{"id":24564,"date":"2020-02-28T09:20:58","date_gmt":"2020-02-28T08:20:58","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24564"},"modified":"2020-02-29T13:04:13","modified_gmt":"2020-02-29T12:04:13","slug":"odnalazl-swoj-glos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/02\/28\/odnalazl-swoj-glos\/","title":{"rendered":"Odnalaz\u0142 sw\u00f3j g\u0142os"},"content":{"rendered":"\n<p>Ciekawe wydaje mi si\u0119 to, jak mo\u017cna okrzepn\u0105\u0107 w roli tw\u00f3rcy muzyki elektronicznej w wieku lat nastu czy dwudziestu paru, a naprawd\u0119 pogodzi\u0107 si\u0119 z w\u0142asnym g\u0142osem i \u015bpiewaniem po czterdziestce. Trudno komu\u015b wm\u00f3wi\u0107, \u017ce Dan Snaith (<strong>Caribou<\/strong>) to nieznana posta\u0107 czy \u015bwie\u017cy bohater. Gwiazd\u0105 Off Festivalu by\u0142 w roku 2008, gwiazd\u0105 Open&#8217;era w 2011 i w 2016. Zgodnie z pewn\u0105 logik\u0105 kariery zaliczy\u0142 du\u017cy sukces (<em>Swim<\/em>), zni\u017ck\u0119 formy (<em>Our Love<\/em>), a teraz odbudowuje sw\u00f3j styl &#8211; w\u0142a\u015bnie wok\u00f3\u0142 partii wokalnych, charakterystycznego dla siebie wyczucia melodii i my\u015blenia prostszymi, piosenkowymi formami. Bardzo mi si\u0119 ten kierunek podoba &#8211; z paroma drobnymi uwagami.    <\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/I3hDvOL7E7Y\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Na pewno zaoczne starcie z liderem Tame Impala &#8211; Kevinem Parkerem &#8211; Kanadyjczyk Dan Snaith tym razem wygra\u0142. Nie wiem, w jakich s\u0105 relacjach, ale maj\u0105 podobny punkt wyj\u015bcia &#8211; podlany elektronik\u0105, stary psychodeliczny pop.  <em>Suddenly <\/em>jest albumem i bardziej przebojowym, i bardziej przekonuj\u0105cym jako ca\u0142o\u015b\u0107 od <em>The Slow Rush<\/em>. Zarazem jest to p\u0142yta osobista niczym <em>Our Love<\/em>, a przy tym du\u017co lepsza i bardziej r\u00f3wna. Z jednym zastrze\u017ceniem &#8211; pasuje mi tu flirtuj\u0105ce z euro dance&#8217;em <em>Never Come Back<\/em>, ale ju\u017c <em>Ravi <\/em>najch\u0119tniej bym wyci\u0105\u0142. Znika tu sam Snaith, co wszystko psuje, bo z tego r\u00f3\u017cnorodnego, a jednak sp\u00f3jnego albumu prawdziw\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 robi rama <em>Sister<\/em> i <em>Cloud Song<\/em>, dw\u00f3ch nagra\u0144 oszcz\u0119dnych, osobistych i opartych na ekspresji wokalnej autora piosenki. <\/p>\n\n\n\n<p>Nie zgadzam si\u0119 z <a href=\"https:\/\/www.residentadvisor.net\/reviews\/24825\">recenzentem Resident Advisor<\/a>. Mo\u017ce i Snaith czerpie wp\u0142ywy z r\u00f3\u017cnych \u017ar\u00f3de\u0142, ale tego rozedrgania stylistycznego w og\u00f3le nie s\u0142ycha\u0107. Nawet rapowany <em>Sunny&#8217;s Time<\/em> to utw\u00f3r idealnie wpisuj\u0105cy si\u0119 w stylistyk\u0119 Snaitha. Partia gitary w znakomitym <em>You and I <\/em>te\u017c si\u0119 z t\u0105 stylistyk\u0105 (nabieraj\u0105c\u0105 tu przyjemnej, softrockowej patyny) nie k\u0142\u00f3ci. <em>Home <\/em>sampluj\u0105ce utw\u00f3r Glorii Barnes mog\u0142oby by\u0107 nagraniem Moby&#8217;ego ze szczytu kariery, albo Kanyego Westa w dowolnym momencie, ale jednak w zadziwiaj\u0105cy spos\u00f3b tu pasuje, a doszyta tu partia wokalna z\u0142o\u017cona z urywanych przydech\u00f3w to mistrzostwo \u015bwiata. Te r\u00f3\u017cne stylistyczne gesty w gruncie rzeczy odnosz\u0105 si\u0119 do czas\u00f3w muzycznych prapocz\u0105tk\u00f3w Snaitha &#8211; je\u015bli ci\u0119cie wokalu, to troch\u0119 w stylu Prefuse 73, je\u015bli hip hop, to w wersji abstract, je\u015bli sampling, to w\u0142a\u015bnie z radosnego okresu, kiedy Fatboy Slima zast\u0119powa\u0142 na listach przeboj\u00f3w Moby. Mo\u017ce nie dla ka\u017cdego taki klucz b\u0119dzie naturalny, ale dla mnie jest. Ca\u0142o\u015b\u0107 <em>Suddenly<\/em> to album czysty i elegancki jak dobrze rozwi\u0105zany problem matematyczny. Z takiego nerda naukowego Snaith ma zreszt\u0105 sporo (podobnie jak Sam Shepherd z Floating Points). Tutaj brzmi, jak gdyby si\u0119 z tym pogodzi\u0142 &#8211; utwory s\u0105 na tyle oszcz\u0119dnie zbudowane, na ile jest to mo\u017cliwe bez wi\u0119kszych ust\u0119pstw zwi\u0105zanych z atrakcyjno\u015bci\u0105 brzmieniow\u0105. Poza tym z tym <em>odnalezieniem swojego g\u0142osu<\/em> to po cz\u0119\u015bci \u017cart, ale producent, kt\u00f3ry nauczy\u0142 si\u0119 sw\u00f3j przeci\u0119tny do\u015b\u0107 g\u0142os lubi\u0107 i kreatywnie go wykorzystywa\u0107, wzbudza szacunek. <\/p>\n\n\n\n<p><strong>CARIBOU <em>Suddenly<\/em><\/strong>, City Slang\/Merge 2020, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Uazlt4CCr7o\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>22.02 <strong>Lasy<\/strong> Shroom, Coastline Northern Cuts <br \/>22.02 <strong>Noon<\/strong> Nobody Nothing Nowhere, Nowe Nagrania <br \/>22.02 <strong>Vox Low<\/strong> Relectures (Remix), Vox Low EP<br \/>24.02 <strong>Daniel Toledo Quartet (Daniel Toledo, Piotr Orzechowski, Kuba Wi\u0119cek, Micha\u0142 Mi\u015bkiewicz)<\/strong> Fletch, Audio Cave CD, DL<br \/>24.02 <strong>FOQL &amp; Fischerle<\/strong> Personal Wastelands, Paralaxe Editions <br \/>24.02 <strong>Kaitlyn Aurelia Smith<\/strong> Caribou Curates, Crack dj mix<br \/>24.02 <strong>Kemper Norton<\/strong> Oxland Cylinder, Kemper Norton <br \/>24.02 <strong>Oiseaux Tempete &amp; The Bunny Tylers<\/strong> The True History Of The Tortoise &amp; The Hare According To Lord Dunsany, Ruptured <br \/>26.02 <strong>Gang Of Four<\/strong> This Heaven Gives Me Migraines EP<br \/>27.02 <strong>Algiers<\/strong> Live at Zoom Frankfurt, Germany 17 Feb, 2020 <br \/>27.02 <strong>Gorillaz<\/strong> Song Machine Ep. 2, Parlophone EP<br \/>27.02 <strong>O.S.T.R.<\/strong> Gniew, Asfalt <br \/><strong>Alabaster DePlume<\/strong> To Cy &amp; Lee: Instrumentals Vol. 1, International Anthem <br \/><strong>Bartek Kr\u00f3lik<\/strong> Pan od muzyki, Agora<br \/><strong>Big Blood<\/strong> Do You Wanna Have a Skeleton Dream\u200b?, Feeding Tube <br \/><strong>Bullion<\/strong> We Had a Good Time, Deek EP<br \/><strong>Caribou<\/strong> Suddenly, City Slang <br \/><strong>Christian Wallumr\u00f8d<\/strong> Ensemble Many, Hubro <br \/><strong>Christine And The Queens<\/strong> La vita nuova, Because<br \/><strong>Dadamah<\/strong> This Is Not A Dream, Ba Da Bing <br \/><strong>Daniel Davies<\/strong> Signals, Sacred Bones <br \/><strong>Doctor Fluorescent<\/strong> Doctor Fluorescent, Crammed Discs <br \/><strong>eleh<\/strong> _FNKHSR_ <br \/><strong>Ellen Fullman<\/strong> In the Sea, Superior Viaduct <br \/><strong>Fire! Orchestra \/ Krzysztof Penderecki<\/strong> Actions, Rune Grammofon <br \/><strong>Frederik Valentin &amp; Loke Rahbek<\/strong> Elephant, Posh Isolation<br \/><strong>His Name Is Alive<\/strong> Return To Never (Home Recordings 1979-1986 Vol 2), Disciples DL, LP arch. <br \/><strong>James Taylor<\/strong> American Standard, Fantasy <br \/><strong>Jeremy Cunningham<\/strong> The Weather Up There, Northern Spy <br \/><strong>Kassa<\/strong> Overall I Think I&#8217;m Good, Brownswood <br \/><strong>Laurin Huber<\/strong> Junckture, Hallow Ground <br \/><strong>Leo Takami<\/strong> Felis Catus and Silence, Unseen Worlds<br \/><strong>Lil Baby<\/strong> My Turn, Quality Control<br \/><strong>Merzbow<\/strong> StereoAkuma, Room40 <br \/><strong>Mortas<\/strong> Tu, SP Records<br \/><strong>Nakata<\/strong> El Sue\u00f1o de Lilith, Atlantic Rhythms <br \/><strong>Nick Finzer<\/strong> Cast of Characters, Outside In Music <br \/><strong>Pharoah Sanders<\/strong> Live in Paris (1975), Transversales arch.<br \/><strong>Princess Nokia<\/strong> Everything Sucks, Platoon<br \/><strong>Princess Nokia<\/strong> Everything Is Beautiful, Platoon<br \/><strong>Pulled By Magnets<\/strong> Rose Golden Doorways, Tak:til <br \/><strong>Rat Kru<\/strong> Rok szczura, Kayax <br \/><strong>Real Estate<\/strong> The Main Thing, Domino <br \/><strong>Robert Cray<\/strong> That&#8217;s What I Heard, Thirty Tigers <br \/><strong>Saint Abdullah<\/strong> Where Do We Go Now?, PTP <br \/><strong>Sink Ya Teeth<\/strong> Two Hey, Buffalo <br \/><strong>Soccer Mommy<\/strong> Color Theory, Loma Vista <br \/><strong>Sosnowski<\/strong> Tylko si\u0119 nie denerwuj, Mystic<br \/><strong>Szpaku<\/strong> Dzieci duchy<br \/><strong>The Cure<\/strong> Disintegration, Polydor reed.<br \/><strong>The Orielles<\/strong> Disco Volador, Heavenly <br \/><strong>The Secret Sisters<\/strong> Saturn Return, New West <br \/><strong>The Undertones<\/strong> West Bank Songs 1978-1983, BMG arch.<br \/><strong>Treesearch<\/strong> Know More Knowledge, 577 Records <br \/><strong>Tycho<\/strong> Simulcast, Mom+Pop<br \/><strong>VA<\/strong> Noise of Kolberg, Pla\u017ca Zachodnia<br \/><strong>Vladislav Delay<\/strong> Rakka, Cosmo Rhythmatic <br \/><strong>Wajatta<\/strong> Don&#8217;t Let Get You Down, Brainfeeder <br \/><strong>Wasted Shirt<\/strong> Fungus II, Famous Class <br \/><strong>Web Web<\/strong> Worshippers, Compost <br \/><strong>Werner Dafeldecker<\/strong> Parallel Darks, Room40 <br \/><strong>Wrangler<\/strong> A Situation, Bella Union<\/p>\n<p><em>Powy\u017csze p\u0142yty ukaza\u0142y si\u0119 w pi\u0105tek 28 lutego, chyba \u017ce oznaczy\u0142em je inn\u0105 dat\u0105. Uzupe\u0142nienia (a s\u0105dz\u0105c po wyj\u015bciowej liczbie wydawnictw, b\u0119dzie ich sporo) jak zwykle na Facebooku.\u00a0<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ciekawe wydaje mi si\u0119 to, jak mo\u017cna okrzepn\u0105\u0107 w roli tw\u00f3rcy muzyki elektronicznej w wieku lat nastu czy dwudziestu paru, a naprawd\u0119 pogodzi\u0107 si\u0119 z w\u0142asnym g\u0142osem i \u015bpiewaniem po czterdziestce. Trudno komu\u015b wm\u00f3wi\u0107, \u017ce Dan Snaith (Caribou) to nieznana posta\u0107 czy \u015bwie\u017cy bohater. Gwiazd\u0105 Off Festivalu by\u0142 w roku 2008, gwiazd\u0105 Open&#8217;era w 2011 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":24567,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,582,3,3681,312,120,3319,3309,4197,4,106],"tags":[58],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24564"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24564"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24564\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24582,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24564\/revisions\/24582"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/24567"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24564"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24564"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24564"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}