{"id":24756,"date":"2020-03-16T19:30:27","date_gmt":"2020-03-16T18:30:27","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24756"},"modified":"2020-03-16T21:50:30","modified_gmt":"2020-03-16T20:50:30","slug":"inteligencie-drogi-koza-na-offie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/03\/16\/inteligencie-drogi-koza-na-offie\/","title":{"rendered":"Inteligencie drogi, Koza na Offie!"},"content":{"rendered":"\n<p>Raper <strong>Koza <\/strong>robi generalnie to, co zapowiada\u0142 Mata, czyli stworzy\u0142 styl patointeligencki. <em>Patointeligencja<\/em> Maty myli\u0142a inteligencj\u0119 z klas\u0105 \u015bredni\u0105. A w utworach rapera z Raszyna (tak\u017ce na <em>jego nowej p\u0142ycie Patologya) <\/em>mamy pe\u0142en wyszukanych odniesie\u0144 rap, z kt\u00f3rego <a href=\"https:\/\/youtu.be\/IdGtzMqqvr8\">nic nie rozumie nawet Wini<\/a>. A sam rozpoznawa\u0142em dot\u0105d w\u0142a\u015bnie Winiego jako pierwszego intelektualist\u0119 \u015bwiata rapu (i czytelnika &#8222;Niezb\u0119dnika Inteligenta&#8221; przy okazji). Koza wprawdzie m\u00f3wi o sobie, \u017ce <em><a href=\"https:\/\/youtu.be\/fqUlEpAknnY\">nie aspiruje do bycia intelektualnym raperem<\/a><\/em>, ale c\u00f3\u017c, z pewno\u015bci\u0105 aspiruje do bycia artyst\u0105 intelektualist\u00f3w. Co zaraz wyja\u015bni\u0119 w paru s\u0142owach.   <\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/casS-9enyqI\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Sam od razu musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce podczas s\u0142uchania <em>Patologyi <\/em>czu\u0142em si\u0119 troch\u0119 jak Wini. Nie zrozumia\u0142em z tego wi\u0119cej ni\u017c z inscenizacji <em>Boskiej komedii<\/em>, kt\u00f3r\u0105 Koza wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 w Teatrze Powszechnym (jako dramaturg &#8211; go\u015bcinnie rapowa\u0142 Bartu\u015b 419) z Krzysztofem Garbaczewskim. I zasadniczo czuj\u0119 si\u0119, s\u0142uchaj\u0105c jego nagra\u0144, troch\u0119 tak jak na tym spektaklu &#8211; klimat w porz\u0105dku, pod warunkiem, \u017ce przestan\u0119 si\u0119 spina\u0107 na to, \u017ceby wy\u0142uska\u0107 z ca\u0142o\u015bci jaki\u015b g\u0142\u0119bszy sens. <\/p>\n\n\n\n<p>Koza oczywi\u015bcie dystansuje si\u0119 od tego ca\u0142ego intelektualizmu. Ale on si\u0119, mam wra\u017cenie, dystansuje z grubsza wobec wszystkiego. W linkowanym wywiadzie z Winim sugeruje, \u017ce tylko <em>napierdala tre\u015bci, metafory i odniesienia<\/em>, \u017ceby lepiej opisa\u0107 \u015bwiat cz\u0142owieka zagubionego. Taaa. Pewnie. Bo Emil Cioran to niby by\u0142o pierwsze nazwisko, kt\u00f3re mu wpad\u0142o w oko przy przegl\u0105daniu ksi\u0105\u017cki telefonicznej. A pierwsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105, w jakiej szuka\u0142 skojarze\u0144, by\u0142 przypadkowo grecki <em>Encheiridion<\/em>.  <\/p>\n\n\n\n<p>Katalog odniesie\u0144, kt\u00f3ry tworz\u0105 teksty na <em>Patalogyi<\/em>, buduje inteligencki wizerunek lepiej ni\u017c agencja PR. Poza Cioranem mamy tu &#8211; od pierwszych linijek &#8211; <em>polskiego Levinasa<\/em>, potem <em>lec\u0119 czyta\u0107 pisma Aurobinda<\/em> i <em>stawiam se kaplice z minet, m\u00f3w mi Henry Miller<\/em>. A utw\u00f3r, w kt\u00f3rym si\u0119 to wszystko pojawia, nosi tytu\u0142: <em>A chuj w ten tytu\u0142, we\u017a sobie jakie\u015b zdanie z <\/em>Nagiego Lunchu<em> po prostu<\/em>. Co zreszt\u0105 zdradza troch\u0119 zaplecze tej patointeligenckiej metody tw\u00f3rczej, w ramach kt\u00f3rej wszelkie przerwy i przestoje w tworzeniu coraz bardziej akrobatycznych &#8211; albo be\u0142kotliwych &#8211; skojarze\u0144 literackich (<em>m\u0142ody Nabokov, kiedy jestem w otoczeniu lolit<\/em>,<em> <\/em>dalej <em>jebany Sofokles, kiedy robi\u0119 progres<\/em>) wype\u0142nia si\u0119 nawi\u0105zaniami do u\u017cywek albo bluzgami. No i dobrze si\u0119 do tego wszystkiego ostro zdystansowa\u0107 raz na jaki\u015b czas (<em>Mam ostro wyjebane w afirmacj\u0119 i firmament waszych pragnie\u0144 \/ Bo go zahaczy\u0142em, drapi\u0105c si\u0119 po worku<\/em>), a potem mo\u017cna dalej jecha\u0107. Niewykluczone \u017ce te wszystkie odniesienia to te\u017c kwestia dystansu wobec w\u0142asnego inteligenckiego wizerunku.    <\/p>\n\n\n\n<p>Dysonans poznawczy (m\u00f3j, bo nie Kozy) polega na tym, \u017ce jest w tym bardzo wiele kompletnie wariackiego wdzi\u0119ku &#8211; od intra, w kt\u00f3rym autor \u015bmieje si\u0119 z w\u0142asnej seplenionej linijki (<em>nie pytaj mnie o psypadki, do w\u0142asnego m\u00f3zgu wsed\u0142em po drabinie<\/em>), po poutykane w be\u0142kocie \u0142adne linijki (<em>pozdrowienia do wi\u0119zienia od mojego IQ<\/em>, dalej <em>masz orgazm za ka\u017cdym razem jak tw\u00f3j idol stosuje pleonazm<\/em>) i naprawd\u0119 imponuj\u0105c\u0105 samo\u015bwiadomo\u015b\u0107 (<em>jestem jednym z wynaturze\u0144, kt\u00f3re stworzy\u0142 postmodernizm<\/em>). G\u0119sta jest ta p\u0142yta do tego stopnia, \u017ce 33 minuty wydaj\u0105 si\u0119 godzin\u0105, no i nie potrafi\u0119 z tak\u0105 szybko\u015bci\u0105 sprawdza\u0107 trudnych termin\u00f3w w Wikipedii. Ale wci\u0105gn\u0119\u0142a mnie ca\u0142kiem mocno. Paradoksalnie jednak chyba najlepiej zrozumia\u0142em dobrze sk\u0105din\u0105d zrymowany i mocno prowokacyjny tekst <em>Rumcaysa<\/em> (rym te\u017c bdb), co ostatecznie odebra\u0142o mi nadzieje na przynale\u017cno\u015b\u0107 do jakichkolwiek kr\u0119g\u00f3w inteligencji &#8211; bo tu akurat odniesienia s\u0105 g\u0142\u00f3wnie popkulturalne i celebryckie. Nie wiem zatem, czy si\u0119 spotkamy pod sam\u0105 scen\u0105 na Off Festivalu, czy ja b\u0119d\u0119 tam na miejscu &#8211; ale na pewno sprowadzanie na t\u0119 imprez\u0119 Kozy jest inteligentnym pomys\u0142em. A czas po\u015bwi\u0119cony na rozkminianie tych labiryntowych skojarze\u0144 na nowym albumie w czasach pandemii nie jest czasem straconym.  <\/p>\n\n\n\n<p>Co do <strong>Off Festivalu<\/strong>. Pozostali og\u0142oszeni dzisiaj wykonawcy to <strong>Caribou<\/strong> (<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/02\/28\/odnalazl-swoj-glos\/\">pisa\u0142em entuzjastycznie ostatnio<\/a>), <strong>DIIV<\/strong>, <strong>Petbrick<\/strong>, <strong>Radical Polish Ansambl<\/strong> (<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/12\/23\/wlaczam-rpa-i-odpalam-wiedzmina\/\">pisa\u0142em entuzjastycznie troch\u0119 wcze\u015bniej<\/a>), <strong>The Murder Capital<\/strong>, <strong>Amyl and the Sniffers<\/strong> i <strong>Quinn Christopherson<\/strong>. Off Festival Katowice 2020 odb\u0119dzie si\u0119 w dniach 7-9 sierpnia. Zagraj\u0105 r\u00f3wnie\u017c wcze\u015bniej og\u0142oszeni arty\u015bci: <strong>Iggy Pop, Bikini Kill, Tropical Fuck Storm, Injury Reserve, Piernikowski, Alyona Alyona, Mac DeMarco, Shura, Folamour, Lazarus<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n<p><strong>KOZA <em>Patologya<\/em><\/strong>, Hashashins 2020, <strong>7\/10<\/strong> <\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/3m0wRCEy2vccNaksRsW9Qm\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Raper Koza robi generalnie to, co zapowiada\u0142 Mata, czyli stworzy\u0142 styl patointeligencki. Patointeligencja Maty myli\u0142a inteligencj\u0119 z klas\u0105 \u015bredni\u0105. A w utworach rapera z Raszyna (tak\u017ce na jego nowej p\u0142ycie Patologya) mamy pe\u0142en wyszukanych odniesie\u0144 rap, z kt\u00f3rego nic nie rozumie nawet Wini. A sam rozpoznawa\u0142em dot\u0105d w\u0142a\u015bnie Winiego jako pierwszego intelektualist\u0119 \u015bwiata rapu (i [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":24761,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,13,312,120,4197,1139,2695],"tags":[4255,175,4204],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24756"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24756"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24756\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24767,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24756\/revisions\/24767"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/24761"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24756"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24756"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24756"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}