{"id":23617,"date":"2019-11-04T11:30:53","date_gmt":"2019-11-04T10:30:53","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23617"},"modified":"2019-11-06T12:15:05","modified_gmt":"2019-11-06T11:15:05","slug":"dzien-polskiego-popu-anita-lipnicka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/11\/04\/dzien-polskiego-popu-anita-lipnicka\/","title":{"rendered":"Dzie\u0144 polskiego popu: Anita Lipnicka"},"content":{"rendered":"<p>Ma\u0142o kto pisze o mainstreamowych polskich p\u0142ytach, tym bardziej \u017ce du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 z nich wychodzi w ci\u0105gu tygodnia czy dw\u00f3ch pod koniec pa\u017adziernika. Trudno si\u0119 dziwi\u0107. Polska muzyka \u015brodka dawno przesta\u0142a by\u0107 atrakcyjnie \u017cenuj\u0105ca, za to cz\u0119sto bywa nu\u017c\u0105co profesjonalna. Trzeba troch\u0119 czasu, by wypunktowa\u0107 lepsze i gorsze strony. Ale do\u015b\u0107 szybko przekonamy si\u0119 co do jednego: w produkcji muzyki pop mamy wci\u0105\u017c kr\u00f3tk\u0105 \u0142awk\u0119. A pod wzgl\u0119dem potencja\u0142u promocyjnego i dystrybucyjnego du\u017ce wytw\u00f3rnie zosta\u0142y ju\u017c dawno do\u015bcigni\u0119te przez niezale\u017cnych. Ale poniewa\u017c spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ostatniego tygodnia sp\u0119dzi\u0142em na robieniu notatek, dzi\u015b zalewam Polifoni\u0119 kr\u00f3tkimi notami o polskim popie, kt\u00f3re &#8211; jak Adam S\u0142odowy &#8211; mia\u0142em ju\u017c wcze\u015bniej przygotowane. By\u0142a <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/11\/04\/dzien-polskiego-popu-mary-komasa\/\">Mary Komasa<\/a>, by\u0142 <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/11\/04\/dzien-polskiego-popu-baranovski\/\">Baranovski<\/a>. Pora na trzeci\u0105&#8230; <!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/CTWkHJCptGY\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p>Akurat <strong>Anita Lipnicka <\/strong>parokrotnie zaczyna\u0142a od nowa, w my\u015bl has\u0142a z tytu\u0142u tej p\u0142yty. I by\u0142y w\u015br\u00f3d tych pocz\u0105tk\u00f3w na tyle udane, \u017ceby ju\u017c niespecjalnie oczekiwa\u0107 kolejnych. Ten album jednak przynosi rewizj\u0119 &#8211; i to nie tego, co jest, ale tego, co ju\u017c by\u0142o. Stare utwory z ostatniego \u0107wier\u0107wiecza w nowych wersjach, przygotowanych przez r\u00f3\u017cnych producent\u00f3w: od Kuby Karasia (The Dumplings), Wojtka Urba\u0144skiego (Rysy) i Bartosza Szcz\u0119snego (Rebeka), przez Micha\u0142a Foxa Kr\u00f3la (m.in. Maria Peszek) i Marcina Macuka, po Paula Rollinga, Daniela Blooma i Piotra \u015awi\u0119toniowskiego z zespo\u0142u The Hats towarzysz\u0105cego na co dzie\u0144 Lipnickiej.<\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie, jak \u0142atwo si\u0119 domy\u015bli\u0107, poszczeg\u00f3lne wersje chwilami nie maj\u0105 ze sob\u0105 wiele wsp\u00f3lnego &#8211; pr\u00f3cz pewnej inklinacji do brzmie\u0144 syntezatorowych. I &#8211; jak \u0142atwo si\u0119 domy\u015bli\u0107 &#8211; niekt\u00f3re nowe wersje spokojnie mog\u0142yby nie powsta\u0107. Dotyczy to w pierwszej kolejno\u015bci, co ciekawe, nowych wersji najwi\u0119kszych przeboj\u00f3w Varius Manx, czyli <em>Piosenki ksi\u0119\u017cycowej<\/em> i <em> Zanim zrozumiesz<\/em>, a tak\u017ce utworu <em>I wszystko si\u0119 mo\u017ce zdarzy\u0107<\/em>, kt\u00f3re przynosi fajne brzmienia elektroniczne, ale moim zdaniem nie wykorzystuje zalet orygina\u0142u. Ceni\u0119 tych wybranych do projektu producent\u00f3w, lecz wi\u0119kszo\u015b\u0107 wykona\u0144 przynosi niedosyt. Nie\u017ale wypad\u0142y wersje Daniela Blooma, ale najlepiej z zdania wywi\u0105za\u0142 si\u0119 tu wymieniony na ko\u0144cu \u015awi\u0119toniowski, relatywnie najmniej znany w tym towarzystwie, cho\u0107 dobrze kojarz\u0105cy si\u0119 na pewno fanom artystki. Niez\u0142y jest jego <em>Ptasiek<\/em>, a <em>Wolne ptaki<\/em>, zbudowane na figurze lirycznej jak z Tracy Chapman <em>Fast Car<\/em>, ta wersja czyni tym, czym mia\u0142y by\u0107 zapewne wszystkie &#8211; piosenk\u0119 na nowo odkrywan\u0105.<\/p>\n<p><strong>ANITA LIPNICKA <em>OdNowa<\/em><\/strong>, Warner 2019, <strong>5-6\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/4YOah5dwHD8LC7Yjr5eBG6\" width=\"500\" height=\"250\" frameborder=\"0\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ma\u0142o kto pisze o mainstreamowych polskich p\u0142ytach.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23637,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,48,3,312,120,107,2412,3823,1139],"tags":[4150],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23617"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23617"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23617\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23661,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23617\/revisions\/23661"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23637"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23617"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23617"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23617"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}