{"id":23756,"date":"2019-11-19T17:43:02","date_gmt":"2019-11-19T16:43:02","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23756"},"modified":"2019-11-19T17:43:02","modified_gmt":"2019-11-19T16:43:02","slug":"jestem-na-ta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/11\/19\/jestem-na-ta\/","title":{"rendered":"Jestem na ta"},"content":{"rendered":"<p>Z lubelsk\u0105 grup\u0105 <strong>Tatvamasi <\/strong>staram si\u0119 by\u0107 na bie\u017c\u0105co od lat, odk\u0105d kompletnie zaskoczy\u0142a mnie wie\u015b\u0107, \u017ce polski zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3rego nazwy nie kojarz\u0119, nagrywa dla Cuneiform &#8211; wytw\u00f3rni o historycznym znaczeniu dla ameryka\u0144skiej awangardy rockowej i fusion. I to od razu przy okazji debiutu! W mi\u0119dzyczasie jednak legendarna wytw\u00f3rnia wpad\u0142a w mocny dryf i cho\u0107 dzi\u015b wznowi\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107, bardziej p\u0142ynnie ni\u017c katalog Cuneiformu prezentuje si\u0119 aktualnie dyskografia Tatvamasi. Wydali ju\u017c pi\u0105t\u0105 p\u0142yt\u0119 zatytu\u0142owan\u0105 <em>Haldur Bildur<\/em>, zd\u0105\u017cyli zaliczy\u0107 katalogi Requiem Records i legendarnego Obuha (o <em><a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/10\/03\/polifonia-po-kawalku-vol-2-playlista\/\">Amor fati<\/a> <\/em>wspomina\u0142em na Polifonii), a teraz po raz drugi publikuj\u0105 dla Audio Cave. Wprawdzie sam zagapi\u0142em si\u0119 przez kilka tygodni, to ten ich powr\u00f3t do Audio Cave musz\u0119 uzna\u0107 za szcz\u0119\u015bliwy i udany.<!--more--><\/p>\n<p>Od czasu tego debiutanckiego <em>Parts of the Entirety<\/em> grupa poszerza\u0142a sk\u0142ad i wysubtelnia\u0142a. By\u0142a kwartetem, dzisiaj jest formacj\u0105 siedmioosobow\u0105, z dwuosobow\u0105 sekcj\u0105 smyczkow\u0105, podobnej wielko\u015bci d\u0119t\u0105, no i trzonem w postaci jazz-rockowego tria gitara\/bas\/perkusja (odpowiednio: Grzegorz Lesiak, \u0141ukasz Downar, Krzysztof Redas). Cho\u0107 trzeba zaznaczy\u0107, \u017ce saksofonista Tomasz Pi\u0105tek gra w zespole od pocz\u0105tku, jego obecno\u015b\u0107 bardzo si\u0119 na pewno przys\u0142u\u017cy\u0142a obecno\u015bci w Cuneiform, a na nowym albumie jest parokrotnie odpowiedzialny (lub wsp\u00f3\u0142odpowiedzialny &#8211; z tr\u0119baczem Janem Michalcem) za fragmenty najmocniej kojarz\u0105ce si\u0119 ze scen\u0105 Canterbury, z zespo\u0142em Soft Machine lub nawet francuskim Gongiem. Mam tu na my\u015bli cho\u0107by intro utworu tytu\u0142owego. Sam tytu\u0142 nawi\u0105zuje do wiersza J\u00f3zefa Czechowicza <em>Hildur baldur i czas<\/em>.   <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/oL34Udlf4to\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Najwa\u017cniejszym brzmieniowym wydarzeniem w zespole wydaje mi si\u0119 jednak do\u0142\u0105czenie \u017ce\u0144skiej (Anna Witkowska-Pi\u0105tek \u2013 skrzypce, Ma\u0142gorzata Pietro\u0144 \u2013 wiolonczela) sekcji smyczkowej, kt\u00f3ra na nowym albumie odgrywa kluczow\u0105 rol\u0119 w najlepszych momentach. Na wej\u015bcia skrzypiec i wiolonczeli w <em>Chodz\u0119 spa\u0107 do rzeki<\/em> lubi\u0119 my\u015ble\u0107 jako o przyk\u0142adzie takiej muzyki totalnej, kt\u00f3ra w momentach najwi\u0119kszych kulminacji nie epatuje nat\u0119\u017ceniem d\u017awi\u0119ku czy przesterami, nie traci te\u017c swoistej delikatno\u015bci i finezji. Kapitalny temat <em>Chodz\u0119&#8230;<\/em> odnosi si\u0119 po trosze do melodyjnych linii Jaga Jazzist, z drugiej strony &#8211; bezpo\u015brednio do muzyki \u015bwiata (wydaje si\u0119, \u017ce cz\u0142onkowie grupy musieli przed tymi sesjami s\u0142ucha\u0107 nieco nowej muzyki z Afryki i Bliskiego Wschodu). Podobne liryczne tropy zbli\u017caj\u0105ce Tatvamasi do Norweg\u00f3w z Jaga &#8211; niebezpo\u015brednio, ale w\u0142a\u015bnie w sposobie my\u015blenia o melodii &#8211; znajdziemy te\u017c w d\u0142ugim temacie budowanym na dialogu z parti\u0105 smyczkow\u0105 w <em>U.L.<\/em> To dobry wz\u00f3r fusion z ostatnich lat, a lublinianie w mniejszym sk\u0142adzie potrafi\u0105 stworzy\u0107 podobn\u0105 atmosfer\u0119. Mo\u017cna mie\u0107 zastrze\u017cenia co do tego, jak ten temat rozwijaj\u0105 (to zn\u00f3w najlepiej wychodzi w <em>Chodz\u0119&#8230;<\/em>), ale rzecz napisana zosta\u0142a atrakcyjnie, a wykonywana jest na sporym luzie. Przyda\u0142by si\u0119 by\u0107 mo\u017ce wyra\u017aniejszy sznyt producencki, ale skoro ju\u017c luz i ponadgatunkowa improwizacja, to mo\u017ce musi w tym by\u0107 troch\u0119 chaosu? Jestem wi\u0119c na tak, ale te\u017c w lu\u017any i niezobowi\u0105zuj\u0105cy do stemplowania laurek spos\u00f3b. Takie &#8222;ta&#8221; jak Tatvamasi. <\/p>\n<p><strong>TATVAMASI <em>Haldur Bildur<\/em><\/strong>, Audio Cave 2019, <strong>7-8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5rzCp2eCFp6QOkkzULwi9P\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Z lubelsk\u0105 grup\u0105 Tatvamasi staram si\u0119 by\u0107 na bie\u017c\u0105co od lat, odk\u0105d kompletnie zaskoczy\u0142a mnie wie\u015b\u0107, \u017ce polski zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3rego nazwy nie kojarz\u0119, nagrywa dla Cuneiform &#8211; wytw\u00f3rni o historycznym znaczeniu dla ameryka\u0144skiej awangardy rockowej i fusion. I to od razu przy okazji debiutu! W mi\u0119dzyczasie jednak legendarna wytw\u00f3rnia wpad\u0142a w mocny dryf i cho\u0107 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":23757,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,289,3,312,120,107,3823,1139],"tags":[3007],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23756"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23756"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23756\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23758,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23756\/revisions\/23758"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23757"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23756"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23756"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23756"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}