{"id":24831,"date":"2020-03-23T10:22:18","date_gmt":"2020-03-23T09:22:18","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=24831"},"modified":"2020-03-23T10:22:21","modified_gmt":"2020-03-23T09:22:21","slug":"wybitnie-zdalni","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/03\/23\/wybitnie-zdalni\/","title":{"rendered":"Wybitnie zdalni"},"content":{"rendered":"\n<p>Te wszystkie historie o zdalno\u015bci s\u0105 czym\u015b nowym. U nas w domu na przyk\u0142ad idziemy rano jednocze\u015bnie do pracy i do szko\u0142y. Tzn. maile z redakcji mieszaj\u0105 si\u0119 z pracami domowymi. Pewnie te\u017c \u015bledzicie nap\u0142ywaj\u0105ce komiczne doniesienia o &#8222;zdalnym egzaminie z fizyki&#8221;, o tym jak to trzeba sobie zamontowa\u0107 w telefonie apk\u0119 i biega\u0107 (w tych warunkach to chyba na os\u0142awiony &#8222;dystans spo\u0142eczny&#8221;?) albo nagrywa\u0107 si\u0119 podczas robienia \u0107wicze\u0144 i odsy\u0142a\u0107 filmiki. Ale zarazem te historie s\u0105 czym\u015b dobrze znanym. <br>Usi\u0142owa\u0142em przez chwil\u0119 znale\u017a\u0107 jak\u0105\u015b analogi\u0119 we w\u0142asnym \u017cyciorysie. Stan wojenny? No nie, wr\u0119cz odwrotnie: lekcje by\u0142y, zabrak\u0142o &#8222;Teleranka&#8221;. Czarnobyl? Trzeba by\u0142o przecie\u017c uczniom poda\u0107 p\u0142yn lugola. Ale mam! Ju\u017c wiem. Najlepsz\u0105 analogi\u0105 s\u0105 zaj\u0119cia z fizyki w moim macierzystym liceum. Przez prawie cztery lata uprawiali\u015bmy &#8211; dok\u0142adnie tak jak w systemie e-learningowym przygotowanym przez polski rz\u0105d &#8211; przepisywanie lekcji z materia\u0142\u00f3w dla poprzednich rocznik\u00f3w. W tym czasie w pracowni fizycznej nasz fizyk wraz z chemikiem dokonywali fizycznych (ba, nawet organoleptycznych) test\u00f3w zwi\u0105zk\u00f3w chemicznych z pewnej popularnej rodziny. A skoro po zaj\u0119ciach w takim zdalnym systemie uda\u0142o mi si\u0119 zda\u0107 egzaminy z fizyki na elektronik\u0119, to mo\u017ce w kwarantannie uda si\u0119 nam wychowa\u0107 nie tylko kolejne pokolenie lekarzy i nauczycieli, ale te\u017c sportowc\u00f3w? Byle si\u0119 przyk\u0142ada\u0107. <em>Stay on it! <\/em>&#8211; jak m\u00f3wi wsp\u00f3\u0142autorka najlepszej p\u0142yty ostatnich dni.  <\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/FLm3HEQgW50\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>To <em>Stay on it!<\/em> (zabawne, \u017ce pojawiaj\u0105ce si\u0119 ostatnio w muzyce ju\u017c kt\u00f3ry\u015b raz &#8211; poprzednio w zwi\u0105zku z zatytu\u0142owanym tak utworem Juliusa Eastmana) to nawo\u0142ywanie skierowane do Afroamerykan\u00f3w, rzecz jasna. I rzecz jasna rzucone przez  Camae Ayew\u0119, inaczej Moor Mother, poetk\u0119-wokalistk\u0119 ameryka\u0144skiej grupy o wci\u0105\u017c bardzo nierynkowej nazwie <strong>Irreversible Entanglements<\/strong>. Padaj\u0105ce w kraju &#8211; jak to opisuj\u0105 autorzy &#8211; <em>post-Katrina, post-Osage Avenue, post-Obamacare<\/em>. My\u015bl\u0119, \u017ce dzi\u015b aktualna pozostaje szczeg\u00f3lnie ta ostatnia kategoria. Dzisiejsza sytuacja w Ameryce przypomina pewnie ju\u017c wszystkim, \u017ce mo\u017ce jednak kierunek administracji Obamy by\u0142 w\u0142a\u015bciwszy ni\u017c Trumpa. Przypomina w formie do\u015b\u0107, niestety, bolesnej (w tej chwili Stany s\u0105 trzecim po Chinach i W\u0142oszech krajem najszerzej dotkni\u0119tym pandemi\u0105). Nowa p\u0142yta IE to idealna mieszanka mi\u0142o\u015bci i z\u0142o\u015bci dobrze oddaj\u0105ca klimat czas\u00f3w, cho\u0107 przecie\u017c nie by\u0142a w zamierzeniu pisana jako album post-Corona.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.facebook.com\/plugins\/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Firreversiblefreejazz%2Fposts%2F3028290903871096&#038;width=500\" width=\"500\" height=\"636\" style=\"border:none;overflow:hidden\" scrolling=\"no\" frameborder=\"0\" allowTransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n\n\n<p>Ca\u0142y album <em>Who Sent You?<\/em> zapowiada\u0142 si\u0119 zreszt\u0105 na arcydzie\u0142o. 23-minutowy singiel opublikowany w grudniu sam w sobie m\u00f3g\u0142 robi\u0107 za p\u00f3\u0142 wybitnej p\u0142yty. Drugiej tak pot\u0119\u017cnej formy na p\u0142ycie nie ma, ale najd\u0142u\u017cszy na albumie utw\u00f3r <em>Who Sent You &#8211; Ritual<\/em> wybrzmiewa do\u015b\u0107 mocno &#8211; z tytu\u0142owym has\u0142em <em>Who sent you?<\/em>, ale i z\u0142owieszczym <em>Here comes the end<\/em>. Wszystko ma w sobie moc, kt\u00f3ra nie wynika z epatowania krzykiem, tylko raczej budowaniu od pierwszych minut suspensu. Temu ca\u0142emu <em>Stay on it\u00a0<\/em>towarzyszy bowiem niepokoj\u0105cy groove basu jak z nagra\u0144 Can. A bohaterem tej p\u0142yty IE pozostaje przechodz\u0105cy samego siebie w (te\u017c pozbawionej krzykliwo\u015bci i popis\u00f3w) intensywno\u015bci grania perkusista Tcheser Holmes. Jak poprzednio b\u0142yszczy r\u00f3wnie\u017c Keir Neuringer &#8211; bardzo oryginalny saksofonista o nieco &#8222;mechnicznym&#8221;, do\u015b\u0107 twardym, perfekcyjnie utrzymuj\u0105cym ton, cho\u0107 zarazem pozbawionym brutalno\u015bci stylu gry.\u00a0<\/p>\n<p>O ca\u0142ej pi\u0105tce (na tr\u0105bce \u015bwietny Aquilles Navarro, na kontrabasie Luke Stewart) <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/11\/09\/czarne-w-dwoch-rozmiarach-poradnik-szafiarza\/\">pisa\u0142em ju\u017c poprzednio<\/a> jako o pokoleniu po Coltranie, ale i po J Dilli. Punktami wyj\u015bcia s\u0105 dla nich jednak przede wszystkim stylistyka Art Ensemble of Chicago i spo\u0142eczne zaanga\u017cowanie Gila Scotta-Herona. W te rejony przesuwa si\u0119 zreszt\u0105 konsekwentnie od paru lat \u015brodek ci\u0119\u017cko\u015bci. Wobec wyczerpania si\u0119 energii punkowej i niewielkiej przydatno\u015bci ameryka\u0144skiego hip-hopu, kt\u00f3ry w du\u017cej mierze zdryfowa\u0142 w Ameryce w tani\u0105 celebryck\u0105 rozrywk\u0119 dla mas, to Irreversible Entanglements graj\u0105 dzi\u015b prawdziwe protest songi. To oni w spos\u00f3b wiarygodny potrafi\u0105 dzi\u015b powiedzie\u0107 <em>No m\u00e1s<\/em>. <em>No more<\/em>. Nigdy wi\u0119cej.\u00a0<\/p>\n<p>Szkoda tylko, \u017ce w tym sezonie tych wybitnie zdolnych muzyk\u00f3w b\u0119dziemy mieli okazj\u0119 pos\u0142ucha\u0107 tylko zdalnie.\u00a0<\/p>\n\n<p><strong>IRREVERSIBLE ENTANGLEMENTS <em>Who Sent You?<\/em><\/strong>, International Anthem 2020, <strong>8-9\/10\u00a0<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2277550019\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/intlanthem.bandcamp.com\/album\/who-sent-you\">Who Sent You? by Irreversible Entanglements<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Te wszystkie historie o zdalno\u015bci s\u0105 czym\u015b nowym. U nas w domu na przyk\u0142ad idziemy rano jednocze\u015bnie do pracy i do szko\u0142y. Tzn. maile z redakcji mieszaj\u0105 si\u0119 z pracami domowymi. Pewnie te\u017c \u015bledzicie nap\u0142ywaj\u0105ce komiczne doniesienia o &#8222;zdalnym egzaminie z fizyki&#8221;, o tym jak to trzeba sobie zamontowa\u0107 w telefonie apk\u0119 i biega\u0107 (w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":24837,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,31,3,312,120,3319,3309,3666,4197],"tags":[3103],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24831"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24831"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24831\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24841,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24831\/revisions\/24841"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/24837"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24831"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24831"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24831"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}