{"id":23401,"date":"2019-10-10T09:41:27","date_gmt":"2019-10-10T07:41:27","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23401"},"modified":"2019-10-10T09:57:13","modified_gmt":"2019-10-10T07:57:13","slug":"duzo-nas-omija-ale-malo-tak-dobrego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/10\/10\/duzo-nas-omija-ale-malo-tak-dobrego\/","title":{"rendered":"Du\u017co nas omija, ale ma\u0142o tak dobrego"},"content":{"rendered":"

Zacytuj\u0119 na pocz\u0105tek s\u0142owa prymasa Wyszy\u0144skiego: By\u0142 las, nie by\u0142o was \u2013 i nie b\u0119dzie was, b\u0119dzie las<\/em>. Pewnie si\u0119 zastanawiacie nerwowo, co te\u017c chc\u0119 nimi skomentowa\u0107. Mo\u017ce jakie\u015b bie\u017c\u0105ce wydarzenie? Zostawi\u0119 was jeszcze na d\u0142ugo\u015b\u0107 jednego zdania w niepewno\u015bci. A chcia\u0142bym powiedzie\u0107 tylko tyle, \u017ce wprawdzie nie\u017cyj\u0105cy od dawna kardyna\u0142 nie jest dla mnie jakim\u015b wyj\u0105tkowym bohaterem od wielkich cytat\u00f3w, ale mia\u0142 racj\u0119: s\u0105 wok\u00f3\u0142 nas rzeczy niezmienne, sta\u0142e. Mnie na przyk\u0142ad stale pociesza i uspokaja s\u0142uchanie Nagrobk\u00f3w<\/strong>. Pisa\u0142em ju\u017c chyba o tym, \u017ce dobrze wykorzystuj\u0105 polskie dziedzictwo narodowe, a w\u0142a\u015bciwie sami nim ju\u017c s\u0105<\/a>. Dzisiaj chcia\u0142bym wr\u00f3ci\u0107 do tematu. Bo TEMAT jest w wypadku Nagrobk\u00f3w najwa\u017cniejszy.<\/p>\n

Zesp\u00f3\u0142 Adama Witkowskiego i Ma\u0107ka Salamona nie reprezentuje mianowicie \u017cadnego nurtu czy gatunku, tylko reprezentuje temat. Je\u015bli pisz\u0105 o sobie we wk\u0142adce „Nagrobki to nie punk!”, to my\u015bl\u0119, \u017ce chodzi im w\u0142a\u015bnie o to – mog\u0105 bywa\u0107 punkiem, gdy s\u0142ycha\u0107 w ich muzyce akordow\u0105 gr\u0119 blisk\u0105 The Clash, ale nie s\u0105 tym punkiem, nie s\u0105 te\u017c odtwarzaniem nowej fali, chocia\u017c kilka piosenek da\u0142oby si\u0119 podci\u0105gn\u0105\u0107 pod ten nurt. Bo przecie\u017c na tej samej, trzeciej ju\u017c pe\u0142nowymiarowej p\u0142ycie z nowym repertuarem Nagrobki potrafi\u0105 zr\u0119cznie wykorzystywa\u0107 motoryk\u0119 krautrockow\u0105 (M\u00f3j d\u00f3\u0142<\/em>), nawi\u0105zywa\u0107 do bliskiego im chyba, bo nale\u017c\u0105cego do tych stylistycznie elastycznych zespo\u0142\u00f3w King Gizzard & The Lizard Wizard (Id\u0119 do Ciebie m\u00f3j ojcze<\/em>) albo zagra\u0107 \u015bwietny zreszt\u0105 utw\u00f3r, kt\u00f3ry od po\u0142owy przypomina sowizdrzalski styl Gongu (Nigdy ju\u017c nie wr\u00f3ci<\/em>), chyba najmocniej z r\u00f3\u017cnych kawa\u0142k\u00f3w, kt\u00f3rym obsesyjnie przez lata styl Gongu przypisywa\u0142em. S\u0142owem: muzycznie mog\u0105 sobie zrobi\u0107 wszystko – tym bardziej \u017ce maj\u0105 zr\u0119cznych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w w osobach Ola Walickiego i Miko\u0142aja Trzaski – pod warunkiem, \u017ce b\u0119dzie o \u015bmierci. <\/p>\n

Sporo ju\u017c napisa\u0142em o Nagrobkach (ostatnio nawet tekst do katalogu wystawy w PGS Sopot), ale dzi\u015b nawi\u0105\u017c\u0119 do jednego z moich ulubionych nagra\u0144, Spowiedzi umar\u0142ego<\/em> (tego od s\u0142\u00f3w: Ciesz\u0119 si\u0119, kochanie, \u017ce od wczoraj nie \u017cyj\u0119<\/em>, a potem z pi\u0119kn\u0105 fraz\u0105 Du\u017co mnie omija, ale ma\u0142o dobrego<\/em>) z linijk\u0105 Zacz\u0105\u0142em oddycha\u0107 tylko swoim powietrzem<\/em>. Ot\u00f3\u017c wydaje mi si\u0119, \u017ce artystyczne dzia\u0142ania Nagrobk\u00f3w w najg\u0142\u0119bszym, metaforycznym sensie s\u0105 takim sprawdzaniem, na ile starczy tchu. Jak wyzwanie – jak d\u0142ugo wstrzymasz oddech, nie dusz\u0105c si\u0119 przy tym. Na ile p\u0142yt o \u015bmierci starczy pomys\u0142\u00f3w? Gda\u0144skiemu duetowi starczy\u0142o dot\u0105d tego powietrza na trzy albumy, bez wahni\u0119\u0107 poziomu. Przy oszcz\u0119dnym instrumentarium i tej samej tematyce. Ba, i lirycznie, i muzycznie si\u0119 przez ten czas nawet rozwin\u0119li. W Chcia\u0142bym nie wierzy\u0107 w nic<\/em> ciekawie dialoguj\u0105 – nie wiem, na ile \u015bwiadomie – z Raz Dwa Trzy. W Nie uwierzysz, sk\u0105d dzwoni\u0119<\/em> buduj\u0105 kolejny dialog mi\u0119dzy\u015bwiatowy, czy te\u017c – jak chce tekst – mi\u0119dzyludzki. \u015amier\u0107 bywa tu zwykle (oczywi\u015bcie) metafor\u0105. Lepszym punktem wyj\u015bcia do powa\u017cnej rozmowy w rodzinie, z dzie\u0107mi, ni\u017c s\u0142owa prymasa (tu my\u015blicie mo\u017ce, \u017ce sobie \u017cartuj\u0119 – ha, to dok\u0142adnie jak z Nagrobkami, ludzie te\u017c s\u0105 sk\u0142onni ich klasyfikowa\u0107 jako comedy rock<\/em>!). A teksty na trzecim albumie, zatytu\u0142owanym Pod ziemi\u0105<\/em>, nale\u017c\u0105 do najbardziej refleksyjnych, jakie Nagrobki maj\u0105 na koncie. I tylko, kiedy patrz\u0119 na to, \u017ce w\u0142asn\u0105 podstron\u0119 w opisuj\u0105cym teksty piosenek serwisie Genius ma ju\u017c nawet M\u0142ody Osa, a nie maj\u0105 jej wci\u0105\u017c Nagrobki, zaczynam mie\u0107 wra\u017cenie, \u017ce mo\u017ce oni rzeczywi\u015bcie s\u0105 po jakiej\u015b drugiej stronie. A ju\u017c na pewno pod ziemi\u0105 w znaczeniu, kt\u00f3re underground nadaje temu zwrotowi od zawsze. <\/p>\n

P\u0142yta od jutra w sklepach i sami wiecie, \u017ce jest tylko jedna rzecz, kt\u00f3ra mo\u017ce was powstrzyma\u0107 przed przes\u0142uchaniem jej jutro w ca\u0142o\u015bci. <\/p>\n

NAGROBKI Pod ziemi\u0105<\/em><\/strong>, thisisnotarecord 2019, 8\/10<\/strong><\/p>\n