W por\u00f3wnaniu z Antonymi albo innymi onymi z zagranicy polscy wykonawcy nie wzbudzaj\u0105 tu jakich\u015b wielkich kontrowersji, ale z uporem maniaka b\u0119d\u0119 do nich wraca\u0142 raz na jaki\u015b czas w takim kr\u00f3tkim przelocie przez nowo\u015bci. Dzi\u015b b\u0119dzie o tym, czy musicie sobie poprawi\u0107 wydolno\u015b\u0107.<\/p>\n
Zesz\u0142oroczny album Twilite<\/strong> „Bits & Pieces” troch\u0119 zignorowa\u0142em, bo wyda\u0142 mi si\u0119 do\u015b\u0107 przyjemny, ale nie do\u015b\u0107 porywaj\u0105cy. Teraz wpad\u0142a mi w r\u0119ce EP-ka „Else”, kt\u00f3ra szarpn\u0119\u0142a mn\u0105 ju\u017c na tyle, \u017ceby tu dopisa\u0107 s\u0142\u00f3wko. Ko\u0144cz\u0105cy j\u0105 utw\u00f3r „Another Day” raczej mnie wym\u0119czy\u0142, za to otwieraj\u0105cy ca\u0142o\u015b\u0107 „Fire” okaza\u0142 si\u0119 klimatyczn\u0105 i zwart\u0105 piosenk\u0105, a „Wake Up” spodoba\u0142 mi si\u0119 bardzo. Mo\u017ce to udzia\u0142 Piotra Maciejewskiego okaza\u0142 si\u0119 tak dobr\u0105 zmian\u0105? Idzie ku dobremu w ka\u017cdym razie. Zach\u0119cam do \u015bci\u0105gni\u0119cia sobie ca\u0142ej p\u0142ytki (legalnie) st\u0105d<\/a>. <\/p>\n Aural Treat<\/strong> to paradoks: tak ciep\u0142o analogowe, ale jednocze\u015bnie tak ch\u0142odno zimnofalowe brzmienie. Duet, kt\u00f3ry gra muzyk\u0119 troch\u0119 nasycon\u0105 nowym electro (Miss Kittin & The Hacker?), niezbyt nastawion\u0105 na taneczno\u015b\u0107 (z wyj\u0105tkiem mo\u017ce „I Smell Decay”), za to eksploatuj\u0105c\u0105 brzmienia syntezatorowe niczym Add N To (X). W sumie do\u015b\u0107 to wszystko ponadczasowe i na pewno stylowe, chocia\u017c mnie fascynacja taka muzyk\u0105 troch\u0119 przesz\u0142a w ostatnich latach. Strasznie przetrzyma\u0142em EP-k\u0119 „Flesh Sweat Synthesizers” i musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce za ka\u017cdym razem, kiedy do niej wracam, s\u0142ysz\u0119 co\u015b wi\u0119cej – wola\u0142bym tylko nie wraca\u0107 do utworu „I Deliver Myself From the Dirt”, kt\u00f3ry wyj\u0105tkowo mocno dzia\u0142a mi na nerwy. Jak kto lubi, to niech klika<\/a>. <\/p>\n Na pewno nikt z tych, kt\u00f3rzy lubi\u0105 Aural Treat nie za\u0142apie si\u0119 na nowego Janusza Radka<\/strong> zatytu\u0142owanego „Gdzie\u015b-po-mi\u0119dzy”. Chocia\u017c b\u0119dzie jeszcze spora rzesza tych, kt\u00f3rym nie spodoba si\u0119 ani to, ani to. Zreszt\u0105 w og\u00f3le Radek – \u015bpiewaj\u0105cy aktor od dawna pr\u00f3buj\u0105cy sta\u0107 si\u0119 \u015bpiewaj\u0105cym autorem – ma spory odbi\u00f3r negatywny. Ci\u0105gnie si\u0119 za nim Piotr Rubik („Psa\u0142terz…”) i ci\u0105g\u0142e granie r\u00f3\u017cnej ma\u015bci cover\u00f3w, co jest upiorem piosenkarzy o musicalowych zap\u0119dach. Tu objawia si\u0119 jako kompozytor (ju\u017c wcze\u015bniej bywa\u0142) i autor tekst\u00f3w (wcze\u015bniej nie bywa\u0142, albo nie zauwa\u017cy\u0142em). „Stopa nas poprowadzi \/ Stopa prowadzi nas \/ A my pos\u0142uszni stopom \/ Pobiegniemy w dal” – takie co\u015b wynotowa\u0142em z tekstu, kt\u00f3ry stopa prowadzi, a jak\u017ce. Bo Radek szuka jakich\u015b mocniejszych, takich z powiedzmy pogranicza popu i rocka, \u015brodk\u00f3w wyrazu. Dopiero w po\u0142owie („Wysy\u0142kowa mi\u0142o\u015b\u0107”) p\u0142yta robi si\u0119 niezno\u015bna, wi\u0119c albo ja trac\u0119 pazur, albo ci\u0119\u017cka praca artysty przez lata skutkuje czym\u015b, co przynajmniej potrafi\u0119 tolerowa\u0107. Utw\u00f3r „Ma dzisiaj wolne” przynosi nawet jak\u0105\u015b fajn\u0105 oldskulowo\u015b\u0107. Czego prosz\u0119 nie zrozumie\u0107 jako zach\u0119ty do kupowania tego wydawnictwa – problemem Radka pozostaje to, co charakterystyczne dla naszych aktor\u00f3w-wokalist\u00f3w – nadmiar interpretacji i brak stylu na planie muzycznym. Ale na pewno znajdzie swoj\u0105 publiczno\u015b\u0107. Pewnie g\u0142\u00f3wnie poza gronem czytelnik\u00f3w niniejszego bloga… Wi\u0119cej mo\u017cna wyczyta\u0107 na jego bardzo powa\u017cnie prowadzonej stronie<\/a>. Determinacj\u0119 i szeroko\u015b\u0107 muzycznych horyzont\u00f3w Radka dobrze oddaje na przyk\u0142ad to (uwaga! wczesne roczniki dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105te musz\u0105 si\u0119 przygotowa\u0107 na nostalgiczny szok!):<\/p>\n