{"id":26244,"date":"2020-07-27T09:00:21","date_gmt":"2020-07-27T07:00:21","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26244"},"modified":"2020-07-26T20:47:02","modified_gmt":"2020-07-26T18:47:02","slug":"chillout-funeralny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/07\/27\/chillout-funeralny\/","title":{"rendered":"Chillout funeralny"},"content":{"rendered":"<p>Gdyby by\u0142 potrzebny dobry, wysmakowany lounge do salon\u00f3w pogrzebowych, nie znale\u017aliby\u015bcie lepszego. I chyba nic dziwniejszego w tym tygodniu nie znajdziecie. Pami\u0119tacie <strong>Williama Basinskiego<\/strong>, kt\u00f3ry zyska\u0142 s\u0142aw\u0119, wydaj\u0105c swoje stare, ambientowe p\u0119tle na ta\u015bmach w r\u00f3\u017cnym stopnia degradacji, ku uciesze krytyk\u00f3w? Ot\u00f3\u017c Basinski, za namow\u0105 swojego asystenta <strong>Prestona Wendela<\/strong>, za\u0142o\u017cy\u0142 wsp\u00f3lnie z nim formacj\u0119 <strong>Sparkle Division<\/strong>, kt\u00f3ra gra podszyty klubow\u0105 rytmik\u0105 nostalgiczny kanapowy jazz. Z inspiracjami muzyki filmowej (przywo\u0142uj\u0105ce klimat dawnego kina kryminalnego <em>You Go Girl! <\/em>na sam pocz\u0105tek), breakbeatami (<em>Oh Henry!<\/em>), a czasem wra\u017cliwo\u015bci\u0105 wr\u0119cz windziarsk\u0105 (<em>Mmmmkayy I&#8217;m Goin\u2019 Out Now and I Don&#8217;t Want Any Trouble From You!<\/em>). Je\u015bli kto\u015b pami\u0119ta efemeryczne przedsi\u0119wzi\u0119cie Mike&#8217;a Patona i Dana The Automatora Lovage (<em>Music To Make Love To Your Old Lady By<\/em>), powinien nadstawi\u0107 uszu. Chocia\u017c trudno mi sobie wyobrazi\u0107 kogo\u015b, kogo by ta muzyka odrzuci\u0142a.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/ssfkjUYdNSE\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Zacznijmy od tego, \u017ce Basinski gra na saksofonie &#8211; nie tak jak w elegii na odej\u015bcie Bowiego (<em>For David Robert Jones<\/em> sprzed trzech lat), mamy tu d\u0142u\u017csze, bardziej rozbudowane partie. Do albumu <em>A Shadow In Time<\/em> t\u0119 now\u0105 p\u0142yt\u0119 zbli\u017ca jeszcze jedna rzecz: \u015bmier\u0107. Brzmi troch\u0119 jak katalog przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy odeszli &#8211; i kt\u00f3rzy wsp\u00f3\u0142pracowali na jakim\u015b etapie z jej autorami.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Nie \u017cyje, po pierwsze, Lenora Russo, &#8222;kr\u00f3lowa Williamsburga&#8221; &#8211; jak j\u0105 nazywano w d\u0142ugich po\u017cegnaniach na \u0142amach nowojorskiej prasy (<a href=\"https:\/\/www.dnainfo.com\/new-york\/20161118\/williamsburg\/queen-of-williamsburg-bedford-avenue\/\">&#8222;Brooklyn Vegan&#8221;<\/a> opisuje tak\u017ce, \u017ce sto\u0142owa\u0142a si\u0119 w polskiej restauracji) &#8211; a tu wokalna bohaterka nagrania <em>Queenie Got Her Blues<\/em>. No i posta\u0107 spogl\u0105daj\u0105ca na nas z utrzymanej w stylu retro ok\u0142adki.<\/p>\n<p>Nie \u017cyje te\u017c Henry Grimes, wybitny jazzman \u015bci\u0105gni\u0119ty do wsp\u00f3\u0142pracy (a album powstawa\u0142 d\u0142ugo i &#8211; je\u015bli wierzy\u0107 doniesieniom &#8211; by\u0142 ju\u017c na uko\u0144czeniu w roku 2016, czyli przed ukazaniem si\u0119 <em>A Shadow in Time<\/em>) nad materia\u0142em. Zreszt\u0105 nie tylko on wnosi w\u0105tki jazzowe.\u00a0<em>For Gato<\/em> rozwija si\u0119 w nu-jazzowy utw\u00f3r o orkiestrowym rozmachu. <em>Oh Henry!<\/em> z partiami Grimesa (kontrabas i skrzypce) w\u0142a\u015bnie to raczej wariacja na temat St-Germain. A je\u015bli chodzi o zmar\u0142ych &#8211; jest te\u017c kolejne po\u017cegnanie Bowiego, <em>To the Stars, Major Tom!, <\/em>znowu oparte na partii saksofonu i na wokalizie Xeli Grany. \u00a0<\/p>\n<p>Niby nic szczeg\u00f3lnie \u015bwie\u017cego, Preston Wendel zapewne zna dobrze nagrania Ludovica Navarre, a ju\u017c z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 s\u0142ucha\u0142 <em>Music To Make Love To Your Old Lady By<\/em> Lovage. Ale jest w tym charakterystyczne dla Basinskiego poczucie wszechogarniaj\u0105cej nostalgii. Ambientowe plamy dominuj\u0105 w najd\u0142u\u017cszym na p\u0142ycie <em>To Feel<\/em>. I tu, w centralnej cz\u0119\u015bci, ca\u0142o\u015b\u0107 nagle zmienia charakter i roztapia si\u0119 w melancholii. A p\u00f3\u017aniej zn\u00f3w jest tylko co najwy\u017cej sentyment za dawnymi czasami. Zn\u00f3w s\u0105 ta\u015bmy, w wydaniu Basinskiego brzmi\u0105ce jak nowy gatunek syntezy d\u017awi\u0119ku &#8211; synteza granny-larna. I zaskoczenie co rusz.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n<p><strong>SPARKLE DIVISION <em>To Feel Embraced<\/em><\/strong>, Temporary Residence 2020,<strong> 7-8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3191873440\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/sparkledivision.bandcamp.com\/album\/to-feel-embraced\">To Feel Embraced by SPARKLE DIVISION<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gdyby by\u0142 potrzebny dobry, wysmakowany lounge do salon\u00f3w pogrzebowych, nie znale\u017aliby\u015bcie lepszego. I chyba nic dziwniejszego w tym tygodniu nie znajdziecie. Pami\u0119tacie Williama Basinskiego, kt\u00f3ry zyska\u0142 s\u0142aw\u0119, wydaj\u0105c swoje stare, ambientowe p\u0119tle na ta\u015bmach w r\u00f3\u017cnym stopnia degradacji, ku uciesze krytyk\u00f3w? Ot\u00f3\u017c Basinski, za namow\u0105 swojego asystenta Prestona Wendela, za\u0142o\u017cy\u0142 wsp\u00f3lnie z nim formacj\u0119 Sparkle [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":26246,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,3681,312,120,3319,1,3309,4197],"tags":[4365,4366,2411],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26244"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26244"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26244\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26259,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26244\/revisions\/26259"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/26246"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26244"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26244"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26244"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}