{"id":22423,"date":"2019-07-04T08:45:58","date_gmt":"2019-07-04T06:45:58","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=22423"},"modified":"2019-07-04T09:33:47","modified_gmt":"2019-07-04T07:33:47","slug":"jeszcze-nowszy-rzym","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/07\/04\/jeszcze-nowszy-rzym\/","title":{"rendered":"Jeszcze nowszy Rzym"},"content":{"rendered":"<p>Mam liczne dowody ws\u0142uchiwania si\u0119 w muzyk\u0119 <strong>New Rome<\/strong> czy innych projekt\u00f3w Tomasza Bednarczyka. W\u0142\u0105cznie z obecno\u015bci\u0105 albumu <em>Nowhere <\/em>na li\u015bcie p\u0142yt roku Polifonii. Ca\u0142a trylogia <em>Nowhere <\/em>&#8211; <em>Somewhere<\/em> &#8211; <em>Elsewhere <\/em>to pewnie jedna z najwybitniejszych serii polskiego ambientu. Dlatego na now\u0105 p\u0142yt\u0119 Nowego Rzymu &#8211; zatytu\u0142owan\u0105 po prostu<em> New Rome<\/em> &#8211; rzuci\u0142em si\u0119 z du\u017c\u0105 ciekawo\u015bci\u0105. I tak wracam, i wracam. Za ka\u017cdym razem si\u0119 dziwi\u0105c. <!--more--><\/p>\n<p>Za ka\u017cdym razem jednak dziwi mnie co innego. Najpierw to, jak z ambientowego fluidu albo mg\u0142y wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 kontury wyra\u017aniejszej elektronicznej formy. Twardsze arpeggia, pulsacje, rytmy. To ju\u017c samo w sobie zas\u0142uguje na p\u0142yt\u0119 z nazw\u0105 przedsi\u0119wzi\u0119cia w tytule, czyli artystyczne nowe narodziny. Nic dziwnego, \u017ce zbieg\u0142 si\u0119 tutaj niez\u0142y t\u0142um ludzi gotowych nie tylko przys\u0142uchiwa\u0107 si\u0119, co Bednarczyk zrobi\u0142, ale nawet przy\u0142\u0105czy\u0107 i wsp\u00f3lnie d\u017awign\u0105\u0107 ten szkielet nowej formu\u0142y. S\u0105 w\u015br\u00f3d nich m.in. Baasch, Misia Furtak, Hania Rani czy Tomasz Mre\u0144ca. Innym razem zdziwi\u0142a mnie ok\u0142adka, stosuj\u0105ca zabieg z drugiej strony muzycznego spektrum, czyli udaj\u0105ca, \u017ce New Rome to jaki\u015b ci\u0119\u017cki metal. Bardzo zreszt\u0105 udany projekt \u015bwietnego grafika komiksowego Sebastiana Skrobola. Dziwi\u0105 wreszcie poszczeg\u00f3lne utwory, gdy okazuj\u0105 si\u0119 opakowanymi w mrocznawe elektroniczne pejza\u017ce piosenkami.<\/p>\n<p>Koncepcja zak\u0142ada\u0142a r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 go\u015bci i przeci\u0105ganie autorskiej estetyki w r\u00f3\u017cne strony. Brzmi ambitnie &#8211; i za ka\u017cdym razem znajduj\u0119 na albumie jaki\u015b punkt oparcia. Nale\u017c\u0105 do nich <em>Broken Harmony<\/em> nagrane z perkusist\u0105 Wojtkiem Kurkiem czy <em>Something <\/em>z operuj\u0105cym w bliskich rejonach Tomaszem Mre\u0144c\u0105 (to w\u0142a\u015bciwie stary dobry Nowy Rzym), a wreszcie &#8211; co mo\u017ce mniej oczywiste &#8211; <em>Set to Fail x Snail Oil<\/em> z wroc\u0142awskimi krajanami z formacji Torn Shore. Wszystko to jednak estetyki w miar\u0119 nieodleg\u0142e od tego, co Bednarczyk robi\u0142 do tej pory. Trudniej mi si\u0119 odnale\u017a\u0107 w innych fragmentach. Mo\u017ce autor si\u0119 zmieni\u0142, a ja jako s\u0142uchacz nie nad\u0105\u017cam? <\/p>\n<p>Odpowiedzi\u0105 s\u0105 dla mnie te momenty, gdy New Rome najmocniej zbli\u017ca si\u0119 do popowej konwencji. <em>True Love <\/em>z Mikaelem czy <em>Childish Comeback <\/em>z Baaschem. W tych nagraniach s\u0142ycha\u0107 co\u015b jeszcze bardziej dla mnie zaskakuj\u0105cego ni\u017c wy\u017cej wymienione odkrycia. Ot\u00f3\u017c s\u0142ycha\u0107, \u017ce j\u0119zyk, kt\u00f3rym pos\u0142uguje si\u0119 Bednarczyk, teoretycznie odleg\u0142y od mainstreamu, staje si\u0119 w tym momencie uderzaj\u0105co typowy. Pop czy nowoczesne R&#038;B zasz\u0142y ju\u017c tak daleko w inkorporowaniu elektronicznych brzmie\u0144, nieoczywistych rytm\u00f3w, efekt\u00f3w, przybrudze\u0144, \u017ce te utwory wydaj\u0105 si\u0119 bardziej p\u0142askie i ma\u0142o oryginalne ni\u017c te instrumentalne. Zaskoczeniem jest wi\u0119c brak zaskoczenia. To samo, cho\u0107 w mniejszym stopniu, s\u0142ysz\u0119 w <em>Cold Farewell<\/em> z wokaliz\u0105 Lass czy amorficznym troch\u0119 <em>Authentic <\/em>z Misi\u0105 Furtak i Garym Holldmanem. <em>What If I<\/em> z Hani\u0105 Rani interesuj\u0105ce robi si\u0119 dla mnie pod koniec, w cz\u0119\u015bci czysto instrumentalnej, mo\u017ce wi\u0119c jest w tym jaki\u015b aspekt wokali odrywaj\u0105cych uwag\u0119 od subtelno\u015bci drugiego planu muzyki New Rome? Mam nadziej\u0119, \u017ce dla innych te piosenkowe formy b\u0119d\u0105 ol\u015bnieniem w wi\u0119kszym stopniu. Zdaj\u0119 sobie te\u017c spraw\u0119, \u017ce odwa\u017cny ruch godny jest wi\u0119kszego szacunku ni\u017c autorska stagnacja, w ramach kt\u00f3rej Bednarczyk m\u00f3g\u0142by wyda\u0107 trzy kolejne perfekcyjne p\u0142yty z ambientem, ale nie mog\u0119 nie zako\u0144czy\u0107 tej recenzji my\u015bl\u0105, \u017ce je\u015bli repertuar jest tu mieszany, to takie\u017c same s\u0105 emocje s\u0142uchaj\u0105cego<\/p>\n<p><strong>NEW ROME <em>New Rome<\/em><\/strong>, Instant Classic 2019, <strong>6\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3830279127\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/somewherenowhere.bandcamp.com\/album\/new-rome-2019-instant-classic-cd\">New Rome [2019, Instant Classic, CD] by New Rome<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mam liczne dowody ws\u0142uchiwania si\u0119 w muzyk\u0119 New Rome czy innych projekt\u00f3w Tomasza Bednarczyka. W\u0142\u0105cznie z obecno\u015bci\u0105 albumu Nowhere na li\u015bcie p\u0142yt roku Polifonii. Ca\u0142a trylogia Nowhere &#8211; Somewhere &#8211; Elsewhere to pewnie jedna z najwybitniejszych serii polskiego ambientu. Dlatego na now\u0105 p\u0142yt\u0119 Nowego Rzymu &#8211; zatytu\u0142owan\u0105 po prostu New Rome &#8211; rzuci\u0142em si\u0119 z [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":22425,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,3,312,120,107,3823,1139],"tags":[2451],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22423"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22423"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22423\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22434,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22423\/revisions\/22434"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/22425"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22423"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22423"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22423"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}