{"id":24658,"date":"2020-03-09T15:24:24","date_gmt":"2020-03-09T14:24:24","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24658"},"modified":"2020-03-09T15:39:08","modified_gmt":"2020-03-09T14:39:08","slug":"rozmyty-narrator","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/03\/09\/rozmyty-narrator\/","title":{"rendered":"Rozmyty narrator"},"content":{"rendered":"\n<p>Gdyby jeszcze trzy lata temu, przy okazji p\u0142yty <em>Tamagotchi<\/em>, kto\u015b mi zapowiedzia\u0142, \u017ce mam do czynienia z najlepsz\u0105 wokalistk\u0105 m\u0142odego pokolenia, pewnie bym si\u0119 zdziwi\u0142. Duet <strong>Coals <\/strong>to nie jest styl, kt\u00f3rym mo\u017cna wygrywa\u0107 konkursy wokalne. A debiut, cho\u0107 udany, mnie jeszcze do ko\u0144ca nie przekona\u0142. Tymczasem tutaj, na p\u0142ycie numer dwa, Kacha Kowalczyk wie, co chce osi\u0105gn\u0105\u0107 &#8211; i robi to. A \u0141ukasz Rozmys\u0142owski stworzy\u0142 produkcj\u0119 o \u015bwiatowym charakterze. To rzeczy rzadko spotykaj\u0105ce si\u0119 na p\u0142ycie popowej. A jeszcze na polskiej p\u0142ycie popowej? <\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/aL0xv3hh5Ww\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Prawie 20 lat temu na jednej z p\u0142yt Fisza pojawi\u0142o si\u0119 has\u0142o <em>rozmyty<\/em>. Ot\u00f3\u017c dzi\u015b <em>rozmyty<\/em> jest prawie ca\u0142y pop, czego \u015bwiadectwem druga p\u0142yta pochodz\u0105cego ze \u015al\u0105ska duetu Coals. Graj\u0105 &#8211; jak wielu &#8211; piosenki wyra\u017anie inspirowane (nie)rzeczywisto\u015bci\u0105 czas\u00f3w internetu. Du\u017co w nich melodii, delikatno\u015bci, marzycielskiego nastroju, ale brzmi\u0105, jak gdyby \u2013 wzorem dzisiejszej muzyki elektronicznej \u2013 pozbawione zosta\u0142y pewnej fizyczno\u015bci, ci\u0119\u017caru. Tylko nie magnetyzmu. No i Coals robi\u0105 to lepiej ni\u017c ca\u0142a reszta.<\/p>\n\n\n\n<p>Te powidoki piosenek, cz\u0119sto w konkretny spos\u00f3b odnosz\u0105ce si\u0119 do przesz\u0142o\u015bci (<em>Sugar<\/em> to wr\u0119cz rozmowa z <em>Orinoco Flow<\/em> Enyi, b\u0119bny w <em>UFO<\/em> to echo <em>In the Air Tonight<\/em> Phila Collinsa) s\u0105 ca\u0142kiem atrakcyjne, a na albumie \u201eDocusoap\u201d, nawi\u0105zuj\u0105cym tytu\u0142em do dokumentalnych tasiemc\u00f3w telewizyjnych \u2013 tak\u017ce stylistycznie w\u0142asne, pewne, prawdopodobnie atrakcyjne tak\u017ce dla zagranicznej publiczno\u015bci. Wa\u017cne s\u0105 detale (jak te b\u0119bny albo delikatne, dezorientuj\u0105ce wibracje &#8211; smartfona? &#8211; w <em>Sugar<\/em>). Ucieczka w senne udziwnienia i zabiegi producenckie jest tu wyborem, nie konieczno\u015bci\u0105. Pomys\u0142\u00f3w na albumie nie brak, a Kacha Kowalczyk (znana te\u017c ze wsp\u00f3\u0142tworzonego z Paszk\u0105 <a href=\"https:\/\/pointless-geometry.bandcamp.com\/album\/muka-pampuch\">duetu Muka<\/a>, a ostatnio z przebojowych <em>Dobrych duch\u00f3w<\/em> nagranych z Piernikowskim) jest jedn\u0105 z tych wokalistek, u kt\u00f3rych technika dogania inwencj\u0119 tw\u00f3rcz\u0105. <\/p>\n\n\n\n<p>Coals to pop sprany, ale nie nijaki. Mo\u017ce przy okazji zosta\u0142 wyprany z ambicji zawojowania list przeboj\u00f3w, ale to o niebo lepsze ni\u017c muzyka dra\u017cni\u0105ca bana\u0142em. Jego autorzy nie obudzili si\u0119 do ko\u0144ca, albo nie do ko\u0144ca zasn\u0119li, ale ich \u015bwiat wydaje si\u0119 bardziej fascynuj\u0105cy &#8211; jak (to ju\u017c bana\u0142 akurat, lecz mam nadziej\u0119, \u017ce nie dra\u017cni) odbi\u00f3r muzyki w takim p\u00f3\u0142\u015bwiadomym stanie. A je\u015bli polska literatura przedstawia ostatnio \u015bwiatu czu\u0142ego narratora, to Coals dopisuj\u0105 do tego typ muzycznego rozmytego narratora.  <\/p>\n\n\n\n<p><strong>COALS <em>Docusoap<\/em><\/strong>, PIAS\/Mystic 2020, <strong>8-9\/10 <\/strong><\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/3RVdTzanZ4svjgG3C8uA30\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gdyby jeszcze trzy lata temu, przy okazji p\u0142yty Tamagotchi, kto\u015b mi zapowiedzia\u0142, \u017ce mam do czynienia z najlepsz\u0105 wokalistk\u0105 m\u0142odego pokolenia, pewnie bym si\u0119 zdziwi\u0142. Duet Coals to nie jest styl, kt\u00f3rym mo\u017cna wygrywa\u0107 konkursy wokalne. A debiut, cho\u0107 udany, mnie jeszcze do ko\u0144ca nie przekona\u0142. Tymczasem tutaj, na p\u0142ycie numer dwa, Kacha Kowalczyk wie, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":24671,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,31,3,3681,312,120,3319,107,3309,3666,4197,1139,106],"tags":[3289,4138],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24658"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24658"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24658\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24678,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24658\/revisions\/24678"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/24671"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24658"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24658"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24658"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}