{"id":23671,"date":"2019-11-07T16:04:02","date_gmt":"2019-11-07T15:04:02","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23671"},"modified":"2019-11-07T16:04:02","modified_gmt":"2019-11-07T15:04:02","slug":"zlotsza-era","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/11\/07\/zlotsza-era\/","title":{"rendered":"Z\u0142otsza era"},"content":{"rendered":"<p>Mam kilka drobnych intuicji dotycz\u0105cych muzyki przysz\u0142o\u015bci. Po pierwsze, z retromanii nie wyjdziemy ju\u017c nigdy. Zmienia\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 tylko obszary zainteresowa\u0144 &#8211; kiedy ju\u017c po 20 latach znudz\u0105 si\u0119 trwaj\u0105ce pi\u0119\u0107 dekad lata 80., czeka nas mo\u017ce w ko\u0144cu zas\u0142u\u017cony renesans calypso albo rock and rolla w staro\u017cytnej formie. Po drugie, z syntezator\u00f3w nie wyjdziemy, przynajmniej w daj\u0105cej si\u0119 przewidzie\u0107 perspektywie, tylko zmieni\u0107 si\u0119 mo\u017ce ich rola w naszym \u017cyciu. Wczoraj by\u0142y maszynami obs\u0142ugiwanymi przez najbardziej wtajemniczonych. Dzi\u015b s\u0105 narz\u0119dziami dost\u0119pnymi dla ka\u017cdego. Jutro (umowne oczywi\u015bcie jest to jutro) b\u0119d\u0105 czym\u015b w rodzaju og\u00f3lnodost\u0119pnego generatora przestrzeni d\u017awi\u0119kowej, za pomoc\u0105 kt\u00f3rego b\u0119dziemy bez wysi\u0142ku &#8211; i bezkosztowo &#8211; kszta\u0142towa\u0107 sobie soundtrack sami. Nie ma bowiem nic bardziej zajmuj\u0105cego ni\u017c kr\u0119cenie ga\u0142k\u0105 filtra dolnoprzepustowego albo bawienie si\u0119 generatorem szum\u00f3w &#8211; i w ko\u0144cu wymy\u015bl\u0105 dla tych czynno\u015bci jak\u0105\u015b wersj\u0119 Spotify. Ale je\u015bli skoncentrujemy si\u0119 na chwil\u0119 na tym, co dzieje si\u0119 dzisiaj, to jako ilustracja zjawiska wystarcz\u0105 <strong>Enchanted Hunters<\/strong>. <!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/cBNw9-ftmeg\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Ma\u0142gorzata Penkalla i Magdalena Gajdzica pisz\u0105 o sobie, \u017ce nawi\u0105zuj\u0105 do &#8222;z\u0142otego brzmienia lat 80.&#8221; i rzeczywi\u015bcie &#8211; zmiany w por\u00f3wnaniu z debiutanck\u0105 <em>Peori\u0105<\/em> s\u0105 du\u017ce. Syntezatory dominuj\u0105, chocia\u017c nie wypar\u0142y piosenkowych, do\u015b\u0107 misternych, wyrafinowanych form, kt\u00f3re charakteryzowa\u0142y ju\u017c poprzedni\u0105 p\u0142yt\u0119. Przesz\u0142o\u015b\u0107 wydaje si\u0119 pierwszoplanow\u0105 bohaterk\u0105 (<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/07\/01\/zespol-zgody-narodowej\/\">pisa\u0142em ju\u017c troch\u0119 o tym, do czego si\u0119 cz\u0142onkinie tr\u00f3jmiejskiej grupy odnosz\u0105<\/a>, nie chc\u0119 si\u0119 powtarza\u0107), ale pozostaje miejsce dla przysz\u0142o\u015bci &#8211; pokazywa\u0142 to przecie\u017c ju\u017c fenomenalny singlowy <em>Plan dzia\u0142ania<\/em>, w kt\u00f3rym mamy kre\u015blon\u0105 z obawami opowie\u015b\u0107 o tym, co b\u0119dzie, na tle pi\u0119knej stylizacji na to, co by\u0142o. Podobny klimat maj\u0105 <em>Fraktale<\/em>. Przysz\u0142o\u015b\u0107 w przesz\u0142o\u015bci \u017cyje i ma si\u0119 dobrze jako muzyczna tendencja, albo i nurt nawet &#8211; \u015bwiadczy o tym r\u00f3wnie\u017c kojarz\u0105ca si\u0119 ze Stereolab <em>Ba\u0144ka<\/em>. Obawy te\u017c wracaj\u0105 &#8211; cho\u0107by w <em>Burzy<\/em>, gdzie mamy kolejny obrazek przesycony strachem: <em>Boj\u0119 si\u0119 chmury, k\u0142\u0119bi si\u0119, k\u0142\u0119bi, nad moim domem. <\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/4CckL1teids\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><em>Dwunasty dom<\/em> w ca\u0142o\u015bci nie jest &#8211; jak m\u00f3g\u0142by wskazywa\u0107 <em>Plan dzia\u0142ania<\/em> &#8211; \u0142atw\u0105 p\u0142yt\u0105 z hitami. Dominuj\u0105 tu tempa \u015brednie. Owszem, p\u0142yta przynosi odniesienia i do new romantic, i do sophisti-popu, bo autorki piosenek zerkaj\u0105 co rusz w stron\u0119 soulu i jazzu, \u015bmielej na pewno ni\u017c dot\u0105d. Pozostaje jednak przede wszystkim kolejnym w tym roku listem mi\u0142osnym do syntezatorowych brzmie\u0144 retro. Harmonie mo\u017ce i bywaj\u0105 tu z\u0142o\u017cone, ale ju\u017c barwy s\u0105 do\u015b\u0107 proste &#8211; kojarz\u0105 si\u0119 raczej z pierwsz\u0105 p\u0142ow\u0105 lat 80. i mocnymi, wyrazistymi maszynami w rodzaju Korga Poly-61. Ostatecznie r\u00f3wnie wa\u017cne co te harmonie jest wyczucie w kr\u0119ceniu ga\u0142kami i przesuwaniu suwak\u00f3w. Tutaj zreszt\u0105 &#8211; w po\u0142\u0105czeniu swobodnego operowania brzmieniami elektronicznymi i ich \u0142\u0105czenia z aran\u017cowanymi na g\u0142osy wokalami &#8211; widzia\u0142bym t\u0119 dziedzin\u0119, w kt\u00f3rej Enchanted Hunters najmocniej czaruj\u0105, prezentuj\u0105c co\u015b najbardziej \u015bwie\u017cego i w\u0142asnego. Z\u0142ota era elektroniki mo\u017ce i ju\u017c by\u0142a, ale zawsze mo\u017ce by\u0107 nowa, z\u0142otsza.   <\/p>\n<p><strong>ENCHANTED HUNTERS<em> Dwunasty dom<\/em><\/strong>, Latarnia 2019, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/1uohleyq7LcnBKt6rrF1ES\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mam kilka drobnych intuicji dotycz\u0105cych muzyki przysz\u0142o\u015bci. Po pierwsze, z retromanii nie wyjdziemy ju\u017c nigdy. Zmienia\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 tylko obszary zainteresowa\u0144 &#8211; kiedy ju\u017c po 20 latach znudz\u0105 si\u0119 trwaj\u0105ce pi\u0119\u0107 dekad lata 80., czeka nas mo\u017ce w ko\u0144cu zas\u0142u\u017cony renesans calypso albo rock and rolla w staro\u017cytnej formie. Po drugie, z syntezator\u00f3w nie wyjdziemy, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23582,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,312,120,107,3823],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23671"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23671"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23671\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23675,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23671\/revisions\/23675"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23671"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23671"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23671"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}