{"id":264,"date":"2010-10-22T12:02:17","date_gmt":"2010-10-22T10:02:17","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=264"},"modified":"2010-10-23T09:53:16","modified_gmt":"2010-10-23T07:53:16","slug":"niepokoj-ja-tam-jestem-spokojny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/10\/22\/niepokoj-ja-tam-jestem-spokojny\/","title":{"rendered":"Niepok\u00f3j? Ja tam jestem spokojny…"},"content":{"rendered":"

Przynajmniej o przysz\u0142o\u015b\u0107 Unsoundu<\/strong> – po wczorajszym koncercie w ko\u015bciele \u015bw. Katarzyny na krakowskim Kazimierzu. Pij\u0119 oczywi\u015bcie do tego zwyczajnego niepokoju – nie tego z has\u0142a tegorocznego Unsoundu („Horror – przyjemno\u015b\u0107 strachu i niepokoju”), bo tego ostatniego by\u0142o wczoraj sporo. Szczeg\u00f3lnie w koncercie Tima Heckera<\/strong>, kt\u00f3ry na ch\u00f3rze gotyckiego ko\u015bcio\u0142a, w\u015br\u00f3d wygaszonych \u015bwiate\u0142 (przy \u015bwiecach) zagra\u0142 mocny 45-minutowy set parokrotnie dochodz\u0105cy do takiej kulminacji, \u017ce rodzice zabierali z ko\u015bcio\u0142a swoje nieopatrznie zabrane pociechy (no dobra, widzia\u0142em jeden przypadek), a ja zastanawia\u0142em si\u0119, czy ksi\u0105dz proboszcz jest na sali. D\u017awi\u0119ki „Sea of Pulses” (z przetworzonymi brzmieniami organ\u00f3w) zabrzmia\u0142y idealnie, w dodatku stuprocentowo we w\u0142a\u015bciwym kontek\u015bcie. Rozpozna\u0142em jeszcze jeden fragment albumu „An Imaginary Country” oraz kapitalne „Chimeras” z „Harmony In Ultraviolet” w o wiele pot\u0119\u017cniejszej ni\u017c na albumie wersji.<\/p>\n

Tu dochodzimy do sedna. O ile wyst\u0119py laptopowe w wielu sytuacjach z trudem si\u0119 \u0142api\u0105 na jaki\u015b sens, o tyle s\u0142uchanie takiej muzyki w TAKIM wn\u0119trzu daje zupe\u0142nie inny kontakt z muzyk\u0105, nawet je\u015bli mamy tylko odtworzenie tego, co znamy z p\u0142yty (a w wypadku Kanadyjczyka by\u0142o jednak ciut wi\u0119cej). Naturalne echo ko\u015bcio\u0142a zrobi\u0142o tu swoje, ch\u0142\u00f3d drugie tyle. Koncert Wildbirds and Peacedrums <\/strong>z wymieszanymi polskimi i islandzkimi ch\u00f3rzystami (moi znajomi na miejscu bawili si\u0119 w zgadywanie, kto z Islandii, kto z Polski – mieli skuteczno\u015b\u0107 100 proc.) te\u017c wypad\u0142 nie\u017ale. Hitowe „Bleed Like There Was No Other Flood”, pocz\u0105tek ostatniej p\u0142yty „Rivers”, nuci\u0142em przez ca\u0142\u0105 reszt\u0119 wieczoru. Ca\u0142\u0105 ostatni\u0105 p\u0142yt\u0119 troch\u0119 zjecha\u0142em kilka tygodni temu, ale W&P na koncercie to ci\u0105gle zupe\u0142nie inna jako\u015b\u0107. W dodatku zmieniaj\u0105ca si\u0119 znacznie z wyst\u0119pu na wyst\u0119p. Ten krakowski to by\u0142o zupe\u0142nie co\u015b innego ni\u017c \u017cywio\u0142owy, taneczny niemal koncert na Offie rok temu.<\/p>\n

Na koniec wieczoru wyl\u0105dowa\u0142em w klubie Fabryka. Daniel Lopatin (Oneohtrix Point Never<\/strong>) przytarga\u0142 w jednym wielkim pudle wszystkie analogowe (hm, tak przynajmniej s\u0105dz\u0119 – by\u0142o bardzo ciemno) zabawki, kt\u00f3re rozstawi\u0142 na miejscu i uruchomi\u0142 z p\u00f3\u0142godzinnym op\u00f3\u017anieniem. Set zaskakuj\u0105co dobrze odtwarza\u0142 brzmienia znane z nagra\u0144, co pozwala mi s\u0105dzi\u0107, \u017ce jaka\u015b cyfrowa technologia te\u017c by\u0142a grana. Ale s\u0142ucha\u0142o si\u0119 tego bardzo mi\u0142o – ogl\u0105da\u0107 nie by\u0142o czego, bo Lopatin chyba nie chcia\u0142 wizualizacji. Za to Jigoku graj\u0105ce p\u00f3\u017aniej mia\u0142o ich a\u017c nadto – tu pojawi\u0142 si\u0119 mocny sygna\u0142, \u017ce jeste\u015bmy na imprezie zdominowanej przez horror, momentami wr\u0119cz troch\u0119 gas\u0142a przy tych wizualizacjach sama muzyka. Liczy\u0142em, \u017ce dotrwam do Demdike Stare, do kt\u00f3rych tw\u00f3rczo\u015bci ostatnio w ko\u0144cu si\u0119 przekona\u0142em, ale niestety – zm\u0119czenie da\u0142o zna\u0107 o sobie. Zaliczy\u0142em koncertowy sklepik z zaskakuj\u0105cymi cenami (kapitalne „Picking O’er the Bones” z Mordant Music za 20 z\u0142otych – polecam, koniecznie!) i zd\u0105\u017cy\u0142em jeszcze wyprzedzi\u0107 po drodze Lopatina ci\u0105gn\u0105cego swoj\u0105 skrzyni\u0119 z powrotem do taks\u00f3wki.<\/p>\n

W wynaj\u0119tym na czas Unsoundu pokoju mam jak\u0105\u015b mikrowie\u017c\u0119. Kompakt, jak si\u0119 okaza\u0142o, nie dzia\u0142a. Okaza\u0142o si\u0119 te\u017c, \u017ce to \u017caden problem – bo razem z programem Unsoundu otrzyma\u0142em kaset\u0119 magnetofonow\u0105 skompilowan\u0105 przez tw\u00f3rc\u00f3w festiwalu. That’s it (tak a propos – kto\u015b jeszcze pami\u0119ta firm\u0119 That’s?). Sekcja magnetofonowa w wie\u017cy – pewnie nieu\u017cywana od stu lat – by\u0142a ci\u0105gle sprawna. W programie: Elegi, Zenial, Black To Comm, Raz Mesinai, Ben Frost, Raime, Mordant Music, Daniel Bjarnason, Marcus Fjellstroem, Churchill’s Leopards, Hildur Gu\u00f0nad\u00f3ttir i Demdike Stare. Podcast tych ostatnich ze strony festiwalowej do\u0142\u0105czam poni\u017cej, a kasety prosz\u0119 sobie poszuka\u0107 na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119. Przez jaki\u015b czas jej zawarto\u015b\u0107 – \u015bwietnie ilustruj\u0105ca program samego festiwalu – b\u0119dzie dost\u0119pna na stronie www.zero-inch.com<\/a>.<\/p>\n

R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY „Horror: The Pleasure of Fear and Unease”<\/strong> (kaseta magnetofonowa)
\nUnsound\/Fundacja Tone 2010
\n(bez oceny)
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Zenial „Luna Nosa Horror from the Sea (mix)”, Mordant Music „Ridyll (excerpt)”, Ben Frost „Killshot”<\/p>\n

<\/embed><\/object>UP#13 Demdike Stare’s Unsounded Podcast<\/a> by unsound<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przynajmniej o przysz\u0142o\u015b\u0107 Unsoundu – po wczorajszym koncercie w ko\u015bciele \u015bw. Katarzyny na krakowskim Kazimierzu. Pij\u0119 oczywi\u015bcie do tego zwyczajnego niepokoju – nie tego z has\u0142a tegorocznego Unsoundu („Horror – przyjemno\u015b\u0107 strachu i niepokoju”), bo tego ostatniego by\u0142o wczoraj sporo. Szczeg\u00f3lnie w koncercie Tima Heckera, kt\u00f3ry na ch\u00f3rze gotyckiego ko\u015bcio\u0142a, w\u015br\u00f3d wygaszonych \u015bwiate\u0142 (przy \u015bwiecach) […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[76,13,120,7,9],"tags":[196,291,290,233],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/264"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=264"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/264\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=264"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=264"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=264"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}