{"id":24032,"date":"2019-12-19T17:22:36","date_gmt":"2019-12-19T16:22:36","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24032"},"modified":"2019-12-19T17:25:25","modified_gmt":"2019-12-19T16:25:25","slug":"plyty-ostatniej-szansy-vol-3-na-pewne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/12\/19\/plyty-ostatniej-szansy-vol-3-na-pewne\/","title":{"rendered":"P\u0142yty ostatniej szansy, vol. 3. Na pewne."},"content":{"rendered":"\n

Kupowa\u0142em t\u0119 now\u0105 kompilacj\u0119 Buriala<\/strong> w ciemno i z pewnego odruchu, troch\u0119 jakbym szed\u0142 na ostatnie Gwiezdne wojny<\/em>. Po pierwsze – nawet gdyby okaza\u0142o si\u0119 to zawodem, to chcia\u0142em zna\u0107 dalszy ci\u0105g historii. Po drugie – nawet je\u015bli cz\u0119\u015bci sk\u0142adowe dobrze zna\u0142em, to nie chcia\u0142em si\u0119 dowiedzie\u0107 od kogo\u015b innego, jakie to ostatecznie jest. Lecz kiedy ju\u017c pos\u0142ucha\u0142em, to okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie tylko po to, \u017ceby by\u0107 odpornym na spoilery (to g\u0142\u00f3wny i fundamentalny pow\u00f3d, by i\u015b\u0107 do kina na film Skywalker. Odrodzenie<\/em>), ale te\u017c po to, \u017ceby nabra\u0107 zupe\u0142nie nowego spojrzenia na dorobek Williama Bevana z ostatnich kilku lat. <\/p>\n\n\n\n

Jestem pod olbrzymim wra\u017ceniem, jak \u015bwietnie graj\u0105 te zestawione ze sob\u0105, znane ju\u017c dobrze epki ustawione w kolejno\u015bci niechronologicznej, a momentami przeciwnej do chronologicznego porz\u0105dku. Ostatnio Burial wydawa\u0142 mi si\u0119 ju\u017c – z ca\u0142ym szacunkiem – zamkni\u0119t\u0105 ca\u0142o\u015bci\u0105, artyst\u0105 opowiedzianym, ma\u0142o aktywnym i \u015bci\u015ble zwi\u0105zanym z poprzedni\u0105 dekad\u0105, kiedy odnosi\u0142 wielkie artystyczne sukcesy. Program kompilacji Tunes 2011-2019<\/em> zaczyna si\u0119 jednak od niepozornej ambientowej strony B ostatniego singla Claustro\/State Forest<\/em> oraz od przypomnianej po dw\u00f3ch latach Beachfires <\/em>– drugiej strony epki Subtemple<\/em>, kt\u00f3ra w swoim czasie nie zrobi\u0142a na mnie wielkiego wra\u017cenia. I to Beachfires<\/em> jest tu kompozycj\u0105 kluczow\u0105, buduje nastr\u00f3j i wci\u0105ga w ca\u0142\u0105 opowie\u015b\u0107 niczym narrator w powie\u015bci – nie tyle czu\u0142y, co niewidzialny. Umiej\u0119tno\u015b\u0107 kreowania futurystycznej przestrzeni jest niezwyk\u0142a, a styl b\u0142yskawicznie rozpoznawalny, po jednym pykni\u0119ciu p\u0142yty winylowej i jednym wybrzmieniu echa. Cho\u0107 przecie\u017c materii w tych utworach wydaje si\u0119 strasznie ma\u0142o – kiedy inni tworz\u0105 utwory z charakterystycznym znakiem wodnym, Burial wydaje si\u0119 tworzy\u0107 sam tylko znak wodny.<\/p>\n\n\n\n

Zanim dojdziemy do utwor\u00f3w z wyra\u017aniejszym beatem, rozpoznawalnymi liniami wokalnymi, minie jakie\u015b 25 minut. Ale pod takim wst\u0119pie Young Death <\/em>– utw\u00f3r, kt\u00f3ry wydawa\u0142 si\u0119 drugorz\u0119dny – okazuje si\u0119 fascynuj\u0105c\u0105 zmian\u0105. Przy Hiders <\/em>niby jeste\u015bmy ju\u017c w sferze tych bardziej „przebojowych” nagra\u0144 Bevana, ale ci\u0105gle (a jeste\u015bmy ju\u017c po 40. minucie albumu!) nie dotarli\u015bmy do tego, co najwa\u017cniejsze, czyli tych d\u0142u\u017cszych, kilkunastominutowych, kilkuw\u0105tkowych nagra\u0144 znanych z epek wydawanych na pocz\u0105tku tej dekady. Ich nadej\u015bcie zwiastuje sampluj\u0105ce soundtracki gier wideo (w tym motyw z Fable <\/em>Danny’ego Elfmana) Come Down To Us<\/em>. Pewnie zosta\u0142oby jednym z moich ulubionych utwor\u00f3w roku, gdyby nie to, \u017ce pochodzi z epki Rival Dealer<\/em>, kt\u00f3ra ma ju\u017c sze\u015b\u0107 lat. Trudno o bardziej wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 muzyk\u0119. A tu wci\u0105\u017c nie jeste\u015bmy nawet w po\u0142owie ca\u0142ego tego zestawu. Zbiera\u0142em na bie\u017c\u0105co winylowe epki, ale ekscytacja przy ich s\u0142uchaniu w tym zestawieniu jest wi\u0119ksza. <\/p>\n\n\n\n

Burial w tym zbiorze, zawieraj\u0105cym prawie wszystko (cho\u0107 nie wszystko), co robi\u0142 przez dziewi\u0119\u0107 lat, okazuje si\u0119 artyst\u0105 niepodatnym na up\u0142yw czasu. To wi\u0119cej ni\u017c future garage i wi\u0119cej ni\u017c dubstep. To prawdziwa, konsekwentna dekonstrukcja muzyki tanecznej. Tunes 2011-2019<\/em> to r\u00f3wnie\u017c do\u015b\u0107 pot\u0119\u017cny cios zadany tym wszystkim, kt\u00f3rzy ju\u017c przygotowali swoje podsumowania lat 10. i nie znale\u017ali w nich miejsca dla Buriala, cho\u0107by z tego powodu, \u017ce nie publikowa\u0142 przez ten czas p\u0142yt d\u0142ugograj\u0105cych. Trawestuj\u0105c has\u0142o znanego mema – ka\u017cde takie podsumowanie jest teraz inwalid\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Jeszcze dwa fakty wi\u0105\u017c\u0105 kompilacj\u0119 Buriala z ostatnimi Gwiezdnymi wojnami<\/em>. Po pierwsze – trwa z grubsza tyle samo, niemal dwie i p\u00f3\u0142 godziny. I przynosi podobne wzruszenie – wynikaj\u0105ce z samego faktu \u015bledzenia jakiej\u015b opowie\u015bci roz\u0142o\u017conej na d\u0142ugi czas. Tyle tylko, \u017ce w wypadku Bevana uda\u0142o si\u0119 przez lata podtrzyma\u0107 tak\u017ce poziom tej dzia\u0142alno\u015bci – co\u015b jak utopijna wieczna Nowa nadzieja<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

BURIAL Tunes 2011-2019<\/em><\/strong>, Hyperdub 2019, 9\/10<\/strong><\/p>\n\n\n\n