{"id":22173,"date":"2019-06-10T08:30:28","date_gmt":"2019-06-10T06:30:28","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=22173"},"modified":"2019-06-11T08:42:27","modified_gmt":"2019-06-11T06:42:27","slug":"wyglada-na-to-ze-%ec%9e%a0%eb%b9%84%eb%82%98%ec%9d%b4-znow-gora","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/06\/10\/wyglada-na-to-ze-%ec%9e%a0%eb%b9%84%eb%82%98%ec%9d%b4-znow-gora\/","title":{"rendered":"\uc7a0\ube44\ub098\uc774 znowu g\u00f3r\u0105"},"content":{"rendered":"

Wygl\u0105da na to, \u017ce og\u00f3lnie prawdziwe zdanie „post-rock zjad\u0142 w\u0142asny ogon” nie dotyczy kuchni azjatyckiej. A \u015bci\u015blej – nie dotyczy Korei Po\u0142udniowej, gdzie ostatnio du\u017co si\u0119 w kulturze popularnej udaje (o tym, dlaczego tak jest<\/a>, pisa\u0142 niedawno w „Polityce” Micha\u0142 R. Wi\u015bniewski). Pokazuje to najnowsza historia grupy \uc7a0\ube44\ub098\uc774 <\/strong>(w angielskiej transkrypcji Jambinai <\/strong>– i tego b\u0119d\u0119 si\u0119 dalej trzyma\u0142.<\/p>\n

W roku 2016 ma\u0142o znany korea\u0144ski zesp\u00f3\u0142 postrockowy mia\u0142 zaplanowany koncert na Off Festivalu – w p\u00f3\u017anych godzinach nocnych. P\u00f3\u0142\u017cartem pisa\u0142em wi\u0119c, \u017ce jad\u0119 w\u0142a\u015bnie na nich<\/a>, chwal\u0105c muzyk\u0119, ale przewiduj\u0105c, \u017ce pewnie jednak p\u00f3jd\u0119 wcze\u015bniej spa\u0107. Ostatecznie jednak na skutek do tej pory niewyja\u015bnionej plagi odwo\u0142a\u0144 ich koncert odby\u0142 si\u0119 na du\u017cej scenie w najlepszym strategicznie momencie. Przyj\u0119cie by\u0142o fantastyczne, ledwie zd\u0105\u017cy\u0142em po wyst\u0119pie Korea\u0144czyk\u00f3w kupi\u0107 p\u0142yt\u0119 w festiwalowym sklepiku – znalaz\u0142a si\u0119 jeszcze ostatnia sztuka. <\/p>\n

Wygrali nie tyle przynale\u017cno\u015bci\u0105 gatunkow\u0105, bo przecie\u017c i najwi\u0119ksze legendy post-rocka gra\u0142y ju\u017c w Katowicach, tylko tym, \u017ce nasycili swoj\u0105 odmian\u0119 tego nurtu lokaln\u0105 tradycj\u0105 i brzmieniami miejscowych instrument\u00f3w, przede wszystkim 11-strunowej cytry geomungo i dwustrunowych skrzypiec haegeum. Te – podobnie jak cho\u0107by sekcja smyczkowa w Godspeed You! Black Emperor – dodaj\u0105 bogactwa riffom, kt\u00f3re mo\u017cna by by\u0142o uzna\u0107 za wt\u00f3rne wobec innych wykonawc\u00f3w, z GY!BE, Explosions In The Sky czy japo\u0144skim Mono na czele. <\/p>\n

Po drugie jednak grali na takim poziomie wykonawczym, \u017ce pewnie nawet przy oklepanym instrumentarium zrobiliby wra\u017cenie. Jest co\u015b takiego w dalekowschodniej muzyce, \u017ce brzmi naturalnie, mimo wpisanej w ni\u0105 tendencji do przesady. I trio z Seulu, poszerzaj\u0105ce si\u0119 znacz\u0105co przy okazji wyst\u0119p\u00f3w na \u017cywo, ma co\u015b takiego w sobie. Na nowej p\u0142ycie \uc628\ub2e4 (Onda)<\/em> wykorzystuje to ju\u017c w pierwszym utworze, Sawtooth<\/em>, p\u00f3\u017aniej zr\u0119cznie dawkuj\u0105c emocje i schodz\u0105c w paru momentach (cho\u0107by w kluczowym In The Woods<\/em>) z ci\u0119\u017ckiego, rockowego, niemal metalowego brzmienia do poziomu natchnionego folku. Ko\u0144cz\u0105 maksymaln\u0105 pomp\u0105 w dwucz\u0119\u015bciowym utworze tytu\u0142owym. Z jednej strony ma to zaci\u0119cie heavymetalowe, z drugiej – przebija z tego w samej ko\u0144c\u00f3wce nawi\u0105zanie do klasycznego okresu King Crimson i do hymn\u00f3w w rodzaju Epitaph<\/em>. Bo Jambinai maj\u0105 te\u017c mocno progresywno-rockowe zaci\u0119cie. Perfekcjonizm, z jakim prowadz\u0105 utwory – w skali, dynamice, brzmieniu, nastroju – zdecydowanie im s\u0142u\u017cy. I ten trzeci w dyskografii album trzyma w napi\u0119ciu od pierwszej do ostatniej minuty, okazuj\u0105c si\u0119 najlepszym z dotychczasowych. <\/p>\n

Epilog historii z Off Festivalu pewnie wszyscy ju\u017c znaj\u0105 – Jambinai wyst\u0105pili rok temu jako muzyczna atrakcja ceremonii zamkni\u0119cia zimowych igrzysk olimpijskich w Pjongczangu, gdzie\u015b mi\u0119dzy nastolatkiem wymiataj\u0105cym na gitarze elektrycznej Cztery pory roku<\/em> Vivaldiego a k-popow\u0105 formacj\u0105 EXO. Byli na miejscu, niezale\u017cnie od egzotycznych okoliczno\u015bci. Na p\u0142ycie przekonuj\u0105 – nie tylko w wizualny spos\u00f3b, fotografi\u0105 ok\u0142adkow\u0105 – \u017ce zn\u00f3w s\u0105 g\u00f3r\u0105. <\/p>\n

\uc7a0\ube44\ub098\uc774 (JAMBINAI) \uc628\ub2e4 (Onda)<\/em><\/strong>, Bella Union 2019, 8\/10<\/strong><\/p>\n