{"id":24107,"date":"2020-01-02T08:20:13","date_gmt":"2020-01-02T07:20:13","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24107"},"modified":"2020-01-03T10:53:57","modified_gmt":"2020-01-03T09:53:57","slug":"rok-2019-w-muzyce-10-uwag-koncowych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/01\/02\/rok-2019-w-muzyce-10-uwag-koncowych\/","title":{"rendered":"Rok 2019 w muzyce: 10 uwag ko\u0144cowych"},"content":{"rendered":"<p><strong>1. Du\u017ce zmiany na szczycie.<\/strong> Nie przypominam sobie roku, w kt\u00f3rym dostaliby\u015bmy tak wielk\u0105 fal\u0119 utalentowanych debiutant\u00f3w lub artyst\u00f3w ma\u0142o znanych jeszcze 2-3 lata temu, nied\u0142ugo po debiucie. I to fal\u0119, kt\u00f3ra z tak\u0105 \u0142atwo\u015bci\u0105 wesz\u0142aby do rocznych podsumowa\u0144. Konkrety? Bardzo prosz\u0119: Black Midi, Fontaines DC, Stella Donnelly, Little Simz, Weatherday, Billie Eilish, Sasami, Dave, Lizzo, Kali Malone, Big Thief, slowthai, Jamila Woods, Nil\u00fcfer Yanya, Salami Rose Joe Lewis, Sarathy Korwar, Julia Jacklin, 100 Gecs, Caroline Polachek. Warto te\u017c wspomnie\u0107, kto w tych podsumowaniach robi\u0142 za okrzep\u0142ych gigant\u00f3w: Tyler, The Creator, Solange, Vampire Weekend, Brittany Howard, Angel Olsen, Michael Kiwanuka, FKA Twigs, Bon Iver, James Blake, Ariana Grande, Aldous Harding, JPEGMAFIA, Jessica Pratt, Weyes Blood, Taylor Swift, Danny Brown, Charli XCX, Lana Del Rey. S\u0105 gdzie\u015b w tej czo\u0142\u00f3wce pojedyncze nazwy i nazwiska, kt\u00f3re znamy od dekad &#8211; Nick Cave, Swans, Freddie Gibbs &amp; Madlib, Thom Yorke, Bill Callahan i Tool. Kto\u015b w tym przemy\u015ble p\u0142ytowym przetoczy\u0142 krew. Dobra wiadomo\u015b\u0107 jest taka, \u017ce jest wi\u0119cej miejsca dla m\u0142odych. Z\u0142a &#8211; \u017ce prawdopodobnie ci starzy nie maj\u0105 wiele do powiedzenia, a nawet je\u015bli wydaj\u0105 \u015bwietne albumy, to jest to kolejna porcja tego samego.&nbsp; &nbsp;<\/p>\n<p><\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/RFtRq6t3jOo\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>2. Rok 2019 by\u0142 kobiet\u0105.<\/strong> O r\u00f3\u017cnych talentach, r\u00f3\u017cnych konwencjach i kolorach sk\u00f3ry. Nie pami\u0119tam tak mocnych 12 miesi\u0119cy w \u017ce\u0144skiej wokalistyce. O tym ju\u017c <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/10\/03\/rekordowe-wyniki-zenskiej-wokalistyki\/\">pisa\u0142em w pa\u017adzierniku,<\/a> ale trzeba by\u0142o by\u0107 g\u0142uchym, \u017ceby nie zauwa\u017cy\u0107 zjawiska. Jestem w stanie rzuca\u0107 przyk\u0142ady z g\u0142owy: Sharon Van Etten, Little Simz, Jessica Pratt, Weyes Blood, Stella Donnelly, Nil\u00fcfer Yanya, Aldous Harding, Julia Jacklin, Billie Eilish, Amirtha Kidambi, Lingua Ignota, Ariana Grande, Lana Del Rey, Jenny Hval, Brittany Howard, Angel Olsen. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich nagra\u0142a najlepsze p\u0142yty w swojej dyskografii. Niestety, ta tendencja w mniejszym stopniu dotyczy\u0142a Polski. U nas broni\u0142y si\u0119 raczej sekcje alternatywne (Enchanted Hunters, Cudowne Lata itd.) ni\u017c mainstreamowe. Za to na scenie klubowej &#8211; o, tu z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 rok 2019 jednak by\u0142 w Polsce kobiet\u0105 (FOQL, VTSS, Zamilska).&nbsp;<\/p>\n<p><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/YjFFOSsD6cs\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>3. Ekologia muzyczna.<\/strong> R\u00f3\u017cni arty\u015bci pr\u00f3bowali si\u0119 jako\u015b odnie\u015b\u0107 do najwa\u017cniejszej dyskusji tocz\u0105cej si\u0119 przez ca\u0142y rok. Jedni <a href=\"https:\/\/youtu.be\/1kD1zubg3cA\">pr\u00f3bowali \u017cartowa\u0107<\/a>, inni na powa\u017cnie robili swoje, np. realizuj\u0105c nagrania terenowe &#8211; do\u015b\u0107 sensacyjne by\u0142o dla mnie zainteresowanie, z jakim spotka\u0142 si\u0119 zestaw <em>Nature Denatured and Found Again<\/em> firmowany przez Michaela Pisaro z gronem innych wykonawc\u00f3w. Field recording og\u00f3lnie mia\u0142 niez\u0142y rok w kraju i za granic\u0105 (Jana Winderen, Maciej Wirma\u0144ski, Botanica). By\u0142 te\u017c elementem powszechnie wykorzystywanym w nagraniach. Mirt w chyba najpe\u0142niejszy jak dot\u0105d spos\u00f3b po\u0142\u0105czy\u0142 oba w\u0105tki swoich dzia\u0142a\u0144, proponuj\u0105c<a href=\"https:\/\/mirt.bandcamp.com\/album\/greed\"> album mieszaj\u0105cy syntezatory i field recording<\/a>. Polskie trio <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/09\/27\/jestesmy-w-lesie\/\">William&#8217;s Things<\/a> sw\u0105 wspania\u0142\u0105 p\u0142yt\u0119 <em>A Soul Not All of Wood<\/em> &#8211; po\u015bwi\u0119con\u0105 Henry&#8217;emu Thoreau &#8211; nagrywa\u0142o w lesie. W\u015br\u00f3d drzew inspiracji dla swej muzyki dalej szuka\u0142 z dobrym skutkiem <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/04\/24\/lasy-i-lasery\/\">Janusz Jurga<\/a>. <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/08\/27\/obama-ma-bo-kazdy-ma\/\">Patryk Cannon<\/a> wyda\u0142 kaset\u0119 z muzyk\u0105 inspirowan\u0105 przyrod\u0105 Doliny Baryczy.&nbsp; <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/06\/19\/podroz-plaza-slonce-ptaki-i\/\">Vojto Monteur<\/a> z EABS nagra\u0142 solow\u0105 p\u0142yt\u0119 ambient zatopion\u0105 w odg\u0142osach przyrody. Jego <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/06\/03\/w-duchu-niemena-gestem-wiedzmina\/\">macierzysta formacja<\/a> na <em>Slavic Spirits<\/em> te\u017c odnosi\u0142a si\u0119 do przyrody. <a href=\"https:\/\/mikmusikarchive.bandcamp.com\/album\/las-forest-for-amazonia\">Mo\u0142r Drammaz<\/a> kwestowali na lasy amazo\u0144skie. Natalia Przybysz sw\u00f3j zesz\u0142oroczny winyl reklamowa\u0142a jako ekologiczny. A ja, nieco szerzej, o muzyce nieekologicznej z samej swej natury pisa\u0142em <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1798260,1,muzyka-niszczy-swiat.read\">tutaj<\/a>.&nbsp;<\/p>\n<p><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/UGiQ_-Ktpvc\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>4. Upadaj\u0105ca Brytania.<\/strong> Drugi wielki temat roku, tak\u017ce w muzyce. I zn\u00f3w \u015bwietnie eksplorowany. Od strony tytu\u0142u i energii &#8211; na <em>Nothing Great About Britain<\/em> slowthai, kt\u00f3ry z tym programem przyjecha\u0142 zreszt\u0105 na Off Festival. Podczas wielu wydarze\u0144 zwi\u0105zanym z brytyjskim show biznesem, kt\u00f3rego straty na r\u00f3\u017cnych poziomach ju\u017c si\u0119 mierzy i przewiduje, cho\u0107by podczas Brit Awards, brexit sta\u0142 si\u0119 kluczowym tematem wypowiedzi i rozm\u00f3w. Ale depresj\u0119 angielskiej prowincji najlepiej wy\u015bpiewa\u0142 w tym roku <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/10\/11\/minstrel-w-galerii-handlowej-10-10\/\">Richard Dawson<\/a> na albumie, kt\u00f3ry w dodatku ju\u017c w tytule idealnie prorokuje realn\u0105 ju\u017c w tej chwili i bardzo trudn\u0105 do unikni\u0119cia dat\u0119 wyj\u015bcia Wielkiej Brytanii ze wsp\u00f3lnoty: <em>2020<\/em>.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2992388816\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/oramicspl.bandcamp.com\/album\/total-solidarity-benefit-compilation-for-grassroot-lgbtqia-organizations-in-poland\">TOTAL SOLIDARITY &#8211; benefit compilation for grassroot LGBTQIA+ organizations in Poland by VA<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>5. Przepraszam, tu bij\u0105.<\/strong> Kto ma odrobin\u0119 kontaktu z rzeczywisto\u015bci\u0105, musia\u0142 si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce w roku wyborczym polskie konflikty wybuchn\u0105 ze zdwojon\u0105 si\u0142\u0105 i kto\u015b gdzie\u015b kogo\u015b mo\u017ce uderzy\u0107. Ale nie wiem, czy ktokolwiek spodziewa\u0142 si\u0119 tak frontalnego ataku na spo\u0142eczno\u015b\u0107 LGBT, kt\u00f3ry zorganizowa\u0142y polskie w\u0142adze zasilane schematami my\u015blowymi skrajnej prawicy, paru wyj\u0105tkowo krzykliwych publicyst\u00f3w, spora rzesza trolli internetowych i niekt\u00f3rzy hierarchowie Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Nagonka doprowadzi\u0142a do wydarze\u0144 w Bia\u0142ymstoku, brutalnego ataku na lokalny Marsz R\u00f3wno\u015bci, kt\u00f3ry relacjonowa\u0142a prasa na ca\u0142ym \u015bwiecie. Te wydarzenia okaza\u0142y si\u0119 wa\u017cnym impulsem dla artyst\u00f3w, szczeg\u00f3lnie ze sceny klubowej. W po\u0142owie sierpnia ukaza\u0142a si\u0119 wyj\u0105tkowa, obejmuj\u0105ca 126 utwor\u00f3w charytatywna kompilacja <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/08\/20\/solidarnosc-zwyciezy\/\"><em>Total Solidarity <\/em><\/a>przygotowana przez kolektyw Oramics. Has\u0142o Solidarno\u015bci <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1926490,1,solidarnosc-na-scenie-klubowej.read\">wzi\u0105\u0142 sobie te\u017c na sztandary festiwal Unsound<\/a>, zaanga\u017cowany w lokalne sprawy bardziej ni\u017c dot\u0105d. Wsparcie dla \u015brodowisk LGBTQ+ polscy arty\u015bci wyra\u017cali w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b &#8211; cho\u0107by poprzez stosowne oznaczenia na p\u0142ytach, jak w wypadku Innercity Ensemble. Warto pami\u0119ta\u0107, kto w 2019 r. zachowa\u0142 si\u0119 przyzwoicie.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/wTAibxp37vE\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>6. Wszystkie utrapienia rapu.<\/strong> Rok 2019 przyni\u00f3s\u0142 wymowne zwyci\u0119stwo 27 do 25 raper\u00f3w nad nie-raperami na OLiS-ie (w tej w\u0142asnej statystyce uwzgl\u0119dni\u0142em tylko pierwsze miejsca). Ale te\u017c ostateczn\u0105 utrat\u0119 kontroli nad rapem tzw. \u015brodowisku. Zbiorowymi szale\u0144stwami (jak osuwaj\u0105ca si\u0119 w patointelektualizm dyskusja na temat wywo\u0142uj\u0105cej no\u015bny temat, ale artystycznie s\u0142abej <em>Patointeligencji<\/em>) rz\u0105dzili celebryci, a pompowa\u0142y je mainstreamowe media (mam nadziej\u0119, \u017ce moja gazeta przyczyni\u0142a si\u0119 raczej do ch\u0142odzenia nastroj\u00f3w dzi\u0119ki <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1936832,1,patointeligencja-i-nie-tylko-czyli-jak-czytac-rapy-ze-zrozumieniem.read\">poradnikowi Marcina Flinta<\/a>), youtube i rynek w czystej postaci. Ca\u0142a nowa fala m\u0142odych raper\u00f3w wykorzystuje fenomeny sieci, kt\u00f3ra ka\u017ce artyst\u00f3w ocenia\u0107 niczym memy, a popularne z dobrym artystycznie ostatnio tak bardzo rozmija\u0142o si\u0119 podczas s\u0142ynnej inwazji Jeden Osiem L w roku 2003. <br>Publicysta ekonomiczny Rafa\u0142 Wo\u015b przy okazji promocji filmu <em>Proceder<\/em>, w kt\u00f3ry sam by\u0142 zaanga\u017cowany, na powa\u017cnie lansowa\u0142 tez\u0119 o lewicowo\u015bci polskiego rapu. W tym samym czasie wytw\u00f3rnie monetyzowa\u0142y zjawisko wed\u0142ug do\u015b\u0107 twardych kapitalistycznych regu\u0142, od skarpet po stadiony narodowe, czego ubocznym skutkiem by\u0142y wirusowo rozchodz\u0105ce si\u0119 single i zadziwiaj\u0105co mizerne albumy. Polski rap trafi\u0142 na Pudelka i zacz\u0105\u0142 powoli sobie u\u015bwiadamia\u0107, \u017ce musi zaj\u0105\u0107 stanowisko w sporze dotycz\u0105cym \u015brodowisk LGBT. Dyskusj\u0119 o mizoginii i problemach m\u0119skiej szatni w polskim rapie prowokuj\u0105ce j\u0105 \u015brodowiska lewicowe wygra\u0142y g\u0142adko na punkty, cho\u0107 trzeba przyzna\u0107, \u017ce w obronie rapu stan\u0119\u0142y nieliczne w \u015brodowisku kobiety. Maciej Kry\u0144ski w ciekawym &#8211; i opublikowanym rzutem na ta\u015bm\u0119 &#8211; <a href=\"https:\/\/www.dwutygodnik.com\/artykul\/8643-koniec-polskiego-hip-hopu.html\">tek\u015bcie w Dwutygodniku<\/a> przekonuje, \u017ce to w og\u00f3le koniec polskiego hip-hopu. <br>Ciekawe jest to, \u017ce gdy tak spojrze\u0107 na ostatnich 12 miesi\u0119cy przez pryzmat krajowego rapu, \u0142atwo doj\u015b\u0107 do wniosku, \u017ce ostatecznie tymi najbardziej dopracowanymi albumami by\u0142y pierwsza <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/02\/15\/troche-sowa-troche-orzel-czyli-sokol\/\">solowa p\u0142yta Soko\u0142a<\/a> i kolejny, nieco s\u0142abszy od poprzednich, <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/03\/01\/gdy-wszystkie-alkohole-zostaly-juz-zrymowane\/\">album duetu PRO8L3M<\/a>. Ca\u0142a czo\u0142\u00f3wka pozosta\u0142ych wydawnictw, kt\u00f3re pozostawi\u0142y mi po sobie najlepsze wra\u017cenie, to w rzeczywisto\u015bci r\u00f3\u017cne formy poruszania si\u0119 po granicach gatunku: <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/10\/17\/immanentyzacja-prajmszitu\/\">Piernikowski<\/a>, <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/06\/07\/takie-okropne-ale-jakie-udane-18\/\">Legendarny Afrojax<\/a>, <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/08\/19\/hitman-na-melanzu-z-wiedzminem\/\">Klocuch<\/a>, Koza. Hip-hop by\u0142 zarazem wci\u0105\u017c <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/12\/16\/rapowe-nowe-slowa-w-starym-roku\/\">najwi\u0119ksz\u0105 s\u0142owotw\u00f3rcz\u0105 si\u0142\u0105<\/a> w j\u0119zyku polskim.<\/p>\n<p><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/LuN-6eIj9S0\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>7. Narracje Afroamerykanek.<\/strong> Po wieloletnim odrabianiu zaleg\u0142o\u015bci z kultury afroameryka\u0144skiej w ostatnich latach &#8211; od Beyonce po muzyk\u0119 improwizowan\u0105 &#8211; zdominowa\u0142a t\u0119 dziedzin\u0119 perspektywa feministyczna. G\u0142os podw\u00f3jnie dyskryminowanych by\u0142 w tym roku wyj\u0105tkowo silny. Styl, w ramach kt\u00f3rego poszukuj\u0105ce artystki o afroameryka\u0144skich lub latynoameryka\u0144skich korzeniach odkrywaj\u0105 swoj\u0105 histori\u0119, wyj\u0105tkowy &#8211; tu drog\u0119 utorowa\u0142a innym eklektyczna muzyka Matany Roberts. Ona sama zreszt\u0105 wyda\u0142a w roku 2019 <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/11\/20\/to-ta-muzyka-totalna\/\">znakomit\u0105 czwart\u0105 cz\u0119\u015b\u0107<\/a> cyklu <em>Coin Coin<\/em>. Konkurencj\u0105 by\u0142\u0105 dla niej nowa p\u0142yta <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/11\/20\/to-ta-muzyka-totalna\/\">Moor Mother<\/a>, ale przede wszystkim albumy <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/10\/15\/jazz-jest-kobieta-w-2019\/\">Jaimie Branch<\/a> &#8211; z jednym z najbardziej hymnicznych nagra\u0144 roku: <em>Prayer for Amerikkka &#8211; <\/em>oraz <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/04\/05\/odkodowana-dziewczyna\/\">Elder Ones<\/a> kierowane przez Amirth\u0119 Kidambi, jedn\u0105 z wokalnych bohaterek ostatnich 12 miesi\u0119cy.&nbsp; A Yatta na swoim <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/09\/09\/10-fantastycznych-plyt-ktore-nieslusznie-pominalem-podczas-wakacji-vol-2\/\">zesz\u0142orocznym albumie<\/a> zmieni\u0142a t\u0119 podw\u00f3jn\u0105 dyskryminacj\u0119 w potr\u00f3jn\u0105 (trzeci pr\u00f3g wykluczenia to transseksualizm). Doprecyzujmy wi\u0119c uwag\u0119 nr 2 &#8211; muzyka by\u0142a w roku 2019 czarnosk\u00f3r\u0105 kobiet\u0105.&nbsp;<\/p>\n<p><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/TRbHkFzCQ0I\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>8. Orkiestry wielokulturowe.<\/strong> Du\u017ce sk\u0142ady, o kt\u00f3rych pisywa\u0142em wcze\u015bniej w kontek\u015bcie Polski i Skandynawii (Fire! Orchestra i tym razem zameldowa\u0142a si\u0119 z wci\u0105gaj\u0105cym albumem), nagrywa\u0142y najciekawsz\u0105 w tym roku muzyk\u0119 z pogranicza kultur. Odpowiedzialni za to byli Egipcjanin Maurice Louca (album <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/02\/01\/juz-wczesniej-taka-muzyka-byla-zjawiskiem-ale-tu-przeszla-sama-siebie\/\"><em>Elephantine<\/em><\/a>), Sarathy Korwar (nagrywany z hinduskimi raperami <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/08\/07\/indie-w-hip-hopie-i-nie-tylko\/\"><em>More Arriving<\/em><\/a>), a wreszcie Sam Shalabi (wydany pod koniec roku album formacji <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/11\/20\/to-ta-muzyka-totalna\/\">Land Of Kush<\/a>) i wreszcie francusko-liba\u0144ska orkiestra <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/10\/21\/kiedy-muzyka-rozrywkowa-jest-naprawde-powazna\/\">Oiseaux-Temp\u00eate<\/a>, kt\u00f3ra wyda\u0142a w\u0142a\u015bnie najlepszy album w dyskografii.&nbsp;<\/p>\n<p><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/I5F5v-yKaHM\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>9. Made In Japan.<\/strong> Efekt jednej premiery &#8211; wydanego w lutym archiwalnego zbioru <span style=\"font-weight: 400;\"><em>\u74b0\u5883\u97f3\u697d Kanky\u014d Ongaku: Japanese Ambient, Environmental &amp; New Age Music 1980\u20131990<\/em> wytw\u00f3rni Light In The Attic &#8211; rozszed\u0142 si\u0119 w kolejnych miesi\u0105cach jak kr\u0119gi po wodzie. Wytw\u00f3rnia WRWTFWW wznowi\u0142a albumy bohater\u00f3w tamtej kompilacji: Satoshiego Ashikawy, Yutaki Hirose i Yoshio Ojimy. Ten ostatni wyda\u0142 te\u017c wyborny album w towarzystwie duetu Visible Cloaks. Stare nastroje japo\u0144skiego ambientu s\u0142ycha\u0107 te\u017c by\u0142o na albumie <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/06\/25\/gagatek-gagaku\/\">Meitei<\/a>. Nowe ciekawe p\u0142yty z elektroniczn\u0105 muzyk\u0105 ambient maj\u0105c\u0105 co\u015b z tamtej tradycji wydali te\u017c Kenji Kihara, Chihei Hatakeyama, Hoshina Anniversary czy Asuna (w duecie z Janem Jelinkiem, z kt\u00f3rym w grudniu wyst\u0105pili w Warszawie), jest p\u0142yta Susumu Yokoty. Nieprzyst\u0119pno\u015b\u0107 tej japo\u0144skiej sceny &#8211; wielu wykonawc\u00f3w nie ma w streamingu, p\u0142yty w obszarze zachodnim w og\u00f3le cz\u0119sto nie wychodzi\u0142y &#8211; zamieni\u0142o si\u0119 w minionym roku w wyzwanie. Nie\u017ale si\u0119 w ten klimat wpisa\u0142 polski duet Gaijin Blues ze swoim <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/11\/15\/uczucie-dziwnosci-nadejdzie\/\">soundtrackiem do wymy\u015blonej gry wideo<\/a>. Japoni\u0105 fascynowa\u0142 si\u0119 &#8211; i <a href=\"https:\/\/www.polskieradio.pl\/8\/740\/Artykul\/2419278,Polskojaponskie-porozumienie-muzyczne\">odnosi\u0142 wprost do tamtejszej sceny ambient<\/a> &#8211; Albert Karch.<\/span><\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/bpZqFa0Qiro\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>10. Organy nieograne.<\/strong> Podczas gdy syntezatory nigdy nie by\u0142y tak \u0142atwo dost\u0119pne i powszechne, mechanika wielkich organ\u00f3w, niedost\u0119pnych na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki, staje si\u0119 nagle bardziej inspiruj\u0105ca. Czasem &#8211; jak Kali Malone, autorka znakomitej, minimalistycznej p\u0142yty <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/09\/09\/10-fantastycznych-plyt-ktore-nieslusznie-pominalem-podczas-wakacji-vol-2\/\"><em>The Sacrificial Code<\/em><\/a> &#8211; warto si\u0119 dla takiego instrumentu przenie\u015b\u0107 do Europy. Ten sam instrument towarzyszy\u0142 w tym roku po raz kolejny Ellen Arkbro (<em>Chords<\/em>), a Mai S.K. Ratkje przyni\u00f3s\u0142 w tym roku od\u015bwie\u017cenie brzmienia i jeden z najlepszych album\u00f3w w jej dyskografii (<em>Sult<\/em>). Je\u015bli dziwicie si\u0119 zn\u00f3w, \u017ce same kobiety, zajrzyjcie raz jeszcze do punkt\u00f3w 1, 2 i 7. Gdzie\u015b widocznie musia\u0142y si\u0119 podzia\u0107 te uzdolnione muzycznie artystki, kt\u00f3re nie trafiaj\u0105 do rapu.&nbsp;<\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>1. Du\u017ce zmiany na szczycie. Nie przypominam sobie roku, w kt\u00f3rym dostaliby\u015bmy tak wielk\u0105 fal\u0119 utalentowanych debiutant\u00f3w lub artyst\u00f3w ma\u0142o znanych jeszcze 2-3 lata temu, nied\u0142ugo po debiucie. I to fal\u0119, kt\u00f3ra z tak\u0105 \u0142atwo\u015bci\u0105 wesz\u0142aby do rocznych podsumowa\u0144. Konkrety? Bardzo prosz\u0119: Black Midi, Fontaines DC, Stella Donnelly, Little Simz, Weatherday, Billie Eilish, Sasami, Dave, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21091,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4198,1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24107"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24107"}],"version-history":[{"count":21,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24107\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24149,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24107\/revisions\/24149"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21091"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24107"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24107"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24107"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}