{"id":23624,"date":"2019-11-04T15:10:09","date_gmt":"2019-11-04T14:10:09","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23624"},"modified":"2019-11-04T15:10:09","modified_gmt":"2019-11-04T14:10:09","slug":"dzien-polskiego-popu-ania-rusowicz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/11\/04\/dzien-polskiego-popu-ania-rusowicz\/","title":{"rendered":"Dzie\u0144 polskiego popu: Ania Rusowicz"},"content":{"rendered":"<p>Wst\u0119p powinienem sobie ju\u017c darowa\u0107, bo wiadomo, \u017ce dzi\u015b uprawiam tu rodzaj wariactwa. W ka\u017cdym razie dawno nie by\u0142o nowego wpisu, a mainstreamowych p\u0142yt, kt\u00f3re obieca\u0142em dzi\u015b opisa\u0107, jest jeszcze troch\u0119. Ale poniewa\u017c spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ostatniego tygodnia NAPRAWD\u0118 sp\u0119dzi\u0142em na s\u0142uchaniu i robieniu notatek, to dzisiejszy zalew kr\u00f3tkich not o polskim popie na Polifonii b\u0119dzie trwa\u0107, cho\u0107 czuj\u0119 si\u0119 troch\u0119, jak gdybym deklamowa\u0142 ten wiersz o rzepce. Byli ju\u017c: Mary Komasa, Baranovski, Anita Lipnicka i Muniek Staszczyk. Pora na cz\u0119\u015b\u0107 pi\u0105t\u0105&#8230; <!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/MaCYGSJqlsI\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Kto s\u0142ysza\u0142 album <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/11\/03\/czuje-sie-jak-w-latach-90-gdy-czulem-sie-jak-w-latach-60\/\">niXes<\/a>, w kt\u00f3rym <strong>Ania Rusowicz<\/strong> z Kub\u0105 Gali\u0144skim i Hubertem Gasiulem, czyli swoimi sta\u0142ymi wsp\u00f3\u0142pracownikami (nazwisko tego pierwszego nieobce b\u0119dzie mi\u0142o\u015bnikom tw\u00f3rczo\u015bci Dawida Podsiad\u0142y), pokazywa\u0142a zupe\u0142nie inne ni\u017c dot\u0105d, bardzo wsp\u00f3\u0142czesne brzmienie, ten mo\u017ce prze\u017cy\u0107 zaw\u00f3d za spraw\u0105 tego powrotu do retro. Wsp\u00f3\u0142czesne mog\u0105 by\u0107 wprawdzie has\u0142a i tematy (<em>Fake<\/em>), ale wraca nieuchronna stylizacja. Bo pod w\u0142asnym nazwiskiem Rusowicz konsekwentnie proponuje dalej klimat raczej z debiutu, z brzmieniowymi nalecia\u0142o\u015bciami lepszego albumu <em>Genesis<\/em>. I z wyra\u017anym zas\u0142uchaniem (sekcja d\u0119ta) w produkcje ze studia Daptone, od Amy Winehouse po Sharon Jones. Pos\u0142uchajcie <em>\u015awiecie st\u00f3j <\/em>&#8211; zgrabna piosenka, ale riff d\u0119ciak\u00f3w czytelny do b\u00f3lu jako retro dwupoziomowe (bo sami tw\u00f3rcy deklaruj\u0105, \u017ce si\u0119 odnosz\u0105 do Jamesa Browna i okolic).  <\/p>\n<p>Du\u017co w tym wykonawczej brawury i \u017cywio\u0142owo\u015bci, kt\u00f3r\u0105 Rusowicz mog\u0142aby si\u0119 podzieli\u0107 np. z recenzowan\u0105 dzi\u015b Mary Komas\u0105. Tam mo\u017cna by\u0142o zamarzn\u0105\u0107, tutaj &#8211; dosta\u0107 zadyszki. Ale zarazem jest te\u017c ci\u0105gle pierwiastek naiwno\u015bci i prostolinijno\u015bci cechuj\u0105cej lata polskiego bigbitu. Produkcja pozwala to trzyma\u0107 w bezpiecznej odleg\u0142o\u015bci od braci Golc\u00f3w (cho\u0107 bywa blisko &#8211; vide <em>Nerwy<\/em>), ale pewien zaw\u00f3d pozostaje. Czekam na nowe niXes, a tymczasem s\u0142ucham <em>Przebudzenia <\/em>&#8211; to przyjemne zaskoczenie na koniec zatytu\u0142owanego tak samo programu. Utw\u00f3r stworzony w oparciu o groove rodem ze z\u0142otej ery czarnego popu lat nie 60., tylko raczej 80., a przy tym o\u017cywczy duet z Paulin\u0105 Przybysz, kt\u00f3rej siostra jeszcze tu wr\u00f3ci w ostatnim dzisiejszym wpisie. Taki spoiler na koniec &#8211; ale ko\u0144c\u00f3wek wpis\u00f3w prawie nikt nie czyta (pr\u00f3cz tych mi\u0142ych os\u00f3b koryguj\u0105cych moje b\u0142\u0119dy &#8211; w poprzednim wpisie pomyli\u0142em Kr\u00f3la z Nagrobkami). <\/p>\n<p><strong>ANIA RUSOWICZ <em>Przebudzenie<\/em><\/strong>, Agora 2019, <strong>5\/10<\/strong> <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5wbzSko8HgL6KFwHsmPMaZ\" width=\"500\" height=\"250\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wst\u0119p powinienem sobie ju\u017c darowa\u0107, bo wiadomo, \u017ce dzi\u015b uprawiam tu rodzaj wariactwa. W ka\u017cdym razie dawno nie by\u0142o nowego wpisu, a mainstreamowych p\u0142yt, kt\u00f3re obieca\u0142em dzi\u015b opisa\u0107, jest jeszcze troch\u0119. Ale poniewa\u017c spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ostatniego tygodnia NAPRAWD\u0118 sp\u0119dzi\u0142em na s\u0142uchaniu i robieniu notatek, to dzisiejszy zalew kr\u00f3tkich not o polskim popie na Polifonii b\u0119dzie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23645,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,2834,3,312,120,107,2412,3823,1139,106],"tags":[785],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23624"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23624"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23624\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23646,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23624\/revisions\/23646"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23645"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}