{"id":26479,"date":"2020-08-12T12:57:53","date_gmt":"2020-08-12T10:57:53","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26479"},"modified":"2020-08-12T12:57:54","modified_gmt":"2020-08-12T10:57:54","slug":"zawiesina-postapokaliptyczna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/08\/12\/zawiesina-postapokaliptyczna\/","title":{"rendered":"Zawiesina postapokaliptyczna"},"content":{"rendered":"

Z nag\u0142ego og\u0142oszenia kolejnych go\u015bci przysz\u0142orocznego Off Festivalu<\/strong> chyba najbardziej ucieszy\u0142 mnie Brian Pi\u00f1eyro, czyli opisywany przeze mnie niedawno DJ Python<\/strong> (pozostali to Mac DeMarco<\/strong>, Alyona Alyona<\/strong>, DIIV <\/strong>i Quinn Christopherson<\/strong>, termin imprezy: 6-8.08, tutaj szczeg\u00f3\u0142y<\/a>). Pora tego wyst\u0119pu mo\u017ce by\u0107 jednak do\u015b\u0107 p\u00f3\u017ana, a z wst\u0119pnych wylicze\u0144 wychodzi mi, \u017ce za rok b\u0119d\u0119 jeszcze o rok starszy ni\u017c dzi\u015b. Wcze\u015bniej, bo w dwa weekendy tego roku, 12-13 wrze\u015bnia i 14-15 listopada, odb\u0119dzie si\u0119 w Warszawie Ephemera<\/strong>, czyli festiwal zorganizowany przez tw\u00f3rc\u00f3w krakowskiego Unsoundu. Tu rzecz, kt\u00f3rej nie mo\u017cna zignorowa\u0107, czyli Chernobyl live<\/em> – sceniczna wersja muzyki Hildur Gu\u00f0nad\u00f3ttir<\/strong> napisanej do wiadomego serialu. W dawnej drukarni na Mi\u0144skiej. W Nowym Teatrze polska premiera pokazywanego w Wenecji spektaklu tanecznego Untitled (Holding Horizon)<\/em> Alexa Baczy\u0144skiego-Jenkinsa<\/strong>, na otwartym powietrzu Martwa natura<\/em> Antoniny Nowackiej<\/strong> oraz koncert Lyry Pramuk<\/strong>. W edycji listopadowej wyst\u0119p Andrzeja Nowaka<\/strong>, o kt\u00f3rym pisa\u0142em tutaj dwa lata temu<\/a>. A tutaj znajdziecie szczeg\u00f3\u0142y<\/a> dotycz\u0105ce warszawskiej imprezy.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n

\"\"<\/p>\n\n

Pandemia zablokowa\u0142a w du\u017cej mierze mi\u0119dzynarodowy obieg koncertowy. Ale du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 zaplanowanych przez Unsound wydarze\u0144 rozgrywa si\u0119 na poziomie lokalnym – dzi\u0119ki bliskim kontaktom i dobremu po\u0142\u0105czeniu z Berlinem, sk\u0105d przyje\u017cd\u017caj\u0105 zagraniczni go\u015bcie. I dzi\u015b p\u0142yta, kt\u00f3ra mi si\u0119 z tym miastem w spos\u00f3b zdecydowany kojarzy – to w\u0142a\u015bciwie wsp\u00f3\u0142czesna wariacja na temat ambientowo-dubowych brzmie\u0144 tamtejszej sceny elektronicznej. Ale nie tylko. Na prze\u0142omie wiek\u00f3w wystarczy\u0142o wej\u015b\u0107 do byle butiku we wschodniej cz\u0119\u015bci miasta, \u017ceby zderzy\u0107 si\u0119 z pulsuj\u0105cym dubowym techno spod znaku Chain Reaction. Brak mi dzi\u015b tego rodzaju turystyki – miasta, kt\u00f3re \u017cyje w danym momencie w zupe\u0142nie innej estetyce ni\u017c reszta \u015bwiata. Wychodzicie kupi\u0107 buty albo wypi\u0107 piwo, a wracacie z albumem Monolake. Nie tyle us\u0142ysza\u0142em, co poczu\u0142em t\u0119 atmosfer\u0119 na p\u0142ycie, kt\u00f3r\u0105 par\u0119 tygodni temu wyda\u0142 Pontiac Streator<\/strong>.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n

Inwencj\u0119 brzmieniow\u0105 tego artysty znamy z publikowanych w ostatnich latach nagra\u0144 jego duetu z Ull\u0105 Straus. W tym roku ona wyda\u0142a solowy materia\u0142 Tumbling Towards A Wall<\/em>, a on – podw\u00f3jny LP Triz<\/em>. To kolejny przypadek, gdy muzyki nie znajdziecie na Spotify czy Google Play Music. Trzeba si\u0119 zdecydowa\u0107 i zam\u00f3wi\u0107 – albo zignorowa\u0107. Ale te\u017c wyj\u0105tkowo dobrze ta zawiesista, basowa, minimalistyczna, ale jednak t\u0119tni\u0105ca \u017cyciem muzyka pasuje do formatu p\u0142yty winylowej. Triz<\/em> to swobodny, psychodeliczny, zabrudzony trzaskami lot – t\u0142o d\u017awi\u0119kowe, kt\u00f3re kiedy\u015b podczas berli\u0144skich podr\u00f3\u017cy kojarzy\u0142o mi si\u0119 z XXI wiekiem, a potem, przywo\u017cone do domu, zwykle ju\u017c nie brzmia\u0142o tak samo. Teraz w wersji nieco bardziej postapokaliptycznej – bo pulsuj\u0105cy dub rozrywaj\u0105 tu co jaki\u015b czas jakie\u015b strz\u0119pki partii wokalnych czy zniekszta\u0142cone barwy – przylatuje z Filadelfii (stamt\u0105d pochodzi autor Triz<\/em>, podobnie jak Ulla Straus – go\u015bcinnie pojawiaj\u0105ca si\u0119 tu w utworze Trizlang Gem<\/em>). Tam nigdy nie by\u0142em, \u017cadnych wspomnie\u0144, wi\u0119c mog\u0119 s\u0142ucha\u0107 bez poczucia, \u017ce czego\u015b mi brak.\u00a0\u00a0<\/p>\n

PONTIAC STREATOR Triz<\/em><\/strong>, Motion Ward 2020, 7-8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n