{"id":26201,"date":"2020-07-24T09:08:06","date_gmt":"2020-07-24T07:08:06","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26201"},"modified":"2020-07-24T16:41:07","modified_gmt":"2020-07-24T14:41:07","slug":"la-havas-dla-mas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/07\/24\/la-havas-dla-mas\/","title":{"rendered":"La Havas dla mas"},"content":{"rendered":"<p>Musz\u0119 co\u015b wyzna\u0107: wol\u0119 now\u0105 <strong>Lianne La Havas<\/strong> od nowego Protomartyr.&nbsp; A niezale\u017cnie od tego, co si\u0119 dzi\u015b uka\u017ce (o Taylor Swift wiemy od wczoraj i dopiero s\u0142ucham, o zapowiadanym Kanye We\u015bcie od dawna wiadomo by\u0142o, \u017ce nic nie wiadomo &#8211; zreszt\u0105 jest lista poni\u017cej), postanowi\u0142em zosta\u0107 jeszcze przy poprzednim tygodniu, kt\u00f3ry jak na \u015brodek lata okaza\u0142 si\u0119 wyj\u0105tkowo obfity. A La Havas wol\u0119 od retro-postpunkowc\u00f3w z Protomartyr chyba po prostu z powodu nastroju &#8211; bo cho\u0107 biegunowo odleg\u0142e, s\u0105 te dwie p\u0142yty podobnie przewidywalne w wysokim poziomie kompozycji i egzekucji. Przy czym Angielka ma troch\u0119 lepsz\u0105 pierwsz\u0105 po\u0142ow\u0119 p\u0142yty, Amerykanie &#8211; po\u0142ow\u0119 drug\u0105. Ale \u0142\u0105czy je przede wszystkim to, \u017ce ukaza\u0142y si\u0119 tego samego dnia i potwierdzaj\u0105, \u017ce po dziwnie pustej w zakresie du\u017cych premier wio\u015bnie lato jest zaskakuj\u0105co wype\u0142nione sp\u00f3\u017anionymi (zapewne) premierami.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/LdbHO_KhCig\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Angielka na nowy, trzeci w karierze album kaza\u0142a czeka\u0107 a\u017c pi\u0119\u0107 lat, ale znany z poprzedniego, <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2015\/08\/31\/10-wakacyjnych-plyt-ktore-w-sumie-wypada-nadrobic\/\">bardzo wysoko przeze mnie ocenianego kr\u0105\u017cka<\/a> duet autorski La Havas z Matthew Halesem dzia\u0142a sprawnie, a transfery z zewn\u0105trz wypadaj\u0105 jeszcze lepiej i prowadz\u0105 w bardzo ciekawe strony &#8211; wsp\u00f3\u0142autorzy jazzuj\u0105cego <em>Green Papaya<\/em>, pono\u0107 inspirowanego tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Joni Mitchell, jednego z moich ulubionych utwor\u00f3w na p\u0142ycie, s\u0105 np. cz\u0142onkami mniej znanej, ale obiecuj\u0105cej formacji <a href=\"https:\/\/nativedancer.co.uk\">Native Dancer<\/a>. Cho\u0107 oczywi\u015bcie gros utwor\u00f3w na p\u0142ycie zatytu\u0142owanej po prostu <em>Lianne La Havas<\/em> to rejony przyjemnego neosoulu. A g\u0142\u00f3wna bohaterka w wy\u017cszych rejestrach kojarzy\u0107 si\u0119 mo\u017ce z afroameryka\u0144skimi divami. Dolne brzmi\u0105 inaczej, ze spor\u0105 ilo\u015bci\u0105 bardzo nietypowego wibrata, kt\u00f3re momentami mo\u017ce nawet lekko dra\u017cni\u0107.&nbsp;<\/p>\n<p>Lianne La Havas to kolejna brytyjska artystka, kt\u00f3ra odtwarza klimat czarnej muzyki lepiej ni\u017c to robi\u0105 w USA. Pomagaj\u0105 jej w tym<span style=\"font-size: inherit;\"> sprytne triki &#8211; takie jak (jednak) wykorzystanie sampla z Isaaca Hayesa ju\u017c w drzwiach, w pierwszych taktach pierwszego nagrania na p\u0142ycie. Wykorzystuj\u0105ce go <em>Bittersweet<\/em> staje si\u0119 zreszt\u0105 rodzajem ramy, bo kr\u00f3tsza wersja tego utworu album ko\u0144czy. Ale s\u0105 wycieczki, bardzo ciekawe skoki w bok, a przede wszystkim z\u0142amania jednonurtowo\u015bci (kojarz\u0105ce mi si\u0119 troch\u0119 z Michaelem Kiwanuk\u0105 tendencje do rozbudowywania partii instrumentalnych), kt\u00f3re pokazuj\u0105, \u017ce jest dla La Havas jaka\u015b przysz\u0142o\u015b\u0107 poza przepisywaniem afroameryka\u0144skich szlagier\u00f3w sprzed p\u00f3\u0142 wieku. We\u017amy cho\u0107by inspirowany brazylijskim popem <em>Seven Times<\/em>, a przede wszystkim <\/span><em>Weird Fishes,<\/em> z tym zamarkowanym na pocz\u0105tku rytmem (trudno stwierdzi\u0107, czy to mrugni\u0119cie okiem czy potwierdzenie, \u017ce &#8222;tak te\u017c potrafimy&#8221;) z orygina\u0142u, kt\u00f3re w ca\u0142o\u015bci jest chyba nawet lepsz\u0105 wersj\u0105 piosenki Radiohead. A przynajmniej bardzo udanym coverem. Nudzi\u0142em si\u0119 tylko przy <em>Courage<\/em>.&nbsp; &nbsp;<\/p>\n<p>Podczas s\u0142uchania, cz\u0119\u015bciowo na Spotify, odkry\u0142em co\u015b, co si\u0119 nazywa Storyline &#8211; rodzaj opowie\u015bci z odautorskimi komentarzami towarzysz\u0105cej albumowi. Co\u015b strasznego. Nie zagl\u0105dajcie, bo wygl\u0105da to jak relacje na Facebooku, a co druga z tych wysilonych i zatr\u0105caj\u0105cych bana\u0142em w stylu Coelho opowie\u015bci (karty &#8222;relacji&#8221; trzeba czym\u015b wype\u0142ni\u0107) psuje odbi\u00f3r ca\u0142o\u015bci: <em>Ten utw\u00f3r pozwoli\u0142 mi odnale\u017a\u0107 siebie na nowo&#8230;<\/em> itd. Ale i z tego zosta\u0142o mi co\u015b po\u017cytecznego: s\u0142owo na temat japo\u0144skiej estetyki wabi-sabi, czyli akceptacji dla niedoskona\u0142o\u015bci &#8211; a nawet szukaniu perfekcji w jej braku. O, to, to! Ca\u0142a ta p\u0142yta rzeczywi\u015bcie ma w sobie jaki\u015b w\u0105tek wabi-sabi &#8211; s\u0105 tu rzeczy nieco frustruj\u0105ce, ale ca\u0142o\u015b\u0107 p\u0142ynie i je\u015bli nie wczytujecie si\u0119 w odautorski komentarz, to przyjdzie wam do g\u0142owy podczas przyjemnego wieczoru z t\u0105 p\u0142yt\u0105 (idealnie si\u0119 sprawdza jako muzyka towarzysz\u0105ca) co\u015b ciekawszego. Mnie na przyk\u0142ad nasz\u0142a taka my\u015bl: czy \u0142apu-capu to nie jest polska pr\u00f3ba oddania istoty wabi-sabi?&nbsp; &nbsp;<\/p>\n<p><strong>LIANNE LA HAVAS <em>Lianne La Havas<\/em><\/strong>, Warner 2020, <strong>7-8\/10<\/strong>&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6JwtB0zzNYy4qANDrJtrJy\" width=\"500\" height=\"250\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>18.07 <strong>The Unseemly Trio and Lol Coxhill<\/strong> The Starry Voluptuary Has Been Born, Structured Disasters <br \/>20.07 <strong>Alabaster DePlume<\/strong> Visit Croatia, International Anthem EP<br \/>20.07 <strong>Christina Vantzou<\/strong> Multi Natural, CN <br \/>20.07 <strong>Modern Jazz Quintet Karlsruhe \/ Four Men Only &#8211; Herbert Joos, Helmuth Zimmer, Rudi Theilmann<\/strong> Complete Recordings, No Business <br \/>21.07 <strong>Jacek Niedziela-Meira<\/strong> Partyturism, SJRecords <br \/>21.07 <strong>No Joy<\/strong> Motherhood, Joyful Noise <br \/>21.07 <strong>Sam Prekop<\/strong> Comma, Thrill Jockey <br \/>21.07 <strong>Yukika <\/strong>Soul Lady, Estimate <br \/>22.07 <strong>Boldy James &amp; Sterling Toles<\/strong> Manger On McNichols, Boldy James <br \/>22.07 <strong>Lawrence English<\/strong> Field Recordings from the Zone, Boomkat Editions <br \/>22.07 <strong>Scott Thiesen<\/strong> Toy, Deathbomb Arc <br \/>23.07 <strong>Kevin Richard Martin<\/strong> Frequencies for Leaving Earth Vol\u200b \u200b1, Intercranial <br \/>23.07 <strong>KMRU<\/strong> Peel, Editions Mego <br \/>23.07<strong> Space Travel Is Boring (Le\u015bniewski\/Smolicki)<\/strong> Minimum Wage, wyd. w\u0142asne EP<br \/><strong>Alex Virgo<\/strong> Favourite Colour Pets EP<br \/><strong>Amy Reid<\/strong> Isolated Bliss Remix EP 1, Atlantic Rhythms <br \/><strong>Ben Frost<\/strong> Dark: Cycle 3 (Original Music From the Netflix Series), Lakeshore <br \/><strong>Bill Thompson<\/strong> Blackout, Touch <br \/><strong>Broadside<\/strong> Into The Raging Sea, Sharptone <br \/><strong>Courtney Marie Andrews<\/strong> Old Flowers, Fat Possum <br \/><strong>Daniel Szlajnda<\/strong> Komorebi, U Know Me <br \/><strong>Devendra Banhart<\/strong> Vast Ovoid, Nonesuch EP<br \/><strong>Diamanda Galas<\/strong> De\u200b-\u200bformation: Piano Variations <br \/><strong>DJ Marcelle<\/strong> 10x3x1, Discrepant <br \/><strong>East Man<\/strong> Prole Art Threat, Planet Mu <br \/><strong>Eiko Ishibashi<\/strong> Hyakki Yagy\u014d, Black Truffle <br \/><strong>George Cory Todd<\/strong> Precisionism Remix EP, Atlantic Rhythms <br \/><strong>Hair &amp; Treasure<\/strong> Two Fucking Tapes, Discrepant <br \/><strong>Haken<\/strong> Virus, InsideOut<br \/><strong>Hanna Banaszak<\/strong> Stoj\u0119 na tobie Ziemio, Agora <br \/><strong>Howling<\/strong> Colure, Counter\/NoPaper <br \/><strong>Jessy Lanza<\/strong> All the Time, Hyperdub <br \/><strong>John Foxx and The Maths<\/strong> Howl <br \/><strong>Jon Hassell<\/strong> Seeing Through Sound (Pentimento Volume Two), Ndeya <br \/><strong>Jorma Tapio &amp; Kaski<\/strong> Aliseen, 577 Records <br \/><strong>Kamaal Williams<\/strong> Wu Hen, Black Focus <br \/><strong>Laurence Pike<\/strong> Prophecy, The Leaf Label <br \/><strong>Lingo Seini et son groupe<\/strong> Musique Hauka, Sahel Sounds <br \/><strong>Logic<\/strong> No Pressure, Def Jam<br \/><strong>Lupe Fiasco &amp; Kaelin Ellis<\/strong> House 1st &amp; 15th, EP<br \/><strong>Mela Koteluk, Kwadrofonik<\/strong> Astronomia Poety. Baczy\u0144ski, Warner <br \/><strong>Neck Deep<\/strong> All Distortions Are Intentional, Hopeless <br \/><strong>Philip Corner<\/strong> Chord\/Gong! (with Carles Santons), Unseen Worlds <br \/><strong>PJ Harvey<\/strong> Dry &#8211; Demos, Island arch.<br \/><strong>Prophetas<\/strong> Maury Island Reveries, Discrepant <br \/><strong>Quicksails<\/strong> Blue Rise, Hausu Mountain <br \/><strong>Romano &#8211; \u0631\u0648\u0645\u0627\u0646\u0648<\/strong> Romano &#8211; \u0631\u0648\u0645\u0627\u0646\u0648, Batov <br \/><strong>Shirley Collins<\/strong> Heart&#8217;s Ease, Domino <br \/><strong>Snowgoose<\/strong> Meaning of You, Ba Da Bing <br \/><strong>Sparkle Division<\/strong> To Feel Embraced, Temporary Residence Ltd. <br \/><strong>Stirrup+6<\/strong> The Avondale Addition, Cuneiform <br \/><strong>Taylor Swift<\/strong> Folklore, Republic <br \/><strong>Thumbscrew [Tomas Fujiwara \/ Mary Halvorson \/ Michael Formanek]<\/strong> The Anthony Braxton Project, Cuneiform <br \/><strong>Todd Anderson-Kunert<\/strong> Past Walls and Windows, Room40 <br \/><strong>Tomasz Guiddo w\/ Rexy &amp; Grzegorz Bojanek<\/strong> Narcissist<br \/><strong>VA <\/strong>Kaleidoscope &#8211; New Spirits Known and Unknown, Soul Jazz<strong><br \/>VA<\/strong> Seleccio\u0301n Magne\u0301tica, Discrepant <br \/><strong>Veslemes<\/strong> I Know Where You Live Vangelis!, Byrd Out <br \/><strong>Wojtek<\/strong> Atmosphere<\/p>\n<p><em>Powy\u017csze p\u0142yty ukaza\u0142y si\u0119 24 lipca &#8211; z wyj\u0105tkiem tytu\u0142\u00f3w oznaczonych inn\u0105 dat\u0105. Nie b\u0119d\u0119 dodawa\u0107, co oznacza ta inna data.\u00a0\u00a0<\/em><\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Musz\u0119 co\u015b wyzna\u0107: wol\u0119 now\u0105 Lianne La Havas od nowego Protomartyr.&nbsp; A niezale\u017cnie od tego, co si\u0119 dzi\u015b uka\u017ce (o Taylor Swift wiemy od wczoraj i dopiero s\u0142ucham, o zapowiadanym Kanye We\u015bcie od dawna wiadomo by\u0142o, \u017ce nic nie wiadomo &#8211; zreszt\u0105 jest lista poni\u017cej), postanowi\u0142em zosta\u0107 jeszcze przy poprzednim tygodniu, kt\u00f3ry jak na \u015brodek [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":26205,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,582,3,2561,312,120,3319,3309,3666,558,4197,4,1059,106],"tags":[2158],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26201"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26201"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26201\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26229,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26201\/revisions\/26229"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/26205"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26201"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26201"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26201"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}