{"id":22923,"date":"2019-08-29T15:08:43","date_gmt":"2019-08-29T13:08:43","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=22923"},"modified":"2019-08-29T15:15:09","modified_gmt":"2019-08-29T13:15:09","slug":"prawdziwy-dramat-dla-odmiany","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/08\/29\/prawdziwy-dramat-dla-odmiany\/","title":{"rendered":"Prawdziwy dramat (dla odmiany)"},"content":{"rendered":"<p>Rzadko zdarza mi si\u0119 dosta\u0107 wydan\u0105 ju\u017c p\u0142yt\u0119 przed jej autorem. W tym wypadku nie by\u0142o to takie trudne. Do mnie album <em>Prison Episodes<\/em> wydany przez ira\u0144skiego artyst\u0119 <strong>Pouya Pour-Amina<\/strong> w czerwcu dotar\u0142 na p\u0142ycie CD-R na prze\u0142omie lipca i sierpnia. A poniewa\u017c jak wiadomo opisuj\u0119 regularnie tamtejszych tw\u00f3rc\u00f3w, a w wolnych chwilach zajmuj\u0119 si\u0119 \u015bledzeniem na Twitterze ira\u0144skiej sceny elektronicznej, widzia\u0142em, \u017ce sam autor dosta\u0142 j\u0105 ca\u0142kiem niedawno, ciesz\u0105c si\u0119, \u017ce w og\u00f3le dotar\u0142a:<!--more--><\/p>\n<blockquote class=\"twitter-tweet\">\n<p lang=\"en\" dir=\"ltr\">Finally arrived from London<br \/>Thank you <a href=\"https:\/\/twitter.com\/FlamingPines?ref_src=twsrc%5Etfw\">@FlamingPines<\/a><br \/>And my dear friends<a href=\"https:\/\/twitter.com\/NimaAghiani?ref_src=twsrc%5Etfw\">@NimaAghiani<\/a> and <a href=\"https:\/\/twitter.com\/capgrasman?ref_src=twsrc%5Etfw\">@capgrasman<\/a> thank you guys for all of your help<br \/>And of course Adel Poursamadi and Sardar Sarmast for beautiful playing strings and trumpet<br \/>And finally <a href=\"https:\/\/twitter.com\/Barbad_Golshiri?ref_src=twsrc%5Etfw\">@Barbad_Golshiri<\/a> for your lovely gift <a href=\"https:\/\/t.co\/LOylQH3mqO\">pic.twitter.com\/LOylQH3mqO<\/a><\/p>\n<p>&mdash; Pouya Pour-Amin (@Pouya_Migrain) <a href=\"https:\/\/twitter.com\/Pouya_Migrain\/status\/1163373017843609600?ref_src=twsrc%5Etfw\">August 19, 2019<\/a><\/p><\/blockquote>\n<p> <script async src=\"https:\/\/platform.twitter.com\/widgets.js\" charset=\"utf-8\"><\/script><\/p>\n<p>Sytuacja nie dziwi, kiedy us\u0142yszymy, \u017ce te teksty po persku na ok\u0142adce p\u0142yty (\u015bwietny projekt Barbada Golshiriego, dla kt\u00f3rego warto mie\u0107 ten CD-R) to prawdziwe wspomnienia ira\u0144skiej wi\u0119\u017aniarki politycznej z lat 80. &#8211; torturowanej, poni\u017canej i wyrwanej spoza ram czasu. Ca\u0142y album to, zgodnie z tytu\u0142em <em>Prison Episodes<\/em>, opowie\u015b\u0107 o wi\u0119zieniu, tworzony przez pi\u0119\u0107 lat concept-album o kolejnych stadiach w \u017cyciu wi\u0119\u017ania politycznego. A czym\u015b takim \u017caden kraj &#8211; \u0142\u0105cznie ze swoj\u0105 poczta narodow\u0105 &#8211; chwali\u0107 si\u0119 nie chce. Jakkolwiek jednak prawdziwy jest opisywany tu dramat, nie b\u0119d\u0119 si\u0119 zag\u0142\u0119bia\u0142 w analiz\u0119 polityczn\u0105 sytuacji w Iranie, \u017ceby nie sta\u0107 si\u0119 bohaterem tweetu Siavasha Aminiego (wielokrotnie przeze mnie opisywany muzyk, te\u017c<a href=\"https:\/\/room40.bandcamp.com\/album\/serus\"> wyda\u0142 w\u0142a\u015bnie bardzo ciekaw\u0105 p\u0142yt\u0119<\/a> pt. <em>Serus<\/em>).   <\/p>\n<blockquote class=\"twitter-tweet\">\n<p lang=\"en\" dir=\"ltr\">when you want to include a 3 paragraph irrelevant statement about politics in Iran in a 5 paragraph review of our work, ask us about it first or just read what we said about these things,how hard is that? I still have to live&amp; work here when you fuck off to mykonos for summer<\/p>\n<p>&mdash; Siavash Amini (@capgrasman) <a href=\"https:\/\/twitter.com\/capgrasman\/status\/1159334009945710592?ref_src=twsrc%5Etfw\">August 8, 2019<\/a><\/p><\/blockquote>\n<p> <script async src=\"https:\/\/platform.twitter.com\/widgets.js\" charset=\"utf-8\"><\/script><\/p>\n<p>Ot\u00f3\u017c dobrze podchodzi\u0107 do sprawy prosto, bo prostota jest jedn\u0105 z najwi\u0119kszych zalet muzyki, kt\u00f3r\u0105 tworzy Pour-Amina. Nietrudno odda\u0107 muzyk\u0105 ch\u0142\u00f3d, gorzej z t\u0105 bezczasowo\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 na <em>Prison Episodes<\/em> udaje si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 raczej dzi\u0119ki pow\u015bci\u0105ganiu ni\u017c mno\u017ceniu pomys\u0142\u00f3w. Na tym albumie s\u0142ycha\u0107 beton i stal. Emocje rodz\u0105 si\u0119 w pustych wn\u0119trzach wype\u0142nionych dronami lub symbolizuj\u0105cymi b\u00f3l uderzeniami noise&#8217;u (<em>If Pain Is Condensed There Is No Pain<\/em>). Liryzm i emocje wnosz\u0105 instrumenty akustyczne &#8211; alt\u00f3wka Adel Poursamandi, tr\u0105bka Sardara Sarmasta, wykorzystywane oszcz\u0119dnie a\u017c do fina\u0142u. Prosta, organiczna elegia w <em>For I Wasn&#8217;t Steel<\/em> robi dzi\u0119ki temu tym wi\u0119ksze wra\u017cenie. Brzmieniowo ten album nie zaskakuje mo\u017ce niczym szczeg\u00f3lnym &#8211; w przeciwie\u0144stwie do p\u0142yt Aminiego czy Sote, za to dramaturgicznie jest znakomity, konsekwentny do b\u00f3lu, no i szybko osi\u0105ga zamierzony efekt. Nie wiem, na ile aktorskie do\u015bwiadczenie Pour-Amina mog\u0142o tu pom\u00f3c, ale ca\u0142o\u015b\u0107 brzmi troch\u0119 jak ciekawa p\u0142yta z muzyk\u0105 ilustracyjn\u0105. Lekko nie b\u0119dzie, ale za to z pe\u0142n\u0105 immersj\u0105 i zburzeniem czwartej \u015bciany. Niestety, wszystkie pozosta\u0142e stoj\u0105 jak sta\u0142y.       <\/p>\n<p><strong>POUYA POUR-AMIN <em>Prison Episodes<\/em><\/strong>, Flaming Pines 2019, <strong>7-8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3243207637\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/flamingpines.bandcamp.com\/album\/prison-episodes\">Prison Episodes by Pouya Pour-Amin<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rzadko zdarza mi si\u0119 dosta\u0107 wydan\u0105 ju\u017c p\u0142yt\u0119 przed jej autorem. W tym wypadku nie by\u0142o to takie trudne. Do mnie album Prison Episodes wydany przez ira\u0144skiego artyst\u0119 Pouya Pour-Amina w czerwcu dotar\u0142 na p\u0142ycie CD-R na prze\u0142omie lipca i sierpnia. A poniewa\u017c jak wiadomo opisuj\u0119 regularnie tamtejszych tw\u00f3rc\u00f3w, a w wolnych chwilach zajmuj\u0119 si\u0119 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":22934,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3638,3,312,120,7,3823],"tags":[4085],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22923"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22923"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22923\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22939,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22923\/revisions\/22939"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/22934"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22923"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22923"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22923"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}