{"id":2615,"date":"2012-03-01T15:38:03","date_gmt":"2012-03-01T13:38:03","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2615"},"modified":"2012-03-01T15:40:04","modified_gmt":"2012-03-01T13:40:04","slug":"zaszczep-sie-na-wiosne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/03\/01\/zaszczep-sie-na-wiosne\/","title":{"rendered":"Zaszczep si\u0119 na wiosn\u0119"},"content":{"rendered":"

Chodzi tu o najwi\u0119ksze niebezpiecze\u0144stwo wynikaj\u0105ce z pierwszych pogodnych, s\u0142onecznych i cieplejszych dni. Nagle zaczyna nam si\u0119 podoba\u0107. Wszystko, w tym r\u00f3wnie\u017c muzyka. To jest ten moment w roku, gdy drugorz\u0119dnego pogrobowca sk\u0142onny jestem uzna\u0107 za geniusza. Ale tylko przez chwil\u0119. Chwilowe polepszenie nastroju zaburza nam ocen\u0119 rzeczywisto\u015bci, a apetyt na geniuszy wyostrza fakt, \u017ce min\u0119\u0142a ju\u017c, do licha, jedna sz\u00f3sta roku, wi\u0119c gdzie oni s\u0105, ach gdzie? Trzeba przeczeka\u0107 i mija jak r\u0119k\u0105 odj\u0105\u0142. B\u0119d\u0119 dzi\u015b wi\u0119c zach\u0119ca\u0142 i przestrzega\u0142 zarazem.<\/p>\n

No bo mo\u017cna sobie z przyjemno\u015bci\u0105 pos\u0142ucha\u0107 kilku piosenek takiej Claire Boucher, czyli Grimes<\/strong>. To nic innego jak klon Gang Gang Dance – jakkolwiek \u015bmiesznie by to brzmia\u0142o – z lekkim przechy\u0142em w stron\u0119 4AD (nie dziwota, \u017ce oni to firmuj\u0105 to wydawnictwo) i wycieczkami w stron\u0119 soulowej elektroniki w stylu How To Dress Well, du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 elektronicznie transponowanych wokali na tle podobnie elektronicznych (zaskoczeni?), do\u015b\u0107 niedbale budowanych beat\u00f3w. Dowodz\u0105ca projektem Kanadyjka ma g\u0142osow\u0105 charakterystyk\u0119 Yolandi z Die Antwoord (i niestety, na dalsz\u0105 met\u0119 jest to cecha r\u00f3wnie denerwuj\u0105ca u niej, co u tamtej) i pewnie niema\u0142y potencja\u0142 w dziedzinie chwilowego sza\u0142u – bo to bardzo optymistyczna, lekko taneczna muzyka. Prawie ca\u0142y czar ulatuje jednak w miar\u0119 s\u0142uchania – z ma\u0142ymi wyj\u0105tkami („Skin”) im dalej, tym gorzej. Co nie przeszkodzi\u0142o Pitchforkowi oceni\u0107 tego wy\u017cej ni\u017c nowej p\u0142yty Tindersticks, a pismu „XLR8R” – na r\u00f3wni ze zbiorem klasycznych EP-ek grupy Drexciya<\/strong> (kt\u00f3ry notabene koniecznie trzeba kupi\u0107!).<\/p>\n

Mo\u017cna te\u017c przez chwil\u0119 pos\u0142ucha\u0107 bez zgrzytania z\u0119bami albumu Young Magic<\/strong>. Ale nie wi\u0144cie mnie za to, \u017ce brzmi\u0105 jak n-ta kopia Animal Collective lub najnowsza odpowied\u017a na High Places. \u017be maj\u0105 siedzib\u0119 na Brooklynie (nied\u0142ugo chyba b\u0119d\u0105 tam budowa\u0107 specjalne osiedla dla cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142\u00f3w alternatywno-rockowych), \u017ce nadu\u017cywaj\u0105 sampli z egzotycznymi perkusyjnymi barwami (Afryka, Karaiby), \u017ce wreszcie lubi\u0105 hip-hop i pr\u00f3buj\u0105 go wykorzystywa\u0107 jako sk\u0142adnik swoich melodeklamowanych zwrotek – bo w ch\u00f3rkowych refrenach trzeba rzecz jasna uderzy\u0107 w Animal Collective. T\u0119 w ca\u0142o\u015bci do\u015b\u0107 schematyczn\u0105 i nudn\u0105, zatopion\u0105 w kompresji debiutanck\u0105 p\u0142yt\u0119 „Melt” firmuje oficyna Carpark. Wyspecjalizowa\u0142a si\u0119 w chillwave’owej, rozmytej stylistyce, ale najlepszym albumem od dawna jest w jej katalogu – co ciekawe i do\u015b\u0107 symptomatyczne – energetyczny, post-hardcore’owy „Attack on Memory” Cloud Nothings<\/strong> (kt\u00f3ry notabene koniecznie trzeba kupi\u0107!).<\/p>\n

Ani jedno, ani drugie wydawnictwo nie jest z\u0142e, wi\u0119c mo\u017cna je potraktowa\u0107 jako form\u0119 szczepionki, chwil\u0119 powzdycha\u0107 i wzmocni\u0107 si\u0119 przed gorszymi p\u0142ytami, kt\u00f3re przyjd\u0105 na wiosn\u0119. Efekt uboczny jest taki, \u017ce za chwile oka\u017ce si\u0119, \u017ce nie tylko sama muzyka, ale ca\u0142y \u015bwiat jest du\u017co bardziej beznadziejny. Mnie jest o tyle \u0142atwiej o tym wszystkim pisa\u0107, \u017ce ten wpis, zamierzony jako wczorajszy, ko\u0144cz\u0119 ju\u017c dzi\u015b, gdy pogoda jest nieco gorsza i widmo wiosny odsun\u0119\u0142o si\u0119 w czasie, a ja s\u0142ucham po raz kolejny zaniedbanej tu przeze mnie p\u0142yty „Unemployed” Alog<\/strong> (kt\u00f3r\u0105 notabene koniecznie trzeba kupi\u0107). <\/p>\n

\"\"<\/a>GRIMES „Visions”<\/strong>
\n4AD 2012
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Infinite Love Without Fulfillment”.<\/p>\n