
{"id":24424,"date":"2020-02-06T08:25:55","date_gmt":"2020-02-06T07:25:55","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24424"},"modified":"2020-02-06T09:26:41","modified_gmt":"2020-02-06T08:26:41","slug":"5-powodow-dla-ktorych-oscara-powinna-dostac-islandka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/02\/06\/5-powodow-dla-ktorych-oscara-powinna-dostac-islandka\/","title":{"rendered":"5 powod\u00f3w, dla kt\u00f3rych Oscara powinna dosta\u0107 Islandka"},"content":{"rendered":"\n<p>Jestem dzi\u015b oflagowany jak \u017caglowiec Polskiej Fundacji Narodowej, ale ze znacznie wi\u0119kszymi szansami na skuteczno\u015b\u0107. Flaga raczej islandzka, ja z tego nic nie mam, a tekst w g\u0142\u00f3wnym grzbiecie POLITYKI si\u0119 nie zmie\u015bci\u0142, ale warto si\u0119 cho\u0107by honorowo oflagowa\u0107 i domaga\u0107 si\u0119 Oscara dla <strong>Hildur Gu\u00f0nad\u00f3ttir<\/strong> (wiem, jestem te\u017c monotematyczny, ale nie tak jak PFN). Bo nikt za takie akcje promocyjne nie p\u0142aci &#8211; w przeciwie\u0144stwie do Polski zorganizowanej w zwarte szeregi kolejnych instytucji publicznych z coraz wy\u017cszymi bud\u017cetami Islandia pozwala swojej kulturze promowa\u0107 kraj w spos\u00f3b spontaniczny. Oto pi\u0119\u0107 powod\u00f3w, by mocno trzyma\u0107 kciuki za islandzk\u0105 kompozytork\u0119 podczas gali oscarowej.   <\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/LjEcqPx0EwE\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>1. Muzyka do <em>Jokera<\/em> to po prostu \u015bwietny soundtrack<\/strong>. Broni si\u0119 doskonale w filmie. Pos\u0119pny w charakterze, wydobywa mrok tej historii nie gorzej ni\u017c rozmazany makija\u017c bohatera filmu. Ale daje si\u0119 s\u0142ucha\u0107 tak\u017ce w oderwaniu od <em>Jokera<\/em>. Hildur Gu\u00f0nad\u00f3ttir wpisuje si\u0119 w tendencj\u0119, kt\u00f3r\u0105 sama &#8211; cho\u0107 wcze\u015bniej bardziej jako wsp\u00f3\u0142pracowniczka nie\u017cyj\u0105cego J\u00f3hanna J\u00f3hannssona &#8211; pomog\u0142a rozpowszechni\u0107 we wsp\u00f3\u0142czesnym kinie. Mod\u0119 na estetyk\u0119 dron\u00f3w: d\u0142ugie, jednostajne, ale niejednorodne brzmieniowo d\u017awi\u0119ki s\u0142ycha\u0107 dzi\u015b wsz\u0119dzie, chocia\u017c jeszcze dekad\u0119 temu rywalizowali w tej kategorii g\u0142\u00f3wnie neoromantycy albo minimali\u015bci w stylu Philipa Glassa.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/RdJXznkTkvA\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>2. Kobiety w muzyce filmowej maj\u0105 na Oscarach nie lepiej ni\u017c re\u017cyserki.<\/strong> Kt\u00f3ra ostatnio odebra\u0142a statuetk\u0119? Mo\u017cecie nie pami\u0119ta\u0107, bo wydarzy\u0142o si\u0119 to jeszcze w poprzednim stuleciu. By\u0142a to znana z The Art Of Noise Anne Dudley (za muzyk\u0119 do <em>Go\u0142o i weso\u0142o<\/em>). Przez ostatnich kilkana\u015bcie lat nie zdarza\u0142y si\u0119 nawet nominacje dla kobiet. Dudley w roku 1998 wygra\u0142a z Hansem Zimmerem i Dannym Elfmanem. A kategori\u0119 wprowadza\u0142a tegoroczna bohaterka Superbowl, Jennifer Lopez. Wtedy proporcje p\u0142ci w tej bran\u017cy nie by\u0142y jeszcze tak g\u0142o\u015bnym tematem <a href=\"https:\/\/youtu.be\/gy1KYpQh_7E\">jak p\u00f3\u017aniej<\/a>. Z\u0142oty Glob za muzyk\u0119 przypad\u0142 Gu\u00f0nad\u00f3ttir jako pierwszej kobiecie startuj\u0105cej w tej konkurencji w pojedynk\u0119. W wypadku Oscar\u00f3w by\u0142a si\u00f3dm\u0105 nominowan\u0105 kobiet\u0105 w ci\u0105gu 92 edycji nagrody!&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/aM_HhU_CV44\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>3. Hildur ma szanse w ci\u0105gu p\u00f3\u0142 roku przej\u015b\u0107 do historii muzyki filmowej.<\/strong> We wrze\u015bniu ubieg\u0142ego roku odebra\u0142a nagrod\u0119 Emmy za muzyk\u0119 do serialu <em>Czarnobyl<\/em>. W ci\u0105gu kilku miesi\u0119cy by\u0142a ju\u017c posiadaczk\u0105 Z\u0142otego Globu za <em>Jokera<\/em>. Niedawno dorzuci\u0142a do tego nagrod\u0119 BAFTA za ten sam film. Oscar wy\u015brubowa\u0142by rekord trofe\u00f3w zdobytych przez jedn\u0105 kompozytork\u0119 za ten sam sezon. John Williams &#8211; najbardziej utytu\u0142owany z tegorocznych nominowanych &#8211; ma wszystkie te nagrody, ale zdobywane w r\u00f3\u017cnych okresach kariery.&nbsp; Swoj\u0105 drog\u0105, w ubieg\u0142ym roku trudny do pobicia rekord innej kombinacji nagr\u00f3d (Grammy, Oscar, BAFTA i Z\u0142oty Glob) <a href=\"https:\/\/metro.co.uk\/2019\/02\/25\/lady-gaga-owns-2019-becomes-first-person-history-win-oscar-grammy-bafta-golden-globe-one-year-8741259\/\">ustanowi\u0142a Lady Gaga<\/a>.&nbsp; &nbsp; &nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/RgxGfTpCQVU\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>4. Oscara dosta\u0142aby kompozytorka z pe\u0142noprawnym i docenianym dorobkiem poza muzyk\u0105 ilustracyjn\u0105.<\/strong> Nazwisko Gu\u00f0nad\u00f3ttir melomani mog\u0105 zna\u0107 od kilkunastu lat &#8211; zar\u00f3wno z nagra\u0144 solowych, jak i wsp\u00f3\u0142pracy (w roli wiolonczelistki) z r\u00f3\u017cnymi artystami. Dzi\u015b nagrywa dla Deutsche Grammophon, w kt\u00f3rego katalogu wype\u0142nia niejako luk\u0119 po przedwcze\u015bnie zmar\u0142ym innym Islandczyku. J\u00f3hannie J\u00f3hannssonie, tw\u00f3rcy muzyki do <em>Nowego pocz\u0105tku<\/em>, <em>Sicario<\/em> czy <em>Teorii wszystkiego<\/em>. Wsp\u00f3\u0142pracowali ze sob\u0105 i przyja\u017anili si\u0119 za \u017cycia J\u00f3hannssona, a Gu\u00f0nad\u00f3ttir by\u0142a g\u0142\u00f3wn\u0105 postaci\u0105 podczas specjalnego koncertu po\u015bwi\u0119conego jego pami\u0119ci, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w Krakowie przy okazji festiwalu Unsound (od lat Islandka jest bardzo blisko tej imprezy) w roku 2018. A poniewa\u017c sam J\u00f3hannsson nigdy Oscara nie dosta\u0142, jest szansa, \u017ceby przynajmniej nagrodzi\u0107 podobny spos\u00f3b my\u015blenia.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/uo4Jq-_tysc\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>5. Gu\u00f0nad\u00f3ttir otwiera muzyk\u0119 ilustracyjn\u0105 na nowe rozwi\u0105zania.<\/strong>\u00a0 Pomys\u0142 muzyki do <em>Czarnobyla<\/em> zak\u0142ada\u0142 wykorzystanie nagra\u0144 terenowych zrealizowanych na miejscu przez Chrisa Watsona. Na \u015bcie\u017cce d\u017awi\u0119kowej <em>Jokera<\/em> &#8211; podobnie jak w innych utworach &#8211; Islandka wykorzystuje halldorophone (inaczej: dorophone), nowy, skonstruowany przez Halldora \u00dalfarssona elektroakustyczny instrument z korpusem przypominaj\u0105cym wiolonczel\u0119. W innowacyjny spos\u00f3b (w por\u00f3wnaniu z nudnymi orkiestrowymi koncertami muzyki ilustracyjnej) zaprezentowa\u0142a w Krakowie na Unsoundzie materia\u0142 z <em>Czarnobyla<\/em>, zamieniaj\u0105c wyst\u0119p w performans w stylu \u015bwiat\u0142o i d\u017awi\u0119k na terenie opustosza\u0142ej, przeznaczonej do rozbi\u00f3rki hali produkcyjnej urz\u0105dze\u0144 telekomunikacyjnych. A wreszcie &#8211; na \u015bcie\u017cce d\u017awi\u0119kowej z <em>Jokera<\/em> &#8211; wykorzysta\u0142a Perc, innowacyjne urz\u0105dzenie pozwalaj\u0105ce automatycznie sterowa\u0107 r\u00f3\u017cnymi akustycznymi instrumentami perkusyjnymi, kt\u00f3re skonstruowane zosta\u0142o i wyprodukowane przez polsk\u0105 firm\u0119 <a href=\"http:\/\/polyend.com\/\">Polyend<\/a>. To na wypadek, gdyby kto\u015b jednak potrzebowa\u0142 do kibicowania narodowego w\u0105tku i chcia\u0142 si\u0119 przy okazji oflagowa\u0107 bardziej na bia\u0142o i czerwono.\u00a0<\/p>\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"770\" height=\"682\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Opera-Zdj\u0119cie_2020-02-05_222729_www.discogs.com_.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-24427\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Opera-Zdj\u0119cie_2020-02-05_222729_www.discogs.com_.png 770w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Opera-Zdj\u0119cie_2020-02-05_222729_www.discogs.com_-300x266.png 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Opera-Zdj\u0119cie_2020-02-05_222729_www.discogs.com_-768x680.png 768w\" sizes=\"(max-width: 770px) 100vw, 770px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong><em>g\u0142\u00f3wna fot. Antje Taiga Jandrig \/  Deutsche Grammophon<\/em><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jestem dzi\u015b oflagowany jak \u017caglowiec Polskiej Fundacji Narodowej, ale ze znacznie wi\u0119kszymi szansami na skuteczno\u015b\u0107. Flaga raczej islandzka, ja z tego nic nie mam, a tekst w g\u0142\u00f3wnym grzbiecie POLITYKI si\u0119 nie zmie\u015bci\u0142, ale warto si\u0119 cho\u0107by honorowo oflagowa\u0107 i domaga\u0107 si\u0119 Oscara dla Hildur Gu\u00f0nad\u00f3ttir (wiem, jestem te\u017c monotematyczny, ale nie tak jak PFN). [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":24428,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[537,1],"tags":[4217],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24424"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24424"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24424\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24436,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24424\/revisions\/24436"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/24428"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24424"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24424"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24424"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}