{"id":22476,"date":"2019-07-09T10:27:48","date_gmt":"2019-07-09T08:27:48","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=22476"},"modified":"2019-07-09T11:22:27","modified_gmt":"2019-07-09T09:22:27","slug":"k-powazka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/07\/09\/k-powazka\/","title":{"rendered":"K-powa\u017cka"},"content":{"rendered":"

Niby Korea\u0144czycy regularnie wchodz\u0105 na OLiS za spraw\u0105 grupy BTS. Niby coraz popularniejszy jest u nas ca\u0142y K-pop. Niby w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych fani tamtejszej muzyki s\u0105 w stanie zaora\u0107 politycznych trolli. Ale jak zwykle s\u0142awa jest roz\u0142o\u017cona nier\u00f3wno i jak kto\u015b gra delikatnie, nie ma na ni\u0105 wi\u0119kszych szans. Park Jiha<\/strong> gra wyj\u0105tkowo delikatnie, pisze utwory oszcz\u0119dne, melancholijne, ale niewchodz\u0105ce w tani\u0105 ckliwo\u015b\u0107. Troch\u0119 jak gdyby r\u00f3\u017cnice mi\u0119dzy Zachodem i Wschodem znane z muzyki pop by\u0142y w dziedzinie post-minimalizmu – bo je\u015bli to mamy jako\u015b nazwa\u0107, wyjdzie na post-minimalizm – przesuni\u0119te na drugi biegun. Nie znajdziemy wi\u0119c na nowej p\u0142ycie Koreanki natr\u0119tnego \u0142zawego bana\u0142u, kt\u00f3ry w tej konkurencji m\u00f3g\u0142by szybko podbi\u0107 \u015bwiat. B\u0119dzie to wi\u0119c raczej podb\u00f3j stopniowy i mozolny.<\/p>\n

Pierwsza p\u0142yta Koreanki, opisywana na Polifonii<\/a> w marcu ubieg\u0142ego roku Communion<\/em>, nios\u0142a bonus w postaci zaskoczenia brzmieniem. W ko\u0144cu piri<\/em>(co\u015b mi\u0119dzy fletem a obojem), saenghwang <\/em>(rodzaj fletni Pana) czy yanggeum<\/em> (korea\u0144ski odpowiednik cymba\u0142\u00f3w) – tradycyjne instrumenty z Korei Po\u0142udniowej – nie rozbrzmiewaj\u0105 na byle p\u0142ycie. I tak jak Jambinai<\/a> wygrywaj\u0105 z konkurencj\u0105 w dziedzinie post-rocka dzi\u0119ki niecodziennemu brzmieniu, tak i muzyka Park Jiha ma ten walor na wej\u015bciu. <\/p>\n

Je\u015bli szuka\u0107 zaskocze\u0144 na nowej p\u0142ycie, zn\u00f3w wydanej na Zachodzie z wielomiesi\u0119cznym op\u00f3\u017anieniem w stosunku do Korei, to mo\u017ce nim by\u0107 wi\u0119ksze skupienie na snuciu sp\u00f3jnej opowie\u015bci, wzbogaconej o poetyck\u0105 narracj\u0119 w utworze Eeasy <\/em>z tekstem napisanym i czytanym przez liba\u0144sk\u0105 poetk\u0119 Dim\u0119 El Sayed, kt\u00f3ra zafascynowa\u0142a si\u0119 muzyk\u0105 Park Jiha podczas pobytu w Korei Po\u0142udniowej. W najlepszych fragmentach na p\u0142ycie – Thunder Shower<\/em>, tytu\u0142owym Philos<\/em>, a wreszcie moim ulubionym When I Think of Her<\/em> z g\u0142\u00f3wnym tematem granym w\u0142a\u015bnie na saenghwang <\/em>– s\u0142ycha\u0107 skupienie i pow\u015bci\u0105gliwo\u015b\u0107, s\u0142ycha\u0107 te\u017c lepsz\u0105 produkcj\u0119 i akcent na to, \u017ce ka\u017cdy d\u017awi\u0119k ma wybrzmiewa\u0107 w kontrolowany spos\u00f3b. Rzecz wymaga te\u017c skupienia od s\u0142uchacza. Nie zawsze udaje si\u0119 korea\u0144skiej kompozytorce przebi\u0107 barier\u0119 emocji – pisa\u0142em o tym, \u017ce to muzyka znaczenie mniej narzucaj\u0105ca si\u0119 s\u0142uchaczowi ni\u017c to, co z Kore\u0105 dzi\u015b uto\u017csamiamy. Ale kiedy ju\u017c ta bariera zostaje przekroczona, Philos <\/em>przynosi fragmenty prowadz\u0105ce do rzadko przez muzyk\u0119 wywo\u0142ywanych wzrusze\u0144.<\/p>\n

PARK JIHA Philos<\/em><\/strong>, Glitterbeat 2019, 7-8\/10<\/strong><\/p>\n