{"id":23957,"date":"2019-12-13T09:49:10","date_gmt":"2019-12-13T08:49:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=23957"},"modified":"2019-12-13T13:00:18","modified_gmt":"2019-12-13T12:00:18","slug":"tak-daleko-a-tak-blisko-plyty-tygodnia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/12\/13\/tak-daleko-a-tak-blisko-plyty-tygodnia\/","title":{"rendered":"Tak daleko, a tak blisko (p\u0142yty tygodnia)"},"content":{"rendered":"

Zupe\u0142nie bez zwi\u0105zku z imponuj\u0105c\u0105 mow\u0105 noblowsk\u0105 (kt\u00f3ra zawiera\u0142a w\u0105tki muzyczne!), gigantycznym sukcesem Olgi Tokarczuk i jej wa\u017cnym gestem wyboru Iryny Wikyrchak na swoj\u0105 sekretarz, mia\u0142em ostatnio ciekaw\u0105 rozmow\u0119 na temat kultury tworzonej w Polsce przez ukrai\u0144sk\u0105 mniejszo\u015b\u0107. Narzeka\u0142em, \u017ce s\u0105 tu muzycy ukrai\u0144scy, a my niewiele o nich wiemy. Kompletnie umkn\u0105\u0142 mi wtedy przyk\u0142ad Sashy Zakrevskiej, czyli Poly Chain<\/strong>. Nawet wiem dlaczego: im kto\u015b wydaje si\u0119 bli\u017cszy i wa\u017cniejszy, tym trudniej w nim widzie\u0107 przybysza z innego kraju. A w tym wypadku – w muzyce elektronicznej – granice s\u0105 czym\u015b ca\u0142kowicie umownym. Z jak\u0105 \u0142atwo\u015bci\u0105 patrzy si\u0119 na tych wszystkich zdolnych tw\u00f3rc\u00f3w jako tutejszych. Tym bardziej je\u015bli bez kogo\u015b – jak bez Zakrevskiej – trudno opowiedzie\u0107 rok 2019 na polskiej scenie. Dowody?\u00a0<\/p>\n

<\/p>\n

A\u017c za du\u017co. Od czasu p\u0142yty Music for Candy Shops<\/em> (recenzowanej na Polifonii<\/a>) Poly Chain by\u0142a pracowita. A w tym roku opublikowa\u0142a duet z Bartoszem Kruczy\u0144skim Pulses <\/em>(wydany w lutym nak\u0142adem greckiej Into The Light Records), p\u00f3\u017aniej kolejn\u0105 sol\u00f3wk\u0119 +\/-<\/em>, z\u0142o\u017con\u0105 z dw\u00f3ch d\u0142u\u017cszych form kaset\u0119 dla wytw\u00f3rni BAS. By\u0142a te\u017c na opisywanej przeze mnie<\/a> kompilacji tej wytw\u00f3rni, BAS.Metal<\/em>. No i na gigantycznej charytatywnej sk\u0142adance Total Solidarity <\/em>(wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w tutaj<\/a>). Na obu by\u0142a autork\u0105 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 utwor\u00f3w. Zacz\u0105\u0142em na sta\u0142e kojarzy\u0107 pseudonim Poly Chain z powoli rozwijanymi arpeggiami i powoln\u0105 prac\u0105 nad metamorfoz\u0105 struktury ca\u0142ego utworu. Ukrainka pracuje momentami tak, jak gdyby wraca\u0142a do \u017ar\u00f3de\u0142 techno, tyle \u017ce nie interesuje jej warstwa perkusyjna. Koncentruje si\u0119 na barwach – na nowej p\u0142ycie du\u017co pe\u0142niejszych ni\u017c na Music…<\/em>, s\u0142ycha\u0107 zmian\u0119 instrumentarium – a tak\u017ce obwiedni, tempie itd. Synteza d\u017awi\u0119ku daje wystarczaj\u0105co du\u017co mo\u017cliwo\u015bci, \u017ceby zapomnie\u0107 o perkusji (czym\u017ce zreszt\u0105 jest z punktu widzenia syntezy ni\u017c tylko wyj\u0105tkowym stanem barwy?), a g\u0142\u0119bokie basy utrzymuj\u0105 na Currency<\/em> – bo taki tytu\u0142 nosi nowy program – odpowiedni balans cz\u0119stotliwo\u015bci. Arpeggia twardo trzymaj\u0105 z kolei rytmiczn\u0105 dyscyplin\u0119. Mechaniczno\u015b\u0107 konfrontowana jest z ciep\u0142em – i wi\u0119ksz\u0105 ni\u017c wcze\u015bniej emocjonalno\u015bci\u0105, podszyt\u0105 osobistymi w\u0105tkami.\u00a0<\/p>\n

Ta wydana przez Mondoj kaseta robi za kr\u00f3tki biogram artystki i odnosi si\u0119 do jej \u017cycia pomi\u0119dzy Kijowem (dok\u0105d ostatnio powr\u00f3ci\u0142a<\/a>) a Warszaw\u0105. Nietrudno si\u0119 domy\u015bli\u0107, co oznaczaj\u0105 w tym kontek\u015bcie tytu\u0142y I Feel Like a Tourist in My Hometown<\/em> oraz 788 km<\/em>. Zap\u0119tlane frazy na Currency<\/em> staj\u0105 si\u0119 stopniowo bardziej nerwowe, emocjonalne, a\u017c do kulminacji w Knight of Pentacles. <\/em>Nie spos\u00f3b ju\u017c tego klasyfikowa\u0107 jako ambient, do kt\u00f3rego troch\u0119 na si\u0142\u0119 wt\u0142aczano poprzednie utwory producentki. Muzyka Zakrevskiej brzmi inaczej ni\u017c przedtem, ale te\u017c pewniej i bardzo przekonuj\u0105co. Tak daleko, a zarazem tak blisko.<\/p>\n

I teraz pytanie, kt\u00f3re sprowadza te dylematy na konkretne pole. Gdybym by\u0142 grafikiem, narysowa\u0142bym map\u0119 Europy z krajami spi\u0119tymi p\u0119kiem kabli od systemu modularnego (dajmy na to: Eurorack). Ale musz\u0119 zada\u0107 pytanie po staremu. W podsumowaniach roku wypada taka p\u0142yt\u0119 w\u0142\u0105cza\u0107 do krajowego – w ko\u0144cu Poly Chain jest tak istotn\u0105 postaci\u0105 dla tutejszej sceny elektronicznej, s\u0105 krajowi wydawcy, polskie kluby, festiwale itd. – czy jednak, kieruj\u0105c si\u0119 metryk\u0105 autorki, wypycha\u0107 do zestawienia album\u00f3w tworzonych gdzie\u015b tam, razem z Japoni\u0105, Mali, USA? W takich chwilach \u015bwiat Tokarczuk wydaje si\u0119 jednak bardziej realny ni\u017c ten kreowany przez narodowe gesty kre\u015bl\u0105cych granice polityk\u00f3w.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n

POLY CHAIN Currency<\/em><\/strong>, Mondoj 2019, 7-8\/10<\/strong><\/p>\n