
{"id":26557,"date":"2020-08-21T08:54:06","date_gmt":"2020-08-21T06:54:06","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26557"},"modified":"2020-08-21T14:49:04","modified_gmt":"2020-08-21T12:49:04","slug":"krzycza-przeboje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/08\/21\/krzycza-przeboje\/","title":{"rendered":"Krzycz\u0105 przeboje"},"content":{"rendered":"<p>Muzyka z nowej p\u0142yty <strong>The Killers<\/strong> jest mniej wi\u0119cej taka sama jak dot\u0105d, tylko jeszcze bardziej. Czyli fantastycznie przebojowa i absolutnie niezno\u015bna. Kojarzy mi si\u0119 z pomys\u0142em Native Instruments, \u017ceby produkowa\u0107 i sprzedawa\u0107 wirtualne instrumenty pozwalaj\u0105ce gra\u0107 jak znani arty\u015bci &#8211; jest wi\u0119c wtyczka <a href=\"https:\/\/www.native-instruments.com\/en\/products\/nks-partners\/spitfire-audio\/olafur-arnalds-evolutions\/\">Olafura Arnaldsa<\/a>, jest spreparowane pianino <a href=\"https:\/\/www.native-instruments.com\/en\/products\/nks-partners\/spitfire-audio\/hauschka-composer-toolkit\/\">Hauschki<\/a>. Pomys\u0142 genialny w swej prostocie i zarazem kropnie prymitywny w narzucaniu pewnej wt\u00f3rno\u015bci. Wyobra\u017amy sobie \u015bwiat przysz\u0142o\u015bci, w kt\u00f3rym ka\u017cdy artysta wydaje sw\u00f3j wirtualny instrument &#8211; i ju\u017c nawet nie musi nagrywa\u0107 kolejnych p\u0142yt, bo amatorzy zrobi\u0105 to za niego. Nie chc\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce The Killers to amatorzy, przeciwnie &#8211; profesjonali\u015bci do szpiku ko\u015bci. Ale nie pierwszy ju\u017c raz brzmi\u0105, jak gdyby ca\u0142\u0105 swoj\u0105 p\u0142yt\u0119 wyprodukowali na wtyczkach z ulubionych artyst\u00f3w: Springsteena, U2, New Order&#8230; Obserwowanie tego jest wi\u0119c naprawd\u0119 fascynuj\u0105ce. We\u017amy <em>Dying Breed<\/em>: perkusyjna wtyczka z Neu! za\u0142atwia ca\u0142e intro i pierwsz\u0105 zwrotk\u0119. P\u00f3\u017aniej do\u0142\u0105cza wirtualny Springsteenizer (mocna partia wokalna i klawisz), uzupe\u0142niany w partiach basu charakterystycznym g\u0142\u0119bokim dosmucaczem Joy Division. Ka\u017cdy wie, \u017ce The Killers to pilni kopi\u015bci popu i rocka, ale <em>Imploding the Mirage<\/em> to w tej sferze dokonanie historyczne.&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/tOeV-efObZY\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>W recenzjach przeczytacie, \u017ce to p\u0142yta z\u0142o\u017cona z samych hit\u00f3w. To prawda: forma zespo\u0142u jest najwy\u017csza dot\u0105d, styl &#8211; taki jak zwykle. Grupa Brandona Flowersa brzmi po prostu jakby sz\u0142a kluczem Benjamina Buttona i chcia\u0142a podbi\u0107 od razu Dolin\u0119 Charlotty, a Off Festival i koncerty w klubach zostawi\u0107 sobie na staro\u015b\u0107, czyli m\u0142odo\u015b\u0107. A Flowers &#8211; jak gdyby zaczyna\u0142 od Traveling Wilburys, licz\u0105c, \u017ce z czasem mo\u017ce wyro\u015bnie z niego jaki\u015b Dylan, albo (przy jego warunkach to bardziej prawdopodobne) chocia\u017c Orbison. Na razie jednak nie wida\u0107 ko\u0144ca i \u0142oi tu z kolegami bezczelnie Springsteena na podk\u0142adzie z U2 (<em>My Own Souls Warning<\/em>). Albo w <em>When the Dreams Run Dry Flowers<\/em> brzmi\u0105 jak The Cars &#8211; a\u017c do momentu, gdy Ric Ocasek nagle mutuje w hymn rozstrzeliwuj\u0105cego gwiazdy swoim tenorem Krzysztofa Cugowskiego. To nie s\u0105 raczej sytuacje budz\u0105ce zachwyt, ale ten, kto m\u00f3wi, \u017ce tylko zachwycaj\u0105ce sceny s\u0105 ciekawe, nigdy pewnie nie widzia\u0142 porz\u0105dnego B-klasowego horroru.&nbsp;<\/p>\n<p>W fina\u0142owym utworze tytu\u0142owym mamy ju\u017c bardziej The Cars, ale nad ca\u0142ym albumem &#8211; wartym wzmianki tak\u017ce dla go\u015bci (Lindsey Buckingham w sol\u00f3wce gitarowej w <em>Caution<\/em>, k.d.lang w trudnym do zapami\u0119tania <em>Ligtning Field<\/em>, wreszcie Weyes Blood w bombastycznym, ale najlepszym na p\u0142ycie <em>My God<\/em>) &#8211; unosi si\u0119 te\u017c duch Simple Minds. Ka\u017cdy, kto pami\u0119ta lata 80., wie, \u017ce by\u0142 moment, kiedy wymieniani byli jednym tchem z U2, a momentami nawet z wi\u0119kszym nabo\u017ce\u0144stwem. Mam wra\u017cenie, \u017ce The Killers to tacy Simple Minds pocz\u0105tku XXI wieku &#8211; wype\u0142niaj\u0105 stadiony, ale za dwa pokolenia trzeba b\u0119dzie wyja\u015bnia\u0107, kim byli. Nikt u nich nie zam\u00f3wi wirtualnego instrumentu. Swoj\u0105 drog\u0105 &#8211; <em>Fire in Bone<\/em> to przecie\u017c rasowe Simple Minds.&nbsp;<\/p>\n<p>Cho\u0107 rzecz m\u0119czy zduszon\u0105 produkcj\u0105 i jest zbyt krzykliwa, \u017ceby s\u0142ucha\u0107 w k\u00f3\u0142ko, to tak jak wcze\u015bniej wspomnia\u0142em &#8211; wydaje si\u0119 fenomenalna do takiej zabawy w skojarzenia. Jest co\u015b wspania\u0142ego w tym, \u017ce grupa pochodz\u0105ca z Las Vegas niesie w sobie ducha tego miasta, czyli &#8211; o ile zd\u0105\u017cy\u0142em si\u0119 zorientowa\u0107 &#8211; pr\u00f3b\u0119 odtworzenia w bardziej krzykliwym i kiczowatym stylu wszystkich najwi\u0119kszych cud\u00f3w \u015bwiata.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p><strong>THE KILLERS <em>Imploding the Mirage<\/em><\/strong>, Island 2020, <strong>6\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/1uROBP2G4MP0O4w1v5Cpbg\" width=\"500\" height=\"200\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>15.08<strong> Ivo Perelman &amp; Arcado String Trio<\/strong> Deep Resonance, Fundacja S\u0142uchaj! <br \/>15.08 <strong>Joel Futterman<\/strong> Intervals, Fundacja S\u0142uchaj! <br \/>15.08 <strong>Przemys\u0142aw Chmiel<\/strong> Quartet Witchcraft, Fundacja S\u0142uchaj! <br \/>15.08 <strong>Spontaneous Chamber Music (feat. Anna Gadt \/ Anemie Osborne \/ Patryk Zakrocki \/ Marcin Olak)<\/strong> Spontaneous Chamber Music 3, Fundacja S\u0142uchaj! <br \/>17.08 <strong>Club Alpino<\/strong> Pollutions for Four Tracks, Pionierska <br \/>17.08<strong> Crisis Sigil<\/strong> Small Towns <br \/>17.08 <strong>Exchange Orgulho<\/strong> Nacional, EP<br \/>17.08 <strong>Grit<\/strong> Grit, Guerssen <br \/>17.08 <strong>Itzy<\/strong> Not Shy, JYP EP<br \/>19.08 <strong>Efrim Manuel Menuck<\/strong> Starling Troubles Sparrow, Longform EP<br \/>19.08 <strong>Eiko Ishibashi<\/strong> Mugen no juunin -Immortal- (\u7121\u9650\u306e\u4f4f\u4eba -Immortal-) Original Soundtrack, Pony Canyon <br \/>19.08 <strong>Ghosts Of Breslau<\/strong> Travel Loops, Irrwelt EP<br \/>19.08 <strong>Hyolyn<\/strong> Say My Name, Brid3 EP<br \/>19.08 <strong>Katya Yonder<\/strong> Multiply Intentions, M\u00e9tron <br \/>19.08 <strong>Wojciech Ciuraj<\/strong> Dwa \u017cywio\u0142y <br \/>20.08 <strong>OONDOOD<\/strong> Rh500+, Mik.Musik EP<br \/>20.08 <strong>Secret Pyramid<\/strong> Embers, Geographic North <br \/>20.08 <strong>Tape Loop Orchestra<\/strong> Returning One, Tape Loop Orchestra <br \/>20.08 <strong>Tape Loop Orchestra<\/strong> Returning Two, Tape Loop Orchestra <br \/>20.08 <strong>Tusken Raiders<\/strong> Bantha Trax Vol. 3, Seagrave <br \/><strong>Alan Wakeman<\/strong> The Octet Broadcasts &#8211; 1969 and 1979, Gearbox <br \/><strong>Alex Cameron<\/strong> Miami Memories, Secretly Canadian EP<br \/><strong>Ars Magna Umbrae<\/strong> Apotheosis, I, Voidhanger<br \/><strong>Bebel Gilberto<\/strong> Agora, PIAS <br \/><strong>Blackbear<\/strong> Everything Means Nothing, Interscope <br \/><strong>Bright Eyes<\/strong> Down in the Weeds Where the World Once Was, Dead Oceans <br \/><strong>Charlotte Greve, Vinnie Sperrazza, Chris Tordini<\/strong> The Choir Invisible, Intakt <br \/><strong>Christoph Irniger Trio with Loren Stillman guest Nils Wogram<\/strong> Open City, Intakt <br \/><strong>Cold War<\/strong> <strong>Kids<\/strong> New Age Norms 2 <br \/><strong>Cut Copy<\/strong> Freeze, Melt, Cutters <br \/><strong>Dan Croll<\/strong> Grand plan, Communion<br \/><strong>Declan McKenna<\/strong> Zeros, Warner <br \/><strong>Duval Timothy<\/strong> Help, The Vinyl Factory<br \/><strong>Erasure<\/strong> The Neon, Mute <br \/><strong>Exotic Sin<\/strong> Customer&#8217;s Copy, Blank Forms <br \/><strong>Grzegorz Bojanek<\/strong> Lines, EP<br \/><strong>Himalaya Collective<\/strong> Nebula, U Know Me <br \/><strong>Hunstville + Yuka Honda, Nels Cline, Darin Gray, Glenn Kotche<\/strong> Bow Shoulder, Hubro <br \/><strong>J. Vague<\/strong> New Life, Mansions &amp; Millions <br \/><strong>Kate Bollinger<\/strong> A Word Becomes a Sound <br \/><strong>KOJ<\/strong> Home <br \/><strong>Lisa Lerkenfeldt<\/strong> Collagen, Shelter Press <br \/><strong>Logan Farmer<\/strong> Still No Mother, Western Vinyl <br \/><strong>Marcos Valle, Ali Shaheed Muhammad and Adrian Younge<\/strong> Marcos Valle, Jazz Is Dead <br \/><strong>Maria W Horn &amp; Mats Erlandsson<\/strong> F\u00e4ltinspelningar fr\u00e5n Terres de l\u2019Ebre, XKatedral<br \/><strong>Matmos<\/strong> The Consuming Flame: Open Exercises in Group Form, Thrill Jockey 3CD<br \/><strong>Maya Hawke<\/strong> Blush, Mom+Pop<br \/><strong>Meridian Brothers<\/strong> Cumbia Siglo XXI, Bongo Joe <br \/><strong>Nas<\/strong> King&#8217;s Disease, Mass Appeal<br \/><strong>No Joy<\/strong> Motherhoof, Joyful Noise <br \/><strong>Nubya Garcia<\/strong> Source, Concord Jazz <br \/><strong>Reuben Vaun Smith<\/strong> Warm Night, Soundway <br \/><strong>Saint Abdullah<\/strong> In God&#8217;s Image, Psychic Liberation <br \/><strong>Sally Anne Morgan<\/strong> Thread, Thrill Jockey <br \/><strong>Tenderlonious<\/strong> Quarantena, 22a <br \/><strong>The Cradle<\/strong> Laughing In My Sleep, NNA Tapes <br \/><strong>The Front Bottoms<\/strong> In Sickness &amp; In Flames, Fueled by Ramen<br \/><strong>The Killers<\/strong> Imploding the Image, Island <br \/><strong>The Lemon Twigs<\/strong> Songs for the General Public, 4AD <br \/><strong>The Magic Gang<\/strong> Death of the Party ,Warner <br \/><strong>The Notwist<\/strong> Ship Morr Music, EP<br \/><strong>Troye Sivan<\/strong> In a Dream, EMI<br \/><strong>Turning Jewels Into Water<\/strong> Our Reflection Adorned by Newly Formed Stars, FPE <br \/><strong>VA<\/strong> Cha cha au harem &#8211; Orientica &#8211; France 1960\u200b\/\u200b1964, Born Bad<\/p>\n<p><em>Powy\u017csze p\u0142yty ukaza\u0142y si\u0119 21 sierpnia. Z wyj\u0105tkiem kilku, kt\u00f3re wysz\u0142y 20 sierpnia, paru, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 19 sierpnia, 17 sierpnia, a nawet 15 sierpnia.\u00a0<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Muzyka z nowej p\u0142yty The Killers jest mniej wi\u0119cej taka sama jak dot\u0105d, tylko jeszcze bardziej. Czyli fantastycznie przebojowa i absolutnie niezno\u015bna. Kojarzy mi si\u0119 z pomys\u0142em Native Instruments, \u017ceby produkowa\u0107 i sprzedawa\u0107 wirtualne instrumenty pozwalaj\u0105ce gra\u0107 jak znani arty\u015bci &#8211; jest wi\u0119c wtyczka Olafura Arnaldsa, jest spreparowane pianino Hauschki. Pomys\u0142 genialny w swej prostocie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":26562,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,582,4021,3,312,120,3319,444,3309,3666,4197,4,2125],"tags":[1129],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26557"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26557"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26557\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26575,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26557\/revisions\/26575"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/26562"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26557"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26557"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26557"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}