{"id":25218,"date":"2020-04-29T09:50:55","date_gmt":"2020-04-29T07:50:55","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=25218"},"modified":"2020-04-29T10:54:34","modified_gmt":"2020-04-29T08:54:34","slug":"uroki-zamrozenia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/04\/29\/uroki-zamrozenia\/","title":{"rendered":"Uroki zamro\u017cenia"},"content":{"rendered":"<p>Jak ja kocham \u017cycie, w\u0142a\u015bnie pij\u0119 sobie kawk\u0119, wpis opublikowany, ja najedzony chlebem upieczonym w domu. Przypominam: wpis opublikowany, wi\u0119c zero potrzeb, nie musz\u0119 z nikim walczy\u0107, bo nie mam po co&#8230; Ale jednak w takich sytuacjach domowego zatrzymania, a w\u0142a\u015bciwie zamro\u017cenia, co\u015b czasem potrafi zaskoczy\u0107. W\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu zatrzymaniu. Ko\u0142o autorskiego albumu <strong>Wilmy Archera<\/strong> pewnie dwa miesi\u0105ce temu przeszed\u0142bym szybko do porz\u0105dku dziennego, a tak wraca\u0142em i wraca\u0142em &#8211; a\u017c si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce to p\u0142yta, kt\u00f3rej warto\u015b\u0107 w pandemicznych ods\u0142uchach ro\u015bnie szybciej ni\u017c broda s\u0142uchacza. I ten opublikowany wpis to w\u0142a\u015bnie o niej.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/c9QmBUBD-AI\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Gdyby kto\u015b nie kojarzy\u0142 nazwiska Will Archer, mo\u017ce zna\u0107 pseudonim Slime, pod kt\u00f3rym ten wykonawca do tej pory dzia\u0142a\u0142. No i jedne z lepszych utwor\u00f3w z sensacyjnego debiutu Nil\u00fcfer Yanyi, a tak\u017ce te bodaj nawet najlepsze nagrania Sudan Archives, przy kt\u00f3rych Anglik (o powierzchowno\u015bci Quebo przed przemian\u0105) macza\u0142 palce. Ju\u017c tam wpuszcza\u0142 troch\u0119 \u015bwie\u017cego powietrza zwi\u0105zanego z prac\u0105 nad aran\u017cacjami &#8211; a autorski album<em> A Western Circular<\/em> jest tego \u015bwie\u017cego powietrza pe\u0142en. Dlatego mi\u0119dzy innymi przyda si\u0119 w ka\u017cdym domu.<\/p>\n<p>Droga doj\u015bcia do ponadnurtowej muzyki Archera jest kr\u00f3tka zewsz\u0105d &#8211; mi\u0142o\u015bnik\u00f3w hip-hopu powinien skusi\u0107 <em>Last Sniff<\/em> z MF Doomem, zgrabny, funkuj\u0105cy beat skrojony przede wszystkim z my\u015bl\u0105 o wiolonczeli. Kapitalne \u0142\u0105czenie gitary i gitary basowej w\u0142a\u015bnie z wiolonczel\u0105 w leciutkich, delikatnie punktowanych perkusj\u0105 kompozycjach na ca\u0142ej p\u0142ycie jest leitmotivem. Takim w wersji light. Nie trzeba du\u017co czasu, \u017ceby si\u0119 z ni\u0105 zaprzyja\u017ani\u0107, ale potrzeba troch\u0119, \u017ceby da\u0107 si\u0119 uwie\u015b\u0107.\u00a0<\/p>\n<p>Blisko jest te\u017c z okolic R&amp;B &#8211; Samuel T. Herring, wokalista Future Islands wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy te\u017c z Madlibem, odpowiada m.in. za parti\u0119 w <em>The Boon<\/em>, kt\u00f3r\u0105 ko\u0144czy brawurowo w stylu Prince&#8217;a. Jest te\u017c Sudan Archives w utworze <em>Cheater<\/em>, by\u0107 mo\u017ce najmocniej kojarz\u0105cym si\u0119 z tym, co Archer robi\u0142 dla innych jako producent. A wreszcie blisko st\u0105d do muzyki Arthura Russella &#8211; wiadomo, wiolonczela, oryginalne piosenkowe formy i intymny klimat &#8211; no i nawet Marka Hollisa, na kt\u00f3rego powo\u0142uje si\u0119 sam tw\u00f3rca. Bardziej jako na wz\u00f3r pewnej filozofii w podej\u015bciu do muzyki ni\u017c wz\u00f3r stylistyczny, ale jednak. Jest w <em>A Western Circular<\/em> du\u017co instrumentalnej wra\u017cliwo\u015bci, kt\u00f3ra &#8211; o dziwo &#8211; przyci\u0105gn\u0119\u0142a mnie i przekona\u0142a szybciej ni\u017c te utwory wokalne. To ca\u0142e &#8222;ro\u015bni\u0119cie&#8221; zacz\u0119\u0142o si\u0119 od niepozornego, schowanego gdzie\u015b pod koniec albumu utworu <em>Cures &amp; Wounds<\/em>.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/cSwQUw8jQc0\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><em>A Western Circular<\/em> zaskakuj\u0105ce jest dla mnie jako p\u0142yta, kt\u00f3rej si\u0119 nie spodziewa\u0142em, ale &#8211; jak si\u0119 okazuje &#8211; potrzebowa\u0142em. Troch\u0119 jak niedawny, opisywany przeze mnie album Matthew Tavaresa z Lelandem Whittym (zreszt\u0105 Archer &#8211; jak czyta\u0142em &#8211; pilnie \u015bledzi dzia\u0142ania BadBadNotGood). Nowe terytoria odkrywaj\u0105 jakby od niechcenia &#8211; bo powiedzie\u0107, \u017ce to jazz, to jak nic nie powiedzie\u0107. No i z ka\u017cdym przes\u0142uchaniem okazuj\u0105 si\u0119 coraz lepsze.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Wszystko wskazuje na to, \u017ce za dwa tygodni b\u0119dziemy mieli pr\u00f3b\u0119 wygrania wybor\u00f3w poprzez masowe absencje. W muzyce &#8211; przy wszystkich proporcjach &#8211; te\u017c troch\u0119 mniejsza konkurencja. A tymczasem wydany 3 kwietnia Archer (gdyby nie to zamro\u017cenie, pewnie nie wraca\u0142bym do niego tak cz\u0119sto) podoba mi si\u0119 coraz bardziej. Dlatego kto wie, jeszcze par\u0119 tygodni tego zamkni\u0119cia i kto wie, mo\u017ce Archer do czo\u0142\u00f3wki p\u0142yt roku?\u00a0<\/p>\n<p><strong>WILMA ARCHER <em>A Western Circular<\/em><\/strong>, Weird World 2020, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=383822197\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/wilmaarcher.bandcamp.com\/album\/a-western-circular\">A Western Circular by Wilma Archer<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jak ja kocham \u017cycie, w\u0142a\u015bnie pij\u0119 sobie kawk\u0119, wpis opublikowany, ja najedzony chlebem upieczonym w domu. Przypominam: wpis opublikowany, wi\u0119c zero potrzeb, nie musz\u0119 z nikim walczy\u0107, bo nie mam po co&#8230; Ale jednak w takich sytuacjach domowego zatrzymania, a w\u0142a\u015bciwie zamro\u017cenia, co\u015b czasem potrafi zaskoczy\u0107. W\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu zatrzymaniu. Ko\u0142o autorskiego albumu Wilmy Archera [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":25220,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,312,120,4009,4197,106],"tags":[4289],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25218"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=25218"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25218\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25228,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25218\/revisions\/25228"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/25220"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=25218"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=25218"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=25218"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}