{"id":2664,"date":"2012-03-09T01:28:32","date_gmt":"2012-03-08T23:28:32","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=2664"},"modified":"2012-03-09T23:44:57","modified_gmt":"2012-03-09T21:44:57","slug":"slodkie-szesnastki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/03\/09\/slodkie-szesnastki\/","title":{"rendered":"S\u0142odkie szesnastki"},"content":{"rendered":"

Wiem, co sobie teraz wyobra\u017cacie. Ale nie mog\u0142em nie ulec pokusie lepszego spozycjonowania tego tekstu w sieci. Nadaj\u0119 wyj\u0105tkowo z przerwy w radiowej emisji Nokturnu w Dw\u00f3jce, gdzie prezentujemy fragmenty dyskografii Manuela G\u00f6ttschinga<\/strong> – remasterowanej ostatnio i wznawianej przez samego autora, kt\u00f3rego „E2-E4” z 1981 roku (to data rejestracji – na p\u0142ycie ukaza\u0142a si\u0119 w roku 1984) obchodzi\u0142a w grudniu 30-lecie i wreszcie doczeka\u0142a si\u0119 nale\u017cnie du\u017cego rozg\u0142osu, nie tylko w\u015br\u00f3d muzyk\u00f3w i nie tylko w \u015brodowisku techno.<\/p>\n

Najwa\u017cniejsze jest dla mnie to, \u017ce p\u0142yty MG – podobnie jak pierwsze albumy jego grupy Ash Ra Tempel – s\u0105 wreszcie dzi\u0119ki tym edycjom do\u015b\u0107 \u0142atwo dost\u0119pne. A przy okazji, poza wielokrotnie przypominan\u0105 (cho\u0107by przy okazji ok\u0142adki „45:33” LCD Soundystem, licznych remiks\u00f3w itd.) „E2-E4”, wydana zosta\u0142a „Inventions for Electric Guitar”, kt\u00f3ra przez lata by\u0142a mi kompletnie nieznana. Tymczasem to jest w\u0142a\u015bnie biblia dla Marka McGuire’a i innych minimalist\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnej gitary. Ju\u017c pierwszy utw\u00f3r brzmi jakby go s\u0142uchali dzisiejsi alternatywni gitarzy\u015bci i jak co\u015b w p\u00f3\u0142 drogi mi\u0119dzy Brianem Eno a minimalistami (szczeg\u00f3lnie maj\u0105cym metronom w palcach Terrym Rileyem). Tylko gitara plus magnetofon szpulowy, cho\u0107 przysi\u0105g\u0142bym, \u017ce s\u0142ysz\u0119 sekwencer i wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 obr\u00f3bk\u0119 d\u017awi\u0119ku. A tu nawet popularnej w\u015br\u00f3d dzisiejszych gitarzyst\u00f3w loopstacji ani \u015bladu. Porywaj\u0105cy utw\u00f3r i ca\u0142a p\u0142yta, kt\u00f3ra zostawia s\u0142uchacza z jednej strony w stanie hipnozy (jak zwykle u G\u00f6ttschinga bardzo d\u0142ugie i bardzo transowe nagrania), z drugiej – niedowierzania, \u017ce ta muzyka jest tak stara jak on. Czyli ten s\u0142uchacz.<\/p>\n

Gdy G\u00f6ttsching\u00a0z kolegami zak\u0142adali Ash Ra Tempel, kupili pono\u0107 sprz\u0119t od rosn\u0105cej w si\u0142\u0119 brytyjskiej grupy Pink Floyd. I nie da<\/strong> si\u0119 nie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce ci ostatni mogli z kolei przys\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 G\u00f6ttschingowi przed nagraniem „Another Brick in the Wall\u2019.<\/p>\n

W najlepszych momentach „Inventions…” autor podaje czas za pomoc\u0105 szesnastek precyzyjnych jak zegar atomowy. St\u0105d te s\u0142odkie szesnastki, bo przy ciep\u0142ym analogowym brzmieniu tej p\u0142yty – nagranej w nowym prywatnym studio MG – mi\u0119kn\u0105 najtwardsze podzia\u0142y rytmiczne. W dodatku jakie\u015b takie wiecznie m\u0142ode to-to, zupe\u0142nie jak „E2-E4” i kilka innych moment\u00f3w z tw\u00f3rczo\u015bci berli\u0144czyka, cho\u0107by pierwsza p\u0142yta Ash Ra Tempel. B\u0119d\u0119 jeszcze wraca\u0142 do tego artysty – i w Polifonii, i w domu, s\u0142uchaj\u0105c jego p\u0142yt, bo seria zapowiada si\u0119 nie\u017ale, a troch\u0119 ciekawych rarytas\u00f3w koncertowych i niepublikowanych nagra\u0144 studyjnych ju\u017c teraz jest na rynku.<\/p>\n

\"\"<\/a>MANUEL G\u00d6TTSCHING „Inventions for Electric Guitar”<\/strong>
\nMG.ART 1974\/2011
\n9\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Echo Waves”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wiem, co sobie teraz wyobra\u017cacie. Ale nie mog\u0142em nie ulec pokusie lepszego spozycjonowania tego tekstu w sieci. Nadaj\u0119 wyj\u0105tkowo z przerwy w radiowej emisji Nokturnu w Dw\u00f3jce, gdzie prezentujemy fragmenty dyskografii Manuela G\u00f6ttschinga – remasterowanej ostatnio i wznawianej przez samego autora, kt\u00f3rego „E2-E4” z 1981 roku (to data rejestracji – na p\u0142ycie ukaza\u0142a si\u0119 w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2668,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31,120,7,910,106],"tags":[945,944],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2664"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2664"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2664\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2670,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2664\/revisions\/2670"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2668"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2664"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2664"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2664"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}