{"id":229,"date":"2010-09-22T14:12:20","date_gmt":"2010-09-22T12:12:20","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=229"},"modified":"2010-09-23T09:26:00","modified_gmt":"2010-09-23T07:26:00","slug":"opowiesci-z-gotyckiego-zachodu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/09\/22\/opowiesci-z-gotyckiego-zachodu\/","title":{"rendered":"Opowie\u015bci z gotyckiego Zachodu"},"content":{"rendered":"

Sp\u0119dzi\u0142em troch\u0119 czasu z gr\u0105 „Red Dead Redemption”, a poniewa\u017c mia\u0142em okazj\u0119 rozpisa\u0107 si\u0119 ostatnio na temat muzyki do gier wideo<\/a>, zwracam tym pilniej uwag\u0119 na to, co grom towarzyszy w tle. „RDR” ma bardzo ciekaw\u0105, dyskretn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 zbudowan\u0105 z pojedynczych d\u017awi\u0119k\u00f3w i akord\u00f3w, bardzo to sympatycznie buduje, mroczny, westernowy klimat. To mnie naprowadzi\u0142o na dzisiejsze typy muzyczne, p\u0142yty, kt\u00f3re nosz\u0119 ze sob\u0105 od wielu tygodni, ale jako\u015b nie by\u0142o okazji si\u0119 nad nimi pochyli\u0107. Notka b\u0119dzie kr\u00f3tka, za to albumy a\u017c dwa. <\/p>\n

Bohaterem obu jest Pascal Humbert z 16 Horsepower, cz\u0142owiek znany z tego, \u017ce nagrywa d\u0142ugo, powoli, komponuje utwory o przera\u017caj\u0105co wolnych tempach, kt\u00f3re uzna\u0107 mo\u017cna za odpowiednik doom metalu w dziedzinie country. Rzecz idealnie by zbudowa\u0142a nastr\u00f3j w „RDR”, tym bardziej, \u017ce w projekcie Lilium<\/strong> Humbert nie stroni od wzbogacania pos\u0119pnych ballad pojedynczymi brzmieniami organ\u00f3w, wiolonczeli, tr\u0105bki, zatrudniaj\u0105c tez przy okazji jednego z muzyk\u00f3w Tindersticks (zreszt\u0105 fanom tego zespo\u0142u, podobnie jak mi\u0142o\u015bnikom Cave’a, mo\u017ce si\u0119 ten album spodoba\u0107). P\u0142yta nosi tytu\u0142 „Felt” i jest dopiero trzeci\u0105 nagran\u0105 przez Lilium w ci\u0105gu dziesi\u0119ciu lat.<\/p>\n

Du\u017co bardziej p\u0142odny jest zesp\u00f3\u0142 Wovenhand<\/strong>, kierowany przez innego cz\u0142onka 16 Horsepower, Davida Eugene’a Edwardsa. Tu Pascal Humbert te\u017c gra – na basie. Muzyka jest minimalnie bardziej \u017cywio\u0142owa, co dalej oznacza ekstrema ponuractwa, tym razem nieco gotyckiego – blisko rodzimego 16 Horsepower, ale te\u017c znakomitego duetu The Handsome Family. I silnie chrze\u015bcija\u0144skiego w przes\u0142aniu (sztuk\u0119 i muzyk\u0119 stworzy\u0142 B\u00f3g – jak twierdzi Edwards w jednym z wywiad\u00f3w<\/a>). Kiedy Wovenhand wykonuj\u0105 cover utworu New Order „Truth”, mo\u017cna wr\u0119cz nakre\u015bli\u0107 prost\u0105 lini\u0119 mi\u0119dzy zimnofalowym graniem lat 80. a dzisiejszym alternatywnym country, co wydawa\u0142oby si\u0119 kompletnym absurdem, gdyby Edwardsa nie by\u0142o na \u015bwiecie. Jay Munly & The Lupercalians, wspominani ostatnio przez Codhingera, te\u017c pewnie nadawaliby si\u0119 na reprezentant\u00f3w gotyckiego Dzikiego Zachodu, je\u015bli wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 solowe dokonania Munly’ego.<\/p>\n

No dobra, to ja wracam na gotycki Dziki Zach\u00f3d z poczuciem, \u017ce mo\u017ce dla paru os\u00f3b ocali\u0142em te dwie niez\u0142e p\u0142yty od zapomnienia, a Was zapraszam do s\u0142uchania, je\u015bli jeszcze nie znacie. Jak dla mnie Lilium>Wovenhand, ale to czysto subiektywny wyb\u00f3r, w ka\u017cdym wypadku mo\u017ce by\u0107 inaczej.<\/p>\n

\"\"<\/a>LILIUM „Felt”<\/strong>
\nGlitterhouse 2010
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Believer”, „Mama Bird”, „Felt”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n

\"\"<\/a>WOVENHAND „The Threshingfloor”<\/strong>
\nGlitterhouse 2010
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107<\/strong>: „The Threshingfloor”, „Terre Haute”. <\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sp\u0119dzi\u0142em troch\u0119 czasu z gr\u0105 „Red Dead Redemption”, a poniewa\u017c mia\u0142em okazj\u0119 rozpisa\u0107 si\u0119 ostatnio na temat muzyki do gier wideo, zwracam tym pilniej uwag\u0119 na to, co grom towarzyszy w tle. „RDR” ma bardzo ciekaw\u0105, dyskretn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 zbudowan\u0105 z pojedynczych d\u017awi\u0119k\u00f3w i akord\u00f3w, bardzo to sympatycznie buduje, mroczny, westernowy klimat. To mnie naprowadzi\u0142o na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,120,7,9],"tags":[264,265],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/229"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=229"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/229\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=229"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=229"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=229"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}