{"id":232,"date":"2010-09-23T14:53:40","date_gmt":"2010-09-23T12:53:40","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=232"},"modified":"2010-09-23T15:05:42","modified_gmt":"2010-09-23T13:05:42","slug":"znow-cos-wraca-w-muzyce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/09\/23\/znow-cos-wraca-w-muzyce\/","title":{"rendered":"Zn\u00f3w co\u015b wraca w muzyce"},"content":{"rendered":"

\u017beby tak jeszcze raz nawi\u0105za\u0107 do skojarze\u0144 mrocznych i westernowych – hitem tygodnia na \u015bwiecie jest supergrupa Black Country Communion, kt\u00f3ra za chwil\u0119 – jak si\u0119 domy\u015blam – zdominuje playlist\u0119 wielu tr\u00f3jkowych audycji i b\u0119dzie ch\u0119tnie kupowana w Polsce. \u0141atwo to wyprorokowa\u0107, gdy tylko spojrzy si\u0119 na list\u0119 obecno\u015bci: Glenn Hughes z Black Sabbath i Deep Purple, Jason Bonham – syn perkusisty Led Zeppelin, Derek Sherinian – keyboardzista od Alice’a Coopera, a wreszcie Joe Bonamassa, \u015bwietny gitarzysta bluesowy. Za\u0142o\u017cony ledwie par\u0119 miesi\u0119cy temu zesp\u00f3\u0142 na swojej debiutanckiej p\u0142ycie igra z kliszami ci\u0119\u017ckiego rocka sprzed lat: riffy i \u015bwidruj\u0105ce sola gitarowe na tle \u015bciany organ\u00f3w, niewzruszone \u00f3semki basisty, przesadna ilo\u015b\u0107 b\u0119bn\u00f3w przej\u015bciowych w zestawie Bonhama, wreszcie wokalista uderzaj\u0105cy w mo\u017cliwie wysokie rejestry. Ciekawe zjawisko, ale ciekawsze jest jak zwykle to, w jaki spos\u00f3b starym hardrockowcom oddaj\u0105 ho\u0142d muzycy ze sceny alternatywnej.<\/p>\n

Oczywi\u015bcie te hardrockowe flashbacki to nic nowego (grunge by\u0142 jednym wielkim), w dodatku BCC to nie nowina wobec cz\u0119stych po\u017cyczek z muzyki lat 70. u takiego na przyk\u0142ad Jacka White’a. Poza tym hard rock mia\u0142 te\u017c swoje psychodeliczne, albo romantyczne oblicze, poza Black Sabbath by\u0142o przecie\u017c Blue Cheer, wizjonerska Vanilla Fudge, a wreszcie i nies\u0142usznie zapomniany Indian Summer. Ja t\u0119 bardziej wyrafinowan\u0105 i mniej „kwadratow\u0105” stylistyk\u0119 hr ceni\u0119 zreszt\u0105 najbardziej. Dlatego od BCC wol\u0119 grup\u0119 Black Mountain. To ju\u017c bardziej okolice prog-rocka i psychodelii w niez\u0142ym wydaniu. No i Tame Impala<\/strong>, kt\u00f3rzy – je\u015bli chodzi o styl, brzmienie – s\u0105 na pewno sporym odkryciem, co sugerowa\u0142 mi<\/a> vlad.palovy w komentarzu pod notk\u0105 o Big Boiu. Ostatecznie fizyczny no\u015bnik z \u0142adn\u0105 ok\u0142adk\u0105 wpisuj\u0105c\u0105 si\u0119 na sw\u00f3j spos\u00f3b w muzyk\u0119 wspominkow\u0105 spod znaku chill-haunt-itd. przyszed\u0142 ledwie dzie\u0144 po rzeczonym wpisie. <\/p>\n

Tej p\u0142yty trzeba pos\u0142ucha\u0107, \u017ceby zda\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce generacja wychowana na shoegazingu i psychodelii lat 90., grunge’u, nowej scenie alternatywnej, po prostu nie jest w stanie p\u00f3j\u015b\u0107 w hardrockow\u0105 sztamp\u0119. Ciep\u0142e przestery gitarowe na tym albumie to nie jedna barwa, ale sto: fuzzy, phasery, flangery, tremola nagrane z lekk\u0105 przesad\u0105, nic dos\u0142ownie. W s\u0105siedztwie drugi wielki walor australijskiego zespo\u0142u – pi\u0119kne psychodeliczne partie wokalne, chwilami beatlesowskie w charakterze, z podzia\u0142em na g\u0142osy, zn\u00f3w z lekk\u0105 przesad\u0105 w obr\u00f3bce, roztapiaj\u0105 si\u0119 a\u017c w pog\u0142osach i echach. Wszystko zn\u00f3w bardzo mi\u0119kko nagrane, co kupuj\u0119, mimo \u017ce d\u017awi\u0119k traci na selektywno\u015bci (troch\u0119 tu s\u0142ycha\u0107 momentami MGMT z produkcj\u0105 Friedmanna, troch\u0119 brzmienie The Black Keys). Zreszt\u0105 to wizja jednego cz\u0142owieka, bo 90 proc. partii instrumentalnych, wokali, produkcja i kompozycje to dzie\u0142o Kevina Parkera. Mam jednocze\u015bnie sporo zastrze\u017ce\u0144 w\u0142a\u015bnie do samych kompozycji, momentami snuj\u0105cych si\u0119 bez celu. Gdyby nie one ocena, ko\u0144cowa (waha\u0142em si\u0119 d\u0142ugo mi\u0119dzy 7 a 8-k\u0105) by\u0142aby znacznie wy\u017csza. Chrzani\u0107 ocen\u0119 w tym wypadku, to debiutanci, kt\u00f3rych warto obserwowa\u0107. Poza tym si\u00f3demka zdecydowanie potrzebuje takiego wzmocnienia. Update: O, w ko\u0144cu postawi\u0142em \u00f3semk\u0119. Niech b\u0119dzie. <\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>TAME IMPALA „Innerspeaker”<\/strong>
\nModular Recordings 2010
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Desire Be Desire Go”, „Alter Ego”, „Lucidity”, „The Bold Arrow of Time”, leciutki singiel „Solitude Is Bliss” poni\u017cej.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u017beby tak jeszcze raz nawi\u0105za\u0107 do skojarze\u0144 mrocznych i westernowych – hitem tygodnia na \u015bwiecie jest supergrupa Black Country Communion, kt\u00f3ra za chwil\u0119 – jak si\u0119 domy\u015blam – zdominuje playlist\u0119 wielu tr\u00f3jkowych audycji i b\u0119dzie ch\u0119tnie kupowana w Polsce. \u0141atwo to wyprorokowa\u0107, gdy tylko spojrzy si\u0119 na list\u0119 obecno\u015bci: Glenn Hughes z Black Sabbath i […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,7,9],"tags":[267,266],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/232"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=232"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/232\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=232"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=232"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=232"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}