{"id":2576,"date":"2012-02-23T19:28:36","date_gmt":"2012-02-23T17:28:36","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2576"},"modified":"2012-02-23T19:30:03","modified_gmt":"2012-02-23T17:30:03","slug":"marcell-nosowska-76-oraz-fryderykowe-dzezy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/02\/23\/marcell-nosowska-76-oraz-fryderykowe-dzezy\/","title":{"rendered":"Marcell-Nosowska 7:6 (oraz fryderykowe d\u017cezy)"},"content":{"rendered":"

Co\u015b si\u0119 sta\u0142o, co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Nominacje do Fryderyk\u00f3w<\/a> pokazuj\u0105, \u017ce Kasia Nosowska ma wreszcie mocn\u0105 konkurencj\u0119 w postaci Julii Marcell. To znamienne o tyle, \u017ce Nosowska do tej pory rz\u0105dzi pod wzgl\u0119dem liczby statuetek i regularno\u015bci ich zdobywania. W tym roku ma jednak 6 nominacji, podczas gdy Julia Marcell a\u017c 7. Owszem, Ania Rusowicz te\u017c ma 7 nominacji, ale jej (i obym si\u0119 nie pomyli\u0142) w tej konkurencji du\u017cych szans bym nie wr\u00f3\u017cy\u0142. <\/p>\n

W tym roku polecam Waszej uwadze szczeg\u00f3lnie nominacje jazzowe. To ju\u017c nawet nie jest skostnienie. Wiem, \u0142atwo mi pisa\u0107, bo samemu w tej kategorii nie g\u0142osowa\u0142em. Ale nieobecno\u015b\u0107 p\u0142yt regularnie komentowanych i docenianych za granic\u0105 (Undivided), najlepszego polskiego albumu jazzowego ostatnich lat (Profesjonalizm) – w dodatku nawi\u0105zuj\u0105cego do polskiej tradycji jazzowej – oraz jednej z najg\u0142o\u015bniejszych i najcz\u0119\u015bciej granych w radiu grup roku w jazzie (Wojtek Mazolewski Quintet) jest ostatecznym zatopieniem czterech jazzowych kategorii. Na miejscu Marcina Wasilewskiego, kt\u00f3ry pewnie odbierze wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich, poczu\u0142bym si\u0119 zawstydzony konkurencj\u0105. Owszem, jest sam Masecki, lider Profesjonalizmu, w kategorii Kompozytor\/Aran\u017cer, ale to by oznacza\u0142o, \u017ce jazzowa cz\u0119\u015b\u0107 Akademii jednak mia\u0142a Profesjonalizm na swoich patefonach. I co, nie podoba\u0142o si\u0119?<\/p>\n

Oczywi\u015bcie, pustki w jazzie mog\u0105 by\u0107 cz\u0119\u015bciowo efektem fatalnej praktyki, o kt\u00f3rej pisa\u0142em przed rokiem<\/a>, czyli niezg\u0142aszania p\u0142yt do Fryderyk\u00f3w przez du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 niezale\u017cnych wytw\u00f3rni p\u0142ytowych, z Lado ABC na czele. Ale w tak ma\u0142ej dziedzinie jak jazz na miejscu cz\u0142onk\u00f3w rady Akademii Fonograficznej popielgrzymowa\u0142bym na kolanach do poszczeg\u00f3lnych artyst\u00f3w, \u017ceby \u0142askawie wys\u0142ali swoje fonogramy. Po co si\u0119 kompromitowa\u0107 po raz kolejny w przysz\u0142ym roku? Ja rozumiem, \u017ce w muzyce rozrywkowej rada mo\u017ce nie da\u0107… rady z ogarni\u0119ciem wszystkich wychodz\u0105cych w ca\u0142ym roku pozycji. Ale \u017ceby w jazzie pomin\u0105\u0107 TYLE tytu\u0142\u00f3w? <\/p>\n

Je\u015bli kto\u015b wie, co rzeczywi\u015bcie w tym roku zg\u0142oszono do przegr\u00f3dki z jazzem, proszony jest o wpisanie si\u0119 poni\u017cej, w komentarzach. Bardzo jestem ciekaw, kto si\u0119 zg\u0142osi\u0142, a kto nie. Ja w podzi\u0119kowaniu spr\u00f3buj\u0119 teraz (ta-dam!) – z pomoc\u0105 jedynie si\u0142 dedukcji – wyprorokowa\u0107, czego zabraknie w jazzowych nominacjach za rok. <\/p>\n

Wydaje si\u0119 to trudne, ale prosz\u0119 mi wierzy\u0107 – Jazzpospolita<\/strong>, zesp\u00f3\u0142 spoza jakichkolwiek ortodoksyjnie jazzowych uk\u0142ad\u00f3w, nagrywaj\u0105cy dla Ampersandu, graj\u0105cy muzyk\u0119 opart\u0105 na jazz-rocku i nu-jazzie (ale tym w wersji Jaga Jazzist – z gitarowymi w wi\u0119kszo\u015bci tematami, mn\u00f3stwem elektroniki, tyle \u017ce bez bigbandowego rozmachu), po prostu nie mo\u017ce trafi\u0107 do jazzowych nominacji. Grupa, kt\u00f3ra z inwencj\u0105 wykorzystuje efekty gitarowe i znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swoich improwizacji opiera na zabawach brzmieniem, nie przedrze si\u0119 do polskich nagr\u00f3d w kategorii jazzowej mi\u0119dzy Herdzina i Majewskiego. Cho\u0107by mia\u0142a „jazz” i „Rzeczpospolit\u0105” w nazwie.<\/p>\n

Jestem entuzjast\u0105 kierunku, w jakim idzie ten warszawski kwartet. Brzmi\u0105 du\u017co bardziej dojrzale ni\u017c na „Almost Splendid” (o kt\u00f3rej z przychylno\u015bci\u0105, ale i pewn\u0105 rezerw\u0105 pisa\u0142em tutaj<\/a>). S\u0142ycha\u0107 efekty koncertowego zgrania, panowie wydaj\u0105 si\u0119 \u015bwietnie rozumie\u0107, lepiej operuj\u0105 dynamik\u0105 (na mod\u0142\u0119 chwilami postrockow\u0105), jednocze\u015bnie ci\u0105gle w mi\u0142y spos\u00f3b otwieraj\u0105c jazz dla publiczno\u015bci z zupe\u0142nie innych styl\u00f3w. M\u0119cz\u0105ce bywa ich zami\u0142owanie do wolnego i \u015bredniego tempa, kapitalna za to jest oszcz\u0119dno\u015b\u0107 \u015brodk\u00f3w.<\/p>\n

Album wychodzi po weekendzie i warto go poszuka\u0107, zanim nak\u0142ad wykupi jazzowa rada Akademii, bior\u0105c sobie do serca moje uwagi. E… marzenia! Dostaniecie go w ka\u017cdym dobrym sklepie, gdzie\u015b mi\u0119dzy Herdzinem a Majewskim. <\/p>\n

\"\"<\/a>JAZZPOSPOLITA „Impulse”<\/strong>
\nAmpersand 2012
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Co my\u015blisz o wandalizmie?”, „Ci\u0119\u017ckie powietrze”, „Nigdy nie pada na g\u00f3rnym Mokotowie”.<\/p>\n