W nowy rok wszed\u0142em z mocnym postanowieniem, by kupowa\u0107 mniej p\u0142yt. Bo wydaje si\u0119 mn\u00f3stwo dobrego, ale jednak za du\u017co. Dzi\u015b pierwszy testowy pi\u0105tek z mn\u00f3stwem ciekawych premier. Ale problem jest szczeg\u00f3lnie z muzyk\u0105 improwizowan\u0105, zwykle nagrywan\u0105 na koncertach, prezentuj\u0105cych formy z natury ulotne – bo mia\u0142y takie by\u0107. Z drugiej strony – dzi\u015b album, do kt\u00f3rego przedpremierowy dost\u0119p dosta\u0142em dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci wydawcy, wi\u0119c nie musia\u0142em kupowa\u0107. Za to improwizowany, co zawsze nastr\u0119cza problem\u00f3w – bo je\u015bli mam to odbiera\u0107 jak publiczno\u015b\u0107 klubu Soda Ac\u00fastic jednego wieczoru w Barcelonie, powinienem pos\u0142ucha\u0107 raz. A je\u015bli podchodzi\u0107 jak do pozosta\u0142ych album\u00f3w – pos\u0142ucha\u0107 jak zwykle parokrotnie, poszukuj\u0105c warto\u015bci, dla kt\u00f3rej warto by do tego wraca\u0107. Wysz\u0142o nie\u017ale. <\/p>\n\n\n\n\n\n
Dla precyzji – w \u015brod\u0119 ukaza\u0142y si\u0119 dwie p\u0142yty z serii Spontaneous Music Tribune, obie ze \u015bwietnym perkusist\u0105 Vasco Trill\u0105 na pok\u0142adzie. Ta druga to Never Odd or Even<\/em> tria TNT i podoba\u0142a mi si\u0119 nieco mniej. Zacz\u0105\u0142bym od (r\u00f3wnie\u017c) tria Hung Mung,<\/strong> w ramach kt\u00f3rego Trilla wyst\u0119powa\u0142 z gitarzyst\u0105 Diego Caicedo, sympatykom serii znanym cho\u0107by z albumu Low Vertigo,<\/em> no i z El Pricto, wenezuelskim saksofonist\u0105, kt\u00f3ry zaj\u0105\u0142 si\u0119 tu r\u00f3wnie\u017c obs\u0142ug\u0105 syntezatora. A poniewa\u017c w notce wprowadzaj\u0105cej pojawia si\u0119 has\u0142o programowania algorytmicznego, chodzi tu tak naprawd\u0119 o sekwencer z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 szybkiej kreacji struktur towarzysz\u0105cych tr\u00f3jce muzyk\u00f3w. Maciej Lewenstein opisa\u0142 ca\u0142o\u015b\u0107 w tej\u017ce nocie jako 3 m\u0119\u017cczyzn i robot. <\/em>Ja odwo\u0142a\u0142bym si\u0119 do klasyki: trzech pan\u00f3w w \u0142\u00f3dce, nie licz\u0105c syntezatora. <\/span><\/p>\n Ten ostatni<\/span> nie jest zreszt\u0105 najwa\u017cniejszym elementem w tej muzyce. Chyba dopiero swobodna, id\u0105ca w stron\u0119 muzyki konkretnej ko\u0144c\u00f3wka Primeval Atmosphere Of Nature<\/em> pozwala elektronice zdominowa\u0107 krajobraz brzmieniowy. W Vast Obscurity <\/em>warstwa elektroniczna utrzymuje dyscyplin\u0119, stanowi\u0105c zarazem punkt odniesienia, organizuj\u0105c improwizacje w ci\u0105g nawlekanych na szkielet rytmiczny p\u0119tli. Bior\u0105c pod uwag\u0119 spor\u0105 doz\u0119 b\u0142yskotliwych saksofonowych szale\u0144stw, chwilami El Pricto sprawia wra\u017cenie, jak gdyby rozmawia\u0142 tu z samym sob\u0105. Struktura centralnego utworu Mists of Chaos<\/em> jest ju\u017c zupe\u0142nie inna – podporz\u0105dkowana tzw. \u017cywym instrumentom, prze\u0142amana w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci, w kt\u00f3rej na czo\u0142o wychodzi Caicedo, graj\u0105c z nerwem, akordowo, na mod\u0142\u0119 noise-rockow\u0105. Bior\u0105c pod uwag\u0119 fakt, \u017ce partie znanego u nas \u015bwietnie perkusisty s\u0105 jak zwykle genialnym pokazem dyscypliny w chaosie, robi si\u0119 z tego przyjemny kawa\u0142ek improwizacji zbiorowej z pogranicza gatunk\u00f3w. <\/span><\/p>\n Jak zwykle w takich sytuacjach mamy do czynienia z muzyk\u0105 do komentowania, a nie do ometkowania z g\u00f3ry, ale ca\u0142a ta \u015brodkowa cz\u0119\u015b\u0107 z\u0142o\u017conej z trzech utwor\u00f3w p\u0142yty przekonuje, \u017ce mo\u017ce i zakup by\u0142by tu jednak na miejscu. Dwa tygodnie roku min\u0119\u0142y i nie powiem, \u017cebym szczeg\u00f3lnie du\u017co zaoszcz\u0119dzi\u0142 (King Gizzard zd\u0105\u017cyli wyda\u0107 trzy charytatywne albumy koncertowe<\/a>), ale mo\u017cna zacz\u0105\u0107 inwestowa\u0107. I czas, i pieni\u0105dze. <\/span><\/p>\n