{"id":2428,"date":"2012-02-01T18:07:43","date_gmt":"2012-02-01T16:07:43","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2428"},"modified":"2012-02-01T18:12:23","modified_gmt":"2012-02-01T16:12:23","slug":"proste-jak-glos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/02\/01\/proste-jak-glos\/","title":{"rendered":"Proste jak g\u0142os"},"content":{"rendered":"

Sporo dyskusji wok\u00f3\u0142 g\u0142os\u00f3w dzi\u015b od rana, tak\u017ce w redakcji „Polityki”. By\u0142y te\u017c komentarze na tym blogu. Zawsze gdy kto\u015b g\u0142o\u015bny za\u015bpiewa co\u015b cho\u0107by lekko krzywo (chodzi ci\u0105gle o ten wyst\u0119p w SNL), takowe si\u0119 pojawiaj\u0105. Trudno rozstrzygn\u0105\u0107 ostatecznie tak fundamentalne kwestie jak „Czy Lana Del Rey ma dobry g\u0142os?”, gdy bohaterka pyta\u0144 w spos\u00f3b imponuj\u0105cy trzyma si\u0119 precyzyjnie narzuconej konwencji. Ale \u0142atwo wskaza\u0107 kogo\u015b, kto \u015bpiewa lepiej i prostym zestawieniem rozstrzygn\u0105\u0107 spraw\u0119. Albo znale\u017a\u0107 dwie lepsze wokalistki naraz. Zestawem pomocy na dzi\u015b niech b\u0119dzie wi\u0119c First Aid Kit<\/strong>.<\/p>\n

Etap „Mam gitar\u0119 i kiepskiego fryzjera” ju\u017c za nimi, ale jako roczniki 90-te ci\u0105gle s\u0105 uroczo dzieci\u0119ce i przesz\u0142y p\u0142ynnie do stadium „Mam kwiaty we w\u0142osach i kolorowe ponczo”. Wra\u017cenia wzrokowe zawsze z regu\u0142y id\u0105 przed s\u0142uchowymi, ale w tym akurat wypadku wyprzedaj\u0105 je bardzo nieznacznie. G\u0142osy Klary i Johanny Soderberg ze Szwecji brzmi\u0105 dalej na tyle pot\u0119\u017cnie i pewnie, a jednocze\u015bnie s\u0105 tak plastyczne, gdy chodzi o modulowanie, \u017ce mog\u0142yby startowa\u0107 w konkurencji z Neko Case, Alel\u0105 Diane czy kt\u00f3r\u0105 tam jeszcze z m\u0142odych folk\u00f3wek Ameryki. A jako bonus maj\u0105 jeszcze idealne siostrzane \u015bpiewanie w harmonii („Emmylou”!). Tu rzecz si\u0119 czuje – troch\u0119 tak jak z odbieraniem nagra\u0144 Adele g\u0142\u0119boko\u015b\u0107, zapas, powietrze s\u0105 wyczuwalne natychmiast. Utrzymanie si\u0119 na odpowiedniej nucie w og\u00f3le nie jest tu brane pod uwag\u0119, ani przez moment, jako jaka\u015b cecha decyduj\u0105ca o sukcesie w \u015bpiewaniu. A na pewno nie jest elementem walki o przetrwanie. Mo\u017cna si\u0119 spokojnie skoncentrowa\u0107 na innych umiej\u0119tno\u015bciach si\u00f3str.<\/p>\n

Z etapu „Gramy w lesie covery Fleet Foxes” przesz\u0142y na etap „Nagrywamy w Stanach z Conorem Oberstem”. To jeszcze wa\u017cniejsze odkrycie w zwi\u0105zku z siostrami Soderberg. Jeszcze trzy lata temu by\u0142y youtube’ow\u0105 sensacj\u0105 (patrz tutaj<\/a>), chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej pisa\u0142em ju\u017c o ich pierwszej p\u0142ycie<\/a>. Drug\u0105 nagra\u0142y pod okiem Mike’a Mogisa, sta\u0142ego wsp\u00f3\u0142pracownika Conora Obersta, cz\u0142onka Bright Eyes i producenta wielu ameryka\u0144skich p\u0142yt, niekoniecznie z okolic folku czy country. Go\u015bcinnie za\u015bpiewa\u0142 sam Oberst, kt\u00f3ry we wsp\u00f3lnej fina\u0142owej kompozycji „King of the World” dorzuca do muzyki si\u00f3str troch\u0119 niemal meksyka\u0144skich klimat\u00f3w. Wcze\u015bniej jest nieco wi\u0119cej klimat\u00f3w barokowych i ba\u015bniowych ni\u017c w utworach Obersta. Owszem, przewidywalne stylistycznie, w pewnym sensie stereotypowe – ale w obr\u0119bie konwencji folkowej to znakomite nagrania, a autorki maj\u0105 jeszcze troch\u0119 czasu na zaskoczenia.<\/p>\n

Kolejny muzyk Bright Eyes, pianista Nate Walcott, te\u017c tu gra, wi\u0119c mieliby\u015bmy po prostu siostry ze Szwecji go\u015bcinnie na p\u0142ycie z Saddle Creek – gdyby nie to, \u017ce to jednak one przynios\u0142y tu klasowe piosenki. Nie wspominaj\u0105c ju\u017c o g\u0142osach.<\/p>\n

Aha, przy okazji tej dyskusji o Lanie – panny Soderberg by\u0142y odkryciem z YouTube’a troch\u0119 wcze\u015bniej. I prawdopodobnie nie ukrywaj\u0105 w szafie jednej nieudanej kariery. A\u017c takie proste.<\/p>\n

\"\"<\/a>FIRST AID KIT „The Lion’s Roar”<\/strong>
\nWichita 2012
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Emmylou”, „To a Poet”, „King of the World”.<\/p>\n