{"id":26594,"date":"2020-08-25T07:30:41","date_gmt":"2020-08-25T05:30:41","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26594"},"modified":"2020-08-25T09:11:34","modified_gmt":"2020-08-25T07:11:34","slug":"kara-jako-nagroda","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/08\/25\/kara-jako-nagroda\/","title":{"rendered":"Kara jako prezent"},"content":{"rendered":"

Wczoraj by\u0142o Bart\u0142omieja. Tak mam urz\u0119dowo na imi\u0119. Odczeka\u0142em strategicznie te kilkana\u015bcie godzin z publikacj\u0105 wpisu, bo nie o \u017cyczenia tu chodzi. Bardzo lubi\u0119 to moje imi\u0119, cho\u0107 wol\u0119 t\u0119 prostsz\u0105, powiedzmy, \u017ce zdrobnia\u0142\u0105, a mo\u017ce po prostu ch\u0142opsk\u0105 wersj\u0119. Imi\u0119 samo z siebie mo\u017ce czasem wp\u0142yn\u0105\u0107 na \u017cycie – albo na stosunek do \u015bwiata. Moi rodzice, \u00f3wcze\u015bni studenci romanistyki – co nie bez znaczenia dla tej historii – dobrze wiedzieli, z czym si\u0119 kojarzy to imi\u0119 we Francji – z Noc\u0105 \u015bw. Bart\u0142omieja, czyli gigantyczn\u0105 rzezi\u0105 hugenot\u00f3w (francuskich kalwin\u00f3w), w ramach kt\u00f3rej kr\u00f3l Karol IX i jego matka Katarzyna Medycejska dokonali z 23 na 24 sierpnia 1572 r. zorganizowanej masakry trzydziestki przebywaj\u0105cych akurat w mie\u015bcie i zagra\u017caj\u0105cych im zbuntowanych hugenot\u00f3w, a w podgrzanej przez w\u0142adz\u0119 atmosferze katolicki lud Pary\u017ca, uzbrojony na t\u0119 okoliczno\u015b\u0107, wyr\u017cn\u0105\u0142 tysi\u0105ce kolejnych. W sumie w ca\u0142ej Francji w wyniku tej zapocz\u0105tkowanej przez kr\u00f3la akcji wymordowano w ci\u0105gu kolejnych dni jakie\u015b 10 tys. protestant\u00f3w, cho\u0107 s\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a, kt\u00f3re podaj\u0105 wi\u0119cej. Zosta\u0142em wi\u0119c – co uwa\u017cam za bardzo po\u017cyteczny fakt – ochrzczony w obrz\u0105dku katolickim, ale tak, \u017ceby do ko\u0144ca \u017cycia pami\u0119ta\u0107, czym si\u0119 ko\u0144czy fanatyzm religijny tzw. naszej strony. I mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce je\u015bli kto\u015b u\u017cywa innej formy imienia ni\u017c og\u00f3lnie przyj\u0119ta, to by\u0107 mo\u017ce chce co\u015b przez to powiedzie\u0107.
Dzi\u015b zrobi\u0119 sobie sp\u00f3\u017aniony prezent, prezentuj\u0105c p\u0142yt\u0119, kt\u00f3ra mi si\u0119 podoba. Czyli zrobi\u0119 dok\u0142adnie to, co robi\u0119 kiedy indziej, ale tym razem jako prezent dla siebie. Chocia\u017c artysta nazywa si\u0119 Kara<\/strong>.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n

Tak naprawd\u0119 Kara nazywa si\u0119 oczywi\u015bcie inaczej: Devin Daniels. Pochodzi z Kalifornii i wydaje si\u0119 do\u015b\u0107 m\u0142odym cz\u0142owiekiem, a poniewa\u017c wsz\u0119dzie pisz\u0105, \u017ce 11 lat gra\u0142 na saksofonie, a zacz\u0105\u0142 jako 12-latek, to wychodzi mi jakie\u015b 23. Daniels doskonali w\u0142a\u015bnie gr\u0119 na saksofonie na Jazzcampusie w Bazylei, ale zasadniczo nie ma to dla tego materia\u0142u najwi\u0119kszego znaczenia, bo te\u017c saksofon – poza paroma utworami (cho\u0107by Neutral Air<\/em>) – nie jest tu znacz\u0105cym, a ju\u017c na pewno nie decyduj\u0105cym instrumentem. Debiutancki album Colors<\/em>, kt\u00f3ry zosta\u0142 wydany w po\u0142owie lipca, wydaje si\u0119 rzecz\u0105 z tr\u00f3jk\u0105ta inspiracji pomi\u0119dzy J Dill\u0105, Flying Lotusem a Thundercatem. Te lekkie, zgrabne miniatury, oparte na poszarpanych na mod\u0142\u0119 hiphopowych beatmaker\u00f3w rytmach (robionych w Abletonie, a na MPC), w wi\u0119kszo\u015bci instrumentalne – cho\u0107 dwa utwory z wokalami Jenny Noelle wydaj\u0105 si\u0119 tu fantastyczn\u0105 lotn\u0105 premi\u0105 – mo\u017ce nie nios\u0105 wiele nowego, ale jednak maj\u0105 co\u015b, czego poszukuj\u0119. \u0141\u0105cz\u0105 sprawno\u015b\u0107 w nowej technice domowego studia z muzykalno\u015bci\u0105 popart\u0105 pewnym wykszta\u0142ceniem spoza tego formatu. W samplowanych przez Kar\u0119 frazach s\u0142ysz\u0119 elementy ewidentnie wyci\u0119te lub przynajmniej inspirowane frazowaniem rodem z muzyki powa\u017cnej (Kale<\/em> na przyk\u0142ad), czasem odnosz\u0105 si\u0119 do stylistyki konkretnych kompozytor\u00f3w (Debussy w Lavender<\/em>). Przede wszystkim jednak Colors zda\u0142o u mnie egzamin wielokrotnych ods\u0142uch\u00f3w i wielokrotnych przyjemnych zaskocze\u0144. I pozostanie jedn\u0105 z ulubionych p\u0142yt moich wakacji roku 2020. Dodam link do Soundclouda<\/a> artysty, a punktacj\u0119 zaokr\u0105glam w g\u00f3r\u0119, bo nie wiem, czy ktokolwiek o tym pisa\u0142 – nie chcia\u0142bym, \u017ceby to przesz\u0142o zupe\u0142nie niezauwa\u017cone.      <\/p>\n

KARA Colors<\/em><\/strong>, Leaving 2020, 8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n