{"id":26534,"date":"2020-08-19T08:36:17","date_gmt":"2020-08-19T06:36:17","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26534"},"modified":"2020-08-19T10:18:03","modified_gmt":"2020-08-19T08:18:03","slug":"cut-nad-morzem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/08\/19\/cut-nad-morzem\/","title":{"rendered":"Cut nad morzem"},"content":{"rendered":"<p>Jeden z koleg\u00f3w dziennikarzy zapyta\u0142 wczoraj, czy kto\u015b by mu poleci\u0142 dobre kliki. Nie chodzi\u0142o jednak o akces do \u015brodowiska \u0141ukasza Szumowskiego, s\u0142ynnego ministra zdrowia (kt\u00f3ry z<del>a<\/del>robi\u0142 co swoje i odszed\u0142). Bardziej o elektronik\u0119 z okolic <em>clicks &amp; cuts<\/em>. Mija mniej wi\u0119cej 20 lat od ukazania si\u0119 pierwszej z serii kompilacji <em>Clicks + Cuts<\/em>, czyli z grubsza od czasu, kiedy kto\u015b stwierdzi\u0142, \u017ce \u015bcinkach cyfrowych, b\u0142\u0119dach, klikach (<em>clicks<\/em>) i ci\u0119ciach (<em>cuts<\/em>) da si\u0119 zarobi\u0107. Mo\u017ce nie tak du\u017co jak na maseczkach i respiratorach, ale jednak. I przy okazji jeszcze zrobi\u0107 co\u015b mi\u0142ego dla innych &#8211; mo\u017ce nie od razu ratowa\u0107 \u017cycie, jak minister, ale przynajmniej je troch\u0119 uprzyjemni\u0107. Ciekawe jest to, w jak nieznacznym stopniu si\u0119 ten elektroniczny, bliski ambientowi nurt w muzyce zestarza\u0142. Statyczny, ale \u015bwietnie brzmi\u0105cy, gdy go s\u0142ucha\u0107 g\u0142o\u015bno, wpisuje si\u0119 idealnie w gor\u0105ce i parne dni ko\u0144ca lata.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/yLUBwyZBEao\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>Rom\u00e9o Poirier<\/strong> &#8211; kolejny ju\u017c znacz\u0105cy bohater muzycznego roku z Belgii &#8211; wymy\u015bli\u0142, jak ca\u0142e te kliki troch\u0119 odkurzy\u0107. Metoda jest prosta i wytykano mu ju\u017c j\u0105 do\u015b\u0107 dok\u0142adnie, wi\u0119c Ameryki nie odkryj\u0119: kilka element\u00f3w po\u017cyczy\u0142 od Jona Hassella, kt\u00f3ry jest stale wracaj\u0105cym bohaterem Polifonii i akurat wyda\u0142 jak zwykle ciekaw\u0105 now\u0105 p\u0142yt\u0119 <em>Seeing Through Sound<\/em> z kapitalnym utworem <em>Timeless<\/em>. Hassell, 83-latek, nie wprowadza ju\u017c innowacji muzycznych jak kiedy\u015b, ale ta jego nowa muzyka ma, co ciekawe, co\u015b z klikaj\u0105cej, zbrudzonej b\u0142\u0119dami elektroniki. Poirier podchwyci\u0142 od niego co\u015b innego &#8211; wymy\u015blon\u0105 egzotyk\u0119, brzmienie nieistniej\u0105cego ziemskiego (a mo\u017ce kosmicznego &#8211; o tym dalej) regionu i mikrotonow\u0105 melodyjno\u015b\u0107. S\u0142ycha\u0107 je w utworze <em>Thalassocratie<\/em>, kt\u00f3ry nie\u017ale reklamuje ca\u0142o\u015b\u0107. Oczywi\u015bcie z ty\u0142u s\u0105 inni &#8211; czu\u0107 tu oddech pot\u0119\u017cnego, wypasionego na skandynawskich przestrzeniach ambientu Biosphere, a nawet in\u017cynierii d\u017awi\u0119kowej Fennesza. U\u0142o\u017cone jest to wszystko troch\u0119 inaczej, z elegancj\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 dla obszaru frankofo\u0144skiego, kt\u00f3ry okres, kiedy Niemcy wymy\u015blali solidny technologiczny relaks clicks &amp; cuts niczym kolejne warianty volkswagena, sp\u0119dzili na formowaniu swojego elektronicznego lounge&#8217;u hotelowego, w kt\u00f3rym nic nie trzeszcza\u0142o ani nie przeskakiwa\u0142o, za to erotyki i finezji by\u0142o troch\u0119 wi\u0119cej ni\u017c w zautomatyzowanej fabryce.&nbsp;<\/p>\n<p>Dzisiaj, jak to bywa po 20 latach, kliki s\u0105 elementem ka\u017cdej wygodnej muzycznej kanapy. Tak jak dziury i przetarcia s\u0105 elementem najdro\u017cszych spodni. Poirier pr\u00f3buje je od\u015bwie\u017cy\u0107, prezentuj\u0105c wizj\u0119 egzotyki kosmicznej. Ju\u017c na poprzednim albumie, <em>Plage Arri\u00e8re<\/em>, zajmowa\u0142 si\u0119 &#8211; jak tytu\u0142 sugeruje &#8211; pla\u017c\u0105. Tutaj kusi pla\u017c\u0105 wenusja\u0144sk\u0105, wlewaj\u0105c w sielski obrazek, poza tymi melodiami z Hassella, troch\u0119 wi\u0119cej psychodelii. Co\u015b jak halucynacje od zbyt d\u0142ugiego le\u017cenia na s\u0142o\u0144cu &#8211; przyjecha\u0142e\u015b nad morze w Belgii, a wydaje ci si\u0119, \u017ce trafi\u0142e\u015b na greckie wyspy albo Lazurowe Wybrze\u017ce. Albo macie wra\u017cenie, \u017ce ten piasek to jak bloki z <em>Minecrafta<\/em> &#8211; po ociosaniu oka\u017ce si\u0119, \u017ce maj\u0105 w \u015brodku sze\u015bcian i stukocz\u0105, gdy przewiewa je wiatr (<em>Sablage<\/em>). Wieczorami przygrywaj\u0105 cyfrowe cykady (<em>Penombre<\/em>), ska\u0142y wydaj\u0105 odg\u0142osy konstrukcji z plastiku (<em>Du rocher<\/em>), a przyroda nadmorska (<em>Balayage<\/em>) robi wra\u017cenie, jak gdyby sta\u0142a si\u0119 ofiar\u0105 glitchu, b\u0142\u0119du w matriksie. Da\u0142oby si\u0119 do tego zrobi\u0107 niez\u0142\u0105 instalacj\u0119 multimedialn\u0105 &#8211; gry wideo ju\u017c pewnie nie, bo <em>Hotel Nota<\/em> jest przeciwie\u0144stwem akcji. Jest 43-minutowym zawieszeniem. Tyle \u017ce je\u015bli kto\u015b pyta o kliki, mo\u017cna zak\u0142ada\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bnie o ten rodzaj zawieszenia mo\u017ce mu chodzi\u0107.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<\/p>\n<p><strong>ROMEO POIRIER <em>Hotel Nota<\/em><\/strong>, Sferic 2020, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2923400338\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"http:\/\/sferic.bandcamp.com\/album\/hotel-nota\">Hotel Nota by Rom\u00e9o Poirier<\/a><\/iframe>\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jeden z koleg\u00f3w dziennikarzy zapyta\u0142 wczoraj, czy kto\u015b by mu poleci\u0142 dobre kliki. Nie chodzi\u0142o jednak o akces do \u015brodowiska \u0141ukasza Szumowskiego, s\u0142ynnego ministra zdrowia (kt\u00f3ry zarobi\u0142 co swoje i odszed\u0142). Bardziej o elektronik\u0119 z okolic clicks &amp; cuts. Mija mniej wi\u0119cej 20 lat od ukazania si\u0119 pierwszej z serii kompilacji Clicks + Cuts, czyli [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":26537,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,312,120,1,4197],"tags":[4383],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26534"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26534"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26534\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26541,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26534\/revisions\/26541"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/26537"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26534"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26534"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26534"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}