{"id":23531,"date":"2019-10-24T09:26:12","date_gmt":"2019-10-24T07:26:12","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23531"},"modified":"2019-10-24T09:34:26","modified_gmt":"2019-10-24T07:34:26","slug":"wolno-to-nowe-glosno","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/10\/24\/wolno-to-nowe-glosno\/","title":{"rendered":"Wolno to nowe g\u0142o\u015bno"},"content":{"rendered":"<p>Par\u0119 razy na pokolenie pojawia si\u0119 szczeg\u00f3lny gatunek artysty. Ucz\u0105cego si\u0119 skuteczniej ni\u017c inni i wyj\u0105tkowo odpornego na zdziadzienie (<em>zbabcienie <\/em>w polszczy\u017anie nie wyst\u0119puje &#8211; mo\u017ce dlatego, \u017ce przypad\u0142o\u015b\u0107 dotyczy w wi\u0119kszym stopniu m\u0119\u017cczyzn). I tak Michael R. Gira, lat 65, nauczy\u0142 si\u0119 nagrywa\u0107 p\u0142yty &#8211; i w og\u00f3le pracowa\u0107 nad materia\u0142em &#8211; na tyle dobrze, \u017ce trudno po nim oczekiwa\u0107 jakich\u015b katastrofalnych b\u0142\u0119d\u00f3w. A przy okazji wie, \u017ce je\u015bli si\u0119 robi z grubsza to samo, nie\u017ale jest raz na par\u0119 lat znikn\u0105\u0107 i da\u0107 od siebie odpocz\u0105\u0107 publiczno\u015bci. Przy wszystkich (i bardzo licznych) r\u00f3\u017cnicach &#8211; co\u015b jak Leonard Cohen. Nowy album <strong>Swans <\/strong>(i jeszcze <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/events\/697008870757405\/\">planowana wizyta Giry<\/a> w warszawskim Pardon To Tu na pocz\u0105tku przysz\u0142ego tygodnia) to dobra okazja, \u017ceby opowiedzie\u0107, co mnie o tym najbardziej przekonuje? <!--more--><\/p>\n<p>Ot\u00f3\u017c o tym wyuczeniu, zdobyciu pewnej m\u0105dro\u015bci pozwalaj\u0105cej na regularne wydawanie robi\u0105cych wra\u017cenie p\u0142yt, przekonuje mnie najbardziej spos\u00f3b, w jaki ze szkic\u00f3w powstaj\u0105 ostateczne wersje piosenek. Spos\u00f3b pracy lidera Swans pozwala to prze\u015bledzi\u0107. Ot\u00f3\u017c przed albumem <em>Leaving Meaning<\/em> dostali\u015bmy (nie po raz pierwszy, zreszt\u0105) p\u0142yt\u0119-pilota, wydawnictwo pomagaj\u0105ce sfinansowa\u0107 organizowane w duchu DIY sesje nowego albumu. Album <em>What Is This?<\/em> zawiera\u0142 szkice nowych utwor\u00f3w &#8211; do\u015b\u0107, trzeba przyzna\u0107, blade. I nieka\u017c\u0105ce sobie obiecywa\u0107 zbyt wiele. Tyle \u017ce po opakowaniu w pe\u0142n\u0105 napi\u0119cia zespo\u0142ow\u0105 aran\u017cacj\u0119 te szkice jednak rozkwit\u0142y &#8211; w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce skuteczne s\u0105 metody pracy lidera. Zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry zgromadzi\u0142 w studiu, by\u0142 zreszt\u0105 wi\u0119kszy ni\u017c dot\u0105d i naje\u017cony postaciami do\u015b\u0107 elektryzuj\u0105cymi. Poza sta\u0142ymi cz\u0142onkami ostatniej inkarnacji Swans oraz postaciami znanymi z Angels Of Light s\u0142yszymy tu m.in. Ann\u0119 von Hausswolff (wsp\u00f3lnie zreszt\u0105 z jej siostr\u0105 Mari\u0105), muzyk\u00f3w A Hawk And A Hacksaw (Heather Trost, Jeremy Barnes), australijskiego artyst\u0119 d\u017awi\u0119kowego Bena Frosta, a wreszcie pe\u0142ny sk\u0142ad tria The Necks, tak\u017ce z Australii.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/6M_K5565jSw\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Je\u015bli zestawi\u0107 efekt muzyczny &#8211; pot\u0119\u017cny, dwup\u0142ytowy album, d\u0142u\u017cszy o jeden tytu\u0142 w wersji CD ni\u017c na winylu &#8211; z tym robi\u0105cym wra\u017cenie supersk\u0142adem, oka\u017ce si\u0119 jednak, \u017ce zaskocze\u0144 jest ma\u0142o. Zar\u00f3wno in minus, jak i in plus. <em>Leaving Meaning<\/em> brzmi nieco l\u017cej ni\u017c nas do tego przyzwyczai\u0142 Gira na kilku poprzednich albumach, ale zarazem r\u00f3wnie monumentalnie, zachowana zosta\u0142a konstrukcja utwor\u00f3w &#8211; nieub\u0142aganie, niespiesznie rozwijanych prostymi \u015brodkami, od dynamiki po zag\u0119szczanie d\u017awi\u0119kowej faktury (to cho\u0107by w <em>Amnesii<\/em>, jednym z moich faworyt\u00f3w, od pierwszego ods\u0142uchu). Z pojedynczymi ucieczkami w stron\u0119 dawniejszej fascynacji folkiem i gospel (<em>It&#8217;s Coming It&#8217;s Near<\/em>, tu ju\u017c realnie blisko Cohena). Z prostymi, ale wieloznacznymi tekstami i liniami wokalnymi o nieco szama\u0144skim charakterze. We wsp\u00f3\u0142pracy z The Necks najwi\u0119kszym odkryciem okazuje si\u0119 jej&#8230; oczywisto\u015b\u0107. Australijskie trio pomog\u0142o stworzy\u0107 utw\u00f3r tytu\u0142owy oraz <em>The Nub<\/em> z drugiego CD zestawu. Ten ostatni wydaje mi si\u0119 bardziej interesuj\u0105cy (tak\u017ce za spraw\u0105 zaskakuj\u0105cego prowadz\u0105cego wokalu Baby Dee), mocniej te\u017c eksponuje walory brzmieniowe australijskich improwizator\u00f3w, ale przecie\u017c i w jednym, i w drugim Gira na fotelu kierowcy okazuje si\u0119 kim\u015b doskonale na miejscu. <\/p>\n<p>Kompatybilno\u015b\u0107 obu projekt\u00f3w jest pe\u0142na. Mo\u017ce dlatego, \u017ce &#8211; jak przekonywa\u0142 swoj\u0105 muzyk\u0105 przez ostatnie lata Gira &#8211; prowokacja, perwersja i przekroczenie normy w naszych czasach nie dotyczy mocy wzmacniaczy, g\u0142o\u015bno\u015bci czy wulgaryzm\u00f3w, niewyparzonego j\u0119zyka. Dotyczy grania na d\u0142ugim czasie. Demonstracyjnie powolnego, wyjmuj\u0105cego s\u0142uchacza poza nawias zwyk\u0142ego \u017cycia tocz\u0105cego si\u0119 w do\u015b\u0107 ob\u0142\u0119dnym tempie i coraz g\u0142o\u015bniejszego. Nie mamy czasu na nic? To oni nam poka\u017c\u0105 prawdziwy ci\u0119\u017car czasu, wydzieraj\u0105c s\u0142uchaczowi ka\u017cdorazowo ca\u0142e eony. Pami\u0119tacie pewnie s\u0142awetny koncert Swans na Off Festivalu &#8211; ten, kiedy mia\u0142o by\u0107 za g\u0142o\u015bno (bo Gira mia\u0142 swoje wymagania dotycz\u0105ce akustyki), a ostatecznie okaza\u0142o si\u0119 za d\u0142ugo, wydarzeniem sta\u0142o si\u0119 nie to, \u017ce zesp\u00f3\u0142 og\u0142uszy\u0142 publiczno\u015b\u0107, tylko \u017ce nie bardzo chcia\u0142 opu\u015bci\u0107 scen\u0119? Dlatego <em>The Nub<\/em>, dysponuj\u0105cy zsumowan\u0105 pot\u0119g\u0105 dw\u00f3ch sk\u0142ad\u00f3w, okazuje si\u0119 tak skutecznym utworem, mo\u017ce nawet punktem kulminacyjnym albumu. Dlatego te dwa zespo\u0142y tak bardzo do siebie pasuj\u0105. I dlatego ca\u0142a ta p\u0142yta w gruncie rzeczy nie przynosi nowych odkry\u0107. <\/p>\n<p>Bo to, \u017ce Gira potrafi, to ju\u017c wiemy. Trudno si\u0119 w tej materii nie powtarza\u0107 &#8211; sam mog\u0119 po par\u0119 dodatkowych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2014\/05\/12\/wurst-nas-bije-swans-bije-wszystkich\/\">odes\u0142a\u0107 do mojej recenzji<\/a> <em>To Be Kind<\/em> sprzed pi\u0119ciu lat (pisa\u0142em wtedy g\u0142\u00f3wnie o etosie zespo\u0142owej pracy i o pewnym jednak uprzyst\u0119pnianiu Swans). Ukazuj\u0105ce si\u0119 jutro <em>Leaving Meaning<\/em> &#8211; p\u0142yta podsumowuj\u0105ca wiele cech charakterystycznych formacji Giry zebranych na przestrzeni lat &#8211; jest do\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnorodna, z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 nie najwybitniejsza w historii grupy, ale potwierdza, \u017ce ze \u015bredniej klasy materia\u0142u wyj\u015bciowego Gira potrafi zrobi\u0107 bardzo wiele. Co utwierdza mnie tylko w poczuciu, \u017ce nauczy\u0142 si\u0119 nie zapomina\u0107 tego, czego si\u0119 nauczy\u0142.      <\/p>\n<p><strong>SWANS <em>Leaving Meaning<\/em><\/strong>, Young God 2019,<strong> 7-8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3ZVZo30M8Lc\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><em>P\u0142yt\u0119 opisywa\u0142em na podstawie wersji streamingowej otrzymanej dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci polskiego dystrybutora, firmy Mystic.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Par\u0119 razy na pokolenie pojawia si\u0119 szczeg\u00f3lny gatunek artysty. Ucz\u0105cego si\u0119 skuteczniej ni\u017c inni i wyj\u0105tkowo odpornego na zdziadzienie (zbabcienie w polszczy\u017anie nie wyst\u0119puje &#8211; mo\u017ce dlatego, \u017ce przypad\u0142o\u015b\u0107 dotyczy w wi\u0119kszym stopniu m\u0119\u017cczyzn). I tak Michael R. Gira, lat 65, nauczy\u0142 si\u0119 nagrywa\u0107 p\u0142yty &#8211; i w og\u00f3le pracowa\u0107 nad materia\u0142em &#8211; na tyle [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23532,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,3745,312,120,3319,3309,3666,7,3823],"tags":[4144,4143],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23531"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23531"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23531\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23540,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23531\/revisions\/23540"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23532"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23531"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23531"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23531"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}