{"id":2580,"date":"2012-02-27T16:33:02","date_gmt":"2012-02-27T14:33:02","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2580"},"modified":"2012-02-27T21:32:50","modified_gmt":"2012-02-27T19:32:50","slug":"najlepsze-espresso-w-miescie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/02\/27\/najlepsze-espresso-w-miescie\/","title":{"rendered":"Najlepsze espresso w mie\u015bcie"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Tak wygl\u0105da PRES.<\/p>\n

Jednym z najlepszych skutk\u00f3w mojego zaanga\u017cowania w telewizyjny WOK jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 wchodzenia co jaki\u015b czas do miejsc, w kt\u00f3rych zapewne nigdy bym si\u0119 nie znalaz\u0142. Nie zaliczy\u0142bym do nich od razu metalowego balkonu z antenami na szczycie Pa\u0142acu Kultury i Nauki, z kt\u00f3rego wsp\u00f3lnie z JH – drugim prowadz\u0105cym – uciekli\u015bmy, powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na l\u0119k wysoko\u015bci. I niekoniecznie dziki parking nad brzegiem Wis\u0142y w \u015brodku zesz\u0142otygodniowych roztop\u00f3w, z kt\u00f3rego chcia\u0142a nas przegoni\u0107 policja (bezskutecznie – magia telewizji dzia\u0142a). Ten drugi b\u0119dzie mo\u017cna podziwia\u0107 podczas odcinka z udzia\u0142em Baaby – ju\u017c w kolejn\u0105 niedziel\u0119 (nowa p\u0142yta Baaby ju\u017c w po\u0142owie marca!). Za to ju\u017c opustosza\u0142a gigantyczna hala Huty Arcelor Mittal w Krakowie – o, to by\u0142 widok, jakiego na co dzie\u0144 si\u0119 nie ogl\u0105da! Albo wreszcie prawdziwe pomieszczenia, w kt\u00f3rych dzia\u0142a\u0142o Studio Eksperymentalne Polskiego Radia – niby skromne, ale jednak robi gigantyczne wra\u017cenie i wiele m\u00f3wi o charakterze pracy w tym miejscu. Przy okazji, razem z ekip\u0105, mogli\u015bmy tam nie tylko zajrze\u0107, ale chwil\u0119 poby\u0107. <\/p>\n

\"\"<\/a>Na miejscu rozmawiali\u015bmy z Micha\u0142em Mendykiem z B\u00f4\u0142t Records oraz z DJ-em Lenarem<\/strong>, tw\u00f3rc\u0105 nowej p\u0142yty z serii „Polish Radio Experimental Studio”, albumu po\u015bwi\u0119conego miniaturom d\u017awi\u0119kowym Eugeniusza Rudnika. To punkowa p\u0142yta, pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem. Po pierwsze, surowa. Pokazuje bowiem bardzo kr\u00f3tkie eksperymenty d\u017awi\u0119kowe, kt\u00f3re lubi\u0119 sobie t\u0142umaczy\u0107 jako wizyt\u00f3wki d\u017awi\u0119kowe r\u00f3\u017cnych maszyn. Bo te\u017c ka\u017cda przynosi zupe\u0142nie inny \u015bwiat d\u017awi\u0119kowy. Ale formalnie by\u0142y to bardzo cz\u0119sto wprawki, modu\u0142y, kt\u00f3re doskonale si\u0119 nadaj\u0105 do wykorzystania w takiej autorskiej wizji. Po drugie, zwarta. 31 minut, kr\u00f3ciutkie nagrania, tutaj budowanie napi\u0119cia przez d\u0142ugie minuty nikogo nie wystraszy. Za ka\u017cdym razem przechodzimy do sedna. Po trzecie, spontaniczna. Jak czytamy w notatkach za\u0142\u0105czonych do albumu:<\/p>\n

Pierwszy raz mia\u0142em okazj\u0119 zobaczy\u0107, jak Eugeniusz Rudnik podchodzi do magnetofonu szpulowego, mniej wi\u0119cej 15 minut po tym, jak go pozna\u0142em: pe\u0142na zaanga\u017cowania \u0142atwo\u015b\u0107, kt\u00f3ra charakteryzuje wytrawnego kelnera przygotowuj\u0105cego tysi\u0119czne espresso w swoim \u017cyciu.<\/p><\/blockquote>\n

Dobra przeno\u015bnia – o tyle \u017ce ca\u0142y zestaw jest bardzo energetyczny. A Lenar (kt\u00f3ry ma – jak si\u0119 okazuje – rosyjskiego konkurenta<\/a>) te\u017c podchodzi do sprawy spontanicznie i punkowo. Nie stara si\u0119 kompletnie przeformatowa\u0107 tych fragment\u00f3w, raczej ju\u017c uk\u0142ada je w ci\u0105g, kt\u00f3ry buduje emocje na poziomie ca\u0142o\u015bci – z kulminacj\u0105 (jak dla mnie) w okolicach numer\u00f3w 14-15 (s\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a>), w kt\u00f3rych – mam wra\u017cenie – dodaje te\u017c wi\u0119cej ni\u017c poprzednio od siebie. No, chyba \u017ce te turntablistyczne wstawki to jeszcze efekt pracy Rudnika na ta\u015bmach. Trudno zreszt\u0105 w og\u00f3le si\u0119 do ko\u0144ca zorientowa\u0107, co wni\u00f3s\u0142 oryginalny autor miniatur, a co – ich remikser, kt\u00f3ry pe\u0142ni tu zarazem funkcj\u0119 re\u017cysera, monta\u017cysty, a nawet kuratora. Bo nie mam do dyspozycji pakietu oryginalnych miniatur. Zreszt\u0105 spos\u00f3b prezentacji dokona\u0144 Studia to rzecz ciekawa – wiele z jego produkcji mia\u0142o form\u0119 swoistych prefabrykat\u00f3w, w zwi\u0105zku z czym na to, co zrobi\u0142 Lenar, mo\u017cna nie patrze\u0107 jako na dzia\u0142anie wt\u00f3rne, tylko na sw\u00f3j spos\u00f3b pierwotne. S\u0142owem: czekamy na dalsze efekty pracy ludzi, kt\u00f3rzy krz\u0105taj\u0105 si\u0119 w radiowych archiwach i ods\u0142aniaj\u0105 kolejne fragmenty dziedzictwa SEPR (po polsku to bardziej w tej kolejno\u015bci).<\/p>\n

Zreszt\u0105 tak jak poprzednio ta jedna p\u0142yta jest cz\u0119\u015bci\u0105 ca\u0142ego „rzutu”. W tym samym czasie ukaza\u0142y si\u0119 bowiem r\u00f3wnie\u017c „Assemblage”<\/a> Bogus\u0142awa Schaeffera oraz trzypak Knittel\/Sikora\/Michniewski<\/a>. O poprzednim rzucie pisa\u0142em tutaj<\/a>.<\/p>\n

Grupa tw\u00f3rc\u00f3w serii „PRES” to archeolodzy niedawnej przesz\u0142o\u015bci. Wystarczy spojrze\u0107 na drugi (poza pokazanym wy\u017cej na zdj\u0119ciu) pok\u00f3j dawnego Studia, czyli magazyn urz\u0105dze\u0144, \u017ceby sobie u\u015bwiadomi\u0107, \u017ce do pod\u0142\u0105czenia tego wszystkiego trzeba dzi\u015b dysponowa\u0107 wiedz\u0105 archeologiczn\u0105, cho\u0107 – jak nas zapewniano – wszystkie te urz\u0105dzenia s\u0105 w pe\u0142ni sprawne. Nic tylko zamiast wskrzeszania pami\u0119ci o Studiu wskrzesi\u0107 samo Studio. I zaprosi\u0107 Eugeniusza Rudnika, \u017ceby zaprezentowa\u0142 na \u017cywo, jak si\u0119 parzy najlepsze espresso w mie\u015bcie.<\/p>\n

\"\"<\/a>DJ LENAR „Re:PRES”<\/strong>
\nB\u00f4\u0142t Records 2012
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Second Five”, „Second Six”, „Second Three” (koniecznie<\/a> – to taki trailer do Rudnika).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tak wygl\u0105da PRES. Jednym z najlepszych skutk\u00f3w mojego zaanga\u017cowania w telewizyjny WOK jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 wchodzenia co jaki\u015b czas do miejsc, w kt\u00f3rych zapewne nigdy bym si\u0119 nie znalaz\u0142. Nie zaliczy\u0142bym do nich od razu metalowego balkonu z antenami na szczycie Pa\u0142acu Kultury i Nauki, z kt\u00f3rego wsp\u00f3lnie z JH – drugim prowadz\u0105cym – uciekli\u015bmy, powo\u0142uj\u0105c […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2588,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,120,107,7,910],"tags":[935,513,888,509],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2580"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2580"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2580\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2612,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2580\/revisions\/2612"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2588"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2580"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2580"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2580"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}