{"id":26343,"date":"2020-08-03T09:24:05","date_gmt":"2020-08-03T07:24:05","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26343"},"modified":"2020-08-03T10:36:26","modified_gmt":"2020-08-03T08:36:26","slug":"niepewnosc-jak-w-1981","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/08\/03\/niepewnosc-jak-w-1981\/","title":{"rendered":"Niepewno\u015b\u0107 jak w osiemdziesi\u0105tym pierwszym"},"content":{"rendered":"<p>Nie wiem, czy zauwa\u017cyli\u015bcie, ale nawet minuta ciszy upami\u0119tniaj\u0105ca powstanie warszawskie trwa ostatnio coraz d\u0142u\u017cej. Z minuty symbolicznej, trwaj\u0105cej pewnie jakie\u015b 30 sekund, uros\u0142a w ostatnich latach do minuty odmierzanej dok\u0142adnie i z namaszczeniem, a teraz nawet dobrych 3-4 minut, przy czym gdy ju\u017c cichn\u0105 syreny, ci\u0105gle wybrzmiewaj\u0105 klaksony i bij\u0105 dzwony. Dosz\u0142y do tego popisy lotnicze i uliczne manifestacje. Moja mama, urodzona nied\u0142ugo po wojnie, twierdzi, \u017ce \u017cyje w strachu przed wojn\u0105 ca\u0142e \u017cycie &#8211; i \u017ce okres mi\u0119dzy 1 a 15 sierpnia w\u0142a\u015bciwie co roku przera\u017ca j\u0105 bardziej. Fakt, \u017ce gdyby tak por\u00f3wna\u0107 intensywno\u015b\u0107 prze\u017cywania przesz\u0142o\u015bci z tym, co by\u0142o 10, 20 i 30 lat temu (licz\u0105c od roku 1989, bo wcze\u015bniej nie wszystko by\u0142o wolno prze\u017cywa\u0107), to wysz\u0142oby na to, \u017ce w celebrowaniu doszli\u015bmy do perfekcji. A pokolenie moich dzieci b\u0119dzie \u017cy\u0142o w czasach powstania bardziej ni\u017c pokolenie mojej matki. Jest to niew\u0105tpliwie ta sama retromania, o kt\u00f3rej pisa\u0142 Simon Reynolds w odniesieniu do muzyki. Ta sama, kt\u00f3rej efektem s\u0105 filmy Pawlikowskiego, i wreszcie ta sama, kt\u00f3ra ka\u017ce na zgranych 40 lat temu has\u0142ach o powrocie do wielko\u015bci wygrywa\u0107 wybory w USA. Mamy wi\u0119c \u015brodek wakacji, a w tle dwutygodni\u00f3wki mi\u0119dzy rocznic\u0105 tragicznego powstania (co to je pogr\u0105\u017cyli Sowieci) a rocznic\u0105 cudownego zwyci\u0119stwa nad Wis\u0142\u0105 (i nad Sowietami) jedna postpunkowa p\u0142yta zmienia drug\u0105 na czele peletonu.<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/jLNt8aMNbvY\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Bo z tymi postpunkowymi p\u0142ytami &#8211; i odtwarzaniem muzyki w stanie, kt\u00f3ry sam pami\u0119tam z pocz\u0105tku lat 80. &#8211; jest dok\u0142adnie jak z powstaniem warszawskim. Wychodzi coraz lepiej. I tak samo jak z naszymi narodowymi rocznicami &#8211; bardzo to cieszy, ale zarazem troch\u0119 niepokoi. Bo m\u0142odzie\u017c coraz zdolniejsza i chce si\u0119 uczy\u0107, ale zamiast budowa\u0107 nowy \u015bwiat, woli jednak odbudowywa\u0107 stary. <em>Don&#8217;t get stuck in the past<\/em> &#8211; m\u00f3wi w tytu\u0142owym utworze z nowej p\u0142yty kwintet <strong>Fontaines D.C.<\/strong> z Dublina. Czyli: <em>staraj si\u0119 nie utkn\u0105\u0107 w przesz\u0142o\u015bci<\/em>. I jest to zarazem perfekcyjna retropiosenka, kt\u00f3rej towarzyszy wysmakowany retroteledysk (gra Aidan Gillen, ten ze znanego retroserialu), pochodz\u0105ca z doskona\u0142ej retrop\u0142yty, kt\u00f3ra na listach bestseller\u00f3w zmieni inny doskona\u0142y retroalbum zanurzony w niemal tym samym okresie, czyli wydany dwa tygodnie wcze\u015bniej <em>Ultimate Success Today<\/em> grupy Protomartyr. Mo\u017cna b\u0119dzie sobie por\u00f3wna\u0107 ameryka\u0144sk\u0105 i wyspiarsk\u0105 wersj\u0119 postpunka, jak na pocz\u0105tku lat 80. Albo pozastanawia\u0107 si\u0119, czy po\u0142\u0105czone si\u0142y Fontaines D.C. i Protomartyr (Joe Casey w tej sytuacji wydaje si\u0119 niezb\u0119dny) by\u0142yby w stanie odtworzy\u0107 ka\u017cdego z bohater\u00f3w epoki &#8211; Iana Curtisa z Joy Division, Nicka Cave&#8217;a z The Bad Seeds, Marka E. Smitha z The Fall, Davida Thomasa z Pere Ubu itd. <a href=\"https:\/\/static.independent.co.uk\/s3fs-public\/thumbnails\/image\/2020\/07\/29\/15\/fontaines-dc.jpg?w968\">Oficjalna sesja Fontaines D.C.<\/a> robi z nich r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w m\u0142odego U2 ogl\u0105danych na zdj\u0119ciach wywo\u0142anych z jakiej\u015b starej kliszy.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p>Wideoklip &#8211; a\u017c si\u0119 chce zn\u00f3w powiedzie\u0107: teledysk &#8211; do utworu <em>Televised Mind<\/em> ogl\u0105da\u0142em z prawdziw\u0105 fascynacj\u0105. Bo nie do\u015b\u0107 \u017ce sam kawa\u0142ek opowiada jaki\u015b stan umys\u0142u z g\u0142\u0119bokiej przesz\u0142o\u015bci &#8211; dzi\u015b problem ca\u0142kowitej fiksacji na telewizji dotyczy\u0107 mo\u017ce ewentualnie zacofanych technologicznie odbiorc\u00f3w TVP &#8211; to jeszcze w obrazku wygl\u0105da to jak telewizyjne wprawki producent\u00f3w z Factory Records. Cho\u0107 Grian Chatten \u015bpiewa jak Liam Gallagher, co zauwa\u017cy\u0142a moja \u017cona maj\u0105ca wyj\u0105tkowy s\u0142uch do g\u0142os\u00f3w (a potwierdzi\u0142 niezale\u017cnie Chris Catchpole z &#8222;Q&#8221;)&nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/lE7vLPSfw6Q\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Co si\u0119 zmieni\u0142o w stosunku do debiutanckiego <em>Dogrel<\/em>, <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/04\/15\/4-plyty-ktorych-warto-posluchac-w-tym-tygodniu-2\/\">nad kt\u00f3rym rok temu pia\u0142em z zachwytu<\/a>, jak gdyby by\u0142 rok 1981, a ja us\u0142ysza\u0142bym w\u0142a\u015bnie sw\u00f3j pierwszy zesp\u00f3\u0142 rockowy? Na <em>A Hero&#8217;s Death<\/em> atmosfera jest r\u00f3wnie minorowa, ale styl &#8211; mniej zadziorny, mniej rockandrollowy, mniej lu\u017any, wr\u0119cz spi\u0119ty. Mocniej oparty na powtarzalnych sekwencjach, nieco bardziej psychodeliczny. Teksty, has\u0142owe i lu\u017ano odnosz\u0105ce si\u0119 do rzeczywisto\u015bci, daj\u0105 sygna\u0142 alienacji, ale to, co dubli\u0144czyk\u00f3w odr\u00f3\u017cnia od konkurencji to &#8211; wiem, \u017ce troch\u0119 klisza wobec mieszka\u0144c\u00f3w Dublina &#8211; jaki\u015b aspekt lirycznej i muzycznej delikatno\u015bci, mo\u017ce nawet poezji. S\u0142yszalny g\u0142\u00f3wnie w kilku bardziej pow\u015bci\u0105gliwych, refleksyjnych fragmentach p\u0142yty. Bardziej zwiewna jest &#8211; w por\u00f3wnaniu z g\u0119stym graniem Protomartyr na ostatniej p\u0142ycie &#8211; produkcja (Dan Carey, odpowiedzialny nie tylko za jeden, ale OBA kluczowe debiuty zesz\u0142ego roku, drugim by\u0142o Black Midi). I to s\u0105 elementy, kt\u00f3re dobrze znosz\u0119. Minuta ciszy trwa w tym momencie jeszcze dok\u0142adnie minut\u0119 &#8211; wola\u0142bym, \u017ceby si\u0119 nie osun\u0119li w parodi\u0119 samych siebie. Pe\u0142ne oczyszczaj\u0105cych i do\u015b\u0107 pozytywnych emocji <em>No <\/em>daje na to nadziej\u0119, przynosz\u0105c linijki, kt\u00f3re mo\u017ce i nam by si\u0119 w sierpniu przyda\u0142y: <em>And you&#8217;re mugged by your belief \/ That you owe it all to grief<\/em>.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>To dla mnie jasne, \u017ce gdyby Fontaines D.C. urodzili si\u0119 w Warszawie, trzeci\u0105 p\u0142yt\u0119 nagraliby ju\u017c na zam\u00f3wienie Muzeum Powstania Warszawskiego (czwarta by\u0142aby z kolei sponsorowana przez \u017bywiec). Nie ironizuj\u0119, tylko stwierdzam. Maj\u0105c ju\u017c wi\u0119ksz\u0105 wiedz\u0119 na temat tego, co si\u0119 dzieje z wykonawcami, kt\u00f3rzy odnios\u0105 sukces, sam czuj\u0119 si\u0119 w stosunku do nich znacznie bardziej niepewny ni\u017c w roku 1981.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>FONTAINES D.C. <em>A Hero&#8217;s Death<\/em><\/strong>, Partisan 2020, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1205003537\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/fontainesdc.bandcamp.com\/album\/a-heros-death\">A Hero&#39;s Death by Fontaines D.C.<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie wiem, czy zauwa\u017cyli\u015bcie, ale nawet minuta ciszy upami\u0119tniaj\u0105ca powstanie warszawskie trwa ostatnio coraz d\u0142u\u017cej. Z minuty symbolicznej, trwaj\u0105cej pewnie jakie\u015b 30 sekund, uros\u0142a w ostatnich latach do minuty odmierzanej dok\u0142adnie i z namaszczeniem, a teraz nawet dobrych 3-4 minut, przy czym gdy ju\u017c cichn\u0105 syreny, ci\u0105gle wybrzmiewaj\u0105 klaksony i bij\u0105 dzwony. Dosz\u0142y do tego [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":26346,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,3681,312,120,3319,3309,4197,106],"tags":[3957],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26343"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26343"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26343\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26354,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26343\/revisions\/26354"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/26346"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26343"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26343"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26343"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}