{"id":2644,"date":"2012-03-16T17:25:30","date_gmt":"2012-03-16T15:25:30","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2644"},"modified":"2012-03-16T17:36:31","modified_gmt":"2012-03-16T15:36:31","slug":"czterech-na-jednego-pojedynek-perkusistow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/03\/16\/czterech-na-jednego-pojedynek-perkusistow\/","title":{"rendered":"Czterech na jednego – pojedynek perkusist\u00f3w"},"content":{"rendered":"

Ten, o kt\u00f3rym dzi\u015b w nocy opowiada\u0142 nam w radiu<\/a> Hubert Zemler<\/strong>, odby\u0142 si\u0119 na Delfiadzie w Korei, czyli na artystycznych igrzyskach olimpijskich przed trzema laty. W\u015br\u00f3d b\u0119bniarzy reprezentuj\u0105cych r\u00f3\u017cne nacje, g\u0142\u00f3wnie chyba azjatyckie, pojawili si\u0119 Portugalczyk i Polak. Zagrali po sobie. Marito Marques pewnie mniej wi\u0119cej tak<\/a>, a po nim Hubert Zemler – jak s\u0105dz\u0119, bardziej tak<\/a>, mo\u017ce troch\u0119 tak<\/a>, ale w gruncie rzeczy na pewno jeszcze inaczej<\/a>, bior\u0105c pod uwag\u0119 to, co zaprezentowa\u0142 niedawno na najnowszej p\u0142ycie „Moped”. W ka\u017cdym razie w spos\u00f3b odleg\u0142y od Portugalczyka. Jak my\u015blicie, kt\u00f3ry z nich dzi\u015b koncertuje z zespo\u0142em Anny Marii Jopek?<\/p>\n

\"\"<\/a>Rzut ucha na p\u0142yt\u0119 Zemlera utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce perkusist\u00f3w mamy dzi\u015b co najmniej tak dobrych jak bramkarzy w pi\u0142ce no\u017cnej, tyle \u017ce trudno ich sklasyfikowa\u0107. Bardzo \u0142atwo przemieszczaj\u0105 si\u0119 pomi\u0119dzy stylami. Autor „Moped” (Lado ABC) gra jednocze\u015bnie w bluesuj\u0105cym Inacarnations, delikatnej Neurasji i u soulowej Natalii Przybysz, prezentuje utwory ze Studia Eksperymentalnego PR (na ostatnich urodzinach radiowej Dw\u00f3jki), grywa jazz, muzyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 i… kuba\u0144sk\u0105. A na sol\u00f3wce jest bardzo impro- i refleksyjny, dynamiczny i zaskakuj\u0105cy, gra na zestawie zupe\u0142nie wyj\u0105tkowym, obejmuj\u0105cym do\u015b\u0107 egzotyczne instrumenty perkusyjne, tworzy utwory pozbawione monotonii i odgrzewanych patent\u00f3w. <\/p>\n

Bezp\u0142atna promocja:<\/strong> Zemler, ale z grup\u0105 Kapacitron, a przy okazji tak\u017ce projekt LXMP (Zabrodzki+Moretti, sensacja ostatniego Unsoundu) zagraj\u0105 ju\u017c niebawem na drugich urodzinach<\/a> Niezalu Codziennego. Nie zach\u0119ca\u0142bym was, gdybym si\u0119 sam nie wybiera\u0142. <\/p>\n

\"\"<\/a>R\u00f3wnie bogaty j\u0119zyk perkusyjny pokazuje Tomek Cho\u0142oniewski <\/strong>na p\u0142ycie „Un” (Mathka) – i ma, co zaskakuj\u0105ce, r\u00f3wnie\u017c bardzo szerokie spojrzenie na perkusj\u0119 w r\u00f3\u017cnych sk\u0142adach, o czym \u015bwiadczy muzyka spoza tej p\u0142yty<\/a>. Wi\u0119cej jest u niego dynamicznego ogrywania paragamelanowych instrument\u00f3w z metalu („United”). I tu r\u00f3wnie\u017c pr\u00f3\u017cno szuka\u0107 – na kr\u00f3ciutkiej 18-minutowej p\u0142ycie – typowych perkusyjnych popis\u00f3w rodem z rocka czy jazzu.<\/p>\n