{"id":24047,"date":"2019-12-23T11:29:28","date_gmt":"2019-12-23T10:29:28","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24047"},"modified":"2020-01-02T14:52:50","modified_gmt":"2020-01-02T13:52:50","slug":"wlaczam-rpa-i-odpalam-wiedzmina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2019\/12\/23\/wlaczam-rpa-i-odpalam-wiedzmina\/","title":{"rendered":"W\u0142\u0105czam RPA i odpalam Wied\u017amina"},"content":{"rendered":"\n<p>Zgodnie z bran\u017cow\u0105 tradycj\u0105 powinienem og\u0142osi\u0107, \u017ce dzi\u015b <em>debiut <\/em>serialowego cyklu <em>od Polifonii.<\/em> Nie obiecuj\u0119, \u017ce b\u0119dzie to najlepszy tekst o serialu, jaki w tym roku przeczytacie, ale by\u0107 mo\u017ce jedyny, w kt\u00f3rym nie znajdziecie wi\u0119cej sformu\u0142owa\u0144 o tym, \u017ce &#8222;serial zadebiutowa\u0142&#8221;, ani \u017ce &#8222;Wied\u017amin od Netflixa&#8221;. Nie b\u0119dzie to tak\u017ce najb\u0142yskotliwszy tekst o samym <em>Wied\u017aminie<\/em>. Gdzie mi tam do Klocucha i jego wiekopomnego <em>W\u0142\u0105czam hymn Polski i odpalam se Wied\u017amina<\/em>. Obiecuj\u0119 za to, \u017ce b\u0119dzie to najkr\u00f3tsza recenzja <em>The Witcher<\/em>, jak\u0105 gdziekolwiek w polskim internecie (<em>w\u0142\u0105czam hymn Polski&#8230;<\/em>) znajdziecie, w dodatku pisana dialogiem z jednego z najlepszych seriali w roku: <!--more--> <\/p>\n\n\n\n<p>Not great, not terrible.<\/p>\n\n\n\n<p>Chocia\u017c, ju\u017c tak zupe\u0142nie powa\u017cnie i w detalach: kto napisa\u0142 t\u0119 tak m\u0119tn\u0105 (z wyj\u0105tkiem ejtisowego przeboju Jaskra, oczywi\u015bcie &#8211; tu si\u0119 chyba zas\u0142uchali w William&#8217;s Things), wt\u00f3rn\u0105 i plastikow\u0105 muzyk\u0119? Przecie\u017c to jest gorsze ni\u017c soundtrack do <em>Gry o tron<\/em>, no i wt\u00f3rne w stosunku do \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej z gry <em>Wied\u017amin 3<\/em>, do kt\u00f3rej tw\u00f3rcy mogli zwyczajnie kupi\u0107 licencj\u0119, skoro ju\u017c nie mieli odpowiednio oryginalnej wizji. I mo\u017cna by\u0142o p\u00f3j\u015b\u0107 w tyle r\u00f3\u017cnych kierunk\u00f3w, \u017ce a\u017c \u017cal. <\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/E_RrT5ExEjo\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>W kt\u00f3rym kierunku sam bym poszed\u0142, to ju\u017c wiecie z obrazka ilustruj\u0105cego wpis. Wydana w listopadzie (po <a href=\"https:\/\/polakpotrafi.pl\/projekt\/plyta-rpa\">zbi\u00f3rce crowdfundingowej<\/a>) p\u0142yta <strong>Radical Polish Ansambl<\/strong> za d\u0142ugo le\u017ca\u0142a na p\u00f3\u0142ce, czekaj\u0105c na recenzj\u0119. Zna\u0142em histori\u0119, kt\u00f3ra sama w sobie brzmia\u0142a fantastycznie: dowiadujemy si\u0119, \u017ce Wac\u0142aw Zimpel, prowadz\u0105c swoje poszukiwania w indyjskich archiwach, odkry\u0142 utwory Tadeusza Sielanki, kt\u00f3ry w po\u0142owie XX wieku mia\u0142 zawie\u017a\u0107 do Indii i przedstawi\u0107 w miejscowej, transowej formule polskie mazurki. Utwory te postanowi\u0142a w\u0142\u0105czy\u0107 do swojego repertuaru grupa Radical Polish Ansambl, reprezentuj\u0105ca &#8211; jak o nich pisz\u0105 &#8211; &#8222;pradawne poczucie rytmu&#8221;. <\/p>\n\n\n\n<p>Muzyk\u00f3w mo\u017cna kojarzy\u0107 z takich formacji jak T\u0119gie Ch\u0142opy, Odpoczno czy L. Stadt. Ca\u0142\u0105 grup\u0119 znamy ze sceny, ale te\u017c z albumu po\u015bwi\u0119conego Zygmuntowi Krauzemu, tak\u017ce opublikowanego przez B\u00f3\u0142t Records. Tutaj do dw\u00f3ch odnalezionych hindu-mazurk\u00f3w Sielanki dorzuci\u0142a gar\u015b\u0107 innych utwor\u00f3w czerpi\u0105cych z ludowego transu &#8211; dedykowane Krauzemu trzycz\u0119\u015bciowe <em>Geranoi<\/em>, Viglid, a tak\u017ce wspania\u0142e i kluczowe dla odbioru tej p\u0142yty <em>Il combattimento di Gaca e Meto<\/em> &#8211; utw\u00f3r nawi\u0105zuj\u0105cy do nazwisk dw\u00f3ch s\u0142ynnych skrzypk\u00f3w ludowych (wi\u0119cej w <a href=\"https:\/\/www.dwutygodnik.com\/artykul\/8608-polska-klasyczna-radykalna.html\">ciekawej rozmowie Micha\u0142a Wieczorka z zespo\u0142em<\/a>) i buduj\u0105cy atmosfer\u0119 wyimaginowanego pojedynku. Jeste\u015bmy bowiem w sferze transu, fantazji, swobodnych wizji. To jest tu bardzo wa\u017cne, nie chodzi bowiem tylko muzyk\u0119 ludow\u0105, a na pewno nie o jak\u0105\u015b radykaln\u0105 ortodoksj\u0119, jak by mog\u0142a sugerowa\u0107 nazwa. Tu chodzi w\u0142a\u015bnie o niech\u0119\u0107 do kompromis\u00f3w &#8211; ani akademickich, ani &#8222;ch\u0142opoma\u0144skich&#8221;.  <\/p>\n\n\n\n<p>W nocie festiwalu Sacrum Profanum o Radical Polish Ansambl mo\u017cna przeczyta\u0107, \u017ce to <em>pr\u00f3ba partnerskiego spotkania muzyki tradycyjnej i awangardowej<\/em>. Ale wychodzi z tego momentami czysty rock&#8217;n&#8217;roll. Najwa\u017cniejszy jest dla mnie w ich p\u0142yn\u0105cych mazurkach aspekt energii, kt\u00f3ra unosi niczym psychodeliczno-rockowe nagrania sprzed p\u00f3\u0142wiecza, tyle \u017ce wyp\u0142ywa z innych tradycji. Acid folk ju\u017c si\u0119 jako etykietka pojawia\u0142, wi\u0119c by\u0142oby ryzykowanie t\u0119 muzyk\u0119 opakowywa\u0107 takim has\u0142em. Ale niesie ona w sobie tyle naturalnej wra\u017cliwo\u015bci, \u017ce pisanie o niej przez pryzmat awangardy bardzo ogranicza odbi\u00f3r. Ka\u017cdy, kto jest zainteresowany jakimikolwiek transowymi aspektami muzyki, powinien szybko si\u0119gn\u0105\u0107 po t\u0119 p\u0142yt\u0119 i pos\u0142ucha\u0107 jej odpowiednio g\u0142o\u015bno. Mo\u017ce odnajdzie w niej pradawne poczucie duchowo\u015bci, mo\u017ce nawet kontakt z rozrzuconymi po \u015bwiecie przodkami, a przynajmniej fantazj\u0119 na dobrze znany temat.  <\/p>\n\n\n\n<p>Radykalnie udanych i pe\u0142nych fantazji \u015awi\u0105t.  <\/p>\n\n\n\n<p><strong>RADICAL POLISH ANSAMBL <em>Radical Polish Ansambl<\/em><\/strong>, Unzipped Fly\/B\u00f3\u0142t 2019, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/tG3kOQesgwE\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zgodnie z bran\u017cow\u0105 tradycj\u0105 powinienem og\u0142osi\u0107, \u017ce dzi\u015b debiut serialowego cyklu od Polifonii. Nie obiecuj\u0119, \u017ce b\u0119dzie to najlepszy tekst o serialu, jaki w tym roku przeczytacie, ale by\u0107 mo\u017ce jedyny, w kt\u00f3rym nie znajdziecie wi\u0119cej sformu\u0142owa\u0144 o tym, \u017ce &#8222;serial zadebiutowa\u0142&#8221;, ani \u017ce &#8222;Wied\u017amin od Netflixa&#8221;. Nie b\u0119dzie to tak\u017ce najb\u0142yskotliwszy tekst o samym [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":24055,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,312,120,107,3823,1139],"tags":[4185],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24047"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24047"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24047\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24133,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24047\/revisions\/24133"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/24055"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24047"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24047"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24047"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}