{"id":23698,"date":"2019-11-13T11:22:08","date_gmt":"2019-11-13T10:22:08","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23698"},"modified":"2019-11-13T11:26:43","modified_gmt":"2019-11-13T10:26:43","slug":"posluchaj-tego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/11\/13\/posluchaj-tego\/","title":{"rendered":"Pos\u0142uchaj tego"},"content":{"rendered":"<p>Premier tyle, \u017ce \u0142atwiej wprowadzi\u0107 nowy cykl ni\u017c opublikowa\u0107 nowy wpis. Bo trudno zdecydowa\u0107 si\u0119 na jeden konkretny tytu\u0142. Przeskakiwanie mi\u0119dzy jedn\u0105 a drug\u0105 nowo\u015bci\u0105 to nic przyjemnego, a zanim opublikuj\u0119 tych kilka s\u0142\u00f3w na blogu, ju\u017c pewnie i tak wszyscy zd\u0105\u017c\u0105 pos\u0142ucha\u0107. Ale te trzy nied\u0142ugie elektroniczne p\u0142yty z bardzo odpr\u0119\u017caj\u0105c\u0105, koj\u0105c\u0105 muzyk\u0105 mog\u0142y jak dot\u0105d zebra\u0107 stosunkowo niewielu s\u0142uchaczy. Warto po nie si\u0119gn\u0105\u0107.<!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=304512710\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/cafekaput.bandcamp.com\/album\/emotional-freedom-techniques\">Emotional Freedom Techniques by Jon Brooks<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>JON BROOKS <em>Emotional Freedom Techniques<\/em><\/strong>, Caf\u00e9 Kaput 2019, <strong>7\/10<\/strong><br \/>\nPomys\u0142, jak zrobi\u0107 co\u015b z niczego. Minimalistyczne pasa\u017ce syntezatorowe <strong>Jona Brooksa<\/strong> (King Of Woolworths, The Advisory Circle) wyciskaj\u0105 z klawiatury ostatnie emocje, cho\u0107 momentami towarzyszy nam jedna monofoniczna linia arpeggia, a zmienia si\u0119 tylko dynamika czy intensywno\u015b\u0107 brzmienia. Kiedy indziej nurkujemy razem ze specem od elektronicznego retro w kolejnych warstwach polifonii &#8211; trzeba przyzna\u0107, \u017ce autor ma wci\u0105\u017c wyczucie dla gest\u00f3w rodem z pionierskiej ery syntezatora i jest w jego grze (pos\u0142uchajmy fina\u0142u <em>Plexity<\/em>, pog\u0142os\u00f3w w <em>Cyclicii<\/em>, arpeggi\u00f3w w <em>Merellyn<\/em>) jaka\u015b prymitywna i pozytywna zarazem rado\u015b\u0107 odkrywania, jest wizja przysz\u0142o\u015bci. Kupi\u0142em po siedmiu minutach otwieraj\u0105cego album <em>Alluvial <\/em>i zupe\u0142nie nie \u017ca\u0142uj\u0119, cho\u0107 to rzecz, kt\u00f3ra wolno si\u0119 rozwija, ale operuje prostymi barwami i momentami jest zaprzeczeniem ulotnych miniatur z wytw\u00f3rni Ghost Box, dla kt\u00f3rej Brooks nagrywa na co dzie\u0144.   <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3995702905\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/metronrecords.bandcamp.com\/album\/side-tracks\">Side Tracks by Georgia<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>GEORGIA<em> Side Tracks<\/em><\/strong>, M\u00e9tron 2019, <strong>7\/10 <\/strong><br \/>\nJustin Tripp i Brian Close wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 na odleg\u0142o\u015b\u0107 &#8211; i to spor\u0105, 4,5 tys. km &#8211; ale nie bardzo to s\u0142ycha\u0107. W dodatku jeden z nich mieszka w Los Angeles, drugi w Nowym Jorku &#8211; muzycznie to inne \u015bwiaty &#8211; ale w dw\u00f3ch d\u0142ugich, kola\u017cowych elektronicznych suitach zebranych na dw\u00f3ch stronach kasety <em>Side Tracks<\/em> te\u017c nie bardzo daje si\u0119 to odczu\u0107. Close pracuje w Chinatown, lecz wydaje si\u0119, \u017ce tak naprawd\u0119 obaj \u017cyj\u0105 w globalnej wiosce, wyci\u0119tej z ameryka\u0144skiego kontekstu &#8211; i mam wra\u017cenie, jak gdyby porozumiewali si\u0119 raczej drug\u0105 stron\u0105 globu, poprzez morza i oceany. Duet <strong>Georgia <\/strong>zarzuca d\u017awi\u0119kow\u0105 sie\u0107 teoretycznie niemrawo, miriady drobnych elektronicznych ton\u00f3w, pisk\u00f3w i mu\u015bni\u0119\u0107 przypominaj\u0105 \u0142awice morskie &#8211; albo syntezatorowy New Age z Japonii. Jednak nie wiadomo kiedy sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w ca\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra zaczyna intrygowa\u0107, wci\u0105ga\u0107 s\u0142uchacza w labiryntowe melodie, pe\u0142ne \u015blepych odn\u00f3g i meandr\u00f3w. Mamy do czynienia z ewoluuj\u0105cym, pulsuj\u0105cym, zmieniaj\u0105cym si\u0119 d\u017awi\u0119kowym \u015brodowiskiem drobnych sampli, nagra\u0144 terenowych i syntezy d\u017awi\u0119ku. \u0141amig\u0142\u00f3wkami o wyj\u0105tkowo odpr\u0119\u017caj\u0105cym dzia\u0142aniu. I \u015blicznie wydana kaseta potwierdzaj\u0105ca inne wsp\u00f3lne pole zainteresowa\u0144 &#8211; Close prowadzi\u0142 zreszt\u0105 swego czasu studio graficzne, poznali si\u0119 w 2011 r. i od tej pory realizuj\u0105 wsp\u00f3lnie r\u00f3\u017cnego typu projekty kreatywne, zar\u00f3wno w <a href=\"http:\/\/www.ggeeoorrggiiaa.com\/about-1\">reklamowym mainstreamie<\/a>, jak i d\u017awi\u0119kowym undergroundzie. <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=142493081\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/enjoylife.bandcamp.com\/album\/aloha-park\">Aloha Park by Kurkiewicz<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>KURKIEWICZ <em>Aloha Park<\/em><\/strong>, Enjoy Life 2019, <strong>7\/10<\/strong><br \/>\nMuzyka relaksacyjna w pe\u0142nej hipnozie i znieczuleniu zarazem. Sze\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnorodnych instrumentalnych utwor\u00f3w z pogranicza ambientu, kt\u00f3re nagra\u0142 Hubert <strong>Kurkiewicz<\/strong>, to przede wszystkim dobre proporcje nawi\u0105za\u0144 do ulotnego vaporwave&#8217;u i konkretnych, bardziej mi\u0119sistych, dobrze zbudowanych brzmie\u0144 generowanych. <em>Guidance<\/em> nawi\u0105zuje barwami do psychodelicznej muzyki gitarowej i elektronicznego, kosmicznego rocka. <em>Son<\/em> zr\u0119cznie operuje w finale szumem, kt\u00f3ry buduje co\u015b na kszta\u0142t  syntetycznego morskiego przyp\u0142ywu. A <em>Outside 101<\/em>, w formie ambientowe, ale zarazem najbardziej czytelne w zestawie, to wr\u0119cz co\u015b jak pr\u00f3bka brzmie\u0144 z serialu <em>Stranger Things<\/em>. W ca\u0142o\u015bci, wydanej w formacie cyfrowym i na kasecie &#8211; mocna propozycja. Jest ju\u017c dost\u0119pny kolejny zestaw Kurkiewicza <em>Z ca\u0142ej EPy<\/em>, hipnagogiczno-piosenkowy materia\u0142 dla <a href=\"https:\/\/opuselefantum.bandcamp.com\/album\/z-ca-ej-epy\">Opus Elefantum<\/a>, mnie jednak bardziej przekona\u0142o w\u0142a\u015bnie <em>Aloha Park<\/em>.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/fyC0AeDMbZQ\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Premier tyle, \u017ce \u0142atwiej wprowadzi\u0107 nowy cykl ni\u017c opublikowa\u0107 nowy wpis. Bo trudno zdecydowa\u0107 si\u0119 na jeden konkretny tytu\u0142. Przeskakiwanie mi\u0119dzy jedn\u0105 a drug\u0105 nowo\u015bci\u0105 to nic przyjemnego, a zanim opublikuj\u0119 tych kilka s\u0142\u00f3w na blogu, ju\u017c pewnie i tak wszyscy zd\u0105\u017c\u0105 pos\u0142ucha\u0107. Ale te trzy nied\u0142ugie elektroniczne p\u0142yty z bardzo odpr\u0119\u017caj\u0105c\u0105, koj\u0105c\u0105 muzyk\u0105 mog\u0142y [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23699,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,312,120,4156,558,3823,1139,3604,106],"tags":[4158,4159,4157],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23698"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23698"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23698\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23705,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23698\/revisions\/23705"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23699"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23698"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23698"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23698"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}