reklam\u0119 przedsi\u0119wzi\u0119cia biznesowego Rubika to samo, co ja uznaj\u0119 za potwierdzenie tezy o wieczno\u015bci obiegu kiczu w kulturze i przed\u0142u\u017canie pewnej linii programowej. No future, drogie dzieci! Mam nadziej\u0119, \u017ce po takim przygotowaniu rozbijecie gitary i ochryp\u0142ym g\u0142osem, nier\u00f3wno za\u015bpiewacie kiedy\u015b to, co naprawd\u0119 s\u0105dzicie o tym cukierkowym \u015bwiecie, kt\u00f3ry urz\u0105dzaj\u0105 dla was doro\u015bli. <\/p>\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Ze \u015bpiewnika Piotra Rubika. Piosenki dla dzieci<\/em><\/strong>, MTJ 2019, <strong>bez oceny<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/2YylhkCKrqyzXkciDxLLlH\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n<p>Mam nadziej\u0119, \u017ce sam tw\u00f3rca tej koncepcji si\u0119 nie obrazi, \u017ce potraktuj\u0119 Rubika w roli no\u015bnika dla wspomnianej ju\u017c kompilacji <em>Chevance. Outremusique pour enfants 1974\u20131985<\/em>, kt\u00f3rej fragment zabrzmi te\u017c dzi\u015b wieczorem w Nokturnie w radiowej Dw\u00f3jce. To &#8211; jak ju\u017c zaznaczy\u0142em &#8211; podr\u00f3\u017c do czas\u00f3w, kiedy francuska oficyna wydawnicza Chevance skierowa\u0142a do najm\u0142odszych ofert\u0119 ambitn\u0105 (dla niekt\u00f3rych pewnie zbytnio) i przyst\u0119pn\u0105 zarazem. Piosenki pisane by\u0142y do tekst\u00f3w poet\u00f3w, takich jak Jean Tardieu czy surrealista Robert Desnos (p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Witold Lutos\u0142awski odwo\u0142ywa\u0142 si\u0119 do jego poezji w swojej muzyce), pe\u0142ne gier s\u0142ownych, ca\u0142kowitej swobody i wr\u0119cz awangardowego szale\u0144stwa. Opowiada\u0142y o nieistniej\u0105cych krainach i dziwnych stworzeniach za pomoc\u0105 brzmie\u0144 rodem z muzyki eksperymentalnej i jazzu. Ale \u015brodki by\u0142y czytelne, formy przejrzyste, a bardzo nowoczesny sznyt brzmieniowy &#8211; chyba atrakcyjny bez wzgl\u0119du na wiek. W\u015br\u00f3d aran\u017cer\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 francuski freejazzowy perkusista Jean-Louis M\u00e9chali, a w\u015br\u00f3d wykonawc\u00f3w \u2013 kabaretowa artystka szwajcarska Cristine Combe, duet Anne et Gilles czy przybysz z Ameryki, folkowy wokalista Steve Waring. S\u0142ycha\u0107 w tle futurystyczne rze\u017aby d\u017awi\u0119kowe Bernarda Bascheta, wykorzystywane w terapii i edukacji dzieci\u0119cej. I \u0142atwo wyczu\u0107 w tym wszystkim idealistyczne marzenie o tym, \u017ceby podchodzi\u0107 do dzieci nieszablonowo, bez sztucznego formatowania tre\u015bci, z wiar\u0105 w to, \u017ce b\u0119d\u0105 w stanie odbiera\u0107 now\u0105 muzyk\u0119 tak samo jak doro\u015bli.<\/p>\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Chevance. Outremusique pour enfants 1974\u20131985<\/em><\/strong>, Born Bad 2019,<strong> 7-8\/10 <\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1710078786\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/shop.bornbadrecords.net\/album\/chevance-etc-outremusique-pour-enfants-1974-1985\">CHEVANCE (etc.) &#8211; Outremusique pour enfants 1974-1985 by various<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przed Dniem Dziecka jako\u015b zaskakuj\u0105co ma\u0142o \u015bwie\u017cych i wnosz\u0105cych cokolwiek propozycji p\u0142ytowych, kt\u00f3re mog\u0142yby zabawi\u0107 dzieci i doros\u0142ych. W papierowej POLITYCE opisuj\u0119 kompilacj\u0119 Chevance z piosenkami z tak samo nazwanej francuskiej wytw\u00f3rni, kt\u00f3ra w latach 70. \u017cy\u0142a misj\u0105 pisania dla dzieci jak do s\u0142uchaczy r\u00f3wnych doros\u0142ym, tylko nieco bardziej wymagaj\u0105cych. Tutaj postanowi\u0142em tylko da\u0107 przyk\u0142ad [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":22049,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[534,3,312,120,132,3823,1139],"tags":[3995,3994],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22048"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22048"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22048\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22052,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22048\/revisions\/22052"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/22049"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22048"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22048"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22048"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}