{"id":244,"date":"2010-10-04T18:43:22","date_gmt":"2010-10-04T16:43:22","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=244"},"modified":"2010-10-04T18:51:01","modified_gmt":"2010-10-04T16:51:01","slug":"galaktyczny-instytut-dobrego-smaku-prezentuje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/10\/04\/galaktyczny-instytut-dobrego-smaku-prezentuje\/","title":{"rendered":"Galaktyczny Instytut Dobrego Smaku poleca…"},"content":{"rendered":"

W tych czasach to nie buta, to konieczno\u015b\u0107. Mechanizm jest nast\u0119puj\u0105cy: je\u015bli potrzebujecie pieni\u0119dzy, zak\u0142adacie Instytut Zdrowia i Urody w Rawie Mazowieckiej i sprzedajecie certyfikaty, na kt\u00f3re nast\u0119pnie producenci wody sodowej i pieluch mog\u0105 si\u0119 powo\u0142ywa\u0107 w reklamach. „Nasza szminka polecana jest przez Narodowy Instytut Kosmetyki i Technologii” (w skr\u00f3cie NIKT) albo „Nasz makaron zosta\u0142 nagrodzony Z\u0142ot\u0105 Chochl\u0105 przez Mi\u0119dzynarodowy Instytut Tradycji (MIT) w Bolonii i otrzyma\u0142 Dyplom Uznania dla Przedsi\u0119biorczo\u015bci w Acapulco oraz Certyfikat Instytutu Penne w Arezzo” (skr\u00f3ty sobie darujmy). I t\u0142uczecie certyfikaty, dyplomy i medale, kt\u00f3re potem telewizja pokazuje w idiotycznych reklamach. Dlatego postanowi\u0142em zmie\u015b\u0107 te wszystkie organizacje za jednym zamachem – za\u0142o\u017cy\u0107 od razu Galaktyczny Instytut Dobrego Smaku z siedzib\u0105 na warszawskiej Ochocie, \u017ceby zaj\u0105\u0107 pewien rozwojowy obszar rynku i zamierzam poleca\u0107 produkty r\u00f3\u017cne. Zawsze dobrze wcze\u015bniej zaklepa\u0107 sobie chwytliw\u0105 etykietk\u0119 – kojarzycie pewnie casus „Nowoczesnej Polski” Palikota, kt\u00f3ra okaza\u0142a si\u0119 mie\u0107 od dawna imienniczk\u0119 w organizacji du\u017co bardziej po\u017cytecznej (a przynajmniej organizacji, kt\u00f3ra swoj\u0105 po\u017cyteczno\u015b\u0107 udowodni\u0142a) – Fundacji Nowoczesna Polska<\/a>. Mam nadziej\u0119, \u017ce partia Janusza Palikota zasili na drodze s\u0105dowej polsk\u0105 kultur\u0119 i Program Wolne Lektury prowadzony przez rzeczon\u0105 fundacj\u0119.<\/p>\n

Ale tak naprawd\u0119 za\u0142o\u017cy\u0142em Galaktyczny Instytut Dobrego Smaku po to, \u017ceby uhonorowa\u0107 p\u0142yt\u0119 Mikrokolektywu<\/strong>, kt\u00f3ra w ko\u0144cu do mnie dotar\u0142a w pi\u0105tek. Pierwszej polskiej grupy w katalogu ameryka\u0144skiego Delmarku. Ba, pierwszej europejskiej grupy w tym katalogu. Uwierzycie, \u017ce Sta\u0144ko nie ma \u017cadnej? Ani Komeda? To dla mnie oczywi\u015bcie pow\u00f3d do narodowej dumy, ale co nie powiem do jakiego z wy\u017cej wymienionych instytut\u00f3w m\u00f3g\u0142bym sobie wsadzi\u0107 t\u0119 dum\u0119, gdyby p\u0142yta by\u0142a kiepska. Tyle \u017ce p\u0142yta na szcz\u0119\u015bcie jest znakomita. Kuba Suchar i Artur Majewski nie od dzi\u015b dogaduj\u0105 si\u0119 dobrze j\u0119zykiem nowoczesnego, podlanego elektronik\u0105 jazzu z postaciami pokroju Roba Mazurka (te\u017c Delmark) – Mikrokolektyw spokojnie mo\u017cna postawi\u0107 obok jego Chicago Underground Duo, nieco podobnego (perkusja + tr\u0105bka) duetu. I pod wzgl\u0119dem oryginalno\u015bci spokojnie to por\u00f3wnanie wytrzymuj\u0105, a pod wzgl\u0119dem si\u0142y temat\u00f3w (gdy ju\u017c si\u0119 temat pojawia) ogrywaj\u0105 ChUD. S\u0142owo wst\u0119pne Raymonda Salvatore Harmona, ciekawego chicagowskiego artysty wizualnego, zestawia wroc\u0142awian z Donem Cherrym. Ja us\u0142ysza\u0142em w niej wyj\u0105tkowe, g\u0119ste (troch\u0119 zosta\u0142o w nich z jungle-jazzu grupy Robotobibok) partie rytmiczne i melodyjne frazy tr\u0105bki („Lipuko”), kt\u00f3re, je\u015bli z automatu nie przesz\u0142y w\u0142a\u015bnie do polskiej tradycji jazzowej, to z pewno\u015bci\u0105 przejd\u0105 do niej tej nocy. Nieprawdopodobne jest to, jak \u015bwietnie duet z Wroc\u0142awia \u0142\u0105czy do\u015b\u0107 momentami po\u015bci\u0105gliw\u0105 form\u0119 jazzow\u0105 z niesamowitym podsk\u00f3rnym niepokojem kreowanym d\u017awi\u0119kami mooga i nies\u0142ychanie urozmaiconym perkusyjnym t\u0142em. Geometria melodii spotyka tu plemienny rytua\u0142. Chcia\u0142bym wi\u0119c przyzna\u0107 pierwszy certyfikat GIDS grupie Mikrokolektyw. Bo co, mam po prostu napisa\u0107, \u017ce fajna? W tej sytuacji to ju\u017c nawet troch\u0119 nie wypada. Je\u015bli tylko telewizja o krajowym zasi\u0119gu w porze najwi\u0119kszej ogl\u0105dalno\u015bci zdecyduje si\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107 jej troch\u0119 czasu (mo\u017ce zamiast ballady o sukcesach grupy Bayer Full w Chinach??), to obiecuj\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 przygotowany na tak\u0105 okazj\u0119, zaprojektuj\u0119 logo organizacji i wyrobi\u0119 sobie piecz\u0105tk\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>MIKROKOLEKTYW „Revisit”<\/strong>
\nDelmark 2010
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Revisit”, „Rocket Street”, „Running Without Effort”, „Lipuko” i jeszcze par\u0119. Tu na dole jest klip do „Rocket Street”, kt\u00f3ry w tej chwili ma 1581 odwiedzin. Proponuj\u0119, \u017ceby\u015bmy zbiorowym wysi\u0142kiem dodali z ty\u0142u jedno zero. <\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W tych czasach to nie buta, to konieczno\u015b\u0107. Mechanizm jest nast\u0119puj\u0105cy: je\u015bli potrzebujecie pieni\u0119dzy, zak\u0142adacie Instytut Zdrowia i Urody w Rawie Mazowieckiej i sprzedajecie certyfikaty, na kt\u00f3re nast\u0119pnie producenci wody sodowej i pieluch mog\u0105 si\u0119 powo\u0142ywa\u0107 w reklamach. „Nasza szminka polecana jest przez Narodowy Instytut Kosmetyki i Technologii” (w skr\u00f3cie NIKT) albo „Nasz makaron zosta\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,107,7,9],"tags":[114],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/244"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=244"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/244\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=244"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=244"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=244"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}