{"id":23221,"date":"2019-09-25T10:38:01","date_gmt":"2019-09-25T08:38:01","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23221"},"modified":"2019-09-25T20:17:24","modified_gmt":"2019-09-25T18:17:24","slug":"jedziemy-na-pelnym-mamoniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/09\/25\/jedziemy-na-pelnym-mamoniu\/","title":{"rendered":"Jedziemy na pe\u0142nym Mamoniu"},"content":{"rendered":"

Im s\u0142absza jest muzyczna oferta fizycznych sklep\u00f3w i im dalej przebiega proces cyfryzacji rynku, tym dok\u0142adniejsze informacje o zachowaniach s\u0142uchaczy przysy\u0142a co roku IFPI*. Nowa jest taka, \u017ce ju\u017c 89 proc. muzyki s\u0142uchamy w streamingu. 61 proc. s\u0142uchaczy deklaruje, \u017ce lubi t\u0119 form\u0119 s\u0142uchania, bo mo\u017ce s\u0142ucha\u0107 tego, czego chce i kiedy chce. A czego chce? Wi\u0119cej tego samego, co sugeruje z kolei wczorajszy pomys\u0142 Spotify, niemal idealnie zbiegaj\u0105cy si\u0119 w czasie z publikacj\u0105 nowego raportu Music Listening 2019<\/em> IFPI. Czo\u0142owy serwis streamingowy zaproponowa\u0142 mianowicie, \u017ce do listy promowanych przez siebie playlist utwor\u00f3w najpopularniejszych i najch\u0119tniej s\u0142uchanych, ju\u017c wcze\u015bniej jad\u0105cych na formule in\u017cyniera Mamonia – o tym, \u017ce nie mo\u017cna przecie\u017c lubi\u0107 piosenki, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 pierwszy raz s\u0142yszy – do\u0142\u0105czy dwie nowe listy ulubionych:<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

W ten oto spos\u00f3b promocyjny akcent tej cz\u0119\u015bci bran\u017cy z odkrywania tego, co do tej pory mog\u0142o by\u0107 niedost\u0119pne, przesuwa si\u0119 ostatecznie na po\u017cywianie si\u0119 tym, co zosta\u0142o wcze\u015bniej dok\u0142adnie przetrawione. Jak s\u0142usznie podpowiedzia\u0142 mi na Facebooku kolega z serwisu PopUpMusic.pl – w \u017caden inny spos\u00f3b Drake nie mia\u0142by ju\u017c na tym etapie urobku hit\u00f3w w rocznym zestawieniu „Billboardu” o 50 proc. wi\u0119kszego ni\u017c Beatlesi przez ca\u0142y okres kariery. Najwi\u0119ksze gwiazdy b\u0119d\u0105 bi\u0107 wielkie rekordy, du\u017ce wytw\u00f3rnie odzyskaj\u0105 stabilno\u015b\u0107, a IFPI b\u0119dzie mog\u0142a udowadnia\u0107, \u017ce wracamy do z\u0142otej ery dla rynku muzycznego. Gdy my tymczasem b\u0119dziemy – statystycznie, rzecz jasna, bo pisz\u0119 to do czytelnik\u00f3w kszta\u0142tuj\u0105cych \u015bwiadomie swoje wybory – po Postmanowsku zabawia\u0107 si\u0119 na \u015bmier\u0107 tym, co ju\u017c dobrze znamy. A ca\u0142o\u015b\u0107 do\u015b\u0107 dok\u0142adnie rymuje si\u0119 z obrazem \u015bwiata medialnego rz\u0105dz\u0105cego si\u0119 ekonomi\u0105 lajk\u00f3w, o kt\u00f3rym w poprzednim wydaniu „Polityki” pisa\u0142a Aleksandra \u017belazi\u0144ska<\/a> i na co rady proponuje w swoim tek\u015bcie w numerze bie\u017c\u0105cym<\/a> Mariusz Herma. Oba materia\u0142y polecam – a id\u0105c za ich duchem nale\u017ca\u0142oby si\u0119 pewnie raczej zastanawia\u0107, czy nie wprowadzi\u0107 jakiego\u015b rozs\u0105dnego ogranicznika na listy najch\u0119tniej s\u0142uchanych utwor\u00f3w, ni\u017c je mno\u017cy\u0107 w kolejnych permutacjach.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Raport IFPI (ca\u0142o\u015b\u0107 mo\u017cna znale\u017a\u0107 pod tym linkiem<\/a>) przynosi kilka oczywistych, ale niekoniecznie krzepi\u0105cych informacji – takich, \u017ce s\u0142uchamy muzyki na wszystkie mo\u017cliwe sposoby, ale stosunkowo rzadko na sprz\u0119cie hi-fi (8 proc. globalnie, tylko 7 proc. w Polsce), a z drugiej strony kilka nieoczywistych i krzepi\u0105cych ju\u017c chyba bardziej – takich, \u017ce streaming nie zabi\u0142 do ko\u0144ca sprzeda\u017cy (chocia\u017c grup\u0105 ci\u0105gn\u0105c\u0105 t\u0119 sprzeda\u017c jest moja przegr\u00f3dka pokoleniowa: 45-54 lat) plikowo-no\u015bnikowej, co wi\u0119cej – \u017ce nie zabi\u0142 nawet radia. To ostatnie trzyma si\u0119 ca\u0142kiem mocno, w szczeg\u00f3lno\u015bci w Polsce. Jeste\u015bmy krajem, w kt\u00f3rym s\u0142uchanie radia deklaruje najwy\u017cszy odsetek badanych – 95 proc. Sp\u0119dzamy s\u0142uchaj\u0105c radia 9 godz. tygodniowo – a to blisko dwukrotnie wi\u0119cej ni\u017c wynosi \u015bwiatowa \u015brednia.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Badanie zosta\u0142o zrealizowane – jak czytamy – na demograficznie reprezentatywnej pr\u00f3bie u\u017cytkownik\u00f3w Internetu w grupie wiekowej 16-64 lat w 21 krajach (\u0142\u0105cznie obj\u0119\u0142o 34 tys. os\u00f3b). Mo\u017cna z niego wyczyta\u0107 r\u00f3wnie\u017c niema\u0142o o preferencjach gatunkowych s\u0142uchaczy na poszczeg\u00f3lnych rynkach. Tu jednak z du\u017cym przekonaniem nale\u017ca\u0142oby uzna\u0107, \u017ce przy si\u0119gaj\u0105cej 89 proc. ekspansji streamingu serwisy, kt\u00f3re t\u0119 form\u0119 udost\u0119pniania lub sprzeda\u017cy muzyki oferuj\u0105, wiedz\u0105 o nas znacznie wi\u0119cej ni\u017c mo\u017ce odkry\u0107 tego rodzaju badanie. I ta ich wiedza jest znacznie dok\u0142adniejsza. Dialog mi\u0119dzy IFPI a Spotify wygl\u0105da\u0142by dzi\u015b mniej wi\u0119cej tak:<\/p>\n

Frances Moore, szefowa IFPI: W czasie, gdy wiele medi\u00f3w walczy o ich uwag\u0119 [odbiorc\u00f3w], nie tylko decyduj\u0105 si\u0119 sp\u0119dza\u0107 wi\u0119cej czasu na s\u0142uchaniu muzyki i anga\u017cowaniu si\u0119 w ni\u0105, ale robi\u0105 to w coraz bardziej r\u00f3\u017cnorodny spos\u00f3b. <\/em><\/p>\n

Spotify: Ulubione na okr\u0105g\u0142o.<\/em><\/p>\n

Za\u0142\u0105cz\u0119 do tego p\u0142yt\u0119, cho\u0107 troch\u0119 sp\u00f3\u017anion\u0105. Zdarza\u0142o mi si\u0119 ju\u017c nie pami\u0119ta\u0107 o pami\u0119taniu, ale za to nie do ko\u0144ca zapomnia\u0142em o Zapominaniu<\/em>, czyli kolejnej p\u0142ycie poetycko-muzycznego duetu Brzoska i Gawro\u0144ski<\/strong>. By\u0142o \u0142atwiej, o tyle \u017ce trudno zapomnie\u0107 tak zgrabne nagranie jak Krety i d\u017cd\u017cownice<\/em> – przebojowe, jak gdyby panowie mierzyli z kawa\u0142kiem na nowy album Dawida Podsiad\u0142y, ale jednak skromne jak przysta\u0142o na aran\u017cacj\u0119 towarzysz\u0105c\u0105 poezji. To taki rzadki moment, kiedy na bardzo niszowej p\u0142ycie mo\u017cna znale\u017a\u0107 utw\u00f3r, kt\u00f3ry po drobnych retuszach i dodaniu partii wokalnej da\u0142oby si\u0119 sprzeda\u0107 na playli\u015bcie jakiej\u015b sporej stacji radiowej (na pewno \u0142atwiej ni\u017c Jezusa za 50 z\u0142 <\/em>z tekstu tego wiersza). Skojarzy\u0142 mi si\u0119 pod tym wzgl\u0119dem – bo na pewno nie pod wzgl\u0119dem stylistyki – z Kopytami z\u0142a <\/em>Joanny Schumacher i Paw\u0142a Cie\u015blaka i ich Pierwsz\u0105 pie\u015bni\u0105 konia<\/em>. O duecie wspomina\u0142em ju\u017c parokrotnie od czasu wzmianki w rocznym podsumowaniu przed o\u015bmioma laty<\/a>. Ton Wojciecha Brzoski jest charakterystyczny, mo\u017ce bardziej r\u00f3\u017cnorodna – rozpi\u0119ta pomi\u0119dzy popem a nieco surowszym, gitarowym graniem (Kap\u0142ani i androgyni<\/em>) – jest tylko sama muzyka. Wej\u015bcie w to nie wymaga – tu przeprosz\u0119 na chwil\u0119 poet\u0119, \u017ceby podreperowa\u0107 morale autora muzyki Dominika Gawro\u0144skiego – jakiego\u015b szczeg\u00f3lnego zainteresowania poezj\u0105.<\/p>\n

Status wierszy pokazywanych \u015bwiatu w d\u017awi\u0119kowych tomikach, nierzadko nowoczesnych w formie, nie zmieni\u0142 si\u0119 jednak jako\u015b zasadniczo. Gdy ju\u017c si\u0119 ukazuj\u0105 te d\u017awi\u0119kowe zbiory wierszy, ich autorzy mog\u0105 liczy\u0107 na mo\u017ce odrobin\u0119 wi\u0119ksze, ale wci\u0105\u017c niewystarczaj\u0105co du\u017ce zainteresowanie w stosunku do zwyczajnych tomik\u00f3w poezji. \u017bal tylko, \u017ce tylko ten konkretny zosta\u0142 wydany w jakim\u015b niskim nak\u0142adzie bez dost\u0119pu do streamingu.<\/p>\n

BRZOSKA I GAWRO\u0143SKI Zapominanie<\/em><\/strong>, Fundacja im. Tymoteusza Karpowicza 2019, 7\/10<\/strong><\/p>\n