{"id":23249,"date":"2019-09-26T13:58:43","date_gmt":"2019-09-26T11:58:43","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23249"},"modified":"2019-09-26T16:42:07","modified_gmt":"2019-09-26T14:42:07","slug":"teraz-pateras","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/09\/26\/teraz-pateras\/","title":{"rendered":"Teraz Pateras"},"content":{"rendered":"<p>Ka\u017cdy zalicza taki hattrick, na jaki zas\u0142u\u017cy\u0142. Ja niedawno doczeka\u0142em si\u0119 komentarzy tr\u00f3jcy tuz\u00f3w prawicowej publicystyki (do sprawdzenia w serwisach spo\u0142eczno\u015bciowych na T i na F, gdzie mo\u017cna mnie podgl\u0105da\u0107), tymczasem <strong>Anthony Pateras<\/strong> zaliczy\u0142 polski hattrick festiwalowy: w tym samym roku jego muzyka zabrzmi na Sanatorium D\u017awi\u0119ku w Soko\u0142owsku (to ju\u017c w\u0142a\u015bciwie za nami), na <a href=\"http:\/\/sacrumprofanum.com\/program\/pseduacusis\">inauguracji krakowskiego Sacrum Profanum<\/a>, a p\u00f3\u017aniej na Unsoundzie w tym samym mie\u015bcie. Co wi\u0119cej, s\u0105 to nieco inne kierunki &#8211; od solowego wyst\u0119pu z elektronik\u0105, po do\u015b\u0107 pot\u0119\u017cnie zapowiadaj\u0105c\u0105 si\u0119 form\u0119 <em>Pseudacusis^ halucynacje audio na elektroakustyczny septet<\/em> (z m.in. Gerardem Lebikiem i Mikiem Majkowskim w sk\u0142adzie). Ale urok australijskiego kompozytora, a przy tym elektronika i improwizatora, polega na tym, \u017ce jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 dociera we wszystkie te rejony, kt\u00f3re wspomniane imprezy przeszukuj\u0105. Czy jest dzi\u015b w gronie najwa\u017cniejszych postaci muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej? By\u0107 mo\u017ce. Ale za to z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 jest w gronie najbardziej wszechstronnych. <!--more--><\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/sacrumprofanum.com\/program\">Sacrum Profanum<\/a> w tej edycji (pocz\u0105tek w ten pi\u0105tek, wydarzenia towarzysz\u0105ce ju\u017c dzi\u015b) zapowiada si\u0119 interesuj\u0105co: b\u0119dzie ci\u0105g dalszy nadrabiania dorobku Juliusa Eastmana (ze s\u0142ynnym utworem <em>Evil Nigger<\/em>, ale <a href=\"http:\/\/sacrumprofanum.com\/program\/accordrone\">tym razem w wersji akordeonowej<\/a>), prezentacja utwor\u00f3w nieznanej dot\u0105d w Polsce Lucii Dlugoszewski (<a href=\"http:\/\/wyborcza.pl\/7,113768,25230009,skonstruowala-nowy-fortepian-do-jej-muzyki-tanczyli-najwieksi.html\">tu tekst o niej w &#8222;Gazecie Wyborczej&#8221;<\/a>), nowymi utworami <a href=\"http:\/\/sacrumprofanum.com\/program\/inni-ludzie\">Artura Zagajewskiego<\/a> (do tekstu <em>Innych ludzi<\/em> Mas\u0142owskiej) i Paw\u0142a Roma\u0144czuka, wreszcie z <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/04\/04\/ostrzegalem\/\">opisywanym tu<\/a> \u015bwietnym Karkowskim w wersji wokalnej zespo\u0142u G\u0119ba, no i jeszcze z przewodnim w\u0105tkiem litewskim. Ale odrobin\u0119 Paterasa da\u0142oby si\u0119 pewnie wetkn\u0105\u0107 tu i \u00f3wdzie ka\u017cdego dnia.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/wcPx0Rt8vLU\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p>O najnowszym zestawie p\u0142ytowym Paterasa <em>Collected Works Vol. II (2005\u200b-\u200b2018)<\/em> ma\u0142o kto pisze, bo jest drogi jak loty do Australii. I jeszcze sprzedaje go ledwie kilka wysy\u0142kowych sklep\u00f3w na \u015bwiecie. Dodatkowo: to przyk\u0142ad muzyki, kt\u00f3rej w og\u00f3le nie ma w streamingu. Do zakupu w wersji cyfrowej &#8211; z <a href=\"https:\/\/immediata.bandcamp.com\/album\/imm015-collected-works-vol-ii-2005-2018\">Bandcampa<\/a> &#8211; przymierza\u0142em si\u0119 ca\u0142ymi tygodniami, licz\u0105c, ile to pieni\u0119dzy z rodzinnego bud\u017cetu p\u00f3jdzie na flaki (pliki flac). To wydawnictwo monstrualne &#8211; w tej wersji &#8222;wa\u017cy&#8221; 3 GB i trwa 5 godzin 23 minuty. Zawiera utwory solowe i na kameralne sk\u0142ady, ale przede wszystkim kompozycje \u0142\u0105cz\u0105ce partie akustyczne z elektronik\u0105. Pyta\u0142em po dobrze zorientowanych znajomych, czy gdzie\u015b to mo\u017cna kupi\u0107 taniej, po czym dokona\u0142em kolejnej inwestycji, kt\u00f3rej ten blog nie sp\u0142aci nigdy, i \u015bmiem twierdzi\u0107, \u017ce wyg\u00f3rowana cena jest w sumie ca\u0142kiem fair. Tytu\u0142owy zestaw kompozycji z lat 2005-2018 pokazuje centraln\u0105 posta\u0107 \u015bwiata muzyki wszelkiej, kt\u00f3ry p\u0142ynnie przemieszcza si\u0119 pomi\u0119dzy nurtami, w kolejnych utworach odnosz\u0105c si\u0119 do psychoakustyki, pr\u00f3b wydobywania d\u0142ugich, nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 ton\u00f3w z tradycyjnych instrument\u00f3w (konfrontowanych na \u017cywo z elektronik\u0105), wprost pisz\u0105c o inspiracjach Maryanne Amacher czy Alvinem Lucierem, t\u0142umacz\u0105c w do\u0142\u0105czonych do nagra\u0144 notatkach, jaki wp\u0142yw mia\u0142a na niego praca z poszczeg\u00f3lnymi wykonawcami (Samuel Dunscombe) czy wieloletnimi muzycznymi przyjaci\u00f3\u0142mi (Jerome Noetinger). Pomys\u0142\u00f3w jest du\u017co &#8211; Pateras przypomina, \u017ceby nigdy nie wy\u0142\u0105cza\u0107 nagrywania i nigdy nie wyrzuca\u0107 wcze\u015bniej niewykorzystanych fragment\u00f3w ta\u015bmy (podpowied\u017a Noetingera). Muzyki mn\u00f3stwo &#8211; to nie kompilacja, to dokumentacja dzia\u0142alno\u015bci muzycznej z okresu 13 lat.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/zuOOH1cBXfk\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p>Wypada\u0142oby z tego zestawu zaproponowa\u0107 teraz cho\u0107by co\u015b na pocz\u0105tek &#8211; wybra\u0142bym wykonywane przez Judith Hamann i stosunkowo \u015bwie\u017ce (2018) <em>Down to Dust<\/em> na wiolonczel\u0119 z elektronik\u0105. Oraz &#8211; by\u0107 mo\u017ce najwa\u017cniejszy w kontek\u015bcie krakowskiego wyst\u0119pu &#8211; <em>Decay of Logic<\/em> (2017) na dziesi\u0119cioosobowy zesp\u00f3\u0142 z syntezatorem i komputerem, wykonywany oryginalnie z rozstawionymi w kr\u0119gu 10 g\u0142o\u015bnikami, ka\u017cdy przy odpowiednim instrumentali\u015bcie i ka\u017cdy emituj\u0105cy jego parti\u0119 (z nastawieniem na niewielkie op\u00f3\u017anienia mi\u0119dzy d\u017awi\u0119kiem naturalnym i amplifikowanym). Trwa to ponad 50 minut i przypomina &#8211; ju\u017c cho\u0107by sam\u0105 uwag\u0105 kompozytorsk\u0105 (<em>You can play it for ages<\/em>), \u017ce utwory Paterasa bywaj\u0105 opowie\u015bci\u0105 o czasie &#8211; w jego mikrofragmentach i d\u0142ugiej, ci\u0105g\u0142ej formie. Du\u017ce wra\u017cenie robi dodatkowo zupe\u0142nie inny, niespokojny, pe\u0142en ekstrawagancji brzmieniowych utw\u00f3r <em>Three Mirrors<\/em> na trio saksofonowe i elektronik\u0119 (Pateras obs\u0142uguj\u0105cy modularny system Doepfera A-100) z roku 2014. P\u00f3\u017aniejszy o dwa lata <em>TamTam+<\/em>, czyli duet Paterasa (zn\u00f3w system modularny) z Vaness\u0105 Tomlinson graj\u0105c\u0105 na tytu\u0142owym tam tamie komponuje si\u0119 idealnie z eksperymentami perkusyjnymi Briana Chase&#8217;a realizowanymi pod szyldem Drums &amp; Drones. I tak dalej. Ile tu jest \u015bcie\u017cek, ile p\u00f3l obejmuje ten pi\u0119ciop\u0142ytowy zestaw&#8230;<\/p>\n<p>Dla mnie spotkanie z kolekcj\u0105 Paterasa by\u0142o tak\u017ce kolejn\u0105 okazj\u0105 do przemy\u015blenia kwestii samej inwestycji w muzyk\u0119, zwykle stosunkowo tani\u0105 i \u0142atwo dost\u0119pn\u0105 na \u017cywo podczas festiwali awangardy. Ca\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 Paterasa wymaga bowiem sponsor\u00f3w &#8211; zakup p\u0142yty jest bardziej wej\u015bciem w kr\u0105g mikromecenatu ni\u017c zwyk\u0142ym rynkowym odruchem. Jest ma\u0142ym echem tego, co robi\u0105 wi\u0119ksi inwestorzy pozwalaj\u0105cy dzia\u0142a\u0107 Paterasom tego \u015bwiata. Przegl\u0105danie informacji o jego zestawie doprowadzi\u0142o mnie do strony <a href=\"https:\/\/rdbf.org\/\">fundacji Roberta D. Bieleckiego<\/a>, ameryka\u0144skiego biznesmena, kt\u00f3ry funduje granty muzykom, kieruj\u0105c si\u0119 najprostsz\u0105 i przemawiaj\u0105c\u0105 do mnie motywacj\u0105: odp\u0142aci\u0107 \u015bwiatu kultury za wszystkie prze\u017cycia i emocje, kt\u00f3re mu ta kultura przynios\u0142a przez lata. Warto to credo przeczyta\u0107, warto te\u017c obejrze\u0107 imponuj\u0105c\u0105 list\u0119 odbiorc\u00f3w grant\u00f3w artystycznych Bieleckiego, kt\u00f3ra obejmuje g\u0142\u00f3wnie znakomito\u015bci \u015bwiata jazzu i improwizacji. Czasem artyst\u00f3w z kr\u0119gu muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej czy sztuk wizualnych. <a href=\"https:\/\/rdbf.org\/2019-recipients\/\">Tutaj<\/a> lista odbiorc\u00f3w za rok 2019.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-23251\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/bielecki.png\" alt=\"\" width=\"760\" height=\"635\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/bielecki.png 760w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/bielecki-300x251.png 300w\" sizes=\"(max-width: 760px) 100vw, 760px\" \/><\/p>\n<p>Rzucam regularnie okiem na moj\u0105 bandcampow\u0105 kolekcj\u0119 p\u0142yt, w wi\u0119kszo\u015bci kupionych za w\u0142asne pieni\u0105dze. <a href=\"https:\/\/bandcamp.com\/wujekb\">Uros\u0142a ostatnio do sporych rozmiar\u00f3w<\/a>. Zach\u0119cam do jej \u015bledzenia, bo kupno p\u0142yty jest cz\u0119sto decyzj\u0105 wa\u017cniejsz\u0105 ni\u017c jej ob\u0142o\u017cenie gwiazdkami czy punktami w skali do dziesi\u0119ciu. Do bandcampowej <a href=\"https:\/\/bandcamp.com\/rbielecki\">strony Bieleckiego<\/a> te\u017c \u0142atwo dotrze\u0107 &#8211; \u017ceby si\u0119 przekona\u0107, \u017ce jest inspiruj\u0105ca i&#8230; sporo mi jeszcze brakuje. Oczywi\u015bcie, nie mam do dyspozycji takich funduszy, ale dzi\u0119ki takiemu s\u0105siedztwu mo\u017cna si\u0119 na Bandcampie poczu\u0107 kim\u015b innym ni\u017c tylko klientem. Przy czym nie jest to tekst sponsorowany przez serwis na B. czy biznesmena na B. To wci\u0105\u017c tekst, w kt\u00f3ry zainwestowa\u0142em prywatne fundusze i stara\u0142em si\u0119 wspom\u00f3c Anthony&#8217;ego Paterasa.<\/p>\n<p><strong>ANTHONY PATERAS <em>Collected Works Vol. II (2005\u200b-\u200b2018)<\/em><\/strong>, Immediata 2019, <strong>8-9\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=378325525\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" width=\"300\" height=\"150\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/immediata.bandcamp.com\/album\/imm015-collected-works-vol-ii-2005-2018\">IMM015: Collected Works Vol. II (2005-2018) by Anthony Pateras<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ka\u017cdy zalicza taki hattrick, na jaki zas\u0142u\u017cy\u0142. Ja niedawno doczeka\u0142em si\u0119 komentarzy tr\u00f3jcy tuz\u00f3w prawicowej publicystyki (do sprawdzenia w serwisach spo\u0142eczno\u015bciowych na T i na F, gdzie mo\u017cna mnie podgl\u0105da\u0107), tymczasem Anthony Pateras zaliczy\u0142 polski hattrick festiwalowy: w tym samym roku jego muzyka zabrzmi na Sanatorium D\u017awi\u0119ku w Soko\u0142owsku (to ju\u017c w\u0142a\u015bciwie za nami), na [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23255,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,31,3,13,312,120,3823],"tags":[4118,1207],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23249"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23249"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23249\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23264,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23249\/revisions\/23264"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23255"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23249"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23249"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23249"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}