{"id":23778,"date":"2019-11-21T08:15:13","date_gmt":"2019-11-21T07:15:13","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23778"},"modified":"2019-11-21T15:03:27","modified_gmt":"2019-11-21T14:03:27","slug":"leonard-cohen-jako-bohater-sf","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/11\/21\/leonard-cohen-jako-bohater-sf\/","title":{"rendered":"Leonard Cohen jako bohater SF"},"content":{"rendered":"

Tegoroczne nominacje do Grammy pomin\u0119 milczeniem, bo nie bardzo jest co komentowa\u0107. Nawet pastwi\u0107 si\u0119 nie ma sensu, bo aktualnie robi\u0105 to fani korea\u0144skiej grupy BTS<\/a>, a ich jest wi\u0119cej i uderzaj\u0105 mocniej ni\u017c pojedynczy narzekaj\u0105cy dziennikarz, w dodatku z Polski. Za to z 24-godzinnym wyprzedzeniem napisz\u0119 kilka s\u0142\u00f3w o jutrzejszej premierze Leonarda Cohena<\/strong>. Niby nie ma si\u0119 co spieszy\u0107, przez ten czas nie zmieni si\u0119 nic w jego sytuacji \u017cyciowej (precyzyjniej: nie\u017cyciowej, zmar\u0142 3 lata temu), ale jako\u015b bardziej do mnie przemawia Cohen ni\u017c Coldplay czy Beck. Chocia\u017c s\u0105dz\u0105c po portalu Hasitleaked (odnotowuje przedpremierowe wycieki oczekiwanych album\u00f3w) zainteresowanie tamtymi dwoma jest wi\u0119ksze. Parlophone proponowa\u0142o mi zreszt\u0105 dost\u0119p do dawno wyciek\u0142ej do sieci p\u0142yty Coldplay – w zamian za podpisanie dokumentu z zestawem sankcji tak kuriozalnych, \u017ce zabronili nawet dzieli\u0107 si\u0119 sam\u0105 tre\u015bci\u0105 dokumentu. Wol\u0119 w takim razie tego s\u0142uchanego na spokojnie od \u0142adnych paru dni Cohena. Przedpremierowe ods\u0142uchy z odpowiednim wyprzedzeniem maj\u0105 sens. Mo\u017ce i wraz z wej\u015bciem nowych streaming\u00f3w wideo grozi nam troch\u0119 wi\u0119cej piractwa w tej sferze, ale muzyka jest relatywnie wolna od tego problemu. I nie s\u0105dz\u0119, by w czasach Spotify czy Deezera miliony abonent\u00f3w sieci kom\u00f3rkowych, kt\u00f3rzy dostaj\u0105 cz\u0119sto dost\u0119p do muzyki w pakietach, zadawa\u0142y sobie trud szukania pirackich cyfrowych wersji. Uwa\u017cam, \u017ce powinno si\u0119 premiowa\u0107 zaufanie i trze\u017awe my\u015blenie w tej dziedzinie. <\/p>\n

Poza tym prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce nowa p\u0142yta nie\u017cyj\u0105cego Cohena jest ciekawsza ni\u017c album \u017cywych i dobrze si\u0119 maj\u0105cych muzyk\u00f3w Coldplay, uwa\u017cam za wysokie. Cohen ju\u017c wcze\u015bniej – bywa\u0142o – ca\u0142ymi latami nie dawa\u0142 oznak \u017cycia, a potem okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce dostarcza piosenki ca\u0142kiem dobrej jako\u015bci, mo\u017cna wi\u0119c powiedzie\u0107, \u017ce jest sprawdzony w sytuacjach ostatecznych. Przy innym wykonawcy mo\u017ce bym si\u0119 skrzywi\u0142, widz\u0105c, \u017ce publikuje p\u0142yt\u0119 zza grobu, tutaj przyj\u0105\u0142em to naturalnie. Jakby trwa\u0142 przed\u0142u\u017cony okres wygasania artysty, kt\u00f3ry w piosenkach nigdy nie obnosi\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnie mocno ze swoj\u0105 \u017cywotno\u015bci\u0105 – nawet kiedy \u015bpiewa\u0142 o ta\u0144cu. Tu zreszt\u0105 ci\u0105gnie temat dalej – album zatytu\u0142owano Thanks For The Dance<\/em> i utw\u00f3r tytu\u0142owy, z ewidentnie greck\u0105 nut\u0105 (bo przecie\u017c dom na Hydrze, bo r\u00f3wnie\u017c tam dorasta\u0142 jego syn Adam Cohen, producent nowego albumu), stanowi przed\u0142u\u017cenie tamtego w\u0105tku. W latach 80. Cohen \u015bpiewa\u0142 Dance me to the end of love<\/em>, a nie to the end<\/em>. Dla tych, kt\u00f3rzy go kochaj\u0105, taniec si\u0119 prawdopodobnie nie ko\u0144czy.<\/p>\n