{"id":26386,"date":"2020-08-06T10:27:58","date_gmt":"2020-08-06T08:27:58","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26386"},"modified":"2020-08-06T16:54:32","modified_gmt":"2020-08-06T14:54:32","slug":"nat-sam-w-domu-zapowiedzi-wydarzen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/08\/06\/nat-sam-w-domu-zapowiedzi-wydarzen\/","title":{"rendered":"Nat sam w domu [zapowiedzi wydarze\u0144]"},"content":{"rendered":"

Na kolejnych etapach swojego \u017cycia zazwyczaj mo\u017cna zmieni\u0107 coraz mniej. Tak przynajmniej nam m\u00f3wi\u0105. Je\u015bli nie zosta\u0142e\u015b fenomenalnym pianist\u0105 do 20-tki, to pewnie ju\u017c nim nie b\u0119dziesz. Je\u015bli do 30-tki nie zosta\u0142e\u015b \u015bwietnym pi\u0142karzem, to chyba nic z tego. Je\u015bli do 40-tki nie zarobi\u0142e\u015b pierwszego miliona, to pr\u00f3\u017cno oczekiwa\u0107 wielkiej fortuny. I tak dalej. Nic tylko przymierza\u0107 drewnian\u0105 jesionk\u0119, albo pogodzi\u0107 si\u0119, \u017ce od tej pory ju\u017c tylko to, codziennie, w takich samych proporcjach i w tym samym towarzystwie. Dlatego kto\u015b taki jak Nat Birchall<\/strong> jest fascynuj\u0105cy. \u015aledz\u0119 jego dzia\u0142ania od czasu p\u0142yty Live in Larissa<\/em>, kiedy zafrapowa\u0142a mnie przemiana dojrza\u0142ego ju\u017c muzyka, niegdy\u015b graj\u0105cego reggae, w jazzmana graj\u0105cego w Coltrane’owskim duchu. Bez \u017cadnego protekcjonalizmu i warto\u015bciowania – brzmienia z Jamajki lubi\u0119, ale to troch\u0119 inny j\u0119zyk i inny zestaw umiej\u0119tno\u015bci. Facet w wieku takim, \u017ce na upartego „m\u00f3g\u0142by by\u0107 moim ojcem”, nagle rozwija si\u0119, i to w szybkim tempie, w zupe\u0142nie nowej estetyce. S\u0142ucha\u0142em ka\u017cdej kolejnej p\u0142yty Brytyjczyka. Ale teraz to mnie zaj\u0119\u0142o chwil\u0119 docenienie najnowszej, cho\u0107 to p\u0142yta g\u0142adka i w gruncie rzeczy \u0142atwa.  <\/p>\n\n\n\n\n\n

Wcze\u015bniej na r\u00f3\u017cne sposoby t\u0142umaczy\u0142em sobie, dlaczego tak mi si\u0119 Birchall podoba. Jednym z kluczy by\u0142o os\u0142uchanie – zalet\u0105 starszego muzyka jest to, \u017ce wi\u0119cej wie o muzyce, kt\u00f3r\u0105 chce wykonywa\u0107. Birchall zna\u0142 wi\u0119c ca\u0142y zestaw stylistycznych zagrywek swoich mistrz\u00f3w. I cho\u0107 – jak sam ostatnio pisa\u0142em<\/a> – zaczyna\u0142 gra\u0107 Coltrane’a w wieku, gdy Coltrane’a ju\u017c nie by\u0142o na \u015bwiecie, by\u0142 to Coltrane ogromnie przyjemny, nios\u0105cy wszelkie zalety na\u015bladownictwa, a nie wady bycia m\u0142odzie\u0144cz\u0105 kalk\u0105 swojego bohatera. Ale nigdy nie s\u0142ysza\u0142em go graj\u0105cego tak dobrze jak na tej nowej p\u0142ycie, zatytu\u0142owanej Mysticism of Sound<\/em>.   <\/p>\n

T\u0142umaczy\u0142em sobie te\u017c sympati\u0119 dla uduchowionego grania Birchalla tym, \u017ce ma zgrany zesp\u00f3\u0142 niez\u0142ych muzyk\u00f3w, w kt\u00f3rym kilka nazwisk – cho\u0107by pianisty Adama Fairhalla – si\u0119 powtarza\u0142o. Tymczasem tutaj jest zupe\u0142nie sam. Mysticism…<\/em> nagra\u0142 ju\u017c w pandemii. Kupi\u0142 syntezator Korg Minilogue, dzi\u015b w\u0142a\u015bciwie nowy standard przemys\u0142owy, nagrywa\u0142 te\u017c \u015bcie\u017cki basu i instrument\u00f3w perkusyjnych – ale niezbyt rozbudowane, bo ambicj\u0105 by\u0142o tu raczej pod\u0105\u017cenie za syntezatorowym jazzem Sun Ra Arkestry. I znowu wysz\u0142o – kameralnie, ale z niezwyk\u0142ym wyczuciem, wschodnim, mistycznym szlifem s\u0142yszalnym ju\u017c na poprzednich produkcjach artysty z Manchesteru, no i z w\u0142asnym mechanizmem kontroli jako\u015bci, kt\u00f3ry raz jeszcze dzia\u0142a\u0142 znakomicie. <\/p>\n

Przy okazji przekopywania si\u0119 przez stron\u0119 artysty na Bandcampie<\/a> warto te\u017c sobie uzupe\u0142ni\u0107 p\u0142yt\u0119 Birchalla z Alem Breadwinnerem Tradition Disc in Dub<\/em> wydan\u0105 ledwie w kwietniu. Coltrane’a zrozumia\u0142, ale o Jamajce, jak si\u0119 okazuje, nie zapomnia\u0142. Ale z tym te\u017c jest pewnie jak z jazd\u0105 na rowerze.  <\/p>\n

NAT BIRCHALL Mysticism of Sound<\/em><\/strong>, wyd. w\u0142asne 2020, 8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n