{"id":25508,"date":"2020-05-25T08:39:05","date_gmt":"2020-05-25T06:39:05","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=25508"},"modified":"2020-05-25T08:39:19","modified_gmt":"2020-05-25T06:39:19","slug":"trojka-nowych-plyt-ktorych-nie-warto-przeoczyc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/05\/25\/trojka-nowych-plyt-ktorych-nie-warto-przeoczyc\/","title":{"rendered":"Tr\u00f3jka nowych p\u0142yt, kt\u00f3rych nie warto przeoczy\u0107"},"content":{"rendered":"<p>Powt\u00f3rz\u0119 si\u0119 za tekstem napisanym do pi\u0105tkowego newslettera POLITYKI: \u017ce g\u0142upi wierszyk mo\u017ce roz\u0142o\u017cy\u0107 na \u0142opatki doskonale zorganizowan\u0105 armi\u0119. I po raz drugi na tym blogu zacytuj\u0119 opowiadanie SF <em>Chocia\u017c mu si\u0119 nie przelewa<\/em>\u00a0Henry&#8217;ego Kuttnera, w kt\u00f3rym taki oto wierszyk-wyliczanka:<br \/><em>LEWA!<\/em><br \/><em>LEWA!<\/em><br \/><em>LEWANty\u0144czyk SPOLEgliwy<\/em><br \/><em>LEWAtyw\u0119 DOBRZE znosi<\/em><br \/><em>CHOCIA\u017b mu si\u0119 NIE PRZElewa<\/em> (prze\u0142. Jolanta Kozak)<br \/>przygotowany przez przebieg\u0142ych spec\u00f3w od semantyki, a potem powtarzany przez bezradnych \u017co\u0142nierzy, sparali\u017cowa\u0142 nie tylko armi\u0119, ale ca\u0142y aparat w\u0142adzy nieprzyjaciela. I zmieni\u0142 losy wojny. <br \/>Bo niby SF, ale dziwnie znajome. U nas wystarczy\u0142 <em>Ostry cie\u0144 mg\u0142y<\/em>, \u017ceby zaj\u0105\u0107 na tydzie\u0144 ca\u0142y aparat medi\u00f3w, a\u00a0<em>Tw\u00f3j b\u00f3l jest lepszy ni\u017c m\u00f3j<\/em> (to ju\u017c dwa niezbyt wysokiej klasy wierszyki) &#8211; \u017ceby przeora\u0107 sytuacj\u0119 do tego stopnia, \u017ce dosz\u0142o do sytuacji surrealistycznej: w ostatni pi\u0105tek nie by\u0142o komu prowadzi\u0107 &#8222;Listy przeboj\u00f3w Tr\u00f3jki&#8221; &#8211; audycji, kt\u00f3rej zaczyna\u0142em s\u0142ucha\u0107 w stanie wojennym &#8211; a siedzib\u0119 radia na My\u015bliwieckiej otoczy\u0142 kordon policji. Troch\u0119 si\u0119 jednak w takich momentach przelewa &#8211; i trudno nawet na p\u0142yty tygodnia nie patrze\u0107 z perspektywy tr\u00f3jkowej anteny.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"300\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" allow=\"autoplay\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/815504383&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;show_teaser=true&amp;visual=true\"><\/iframe><div style=\"font-size: 10px; color: #cccccc;line-break: anywhere;word-break: normal;overflow: hidden;white-space: nowrap;text-overflow: ellipsis; font-family: Interstate,Lucida Grande,Lucida Sans Unicode,Lucida Sans,Garuda,Verdana,Tahoma,sans-serif;font-weight: 100;\"><a href=\"https:\/\/soundcloud.com\/nyege-nyege-tapes\" title=\"Nyege Nyege Tapes\" target=\"_blank\" style=\"color: #cccccc; text-decoration: none;\" rel=\"noopener noreferrer\">Nyege Nyege Tapes<\/a> \u00b7 <a href=\"https:\/\/soundcloud.com\/nyege-nyege-tapes\/nnt024-preview-hhy-the-macumbas-horror-vector\" title=\"NNT024 PREVIEW: HHY &amp; THE MACUMBAS Horror Vector\" target=\"_blank\" style=\"color: #cccccc; text-decoration: none;\" rel=\"noopener noreferrer\">NNT024 PREVIEW: HHY &amp; THE MACUMBAS Horror Vector<\/a><\/div>\n\n\n<p>Najpierw muzyka, kt\u00f3r\u0105 dzi\u015b nie bardzo by\u0142by w stanie w Tr\u00f3jce ktokolwiek gra\u0107. Bo ostatnimi czasy <strong>Burnta Friedmana<\/strong> prezentowa\u0142a (te z Jakim Liebezeitem) Agnieszka Szyd\u0142owska i (te z Mohammadem Rez\u0105 Mortazavim) Bartek Gil, w nieod\u017ca\u0142owanym, ale te\u017c nadawanym w \u015brodku nocy <em>Radiu Teheran<\/em>. Oboje za burt\u0105. Tymczasem Friedman wyda\u0142 tydzie\u0144 temu kapitaln\u0105 epk\u0119, kt\u00f3ra zamyka jego wieloletni\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z nie\u017cyj\u0105cym ju\u017c geniuszem perkusji <strong>Jakim Liebezeitem<\/strong> &#8211; s\u0105 tu dwa utwory nagrywane podczas ostatnich wsp\u00f3lnych sesji nied\u0142ugo przed \u015bmierci\u0105 niemieckiego perkusisty &#8211; a zarazem otwiera wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z kolejnym b\u0119bniarzem, Portugalczykiem o znanym czytelnikom Polifonii nazwisku <strong>Jo\u00e3o Pais Filipe<\/strong>.\u00a0<\/p>\n<p>Duet z tym ostatnim mia\u0142 koncertow\u0105 premier\u0119 na festiwalu Unsound, a sam Filipe, perkusista wspania\u0142ego HHY &amp; The Macumbas, wpisuje si\u0119 ca\u0142kiem nie\u017ale w lini\u0119 dzia\u0142a\u0144 Friedmana z Liebezeitem. R\u00f3wnie sprawnie u\u017cywa tom\u00f3w, reprezentuje szko\u0142\u0119 bardziej &#8222;plemiennego&#8221; b\u0119bnienia, z troch\u0119 pewnie g\u0119stsz\u0105 faktur\u0105 ni\u017c w wypadku Niemca, no i na pewno z wi\u0119ksz\u0105 intensywno\u015bci\u0105. W szczeg\u00f3lno\u015bci warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na frenetyczny utw\u00f3r <em>Fibres of P<\/em>. Niez\u0142y wst\u0119p do nowej p\u0142yty HHY &amp; The Macumbas, kt\u00f3ra ma si\u0119 ukaza\u0107 za dwa tygodnie (fragmencik wklejam wy\u017cej).\u00a0<\/p>\n<p>Strona B zawiera utwory Friedmana z Liebezeitem &#8211; od razu s\u0142ycha\u0107 lekko\u015b\u0107 gry Niemca, kt\u00f3ry pozby\u0142 si\u0119 b\u0119bna centralnego i perkusyjnych peda\u0142\u00f3w, blachy ograniczaj\u0105c do minimum i koncentruj\u0105c na &#8222;gadaj\u0105cych&#8221; frazach tom\u00f3w. Tu z kolei warto w pierwszej kolejno\u015bci zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na kapitalny, dubowy z ducha utw\u00f3r tytu\u0142owy, <em>Eurydike.<\/em>\u00a0<\/p>\n<p><strong>BURNT FRIEDMAN <em>Eurydike<\/em><\/strong>, Nonplace 2020, <strong>7-8\/10<\/strong>\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2473298576\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/burntfriedmanjakiliebezeit.bandcamp.com\/album\/eurydike\">Eurydike by Burnt Friedman &amp; Jaki Liebezeit<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>W poprzednim nagraniu Afryka pojawia\u0142a si\u0119 tylko jako punkt odniesienia, tutaj jest centrum wydarze\u0144. Ale <strong>Tidiane Thiam<\/strong> z Senegalu nie\u017ale wpisuje si\u0119 w folkowy styl fingerpicking ze swoj\u0105 naturaln\u0105 wirtuozeri\u0105. Tyle \u017ce w melodiach, kt\u00f3re gra, drzemie kilkusetletnia historia muzyki Sahelu. To p\u0142yta o tytu\u0142owej pami\u0119ci. St\u0105d ten wytworny charakter samych utwor\u00f3w granych z bluesowym luzem gdzie\u015b na hamaku na tle d\u017awi\u0119k\u00f3w cykad. Kto by to m\u00f3g\u0142 zagra\u0107 w Tr\u00f3jce? Mo\u017ce Wojtek Ossowski? Bo nie zauwa\u017cy\u0142em, \u017ceby Marcin Kydry\u0144ski si\u0119ga\u0142 po p\u0142yty z Sahel Sounds. A przypomn\u0119, \u017ce niemal jednocze\u015bnie z t\u0105 ukazuje si\u0119 kolejny odcinek serii <em>Music from the Saharan WhatsApp. <\/em>&nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p>Co do samego Thiama, zostawi\u0119 sobie ten album &#8211; oszcz\u0119dny, ascetyczny wr\u0119cz, prosty, nagrywany na pojedynczy mikrofon, ale pe\u0142en niezwyk\u0142ego klimatu &#8211; na balkonowe s\u0142uchanie podczas tegorocznych wakacji, kt\u00f3re zapowiadaj\u0105 si\u0119 na wyj\u0105tkowo d\u0142ugie i raczej pozbawione dalekich podr\u00f3\u017cy. Mo\u017cna si\u0119 b\u0119dzie poczu\u0107 jak gdzie\u015b tam.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p><strong>TIDIANE THIAM <em>Siftorde<\/em><\/strong>, Sahel Sounds 2020, <strong>7\/10<\/strong>&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1231012369\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/tidianethiam.bandcamp.com\/album\/siftorde\">Siftorde by Tidiane Thiam<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Za to nowa p\u0142yta <strong>Dave&#8217;a Millera<\/strong> znalaz\u0142aby sobie miejsce na antenie z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 &#8211; o ile kt\u00f3ry\u015b z redaktor\u00f3w by j\u0105 sobie kupi\u0142. Bo ten wirtuozerski, grany z nieprawdopodobn\u0105 energi\u0105, ale przede wszystkim z wielk\u0105 melodyjno\u015bci\u0105 album gitarowy to rzecz z pogranicza bluesa i jazzu. W t\u0119 drug\u0105 stron\u0119 pchaj\u0105 Millera cho\u0107by basi\u015bci &#8211; jeden grywa w Resavoir, drugi m.in. w zespole Gra\u017cyny Augu\u015bcik. Perkusista gra\u0142 wcze\u015bniej folk, ale prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c wszyscy oni staj\u0105 si\u0119 ma\u0142o wa\u017cni wobec tego, co ma w swobodnej, cz\u0119sto po prostu akordowej grze do powiedzenia autor p\u0142yty. To p\u0142yta o zaskakuj\u0105co szerokiej moim zdaniem sile ra\u017cenia &#8211; mnie si\u0119 momentami kojarzy z technikami Marca Ribota, ale pogodzi zwolennik\u00f3w r\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w. I mnie pewnie pogodzi\u0142oby ze wszystkimi redaktorami muzycznej Tr\u00f3jki, w\u0142\u0105cznie z Piotrem Baronem. \u0141adnie graj\u0105, panie doktorze. Ka\u017cdy by pewnie to zagra\u0142, ale ju\u017c prawie nikt nie mo\u017ce.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>DAVE MILLER <em>Dave Miller<\/em><\/strong>, Tompkins Square 2020, <strong>7-8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3682293823\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/tompkinssquare.bandcamp.com\/album\/dave-miller\">Dave Miller by Dave Miller<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Powt\u00f3rz\u0119 si\u0119 za tekstem napisanym do pi\u0105tkowego newslettera POLITYKI: \u017ce g\u0142upi wierszyk mo\u017ce roz\u0142o\u017cy\u0107 na \u0142opatki doskonale zorganizowan\u0105 armi\u0119. I po raz drugi na tym blogu zacytuj\u0119 opowiadanie SF Chocia\u017c mu si\u0119 nie przelewa\u00a0Henry&#8217;ego Kuttnera, w kt\u00f3rym taki oto wierszyk-wyliczanka:LEWA!LEWA!LEWANty\u0144czyk SPOLEgliwyLEWAtyw\u0119 DOBRZE znosiCHOCIA\u017b mu si\u0119 NIE PRZElewa (prze\u0142. Jolanta Kozak)przygotowany przez przebieg\u0142ych spec\u00f3w od semantyki, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":25514,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,558,4197,1249,106],"tags":[954,529,3641],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25508"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=25508"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25508\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25518,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25508\/revisions\/25518"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/25514"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=25508"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=25508"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=25508"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}