{"id":24523,"date":"2020-02-24T09:05:56","date_gmt":"2020-02-24T08:05:56","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24523"},"modified":"2020-02-24T09:24:09","modified_gmt":"2020-02-24T08:24:09","slug":"plyta-jako-serial-dlaczego-nie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/02\/24\/plyta-jako-serial-dlaczego-nie\/","title":{"rendered":"P\u0142yta jako serial? Gr\u00e6!"},"content":{"rendered":"<p>To najwi\u0119kszy koszmar, jaki by\u0142em sobie w stanie wyobrazi\u0107. Jaki\u015b zbi\u00f3r podr\u00f3\u017cniczych opowie\u015bci z las\u00f3w tropikalnych, wypo\u017cyczony w bibliotece szkolnej &#8211; autora i tytu\u0142u od lat nie potrafi\u0119 sobie przypomnie\u0107. W tym historia opisywana z punktu widzenia cz\u0142owieka, kt\u00f3ry spada z wysokiego drzewa, \u0142amie nogi, jest ca\u0142kiem unieruchomiony i zaczynaj\u0105 go zjada\u0107 mr\u00f3wki, wchodz\u0105c wsz\u0119dzie tam, gdzie si\u0119 da. Ostatnia scena klipu <em>Virile<\/em> przypomnia\u0142a mi tamto niezbyt sympatyczne wspomnienie (je\u015bli kto\u015b pami\u0119ta scen\u0119 i ksi\u0105\u017ck\u0119, b\u0119d\u0119 zobowi\u0105zany &#8211; na to pytanie Google nie ma odpowiedzi). Za to ca\u0142a p\u0142yta autora debiutu, kt\u00f3ry by\u0142 jedn\u0105 z <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/01\/02\/47-plyt-roku-2017-reszta-swiata\/\">p\u0142yt roku 2017 na Polifonii<\/a>, to wy\u0142\u0105cznie pozytywne odczucia i skojarzenia. Cho\u0107 w\u0142a\u015bciwie nie jest ca\u0142a: <strong>Moses Sumney<\/strong> wyda\u0142 w\u0142a\u015bnie&#8230; p\u00f3\u0142 p\u0142yty, kt\u00f3r\u0105 uzupe\u0142ni kilkoma kolejnymi utworami w po\u0142owie maja.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/-Cq8zRq0G9I\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>By\u0142y ju\u017c r\u00f3\u017cne pomys\u0142y z dzieleniem p\u0142yty na cz\u0119\u015bci, ale gest Sumneya wydaje si\u0119 do\u015b\u0107 zaskakuj\u0105cy (zaskoczy\u0142 ju\u017c cho\u0107by recenzent\u00f3w): du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 p\u0142yty &#8211; 12 z 20 przygotowanych utwor\u00f3w &#8211; zosta\u0142a udost\u0119pniona teraz. I to do do\u015b\u0107 swobodnego s\u0142uchania, bo poza czterema do tej pory singlami reszta utwor\u00f3w ma swoje niby-klipy na YouTube i \u0142atwo sobie wyrobi\u0107 opini\u0119 o tym, w jak\u0105 stron\u0119 zmierza ca\u0142o\u015b\u0107. Najwyra\u017aniej autor materia\u0142u, wizjonerski neo-soulowy wokalista i producent z Los Angeles, czuje si\u0119 do\u015b\u0107 pewnie. I z pewno\u015bci\u0105 mo\u017cna co\u015b wywnioskowa\u0107 z tych 38 minut materia\u0142u. W najwi\u0119kszym skr\u00f3cie opisa\u0142bym te wnioski jako <em>rezerwuj pre-order, do jasnej cholery<\/em>.\u00a0<\/p>\n<p>Zdarzy\u0142o mi si\u0119 ostatnio zastanawia\u0107 nad relacj\u0105 mi\u0119dzy serialowo\u015bci\u0105 a\u00a0 p\u0142ytami z muzyk\u0105 przy okazji <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/muzyka\/1942472,1,recenzja-plyty-paulina-przybysz-odwilz.read\">recenzji nowego albumu Pauliny Przybysz<\/a>. Sumney przenosi to por\u00f3wnanie ze sfery akademickich rozwa\u017ca\u0144 w sfer\u0119 reali\u00f3w i konkretu. Sk\u0105din\u0105d serialowy debiut telewizyjny ju\u017c ma na koncie &#8211; zagra\u0142 w jednym odcinku komediowej serii <em>Random Acts of Flyness<\/em> na HBO.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/NTtGQBPzSs0\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 <em>gr\u00e6 to z<\/em>estaw piosenek ze swobodnie dobieranym, ale oszcz\u0119dnym akompaniamentem. Bardzo szybko zmieniaj\u0105cym si\u0119 z utworu na utw\u00f3r. Od syntetycznych brzmie\u0144 po ca\u0142kowicie organiczne zestawienia &#8211; jak g\u0142os z gitar\u0105 w <em>Polly<\/em>. B\u0142yskawicznie wci\u0105gaj\u0105ce <em>Cut Me<\/em> to gospelowo-bluesowa pie\u015b\u0144 na basowym podk\u0142adzie jak z <em>Take My Breath Away <\/em>Berlin<em>. Colouour <\/em>to kapitalnie lekki aran\u017c na instrumenty d\u0119te.\u00a0<em>Gagarin<\/em> przypomina mi Davida Bowiego z okolic melancholijnego, mroczno-futurystycznego <em>Outside<\/em>. Sam Sumney w momentach, gdy s\u0142yszymy jego wzgl\u0119dnie czysty g\u0142os, przypomina D&#8217;Angelo (w<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/10\/03\/polifonia-po-kawalku-vol-2-playlista\/\"> recenzji <em>Aromanticism<\/em><\/a> pisa\u0142em, \u017ce <em>z przebojowo\u015bci\u0105 Michaela Kiwanuki i wdzi\u0119kiem D\u2019Angelo zap\u0119dza si\u0119 w rejestry Jimmy\u2019ego Scotta<\/em>), ale indywidualnie patrzy tak\u017ce na \u015bcie\u017cki wokalne. Ci, kt\u00f3rzy mieli okazj\u0119 go widzie\u0107 i s\u0142ysze\u0107 na Off Festivalu, wiedz\u0105, \u017ce \u015bwietnie radzi sobie z przetwarzaniem wokalu w czasie rzeczywistym, akompaniuj\u0105c sobie jeszcze przy tym na gitarze. Brzmi to momentami jak wyzwanie rzucone Auto-tune&#8217;owi. Po co korzysta\u0107 z bardzo ograniczonego narz\u0119dzia ekspresji, skoro mo\u017cna gra\u0107 r\u00f3\u017cnorodniej, a zarazem subtelniej.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Jest w muzyce Mosesa Sumneya co\u015b, co zaspokoi ambicje zwolennik\u00f3w muzyki alternatywnej (ju\u017c czyta\u0142em np. euforyczn\u0105 reakcj\u0119 fana Radiohead), ale i co\u015b, co ucieszy tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 niebanalnej, chwilami wznios\u0142ej i epickiej, niepozbawionej jednak uczuciowego, mo\u017ce nawet erotycznego charakteru nowej muzyki soul, \u017ceby sobie ubarwi\u0107 wiecz\u00f3r. Ale za t\u0105 rozrywk\u0105 stoi rewelacyjny autor z grup\u0105 naprawd\u0119 pilnie dobranych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w &#8211; takich jak Daniel Lopatin czy Thundercat. Gwarantuje to idealn\u0105 muzyk\u0119 \u015brodka dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w obrze\u017cy. I daje nadziej\u0119 nie tylko na zabaw\u0119 przy kontynuacji serialu, ale i na par\u0119 kolejnych sezon\u00f3w.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>MOSES SUMNEY <em>gr\u00e6, Part 1<\/em><\/strong>, Jagjaguwar 2020, <strong>8\/10\u00a0<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=573564523\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/mosessumney.bandcamp.com\/album\/gr-2\">gr\u00e6 by Moses Sumney<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>To najwi\u0119kszy koszmar, jaki by\u0142em sobie w stanie wyobrazi\u0107. Jaki\u015b zbi\u00f3r podr\u00f3\u017cniczych opowie\u015bci z las\u00f3w tropikalnych, wypo\u017cyczony w bibliotece szkolnej &#8211; autora i tytu\u0142u od lat nie potrafi\u0119 sobie przypomnie\u0107. W tym historia opisywana z punktu widzenia cz\u0142owieka, kt\u00f3ry spada z wysokiego drzewa, \u0142amie nogi, jest ca\u0142kiem unieruchomiony i zaczynaj\u0105 go zjada\u0107 mr\u00f3wki, wchodz\u0105c wsz\u0119dzie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":24524,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,312,120,1,4197,106],"tags":[3014],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24523"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24523"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24523\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24538,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24523\/revisions\/24538"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/24524"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24523"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24523"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24523"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}